Sukta 113

Mantra 1

इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरागाच्चित्रः प्रकेतो अजनिष्ट विभ्वा । यथा प्रसूता सवितुः सवायँ एवा रात्र्युषसे योनिमारैक् ॥

இது ஒளிகளின் ஒளி—அதிமேன்மையான பேரொளி—வந்து சேர்ந்தது; அதிசயமானவன், தெளிந்த அறிவுடையவன், விரிந்த (விப்வா) பரப்பில் பிறந்தான். சவித்ரின் ‘சவ’ (தூண்டல்/உந்துதல்)க்காகப் பிரசவிக்கப்பட்டதுபோல், இரவு உஷஸுக்கு (விடியல்) தன் யோனி (கருப்பை)யை ஒப்படைத்தது.

Mantra 2

रुशद्वत्सा रुशती श्वेत्यागादारैगु कृष्णा सदनान्यस्याः । समानबन्धू अमृते अनूची द्यावा वर्णं चरत आमिनाने ॥

ஒளிரும் கன்றுகளுடன் ஒளிர்ந்து, தானும் ஒளிர்ந்து—வெண்மையான பிரகாசத்துடன் அவள் வந்தாள்; அவளுடைய இருக்கைகளிலிருந்து கருமை (அந்தகம்) அகன்றது. ஒரே பந்தத்தையுடைய, அம்ருத (அமர) இரு சகோதரிகள்—ஒன்றன்பின் ஒன்றாகச் சென்று—தங்கள் நிறத்தைச் சேதமின்றி கடந்து செல்கின்றன.

Mantra 3

समानो अध्वा स्वस्रोरनन्तस्तमन्यान्या चरतो देवशिष्टे । न मेथेते न तस्थतुः सुमेके नक्तोषासा समनसा विरूपे ॥

அந்த இரு சகோதரிகளின் (இரவு, உஷா) பாதை ஒன்றே; அது முடிவற்றது. ஆயினும் தெய்வ ஒழுங்கின் கீழ், அதே தடத்தில் தத்தம் முறையால் அவர்கள் செல்கின்றனர். அவர்கள் மோதுவதுமில்லை, ஒரே இடத்தில் நின்றுவிடுவதுமில்லை; வேறுபட்ட உருவமுடைய இரவும் உஷாவும் ஒரே மனத்துடன் முன்னே செல்கின்றனர்.

Mantra 4

भास्वती नेत्री सूनृतानामचेति चित्रा वि दुरो न आवः । प्रार्प्या जगद्व्यु नो रायो अख्यदुषा अजीगर्भुवनानि विश्वा ॥

ஒளிமிகுந்தவள், ஸூந்ருதா (சத்திய-வாக்கு) எனும் நல்வாக்கின் வழிகாட்டி, அவள் வெளிப்படுகிறாள்; அதிசயமாக அவள் எங்களுக்காக வாசல்களை விரித்துத் திறந்தாள். உலகைத் தொட்டு இயக்கமுறச் செய்து, எங்களுக்காக ராயஸ் (செல்வ-வளங்கள்) வெளிப்படச் செய்தாள்; உஷா எல்லா புவனங்களையும் விழிப்புறச் செய்தாள்.

Mantra 5

जिह्मश्ये चरितवे मघोन्याभोगय इष्टये राय उ त्वम् । दभ्रं पश्यद्भ्य उर्विया विचक्ष उषा अजीगर्भुवनानि विश्वा ॥

வளைந்ததும் நேரானதும்—அனைவரும் ஒழுங்காகச் செல்லும்படியாக, ஹே மகோனீ (உதாரி), நீ அனுபவிக்கத்தக்க இன்பங்களையும் இஷ்ட ராயஸ் (வேண்டிய செல்வ-வளங்களையும்) அளிக்கிறாய். குறைவாகக் காண்போர்க்கு நீ விரிந்த பார்வையைத் தருகிறாய்; உஷா எல்லா புவனங்களையும் விழிப்புறச் செய்தாள்.

Mantra 7

एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि व्युच्छन्ती युवतिः शुक्रवासाः । विश्वस्येशाना पार्थिवस्य वस्व उषो अद्येह सुभगे व्युच्छ ॥

இதோ திவத்தின் புதல்வி உஷா நம்முன் தோன்றினாள்—விடியலாக எழுந்து, ஒளிவீசும் ஆடை அணிந்த இளமங்கை. எல்லாப் பார்திவ வசுக்களுக்கும் அதிபதி, ஓ சுபகே உஷா, இன்று இங்கே எங்களுக்காக நிறைவுடன் விடியச் செய்.

Mantra 8

परायतीनामन्वेति पाथ आयतीनां प्रथमा शश्वतीनाम् । व्युच्छन्ती जीवमुदीरयन्त्युषा मृतं कं चन बोधयन्ती ॥

புறப்படுவோரின் பாதையை அவள் தொடர்ந்து செல்கிறாள்; வருவோருக்கு முன் அவளே முதலில் செல்கிறாள்—என்றென்றும் தொடரும் வரிசையுடன். விடியலாக எழும் உஷா உயிரை எழுப்புகிறாள்; எந்த இறந்ததையும் அவள் எழுப்புவதில்லை; உயிர்சக்தியை எழுமாறு அழைக்கிறாள்.

Mantra 9

उषो यदग्निं समिधे चकर्थ वि यदावश्चक्षसा सूर्यस्य । यन्मानुषान्यक्ष्यमाणाँ अजीगस्तद्देवेषु चकृषे भद्रमप्नः ॥

ஓ உஷா, நீ சமித்களுடன் அக்னியை ஏற்றச் செய்தபோது, சூரியனின் பார்வையை விரித்தபோது, ஹவிஸ்-யஜ்ஞத்திற்குத் தயாராகும் மனிதர்களை நீ எழுப்பியபோது—அப்போது தேவர்களிடையே நன்மை தரும் செயலை, சுபசித்தியை நிறைவேற்றுகிறாய்.

Mantra 10

कियात्या यत्समया भवाति या व्यूषुर्याश्च नूनं व्युच्छान् । अनु पूर्वाः कृपते वावशाना प्रदीध्याना जोषमन्याभिरेति ॥

அவளுடைய காலத்தின் அளவு எவ்வளவு—ஏற்கெனவே உதித்த உஷாக்களும், இப்போது உதயமாகும் உஷாக்களும்? முன்னோரின் மீது அன்பால் ஏங்கித் தொடர்ந்து, ஒளிர்ந்து, பிற உஷாக்களுடன் முன்னே செல்கிறாள்; தேவ-சக்திகளின் மகிழ்ந்த ஒப்புதல் (ஜோஷ) நாடி செல்கிறாள்.

Mantra 11

ईयुष्टे ये पूर्वतरामपश्यन्व्युच्छन्तीमुषसं मर्त्यासः । अस्माभिरू नु प्रतिचक्ष्याभूदो ते यन्ति ये अपरीषु पश्यान् ॥

அவர்கள் சென்றுவிட்டார்கள்—முன்னைய உஷாவை உதயமாகக் கண்ட மானவர்கள். இப்போது அதே உஷா நமக்குப் பிரத்யட்சமாகியுள்ளது; ஆனால் அவர்கள் முன்னே சென்று விடுகிறார்கள்—கண்டபோதும் தொலைவான அப்புறத் தூரங்களில் தங்கிவிடுபவர்கள்.

Mantra 12

यावयद्द्वेषा ऋतपा ऋतेजाः सुम्नावरी सूनृता ईरयन्ती । सुमङ्गलीर्बिभ्रती देववीतिमिहाद्योषः श्रेष्ठतमा व्युच्छ ॥

வெறுப்பை விரட்டும், ருதத்தின் காவலியும் ருதத்தில் பிறந்தவளும், அருளின் போர்வைகளைத் தருபவளும், அவள் ‘ஸூந்ருதா’—உண்மைச் சொல்—ஓடச் செய்கிறாள். மங்கள இசைவுகளையும் தேவ-வீதியையும் (தேவவீதி) தாங்கி, ஓ உஷா மிகச் சிறந்தவளே, இன்று இங்கே உதயமாகு.

Mantra 13

शश्वत्पुरोषा व्युवास देव्यथो अद्येदं व्यावो मघोनी । अथो व्युच्छादुत्तराँ अनु द्यूनजरामृता चरति स्वधाभिः ॥

பழங்காலம் முதலே தேவியான உஷஸ் இடையறாது வெளிப்பட்டு ஒளிர்ந்தாள்; இன்றும், ஓ ம஘ோனீ (தானவதி), நீ இந்த உலகை வெளிப்படுத்தினாய். அவள் உதித்தபின், பின்வரும் நாட்களை நோக்கி முன்னே செல்கிறாள்—முதுமையற்றவள், அமரமானவள்—தன் ஸ்வதா (உள்ளார்ந்த ஆற்றல்) வழியே.

Mantra 14

व्यञ्जिभिर्दिव आतास्वद्यौदप कृष्णां निर्णिजं देव्यावः । प्रबोधयन्त्यरुणेभिरश्वैरोषा याति सुयुजा रथेन ॥

தன் ஒளிமிகு அலங்காரங்களால் அவள் திவ்யமான வானுலக வாசஸ்தலங்களிலிருந்து பிரகாசிக்கிறாள்; தேவியான உஷஸ் கரிய மூடியை அகற்றிவிட்டாள். செம்மை குதிரைகளால் அனைவரையும் விழிப்பூட்டிக் கொண்டு, உஷஸ் நன்கு யோக்கப்பட்ட ரதத்தில் வருகிறாள்.

Mantra 15

आवहन्ती पोष्या वार्याणि चित्रं केतुं कृणुते चेकिताना । ईयुषीणामुपमा शश्वतीनां विभातीनां प्रथमोषा व्यश्वैत् ॥

போஷணங்களையும் விரும்பத்தக்க நிறைவுகளையும் கொண்டு வருகிறாள்; விழிப்பும் விவேகமும் உடையவளாய் ஒளியின் அதிசயக் கொடியை அமைக்கிறாள். முதலில் வெளிப்பட்ட உஷஸே, வந்ததும் வரவிருப்பதும் ஆகிய எல்லா உஷஸ்களுக்கும் நிலையான உவமை—எல்லா ஒளிர்வோருக்கும்—அந்த உஷஸ் பிரகாசித்தாள்.

Mantra 16

उदीर्ध्वं जीवो असुर्न आगादप प्रागात्तम आ ज्योतिरेति । आरैक्पन्थां यातवे सूर्यायागन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः ॥

எங்கள் உயிர்ப்பிராணன் மேலே எழுந்தான்; இருள் முன்னே அகன்றது, ஒளி வெளிப்படுகிறது. சூரியன் செல்லப் பாதை திறக்கப்பட்டது; ஆயுள் நிலைத்து விரியும் இடத்தை நாம் அடைந்தோம்.

Mantra 17

स्यूमना वाच उदियर्ति वह्निः स्तवानो रेभ उषसो विभातीः । अद्या तदुच्छ गृणते मघोन्यस्मे आयुर्नि दिदीहि प्रजावत् ॥

ஊக்கமுற்ற வாக்கின் நிறைவால் வஹ்னி மேலே எழுகிறது; ஸ்தோத்திரப் பாடலால் ஒளிரும் உஷஸ்களைப் புகழ்கிறது. இன்றும், ம஘ோனி, பாடுபவர்க்கு உதயமாகு; எம்முள் பிரஜையுடனான ஆயுளை உறுதியாக நிலைநிறுத்து.

Mantra 18

या गोमतीरुषसः सर्ववीरा व्युच्छन्ति दाशुषे मर्त्याय । वायोरिव सूनृतानामुदर्के ता अश्वदा अश्नवत्सोमसुत्वा ॥

கோமதியாய், ஸர்வவீரமாய் உள்ள அந்த உஷஸ்கள், தானம் செய்பவனான மானிடனுக்காக விரிந்து உதயமாகின்றன—வாயுவின் சுன்ருதைகள் போல, உயர்ந்த உதர்கத்தில் எழுச்சியுடன். ஸோமஸுத்வா (ஸோமப் பிழிதல்) மூலம் அவன் அவற்றை அடையட்டும்—அவை குதிரைபோல் விரைவு-வலிமையின் ஆற்றல்களை அளிப்பவை.

Mantra 19

माता देवानामदितेरनीकं यज्ञस्य केतुर्बृहती वि भाहि । प्रशस्तिकृद्ब्रह्मणे नो व्युच्छा नो जने जनय विश्ववारे ॥

தேவர்களின் தாய், அதிதியின் முகம், யாகத்தின் கேது—ஓ பெருமையுடையவளே, ஒளிர்ந்து வெளிப்படு. எங்கள் பிரம்ம-வாக்கிற்கு உரிய புகழ்ச்சியை அமைப்பவளே, எங்களுக்காக உதயமாகு; ஓ விஸ்வவாரே, எங்கள் மக்களிடையே எல்லா விரும்பத்தக்க நிறைவுகளையும் பிறக்கச் செய்.

Mantra 20

यच्चित्रमप्न उषसो वहन्तीजानाय शशमानाय भद्रम् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

வழிபடுவோன், முயல்வோன் ஆகிய ஜனத்திற்குப் பயனாக உஷஸ்கள் கொண்டு வரும் எத்தகைய வியத்தகு ‘அப்ன’ (நிறைவு/சித்தி) இருந்தாலும்—அதை மித்ரனும் வருணனும் எங்களுக்காகப் பெருக்கட்டும்; அதிதி, சிந்து, ப்ருதிவி, மேலும் த்யௌவும் (வானும்) அவ்வாறே செய்யட்டும்.