Sukta 72

Mantra 1

नि काव्या वेधसः शश्वतस्कर्हस्ते दधानो नर्या पुरूणि । अग्निर्भुवद्रयिपती रयीणां सत्रा चक्राणो अमृतानि विश्वा ॥

என்றும் நிலைத்த வேதஸ் (விதாதா) கவிப்-பேரூக்கமுற்ற செயல்களை நிறுவுகிறார்; தம் கையில் மனிதர்க்கு நலமளிக்கும் பல வல்லமைகளைத் தாங்கியவனாய். அக்னி ரயி (செழிப்பு) களின் அதிபதியாகி, இடையறாது எங்களுள் எல்லா அமிர்தத் தத்துவங்களையும் வடிவமைக்கிறான்.

Mantra 2

अस्मे वत्सं परि षन्तं न विन्दन्निच्छन्तो विश्वे अमृता अमूराः । श्रमयुवः पदव्यो धियंधास्तस्थुः पदे परमे चार्वग्नेः ॥

இங்கே எல்லாத் திசைகளிலும் மறைந்திருந்த வத்ஸம் (கன்று) என்பதைத் தேடியபோதும், மயக்கமற்ற அம்ருதர் (அமரர்) அனைவரும் அதை கண்டுபிடிக்கவில்லை. உழைப்பில் இளையோர்—பாதை கண்டறிவோர், தியா (ஞான-ப்ரஜ்ஞை) தாங்குவோர்—அக்னியின் பரம, இனிய பதத்தில் நிலைத்தனர்.

Mantra 3

तिस्रो यदग्ने शरदस्त्वामिच्छुचिं घृतेन शुचयः सपर्यान् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियान्यसूदयन्त तन्वः सुजाताः ॥

அக்னியே, மூன்று சரத் காலங்கள் வரை தூயோர் உன்னை—தூயவனை—தேடி, நெய்யால் தூய பக்தியுடன் உன்னைப் பணிந்தனர். யஜ்ஞியமான நாமங்களையும் அவர்கள் நிறுவினர்; மேலும் சுஜாதமான தனுக்கள் (சக்திமிகு உடல்கள்) விழித்தெழுந்து செயல்படுமாறு தூண்டப்பட்டன.

Mantra 4

आ रोदसी बृहती वेविदानाः प्र रुद्रिया जभ्रिरे यज्ञियासः । विदन्मर्तो नेमधिता चिकित्वानग्निं पदे परमे तस्थिवांसम् ॥

அறிவால் விழித்தெழுந்த இரு விரிந்த ரோதஸீ (த்யாவா-ப்ருதிவீ) நோக்கி, யஜ்ஞியோர் ருத்ரிய சக்தியை வெளிப்படையாக முன்னெடுத்தனர். அளவை உறுதியாக நிறுவிய, அறிந்த மானவன், பரம பதத்தில் நிலைத்த அக்னியை அறிந்து கண்டடைந்தான்.

Mantra 5

संजानाना उप सीदन्नभिज्ञु पत्नीवन्तो नमस्यं नमस्यन् । रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत स्वाः सखा सख्युर्निमिषि रक्षमाणाः ॥

ஒரே உணர்வில் ஒன்றுபட்டு, அவர்கள் அபிஜ்ஞன்—உள்ளார்ந்த அறிபவன்—அருகில் வந்து அமர்ந்தனர். தம்-தம் சக்திரூபப் பத்னிகளுடன் கூடி, வணங்கத்தக்கதைக் கண்டு வணங்கி வணங்கி தலைவணங்கினர். குற்றமற்றுத் தூய்மையடைந்து, தம் உடல்களைத் தம் உண்மைச் சொரூபமாக வடித்தனர்—உள் விழிப்பின் ஒரு நிமிஷத்தில் நண்பன் நண்பனைப் பாதுகாத்தான்.

Mantra 6

त्रिः सप्त यद्गुह्यानि त्वे इत्पदाविदन्निहिता यज्ञियासः । तेभी रक्षन्ते अमृतं सजोषाः पशूञ्च स्थातॄञ्चरथं च पाहि ॥

மும்முறை-ஏழு—இருபத்தொன்று—மறைபொருள்கள் உன்னுள்ளே பதியப்பட்டபோது, யஜ்ஞியர்கள் அடிச்சுவடுகளால் அவற்றைக் கண்டடைந்தனர். அவற்றினாலேயே, ஒருமனத்துடன், அவர்கள் அம்ருதத்தைப் பாதுகாக்கின்றனர். நீயும் எங்கள் பசுக்களையும், எங்கள் நிலையான ஆதாரங்களையும், பயணத்தின் ரதம்—நடையையும்—பாதுகாப்பாயாக.

Mantra 7

विद्वाँ अग्ने वयुनानि क्षितीनां व्यानुषक्छुरुधो जीवसे धाः । अन्तर्विद्वाँ अध्वनो देवयानानतन्द्रो दूतो अभवो हविर्वाट् ॥

அக்னியே, மனித குடியிருப்புகளின் வயுனைகள்—ஒழுங்குகள்—உனக்குத் தெரியும்; வாழ்விற்காக நீ நூல்-நூலாக விரித்து, அகன்ற வாயில்களை ஒழுங்காக அமைத்தாய். தேவயானப் பாதைகளை உள்ளார்ந்து அறிந்தவனாய், சோர்வில்லாமல் நீ தூதனானாய்—ஹவிர்வாட், ஹவிஸ்-உந்துதலை ஏந்துபவன்.

Mantra 8

स्वाध्यो दिव आ सप्त यह्वी रायो दुरो व्यृतज्ञा अजानन् । विदद्गव्यं सरमा दृळ्हमूर्वं येना नु कं मानुषी भोजते विट् ॥

சுயாதீனமாய், திவத்திலிருந்து வந்த ஏழு யஹ்விகள் (மகத்தான சக்திகள்) தம்முள் தாங்கிய ருத-ஞானத்தால் ‘ராய’ (செல்வம்/பெருக்கம்) எனும் வளத்தின் கதவுகளை அறிந்து அகலத் திறந்தன. சரமா ஒளியின் உறுதியான அடைப்பு—‘கவ்ய’ (கோ-தனம்/ஒளிச் செல்வம்) மறைந்திருந்த உறைவை—கண்டடைந்தாள்; அதனால் இப்போது மனிதக் கூட்டம் தன் பங்கை, தன் போகத்தையும் ஊட்டத்தையும் பெறுகிறது.

Mantra 9

आ ये विश्वा स्वपत्यानि तस्थुः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् । मह्ना महद्भिः पृथिवी वि तस्थे माता पुत्रैरदितिर्धायसे वेः ॥

எல்லா உயர்ந்த ‘ஸ்வபத்ய’ (நல்ல உருவாக்கங்கள்/கல்யாண நிலைகள்) என்பவற்றையும் நிறுவிய அவர்கள், அமரத்துவத்திற்கான பாதையை உருவாக்கினர். அவர்களின் மகத்துவத்தால் பூமி விரிந்து நிலைத்தது; தாய் அதிதி தன் புதல்வர்களுடன், நம்முள் உள்ள உலகங்களைத் தாங்கி ஊட்டும் செயலில் ஈடுபட்டாள்.

Mantra 10

अधि श्रियं नि दधुश्चारुमस्मिन्दिवो यदक्षी अमृता अकृण्वन् । अध क्षरन्ति सिन्धवो न सृष्टाः प्र नीचीरग्ने अरुषीरजानन् ॥

அவர்கள் இவ்வுயிர்நிலையில் அழகிய ‘ஸ்ரீ’யை உறுதியாக நிறுவினர்; அமரர்கள் திவத்தின் இரு கண்களை உருவாக்கியபோது. அப்பொழுது நதிகள் விடுவிக்கப்பட்டதுபோல் ஓடின—அக்னியே—கீழ்நோக்கி அருண (செம்மை) ஓடைகள் வெளிப்பட்டு அறியப்பட்டன.