Mandala 7
मण्डल 7
The Family Book of Vasishtha
ரிக் வேதத்தின் 7ஆம் மண்டலம் வஸிஷ்ட குலத்தின் மகத்தான ‘குடிநூல்’; இதில் ஒருங்கிணைந்த ஆசாரியக் குரல் வெளிப்படுகிறது—உந்தப்பட்ட வாக்கு (ப்ரஹ்மன்), பாதுகாப்பு, மற்றும் சமூக ஒற்றுமை ஆகியவற்றின் மூலம் சோம யாகத்தை உறுதியாகக் காக்கவும் வலுப்படுத்தவும் செய்கிறது. ‘தாசராஜ்ஞ’—பத்து அரசர்களின் போர்—என்ற வரலாற்று நினைவுக்காக இது சிறப்பாகப் புகழ்பெற்றது; அங்கே வஸிஷ்டரின் யாஜ்ஞிக அதிகாரமும் இந்திரனின் போராற்றலும் குலங்களும் அரசர்களும் அடையும் விதியோடு பின்னிப் பிணைந்ததாகத் தோன்றுகிறது. மூன்று அனுவாகக் குழுக்களெங்கும் இந்த நூல் மீண்டும் மீண்டும் யாகத்தை உயிர்ப்பிக்கிறது—இந்திரனை அழைத்து, மருதர்களை துணை வலமாக வரவழைத்து, மேலும் வருணனை (அடிக்கடி மித்ரனுடன்) மையமாகக் கொண்டு ருத-நிலை, குற்ற உணர்வு, ஒப்புதல், மற்றும் பந்தங்கள் தளர்த்தப்படுதல் ஆகிய நெறிசார் உள்நோக்கை உறுதியான லிட்டர்ஜி கட்டமைப்புக்குள் நிறுவுகிறது.
Suktas in Mandala 7
Sukta 1
Sukta 7.1
ரிக் வேதம் 7.1 வசிஷ்டரின் நூலைத் தொடங்கி, அரணிகளிலிருந்து அக்னியை “பிறப்பித்து” அவரை க்ருஹபதி (இல்லத்தின் தலைவர்) என்றும் யாகத்திற்கான புரோகித-மத்தியஸ்தராகவும் நிறுவுகிறது. ஸூக்தம் அக்னியின் வெளிப்படையான ஏற்றமும் தொலைதூரம் வரைத் தெரியும் ஒளிவீச்சும் இருந்து, ராக்ஷஸர்கள் மற்றும் பகைமைச் சக்திகளிலிருந்து பாதுகாப்பு வேண்டுதல்களுக்குச் செல்கிறது; இறுதியில் அக்னி கவியின் ப்ரஹ்மன் (புனித உச்சரிப்பு) உயர்த்தி, கொடுப்பதும் பெறுவதும் ஆகியவற்றில் நலனையும் செழிப்பையும் உறுதிசெய்ய வேண்டுகிறது.
Sukta 2
Sukta 7.2
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் யாகத்தின் ஒளிமிகு யாஜக-புரோகிதனான அக்னியைத் தூண்டி எழுப்புகிறது; அவர் சமித்தை ஏற்று, மேல்நோக்கி தீவிரமாக எரிந்து, சூரியனின் கதிர்களுடன் இசைவாக விரிந்து வளர வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் முழு யஜ்ஞச் சூழல் நெய்யப்பட்டுள்ளது—உஷா மற்றும் ராத்திரி துணை சக்திகளாக, புனித பர்ஹிஸ் (ஆசனம்), அதிதியின் பாதுகாப்பு, மேலும் இந்திரனும் தேவர்களும் வருகை—அர்ப்பணம் ‘சுவிதா’ (நல்ல கடத்தல்/சுகமான வழிச்செலுத்தல்), வளம், மற்றும் தெய்வீக மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றை அளிக்கும்படி.
Sukta 3
Sukta 7.3
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் அக்னியை அழைக்கிறது—அவரை மிகத் தகுதியான தூதன் (dūta) என்றும் யாகப் புரோகிதத் திறன்/ஆற்றல் என்றும்; அவர் மனிதர்களிடையே உறுதியாக நிலைபெற்றிருந்தாலும், ṛta (சத்திய-ஒழுங்கு) யைத் தாங்குபவர். அக்னி அவரது ஒளிமிகு, சூரிய-இடிமுழக்கத் தன்மையுடைய மகிமையில் போற்றப்படுகிறார்; மேலும் பாடுவோர் மற்றும் அவர்களுடைய சமூகத்திற்காக செழிப்பு, தெளிந்த அறிவு (su-cetas/kratu), மற்றும் நீடித்த நலன் ஆகியவற்றை அவர் ஏற்றிவிட வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 4
Sukta 7.4
இந்த வசிஷ்டரின் ஸ்தோத்திரம் அக்னியை ஒளிமிக்க உள்ளகமும் வெளிப்புறமும் ஆகிய அগ্নியாகத் தூண்டி எழுப்புகிறது; யாகம் செய்பவர்கள் அவரிடம் ஆஹுதி (ஹவ்ய) மட்டுமல்ல, சுத்திகரிக்கப்பட்ட எண்ணம்/உள்ளநிலை (மதி)யையும் கொண்டு வருமாறு வேண்டுகிறது. அக்னி அனைத்தையும் அறிந்தவன்; தெய்வமும் மனிதமும் ஆகிய எல்லாப் பிறப்புகளிலும் ஊடறுத்துச் செல்லும்வன் எனப் புகழப்படுகிறான். வலிமையுடனும் சரியான புரிதலுடனும் அணுகினால், அவர் அமரத்துவம், செல்வம், மற்றும் வீர வல்லமை அளிக்கிறார். இறுதியில் பாடுபவனுக்கும் புகழ்பாடும் அனைவருக்கும் நிலையான நலன் (ஸ்வஸ்தி) மற்றும் ஆசீர்வாதங்கள் வேண்டி பிரார்த்தனை செய்து முடிகிறது.
Sukta 5
Sukta 7.5
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை வைஶ்வானரன்—அனைவருக்கும் பொதுவான அগ্নி—என அழைக்கிறது; அவர் விண்ணும் மண்ணும் இடையே இயங்கி, விழித்திருக்கும் வழிபாட்டாளர்களின் காவலான விழிப்பால் வளர்கிறார். அவர் மக்களின் ஆண்டவனாகவும், விடியலும் பகலும் காட்டும் ஒளிமிகு குறியீடாகவும் போற்றப்படுகிறார்; பின்னர் ருத்ரர்களும் வசுக்களும் உடன் இசைவாக, மிகுந்த செல்வம், புகழ்பெற்ற வலிமை (வாஜ) மற்றும் விரிந்த பாதுகாப்பை அருளுமாறு வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6
Sukta 7.6
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது; அவர் ஆளுமைமிக்க ‘அசுர-சக்தி’ (அதிபதித்துவமான ஆன்மீக வல்லமை) எனப் போற்றப்படுகிறார். புனித மரக்கட்டைகளில் ஏற்றப்பட்டு, மக்களின் ஊக்கமூட்டுபவராகவும் காவலராகவும் அவர் வெளிப்படுகிறார். அக்னி உயிர்களை மேற்குத் திசையின் இருள் நோக்கிய போக்கிலிருந்து திருப்பி, ஒளியின் கிழக்குத் திசை நோக்கி நடத்துகிறார்; உள்ளார்ந்தும் வெளிப்புறமும் உள்ள எதிரிகளை அடக்குகிறார்; மேலும் பிரபஞ்சத்தின் ஆழங்களிலிருந்து விண்ணும் மண்ணும் வரை செல்வங்களைப் பகிர்ந்தளிக்கிறார்.
Sukta 7
Sukta 7.7
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் ஸூக்தத்தில் வசிஷ்டன் அக்னியைத் தூண்டி எழுப்பி புகழ்கிறான்—அவரை வல்லமைமிக்க தெய்வீக குதிரையாகவும், யாகத்தை தேவர்களிடம் கொண்டு செல்லும் அனைத்தையும் அறியும் தூதராகவும் வர்ணிக்கிறான். அக்னி மனித இல்லத்தில் ‘விஷ்பதி’ (குலங்களின் தலைவர்) என நிறுவப்பட்டவர்—இனிய மொழி பேசுபவர், மேலும் Ṛta-க்கு (ऋत) நம்பிக்கையுடன் இருப்பவர். பாடுவோர் மற்றும் யஜமானர்களுக்கு ஊட்டம், உந்துதல், மற்றும் நீடித்த நலன் அளிக்குமாறு அவரிடம் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 8
Sukta 7.8
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் அக்னியை அரசர்க்குரிய, உயர்குலத் தலைமைப் பிரசன்னமாகத் தூண்டி எழுப்புகிறது; அவர் உஷாக்களின் முன்னணியில் நின்று, நெய்-ஆஹுதிகளை பக்தியுடனான ஸ்தோத்திரத்துடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார். இதில் அக்னியின் சூரியனைப் போன்ற விரிந்த ஒளிப்பெருக்கமும், போரில் பரதர் மற்றும் பூருவுக்கு அவர் அளித்த பாதுகாப்புத் துணையும் நினைவுகூரப்படுகிறது; இறுதியில் பாடுவோர் மற்றும் யஜமானர்களுக்குப் போஷணம், உந்துதல், மற்றும் நீடித்த நலன் வேண்டிய நேரடியான பிரார்த்தனையுடன் முடிகிறது।
Sukta 9
Sukta 7.9
அக்னி (ஜாதவேதஸ்) குறித்த இந்த ஸூக்தம், விடியற்காலையில் விழித்தெழும் தீ-புரோகிதரைப் போற்றுகிறது; அவரை உஷஸின் மடியில் இருந்து எழும் காதலன் போலக் காட்சிப்படுத்தி, மனிதரும் தேவரும் இடையே நடுநிலையாளர் பணியை அவர் ஏற்கிறார் எனச் சொல்கிறது. இதில் அக்னியிடம் “இருமடங்கு இருப்பு” (உள் மற்றும் வெளி வாழ்க்கை) சரியாக அமையச் செய்யவும், தேவர்களிடையே யாக-ஆஹுதிகளை நிறுவவும், நீதிமான்களுக்கு செல்வம், வலிமை, மற்றும் நீடித்த நலனை அருளவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 10
Sukta 7.10
அக்னியைப் போற்றும் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், அவரை உஷஸைப் போல விடியற்கால ஒளியுடன் பிரகாசிப்பவராக வர்ணிக்கிறது—அவர் பரந்த ஒளியைப் பரப்பி, மின்னி, உஷஸின் காதலன் போல ஊக்கமூட்டும் சிந்தனையை எழுப்புகிறார். வசிஷ்டன் அக்னியை அழகிய, சரியான பாதையில் இயங்கும் ஹவியைக் கடத்துபவனாகவும், மனிதர்களின் வழிகாட்டியாகவும் கூறுகிறார்; யாக இரவுகளின் வழியாக செல்வமும் தெய்வீக சன்னிதியும் அளிப்பவன் அவனே.
Sukta 11
Sukta 7.11
இந்த ஐந்து மந்திரங்களுடைய ஸூக்தம், யாகத்தை விளங்கச் செய்து பயனளிக்கச் செய்கிற முதன்மை ஹோத்ராக அக்னியை அழைக்கிறது; அவரின்றி அமரர்களும் தங்கள் ஆனந்தத்தை அடைய முடியாது. அக்னி, விஶ்வே தேவாஃ உடன் வந்து, ‘மனித முறையில்’ ஹவியை நிறைவேற்றி, தூதனாகவும் பாதுகாவலனாகவும் இருந்து பகைமையான பேச்சிலிருந்து காக்கவும், இறுதியில் விண்ணுலகில் தேவர்களிடையே இந்த யாகச் சடங்கை நிலைநிறுத்தி நீடித்த நலனை அளிக்கவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 12
Sukta 7.12
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் ‘மிகுந்த வணக்கத்துடன்’ அக்னியை அணுகி, தன் சொந்த இல்லத்தில் ஏற்றப்பட்டபோது ஒளிரும் இளமையான ஜ்வாலையாகவும், இரு உலகங்களையும் ஊடுருவும் பிரகாசம் உடையவராகவும் அவரைப் புகழ்கிறது. அக்னி ‘ஜாதவேதஸ்’—பிறப்புகளை அறிந்தவர்—என்று அழைக்கப்பட்டு, எல்லா துன்பங்களையும் கடக்கச் செய்து, வழிபடுவோரை துயரமும் நெறித் தவறும் இருந்து காக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. முடிவில் உச்சமான தாதாத்மியமாக, அக்னி மித்ரன் மற்றும் வருணனின் செயல்களைத் தன்னுள் தாங்கியவர் எனப் போற்றப்பட்டு, செல்வங்கள், வெற்றிகரமான சாதனைகள், மற்றும் நீடித்த நலன் அருளுமாறு வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 13
Sukta 7.13
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான மூன்று மந்திரங்களுடைய ஸூக்தம், அக்னியை அவரது வைஶ்வானர வடிவில் அழைக்கிறது—அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்தும், உலகமெங்கும் நிறையும் தீ; பகைமைச் சக்திகளை அழித்து தடைகளை அகற்றுபவன். அக்னியின் பிறப்பு இரு உலகங்களையும் நிரப்பி, தேவர்களை ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுவிக்கும் ஒரு பிரபஞ்ச நிகழ்வாகப் போற்றப்படுகிறது. இறுதியில், பிரஹ்மன் (புனித வாக்கு/ஆசை) க்கான ‘பாதை’யை அக்னி வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்றும், தெய்வ சக்திகள் வழிபாட்டாளர்களை நீடித்த நலனுடன் காக்க வேண்டும் என்றும் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 14
Sukta 7.14
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்ட ஸ்துதி யாகத்திற்கான அக்னி-அழைப்பைச் செறிவாகக் கூறுகிறது. கவிஞர்கள் சமித் (எரிபொருள்), புகழ்ச்சி, ஆஹுதிகள் மூலம் ஜாதவேதஸைத் தூண்டி எழுப்பி, அவர் வஷட்-அழைப்பை ஏற்று தேவர்களை அழைத்து வர வேண்டுமென வேண்டுகின்றனர். இதில் யஜமானன் பக்தியுடன் தானம் அளிப்பவன் (தாஶத்) எனும் அடையாளம் வலியுறுத்தப்படுகிறது; முடிவில் அக்னியின் நடுநிலையால் நிலையான ஸ்வஸ்தி (நலன்/பாதுகாப்பு) வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 15
Sukta 7.15
வசிஷ்டரின் இச்சூக்தம் அக்னியை அழைக்கிறது—யாகத்திலும் இல்லத்திலும் நெருக்கமாக உடனிருக்கும், மிக அண்மையானவும் மிக அந்தரங்கமானவும் தெய்வத் துணைவனாக; அவனுடைய “வாயில்” (முகத்தில்) ஹவிஸ் ஊற்றப்படுகிறது. இரவுகளிலும் விடியற்காலங்களிலும் அக்னி ஒளிர்ந்து நிலைக்கவும், வழிபடுவோரை உண்மையான அக்னி-ஏற்றுவோராக ஆக்கவும், மேலும் பகலும் இரவும் பாபம், இறுக்கம்/பந்தம், மற்றும் பகைமையான நோக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து அவர்களை காக்கவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 16
Sukta 7.16
ரிக் வேதம் 7.16 என்பது வசிஷ்டரின் ஸூக்தம்; இதில் அக்னி யாகத்தின் அன்புக்குரிய, மிக நுண்ணறிவுடைய வழிகாட்டி—“அனைவரின் தூதன்”—என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் ஹவிஸை தேவர்களிடம் கொண்டு சென்று, யாகச் சடங்கில் ஒழுங்கை நிலைநிறுத்துகிறார். அக்னி ஹோத்ரு/வஹ்னி எனப் புகழப்படுகிறார்—அத்வரத்தை ஒளிரச் செய்ய தேவர்களால் உருவாக்கப்பட்டவர்—மேலும் அவர் ரிஷிகளையும் யஜமானர்களையும் மங்களத்தில் அமரச் செய்து, செல்வம், வீர வலிமை (சுவீர்ய) மற்றும் மக்களிடையே நீதியான தலைமையை அருள வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 17
Sukta 7.17
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், நல்ல எரிபொருள் (சமித்) மற்றும் நன்கு விரிக்கப்பட்ட பர்ஹிஸ் உடன் அக்னியை முற்றிலும் சிறப்பாக ஏற்றுமாறு அழைக்கிறது; அப்பொழுது யாகம் விரிவடைந்து தேவர்களுக்கு ஏற்றதாகும். ஜாதவேதஸ் எனும் அக்னி, யாகவிதியை ஒழுங்குபடுத்துபவன், அமரர்களை (தேவர்களை) அழைத்து வருபவன், சரியான ஆஹுதிகளால் அவர்களின் வல்லமையை வளர்ப்பவன் என்று புகழப்படுகிறான்; இறுதியில் வழிபாட்டாளர்களுக்கு பகிர்ந்து வழங்கப்படும் ‘ரத்ன’ (செல்வங்கள்) வேண்டப்படுகின்றன.
Sukta 18
Sukta 7.18
வசிஷ்டருக்குரிய இந்த இந்திர ஸூக்தம், இந்திரனை பாரதர்களின் பூர்வீக அடைக்கலமாகப் போற்றுகிறது—மாடுகள், குதிரைகள், வெற்றி ஆகியவற்றை அளிப்பவனாக—மேலும் குலப் போராட்டங்களில் அவர் அளித்த தீர்மானமான உதவியை நினைவுகூர்கிறது. ஊக்கமுற்ற ரிஷிகளுடன் இந்திரனின் நட்பை இது புகழ்கிறது; எதிரிகள் தள்ளப்பட்டு வீழ்த்தப்படுகின்றனர் என்றும், இந்திரனின் கூட்டிணைப்பைத் தேர்வோர் “ஒளிமிகு நாட்கள்”, செழிப்பு, மற்றும் உறுதியான தலைமையைப் பெறுகின்றனர் என்றும் கூறுகிறது.
Sukta 19
Sukta 7.19
வசிஷ்டரின் இந்த திரிஷ்டுப் பாடல் இந்திரனை அழைக்கிறது—அச்சமூட்டும், கூர்மையான கொம்புகளையுடைய காளையாக; அவர் மக்களையும் சக்திகளையும் சரியான இயக்கத்தில் செலுத்தி, யஜமானனை மேலும் ஒளிமிக்க பாதைக்குத் தலைமை தாங்கிச் செலுத்துகிறார். இந்திரனின் பழம்பெரும் அருள்களும் வெற்றிகளும் யாகம் செய்கிற அரசன் (சுதாஸ்) இன் செழிப்புடன் இணைக்கப்படுகின்றன; மந்திரமும் ஹவிஸும் மூலம் இந்திரனின் மஞ்சள்/பிங்கல குதிரைகளை யோக்கி, ‘வாஜ’ (நிறைவு, வலிமை) பெற முயல்கிறது. இறுதியில் ‘பிரஹ்மன்’ (சத்திய-வாக்கு) தூண்டுதலால் இந்திரனின் உதவியுடன் நீடித்த பாதுகாப்பு, நிலையான தங்குமிடங்கள், நலன் ஆகியவற்றிற்கான நேரடி வேண்டுதல் நிறைவு பெறுகிறது.
Sukta 20
Sukta 7.20
வசிஷ்டரின் இந்த இந்திர‑ஸூக்தம், உக்கிரமும் யௌவனத் துடிப்பும் கொண்ட தேவனைப் புகழ்கிறது; அவர் நீர்களை ஒழுங்குபடுத்தி, மனிதர்க்கு நன்மை தரும் செயல்களை நிறைவேற்றி, பக்தர்களை பெரிய குற்றமும் மயக்கம்‑குழப்பமும் ஆகியவற்றிலிருந்தும் காப்பாற்றுகிறார். இந்திரனுக்குச் செய்யும் பக்தியுடனான சேவையும் யாகமும் மனிதனையும் மனதையும் நிலைப்படுத்தி, ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)‑வில் வேரூன்றிய நிலையான செழிப்பை அளிக்கிறது என்று இது போதிக்கிறது. இறுதியில், கவிக்கும் யாகத்தை ஊக்குவிக்கும் தாராளமான யஜமானர்களுக்கும், இந்திர‑மையமான ஊக்கம் (iṣ) மற்றும் நீடித்த நலன் வேண்டி பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 21
Sukta 7.21
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் சோமப் பிழிதல் நேரத்தில் இந்திரனை அழைக்கிறது; சோமத்தின் உற்சாகத்தில் யாகத்திற்கும் கவியின் புகழ்ச்சிக்கும் அவர் “விழித்தெழ” வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் இந்திரனின் பேரளவும் எதிர்க்க முடியாத வீரத்திறனும்—குறிப்பாக வ்ருத்ரவதம்—புகழப்படுகின்றன; அந்த அண்டவெளி வெற்றியை வழிபடுவோருக்கான வலிமை, செழிப்பு, மற்றும் இடையறாத பாதுகாப்புக்கான நடைமுறை வேண்டுதலாக மாற்றுகிறது.
Sukta 22
Sukta 7.22
இது வசிஷ்டரின் இந்திரனுக்கான சோம அழைப்புப் பாடல்: பிழிந்த சோமம் அருந்தப்பட வேண்டும் என்று ஊக்குவிக்கப்படுகிறது; அதனால் வெற்றிக்கும் பாதுகாப்பிற்கும் இந்திரனின் வலிமையும் விரிந்த ஆனந்தமும் விழித்தெழும். கவிஞர் இந்திரனின் விரைவு, ஆண்டவத் தன்மை கொண்ட ஆளுமையைப் புகழ்கிறார்; அவரது நாமத்தை இடையறாது நினைவுகூர்வதை உறுதிப்படுத்துகிறார்; மேலும் பழங்காலமும் இன்றையதும் ஆகிய ரிஷிகளுக்கு இந்திரன் அளித்த அதே கருணைமிகு நட்பைத் தமக்கும் வேண்டுகிறார். இறுதியில் நீடித்த நலன் (ஸ்வஸ்தி) வேண்டிய பாதுகாப்புப் பிரார்த்தனையுடன் இது முடிகிறது; வழிபாட்டாளரை காக்கும் துணைத் தெய்வ சக்திகளுக்கும் இந்த வேண்டுகோள் விரிவடைகிறது.
Sukta 23
Sukta 7.23
இந்த ஆறு-மந்திரத் திரிஷ்டுப் பாட்டில் வசிஷ்டன் (வசிஷ்ட குலத்தின் சார்பாகவும்) இந்திரனுக்கு வெற்றியளிக்கும் போர்-வேண்டுதல்களை எழுப்பி, அவர் கேட்டு, விரைந்து வந்து, வலிமை, புகழ், பாதுகாப்பு அளிக்க வேண்டுகிறார். சரியான ஊக்கத்தால் எழும் ஸ்துதி ṛத (அண்டச் சத்தியம்/ஒழுங்கு) உடன் இணைக்கப்படுகிறது; மேலும், தி (ஒளிவிடும்/விழிப்புணர்ந்த சிந்தனை) கொண்டு அணுகுவோர்க்கு வாஜ (வெற்றி-வலிமை, நிறைவு/பெருக்கம்) பகிரும் விரிந்த சக்தியாக இந்திரன் வர்ணிக்கப்படுகிறார். முடிவில் சுருக்கமான ஆசீர்வாதம்: வீரர்-செல்வமும் மாடு-செல்வமும் நிறைந்த வளத்தை இந்திரன் நிறுவட்டும்; தெய்வக் காவலர்கள் வழிபடுவோரை நீடித்த நலத்தில் காத்தருளட்டும்.
Sukta 24
Sukta 7.24
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸ்தோத்திரம், பலமுறை அழைக்கப்படும் ஆண்டவரை யாகத்தில் தயார் செய்யப்பட்ட ஆசனத்திற்குக் கூவி அழைக்கிறது; அவர் தம் சக்திகளுடன் வரவும், பிரஹ்மன் (புனித உச்சரிப்பு) இல் மகிழவும், வழிபாட்டாளர்களை வெற்றியளிக்கும் வலிமையால் உறுதிப்படுத்தவும் வேண்டுகிறது. கவிஞன் பாதுகாப்பு, இடவிரிவு/விடுதலை (அழுத்தங்களும் தடைகளும் நீங்குதல்), செல்வம், மேலும் தாராள ஆதரவாளர்களையும் வீர சந்ததியையும் தாங்கி நிறுத்தும் ஊக்கமூட்டும் உந்துதலை வேண்டுகிறார். இறுதியில் இந்திரனும் அவருடன் இணைந்த தெய்வ உதவியாளர்களும் அருளும் நிலையான நலன் (ஸ்வஸ்தி) வேண்டி பிரார்த்தனை முடிகிறது.
Sukta 25
Sukta 7.25
வசிஷ்டரின் ஆறு-அடி திரிஷ்டுப் பாவத்தில் அமைந்த இச் சூக்தம், உக்கிரமான, போரில் முன்னணியில் நடத்தும் காவலனாகிய இந்திரனை அழைக்கிறது; அவரது வஜ்ர-மின்னல் சக்தி படையணியை நிலைநிறுத்தி வெற்றியை உறுதிப்படுத்துகிறது. கவிஞன் இந்திரன் கவனம் சிதறாமல் இருக்கவும், நாள்தோறும் நிலையான அடைக்கலம் மற்றும் பாதுகாப்பை அளிக்கவும், வழிபடுவோரைக் செல்வம், வலிமை, நலன் ஆகியவற்றால் நிரப்பவும் வேண்டுகிறான்.
Sukta 26
Sukta 7.26
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்டப் பாடல், சோமம் முறையாகப் பிழிந்து (அபிஷவம் செய்து) அர்ப்பணிக்கப்படும் போதும், புகழ்வாக்கு (பிரஹ்மன்/உக்த) சரியாக அமைக்கப்படும் போதும் மட்டுமே இந்திரன் பதிலளிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது; யாகத்தின் முறைத்தூய்மையும் ஊக்கமூட்டும் வாக்கும் சேர்ந்து தேவனை “மகிழ்விக்கின்றன” என்பதையும் உறுதிப்படுத்துகிறது. பகைவரின் “முன்னணிகளை” உடைத்து தடைகளை அகற்றும் இந்திரனின் எப்போதும் புதுப்படும் வல்லமை நினைவூட்டப்படுகிறது. இறுதியில் வழிபாட்டாளர்களுக்காக ஆயிரமடங்கு வலிமை, வெற்றிச் செல்வம், மற்றும் நீடித்த நலன் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 27
Sukta 7.27
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், தேடுபவர்கள் தங்கள் சிந்தனைகளைத் தொலைவான இலக்கை நோக்கி யோகப்படுத்தும் போது அழைக்கும் ஆதார சக்தியாக இந்திரனை வேண்டுகிறது. பல்வகை உலகின் மீது இந்திரனின் அரசாட்சியைப் புகழ்ந்து, யஜமானரிடம் செல்வமும் பாதுகாப்பும் செலுத்துமாறு—மாடுகள், குதிரைகள், ரதங்கள் என்ற குறியீடுகளால்—வேண்டுகிறது; மேலும் விரிந்த இடவசதி (வரிவஸ்) மற்றும் நீடித்த நலன் (ஸ்வஸ்தி) அருளுமாறு பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 28
Sukta 7.28
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், கவியின் யாகத்தின்மேல் தன் சக்திகளைத் திருப்பி, தம்மை அழைக்கும் பலரிடையே இவர்களின் தனிப்பட்ட அழைப்பையும் கேட்குமாறு தேவனை நோக்கிய ஒருமுக அழைப்பாகும். முயற்சியுடன் போராடும் மக்களை ஒன்றுசேர்த்து வழிநடத்துபவனாகவும், அசைவற்றதையும் இயக்கமாக எழுப்புபவனாகவும், பிரஹ்மன் (ஊக்கமூட்டும், வடிவமைக்கும் வாக்கு) உருவாக்கி பாடுவோர்க்கு “மிகுந்த செல்வம்” அளிப்பவனாகவும் இந்திரன் போற்றப்படுகிறான். இறுதியில் நிலையான பாதுகாப்பும் நலனும் (ஸ்வஸ்தி) வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 29
Sukta 7.29
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்டரின் ஸூக்தம், சோமப் பிழிவுத் தளத்திற்கு இந்திரனை அழைக்கிறது—அவர் விரைவாக வந்து, நன்றாகப் பிழிந்த சோமத்தை அருந்தி, பெருந்தானங்கள் (மகானி) அளிக்குமாறு வேண்டுகிறது. நம்பிக்கையுடனான புகழ்ச்சியுடன், எந்தப் படையல் உண்மையில் இந்திரனைத் திருப்திப்படுத்தும் என்ற நேர்மையான கேள்வியும் இதில் உள்ளது; பின்னர் இந்திரனின் உண்மைச் சொல்லை உரைப்பேன் என்ற உறுதிமொழியாகவும், நீடித்த நலன் மற்றும் பாதுகாப்பிற்கான பிரார்த்தனையாகவும் அது நிறைவு பெறுகிறது.
Sukta 30
Sukta 7.30
வசிஷ்ட மரபைச் சேர்ந்த இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், ‘மகாபலன்’ இந்திரன் வல்லமையுடன் வரவும், வழிபடுவோரின் செல்வத்தை விரிவாக்கவும், மோதலில் வெற்றியுடைய ஆட்சிச் செல்வாக்கை நிலைநாட்டவும் அழைக்கிறது. போர்க்களங்களில் ஒளியின் கொடியை உயர்த்தும் இந்திரனின் யுத்தத் தீப்தி, நலனுக்காக தேவர்களை அழைக்கும் அக்னியின் உள்ளார்ந்த புரோகிதத் தன்மையுடன் இணைக்கப்படுகிறது. முடிவில், இந்திரன் பெருஞ்செல்வம் அளிப்பவனாகவும், ‘பிரஹ்மன்’ உருவாக்கும் பாடகருக்கு உறுதியான துணைவனாகவும் போற்றப்பட்டு, இடையறாத பாதுகாப்பும் மங்களமும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 31
Sukta 7.31
ரிக் வேதம் 7.31 என்பது வசிஷ்டரின் இந்திர ஸ்தோத்திரம்; அதில் வல்லமைமிகு “காளை” இந்திரன் குலத்தின் அவசரத் தேவையைச் செவிமடுக்கவும், பகைமையான பேச்சு, பழி/குற்றச்சாட்டு, மற்றும் வற்புறுத்தல்/அழுத்தம் ஆகியவற்றிலிருந்து அவர்களைப் பாதுகாக்கவும் வேண்டப்படுகிறது. இதில் இந்திரன் அனைத்திலும் பரவியவன் என்றும், தன் வ்ரதங்களில் (செயல்-நியமங்களில்) உறுதியாக நிலைப்பவன் என்றும் புகழப்படுகிறது; மேலும் உண்மைக் காட்சியுடைய ஷிகள் அவனது ṛta-ஒழுங்குக்கு ஒத்த பயனளிக்கும் பிரஹ்மன் (மந்திர-சக்தி) உருவாக்குகின்றனர் என உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த ஸூக்தம் அழைப்பும் கவசமும் ஆகிறது—உதவிக்காக இந்திரனை அழைத்து, வழிபாட்டாளரின் க்ரது (இச்சை/விவேகம்) அவனில் நிலைபெறச் செய்கிறது.
Sukta 32
Sukta 7.32
வசிஷ்டரின் இந்த திரிஷ்டுப் பாட்டு, சோமப் பிழிவின் அருகே இந்திரன் அணுகி வரவும், கவியின் அழைப்பை நெருக்கமாகக் கேட்கவும் வேண்டுகிறது; ‘உதவியில் செல்வமிக்க’ அந்தத் தேவனை எந்த மனிதனும் போட்டியிட முடியாது என உறுதிப்படுத்துகிறது. இந்திரனின் வல்லமை மற்றும் தாராளத்தைக் கீர்த்திப்பதோடு, வெற்றியும் நிறைவும் நோக்கி வழிபாட்டாளனை எடுத்துச் செல்லும் சக்தியாகிய ‘ஶ்ரத்தா’ (நம்பிக்கை/ஆஸ்தை) என்ற உறுதியான நூலும் இதில் பின்னப்பட்டுள்ளது. முடிவில் இது பாதுகாப்புப் பிரார்த்தனையாகிறது: இந்திரன் துணையாக இருக்க, மறைந்த அபாயங்கள் எங்களைத் தாக்காதிருக்கவும், தடுக்கும் ‘நீர்கள்’ மற்றும் நீடித்த இறக்கங்களைக் கடந்து அப்பால் செல்லவும் அருள்வாயாக.
Sukta 33
Sukta 7.33
ரிக் வேதம் 7.33 என்பது வசிஷ்டரின் தன்னைக் குறிப்பிட்ட (self-referential) ஸூக்தம்; இதில் அவர் வசிஷ்ட முனிவர்-குழுவை பர்ஹிஸ் (புனித தர்பைப் புல்) அருகே நெருங்கி ஒன்றுகூடவும், யாகச் சடங்கையும் பாடுபவரையும்/ஸ்தோதாவையும் காக்கவும் அழைக்கிறார். கூட்டுப் புரோகித-சக்தி சூரியனைப் போல ஒளிர்வதாகவும், கடலைப் போல விரிவானதாகவும், வாயுவைப் போலத் தூண்டுவதாகவும் போற்றப்படுகிறது—அதனால் ஸ்தோமம் (ஸ்துதி-பாடல்) தன் நோக்கிடப்பட்ட சமூகத்தை அடைந்து பலன் தரும். முடிவில் சோம-அழுத்தல் அமைப்பு (கிராவன், உக்த, சாமன்) நினைவூட்டப்பட்டு, வசிஷ்டர் ‘பாதைத் திறப்பவர்’ எனக் காட்டப்படுகிறார்; அவர் யாக-நதியை முன்னோக்கி செலுத்துகிறார்.
Sukta 34
Sukta 7.34
ரிக் வேதம் 7.34 என்பது வசிஷ்டரின் ஸூக்தம்; இதில் மணீஷா—ஒளிமிகு ஊக்கமூட்டும் அறிவு—ஒரு தேவீ-சக்தியாக அழைக்கப்படுகிறாள்; நன்கு அமைந்த ரதம் போல யாகத்தை முன்னே கொண்டு செல்கிறாள். பாடல்கள் சிந்தனையும் வாக்கும் புனிதப்படுத்தப்படுவதிலிருந்து தொடங்கி, பகைமை, விரோதம் மற்றும் உடல் வேதனைகளைத் தள்ளி வைக்கும் பாதுகாப்பான பிரகாசமாக விரிவடைந்து, இறுதியில் பல தெய்வீக மற்றும் இயற்கை சக்திகள் அமைதி, அடைக்கலம், நீடித்த நலன் ஆகியவற்றை அருள வேண்டுமென வேண்டுகின்ற பரந்த ஆசீர்வாதத்துடன் முடிகின்றன.
Sukta 35
Sukta 7.35
இந்த ஸூக்தம் பரந்த ஶாந்தி (அமைதி) மற்றும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) அருள்வாக்காகும்; இதில் பல தெய்வ-இணைகள்—குறிப்பாக இந்திரன் பிற சக்திகளுடன் இணைந்து—வழிபாடாளர்களுக்கு பாதுகாப்பு, சரியான இயக்கம்/பாதை, மற்றும் வெற்றியை அளிக்க வேண்டி அழைக்கப்படுகின்றன. இது யாகத்தின் துணைத் தெய்வ-இணைகள் (இந்திர–அக்னி, இந்திர–வருண, இந்திர–சோம, இந்திர–பூஷன்) என்பவற்றிலிருந்து விரிந்து, சூரியன், திசைகள், மலைகள், நதிகள், நீர்நிலைகள் போன்ற பிரபஞ்ச ஆதாரங்களையும் உள்ளடக்கி, வாழ்வின் எல்லாத் திசைகளும் சுபமாக அமைய வேண்டுமென வேண்டுகிறது. முடிவில் ‘யாகத்திற்குரிய எல்லா அமரர்களும்’ ஒன்றுகூடி, விரிந்த நல்வாழ்வையும் தொடர்ந்த காவலையும் அருள வேண்டுமெனச் சேர்த்து பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 36
Sukta 7.36
இந்த ஸூக்தம் வசிஷ்டச் சுழற்சியைத் தொடங்கி, யாகத்தை ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) எனும் அடித்தளத்தில் நிலைநிறுத்துகிறது: சத்தியத்தின் ஆசனத்திலிருந்து ஊக்கமுற்ற வாக்கு எழுகிறது; சூரியன் ஒளியின் “பசுக்கள்” எனப்படும் கதிர்களை விடுவிக்கிறார்; பலிபீடத்தின் மையத்தில் அக்னி ஏற்றப்படுகிறது. இங்கு அக்னி, தேவர்கள்–மனிதர்கள் இடையே தெளிவு, உயிர்சக்தி, மற்றும் சரியான உறவை நிறுவும் நடுநிலைச் சுடராகப் போற்றப்படுகிறார்; மேலும் பாதுகாப்பும் வளர்ச்சியும் வேண்டி இணைத் தெய்வ சக்திகள்—குறிப்பாக ருத்ரன், மருதர்கள், விஷ்ணு—சுருக்கமாக அழைக்கப்படுகின்றன. மொத்த நோக்கம் யாகத்தைப் பரிசுத்தப்படுத்துவது—வாக்கு, ஒளி, அக்னி ஆகியவை ஒன்றிணைந்து செயல்பட—அதனால் நலன், சந்ததி, மற்றும் விரிந்த உயிர்வலிமை உறுதியாகப் பெறப்படுகின்றன.
Sukta 37
Sukta 7.37
இந்த ஸூக்தம் (வசிஷ்டருக்குரியது) தொடக்கத்தில் Ṛபுக்களை—வாஜர்கள், Ṛபுக்ஷணர்கள் என்றும் போற்றப்படுவோர்—அவர்களின் குறையற்ற ரதத்தில் சோமப் பிழிவுகளுக்குக் (pressings) அழைத்து, மும்மடங்கு பானங்களில் மகிழ்ந்து விரிந்த ஆற்றல்களை அருளுமாறு வேண்டுகிறது. பின்னர் வேண்டுதல் தொடர்புடைய தெய்வச் சக்திகளுக்குத் தளராமல் விரிகிறது (ஒரு மந்திரத்தில் குறிப்பாக இந்திரன், முடிவில் சவிதா), வெற்றியளிக்கும் ஊக்கம், பாதுகாப்பு, மேலும் உயரங்களிலிருந்து செல்வமும் ‘உதவிகளும்’ (ராதாஂஸி) வருகை பெறுமாறு நாடுகிறது. மொத்தத்தில் இது சோம யாகத்திற்கான ஒரு சடங்குமுறை அழைப்பு; புகழ்ச்சியுடன் திறன், வளமை, மற்றும் நீடித்த நலன் (ஸ்வஸ்தி) வேண்டுதலை இணைத்துள்ளது.
Sukta 38
Sukta 7.38
இந்த ஸூக்தம் சவிதாவை தெய்வீகத் தூண்டுபவனாக அழைக்கிறது; அவர் “பொன்னிறச் சிந்தனை”யை எழுப்பி இயக்கி, நேரிய நோக்கம், செயல்-இயக்கம், மற்றும் மங்கலமான தொடக்கங்களை விழிப்புறச் செய்கிறார். பாகன் பங்குகளைப் பகிர்பவனாக நினைவுகூரப்படுகிறான்; செல்வமும் நலனும் உரிய முறையில் பங்கிட வேண்டி வேண்டப்படுகிறது; மேலும் த்யாவா-பிருதிவி (வானும் பூமியும்) உள்ளிட்ட துணைத் தெய்வ சக்திகள் பாதுகாப்பும் வளர்ச்சியும் அளிக்க அழைக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் ஸூக்தம் சோமம் போன்ற மகிழ்ச்சியில் நிறைவு பெறுகிறது: சத்தியத்தை அறியும் அமர சக்திகள் தேன்சுவைச் சாரத்தை அருந்தி, தேவயான—தேவரை நோக்கும்—பாதைகளில் முன்னேறுமாறு ஊக்கப்படுத்தப்படுகின்றன.
Sukta 39
Sukta 7.39
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்டரின் ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—மேல்நோக்கி எழும் ஜ்வாலையாகவும், ஹோத்ரு எனும் யாஜகனாகவும்; அவர் ṛta (சத்திய-ஒழுங்கு) பாதையில் ஹவியை தேவர்களிடம் கொண்டு செல்கிறார். தேவர்கள் ஒரே பொதுவான யாக ஆசனத்தில் கூடும் காட்சி இதில் வரையப்படுகிறது; விரும்பிய யாகச் செயலை நிறைவேற்ற அக்னியிடம் வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில் ஊக்கமூட்டும் ஸ்தோத்திர-வல்லமை (அர்க) மற்றும் நீடித்த நலன் (ஸ்வஸ்தி) ஆகியவற்றிற்கான ஆசீர்வாதம் கோரப்படுகிறது।
Sukta 40
Sukta 7.40
இந்த ஸூக்தம் ‘விதத்யா ஶ்ருஷ்டி’—புனிதச் சபையின் ஏற்றுக்கொள்ளும் ‘கேட்கும்’ சக்தி—என்பதைக் கூவி அழைப்பதுடன் தொடங்குகிறது; இதனால் கவியின் ஸ்தோமம் முறையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு வலிமை பெறுகிறது. சவித்ர், தானத்தையும் ஒளிமிக்க வளத்தையும் இயக்கத்தில் நிறுத்தும் தூண்டுபவராகப் புகழப்படுகிறார். பின்னர் இது ṛta-மையமான வேண்டுதலாக விரிந்து, வருணன், மித்ரன், அர்யமன், ஆபः (நீர்தெய்வங்கள்) மற்றும் அதிதியிடம் வழிபாட்டாளர்களை துன்பத்திலிருந்து அப்பால் கொண்டு செல்லுமாறு வேண்டுகிறது. முடிவில், த்யாவா-பிருதிவி (வானும் பூமியும்) மற்றும் ṛtāvān தேவர்கள் அனைவரையும் ஒன்றாக அழைத்து, ஒளியின் ஒப்பற்ற ஸ்தோத்திரத்தையும் நலத்தின் வழியாக இடையறாத பாதுகாப்பையும் அருளுமாறு பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 41
Sukta 7.41
இது விடியற்கால லிதானி (தொடர்பாடல்) ஆகும்; இதில் அக்னி, இந்திரன், மித்ர-வருணன், அச்வினர்கள், பகன், பூஷன், பிரஹ்மணஸ்பதி, சோமன், ருத்ரன் ஆகிய தெய்வவட்டம் மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கப்படுகிறது—நாள் ‘ருத’ (சரியான ஒழுங்கு) மற்றும் மங்கள சக்தியுடன் தொடங்குவதற்காக. ‘பக’ (இன்ப-வாழ்வின் பங்கு), பாதுகாப்பு, மேலும் நாளின் எல்லா நேரங்களிலும் ‘ஸ்வஸ்தி’ (நலன்) வேண்டப்படுகிறது. முடிவில் உஷஸ் (விடியல்கள்) நோக்கி, எப்போதும் புதுப்படும் செழிப்பான விடியல்கள் வர வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது; அவை நெய் போன்ற ஆனந்தத்தை ‘பால்’ போலப் பொழிந்து, யஜமானனின் உயிர்சக்தியைத் தாங்கட்டும் என வேண்டுகிறது.
Sukta 42
Sukta 7.42
வசிஷ்டரின் இந்த ஆறு மந்திரங்களைக் கொண்ட ஸூக்தம், ஆங்கிரஸர் போன்ற யாக சக்திகளையும், சோமத்தின் ஓடும் ‘பசுக்கள்’ (பாலோட்டம் போன்ற சோமப் பிரவாகம்) மற்றும் பிழியும் கற்களையும் அழைத்து, சோம-யாகத்தை முன்னே செலுத்துகிறது; இதனால் அத்வரத்தின் செயல் (peśaḥ) வெற்றிகரமாக இயக்கம் பெறுகிறது. அக்னி வரவேற்கப்படும் தெய்வீக விருந்தினர் (அதிதி) எனப் புகழப்படுகிறார்; அவரை முறையாக அறிந்து இல்லம்/யாகவெளியில் நிறுவினால், அவர் விரும்பத்தக்க செல்வங்களையும் பாதுகாப்பான முன்னேற்றத்தையும் அளிக்கிறார். இறுதியில், சுருக்கமான பலஶ்ருதி போன்ற வேண்டுதல்—விரிந்த உயிர்வளம் (iṣ), செல்வம் (rayi), வலிமை (vāja), மேலும் ‘svasti’ மூலம் நீடித்த பாதுகாப்பு—என்று முடிகிறது.
Sukta 43
Sukta 7.43
வசிஷ்டர்களின் இந்த ஐந்து மந்திரங்களுடைய ஸூக்தம், யஜ்ஞத்தில் பக்தியுடன் உரைக்கப்படும் வாக்கால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பரந்த ஆதாரமாகத் த்யாவா–பிருதிவீ (வானும் பூமியும்) ஆகியவற்றைத் துதித்து தொடங்குகிறது. பின்னர் நடைமுறை வழிபாட்டு முறைக்கு மாறி, தேவர்களை பர்ஹிஸில் வரவேற்கிறது; யாகத்தை அக்னி புனிதப்படுத்தி/சம்ஸ்கரித்து நடத்தவும், யஜமானனின் ‘தெய்வீகமாக ஆகுதல்’ பகைமையிலிருந்து காக்கவும் வேண்டுகிறது. முடிவில் நிலையான நலம் (ஸ்வஸ்தி), உறுதி, மற்றும் கூட்டு செழிப்பில் தடையின்றி, காயமின்றி பங்கேற்பதற்கான பொதுப் பிரார்த்தனையாக நிறைவடைகிறது.
Sukta 44
Sukta 7.44
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்ட ஸூக்தம், ததிக்ராவனை முன்னணியாகக் கொண்டு, உதவும் தெய்வ சக்திகளை விரிவாகவும் திட்டமிட்டவாறும் அழைக்கும் பட்டியலுடன் தொடங்குகிறது; இதன் நோக்கம் வாழ்க்கையிலும் யாகத்திலும் பாதுகாப்பு, தெளிவு, மற்றும் சரியான இயக்கத்தை நிலைநிறுத்துதல். விடியற்கால விழிப்பு மற்றும் அக்னியை ஏற்றுதல் ஆகியவற்றை, துரிதா (தீங்கு விளைவிக்கும் கடத்தல்கள்/தடையூட்டும் மாற்றங்கள்) நீக்கம் மற்றும் ṛta-ஒழுங்குடன் ஒத்த பாதுகாப்பான பாதை பெறுதல் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கிறது. இந்த ஸூக்தத்தின் பயன் நடைமுறையும் ஆன்மீகமும் ஆகும்—யஜமானனுக்குச் சுபமான பயணம், சரியான ஒழுங்கு, மற்றும் தெய்வங்களின் கவனமான கேட்கும் அருள் உறுதிப்படுத்துதல்.
Sukta 45
Sukta 7.45
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடலில் வசிஷ்டர், தமது அசுவங்களுடன் அந்தரிக்ஷத்தில் பயணித்து மனித வாழ்விற்கு தானங்களையும் சரியான வழிநடத்தலையும் கொண்டு வரும் தெய்வீகத் தூண்டுபவராகிய சவித்ரை அழைக்கிறார். வழிபடுவோரை ஏற்ற தங்குமிடத்தில் “நிலைப்படுத்த”வும், அவர்களின் செயல்களை இயக்கத் தொடங்கவும், ஒளிமிகு அறிவை விரிவாக்கவும், தாங்கும் ஊட்டமும் பரந்த உயிர்வலிமையும் அருளவும் சவித்ரிடம் வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில், இது உச்சரிக்கப்பட்ட புகழ்-அர்ப்பணிப்பாக முடிந்து, நீடித்த நலனும் பாதுகாப்பும் வேண்டுகிறது.
Sukta 46
Sukta 7.46
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், ருத்ரனை மகா வல்லமை கொண்ட வில்லாளனாகப் போற்றுகிறது; அவரது வேகமான, கூர்மையான சக்தி காயப்படுத்தவும் குணப்படுத்தவும் வல்லது. ருத்ரனின் மின்னலைப் போன்ற வலிமையும் கோபமும் எங்களிடமிருந்து விலக வேண்டுமெனக் கவிஞன் வேண்டி, குடும்பம், சந்ததி, தொடர்ந்த வாழ்வு ஆகியவற்றைக் காக்க அவரது “ஆயிரம் மருந்துகள்” (சஹஸ்ரௌஷதிகள்) அருளை அழைக்கிறான். இந்தச் சூக்தத்தின் நோக்கம், பக்தியுடனான புகழ்ச்சியும் நேரடியான கருணை வேண்டுதலும் மூலம் ஶமன (அமைதி) மற்றும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) பெறுதலாகும்.
Sukta 47
Sukta 7.47
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல் ஆபः (நீர்/நதிகள்) ஆகியவற்றைத் தெய்வீகத் தூய்மைப்படுத்திகளாகப் போற்றுகிறது; அவற்றின் முதல், தேன் போன்ற அலை இந்திரனுக்குப் பொருத்தமானதாகவும் மனிதர் அர்ப்பணிக்கத் தகுதியானதாகவும் ஆகிறது எனக் கூறுகிறது. நீர்கள் தேவர்களின் பாதையுடனும் இந்திரனின் ஒழுங்குகளுடனும் இசைந்து ஓட வேண்டுமென வேண்டி, வழிபடுவோர்க்கு விரிந்த இடவசதி (வரிவஸ்) மற்றும் நீடித்த நலன் (ஸ்வஸ்தி) அளிக்குமாறு பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 48
Sukta 7.48
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், திறமையான நிறைவை அளிக்கும் சக்திகளாகிய ருபுக்கள்—ருபுக்ஷாணன் மற்றும் வாஜன்—அழைக்கப்படுகின்றனர்; அவர்கள் பிழிந்த சோமத்தில் மகிழ்ந்து, வலிமையும் வெற்றியும் தரும் பயனுள்ள செயல்களை “இயக்கத் தொடங்க” வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அவர்களின் பரந்த செயலாற்றும் கைவினை இன்றனின் வீர வலிமையுடன் இணைக்கப்படுகிறது; பழமையான, உண்மையான ஒழுங்குகள் மேலோங்கவும், பகைவரின் வஞ்சகம் பயனற்றதாவும் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது. இறுதியில், எல்லாத் தேவர்களிடமும்—குறிப்பாக வசுக்களிடமும்—விரிந்த விடுதலை (வரிவஸ்), ஊட்டம், மற்றும் நலன் (ஸ்வஸ்தி) வழியாக இடையறாத பாதுகாப்பு வேண்டி பொதுவான வேண்டுகோள் விடுக்கப்படுகிறது.
Sukta 49
Sukta 7.49
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டு தெய்வீக ஆபः (நீர்கள்) என்பவற்றைத் துதிக்கிறது—அவை பழமையான, தாமே தம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும் சக்திகளாக உலகமெங்கும் ஓடுகின்றன என்று கூறி, உடனடி பாதுகாப்பும் நலனும் அருள வேண்டுகிறது. இந்நீர்கள் இந்திரனின் ஊக்கமூட்டும் ஆற்றலுடனும், உண்மை–பொய் குறித்து வருணனின் நெறிப்பார்வை/காவலுடனும் இணைக்கப்படுகின்றன; ஆகவே அவை உடல் தூய்மையாக்கிகளாக மட்டுமல்ல, ṛta (ஒழுங்கு/சத்திய நியதி) யின் காவலர்களாகவும் விளங்குகின்றன. இறுதியில் வருணன், சோமன், எல்லாத் தேவர்கள், மற்றும் வைஶ்வானர அக்னி ஆகியோர் நீர்களுக்குள் இருப்பதாகக் கூறி, நீர்களை பிரபஞ்சமும் யாகமும் நிலைத்திருக்கும் ஆதார-மாத்ரிகையாக நிறுவுகிறது.
Sukta 50
Sukta 7.50
இந்தச் சுருக்கமான அபோத்ரோபாயிக் (தீங்கு-நீக்கும்) ஸூக்தம், மித்ர–வருணரை விழிப்புடன் காக்கும் பாதுகாவலர்களாக அழைத்து, மறைந்து ஊர்ந்து வரும் தீங்கு—அஜகாவ, த்ஸரு எனப் பெயரிடப்பட்டவை—அவற்றையும், மரங்கள், நதிகள், மூலிகைகள் முதலியவற்றிலிருந்து எழும் விஷத்தையும் அகற்ற வேண்டுகிறது. வேண்டுதல் தனிப்பட்ட பாதுகாப்பிலிருந்து விரிந்த சுத்திகரிப்புக்குத் தாவி, இறுதியில் நீரையும் நதிகளையும் ஆசீர்வதிக்கிறது—வழிபாட்டாளரின் பாதைக்கு அவை முற்றிலும் நன்மை தருவதாகவும், எவ்விதக் காயமும் செய்யாததாகவும் (அஹிம்சையாக) இருக்குமாறு.
Sukta 51
Sukta 7.51
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், அதிதியுடன் ஆதித்யர்களை அழைத்து, எப்போதும் புதுமையான பாதுகாப்பையும், அனாகஸ் (குற்றமின்மை) நிலையையும், மேலும் ṛta-வின் உள்ளே யாகம் நிலையாக நிறுவப்படுவதையும் வேண்டுகிறது. இதில் முதன்மை ஆதித்யர்கள்—மித்ரன், அர்யமன், வருணன்—வழிபடுவோரை காக்கவும், தங்கள் வலிமை தரும் உதவிக்காக சோமத்தை அருந்தவும் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது; பின்னர் இது விரிந்து, எல்லா தேவர்களிடமும் நீடித்த ஸ்வஸ்தி (நலன்) வேண்டி நிற்கும் பொதுவான வேண்டுதலாக மாறுகிறது.
Sukta 52
Sukta 7.52
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் ஆதித்யர்களை—குறிப்பாக மித்ரன் மற்றும் வருணனை—நிலைத்தன்மை, பாதுகாப்பு, குடும்ப/வம்சத் தொடரின் காப்பு, மேலும் மரபாக வந்த அல்லது வெளிப்புறக் காரணங்களால் ஏற்பட்ட குற்றம்/களங்க உணர்விலிருந்து விடுதலை ஆகியவற்றிற்காக வேண்டுகிறது. வழிபடுவோர் த்யாவா-பிருதிவீ (வானமும் பூமியும்) போல ‘அடித்தளம் போன்றவர்கள்’ ஆக வேண்டும் என்றும் பிரார்த்திக்கிறது. இறுதியில் அங்கிரஸர்கள் சவித்ரின் செல்வம்/நிதியை அடையும் தரிசனம் கூறப்படுகிறது; எல்லா தேவர்களும் ஒப்புதல் அளித்து யஜமானனை ஆசீர்வதிப்பதாக முடிகிறது.
Sukta 53
Sukta 7.53
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் த்யாவா‑ப்ருதிவீ—வானமும் பூமியும்—இருவரையும் ஒன்றாக, ṛத (அண்ட ஒழுங்கு) நிலைநிறுத்தும் பரந்த தெய்வீக பெற்றோராக அழைக்கிறது. யாகத்தில் முதன்மை இடத்தை ஏற்கவும், “தெய்வீக ஜனங்கள்” (துணைபுரியும் சக்திகள்) உடன் வரவும், வழிபடுவோர்க்கு மிகுந்த செல்வங்களையும் நீடித்த நலனையும் அருளவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 54
Sukta 7.54
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், இல்லத்தின் அதிபதியான வாஸ்தோஷ்பதியை அழைத்து, இந்த இல்லத்தாரை அறிந்து கொண்டு வீட்டிற்குள் நுழைவு மங்களகரமாகவும் துன்பம்/தீங்கு அற்றதாகவும் இருக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் சமமான அமைதி, ஆயுள் மற்றும் செழிப்பு வளர்ச்சி, மேலும் அன்றாட வாழ்வின் நலன் மற்றும் வாழ்க்கை–வேலை–வழிபாடு ஆகியவற்றின் சரியான “யோகம்” (ஒழுங்கான ஒத்திசைவு) மூலம் நீடித்த பாதுகாப்பும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 55
Sukta 7.55
ரிக் வேதம் 7.55 என்பது இல்லத்தின் காவல் அதிபதியான வாஸ்தோஷ்பதியை நோக்கிய இல்ல-அமைதி ஸூக்தம். அவர் இல்லத்தில் தமது எல்லா “வடிவங்களிலும்” நுழைந்து துன்பம்/பீடையை அகற்றுமாறு அழைக்கப்படுகிறார். இது பாதுகாப்பும் நலனும் மட்டுமல்லாது விரிந்த சமாதானப்படுத்தலாக—இல்லத்தார், உறவினர், சுற்றியுள்ள சமூகத்தார் அனைவருக்கும் அமைதி வேண்டி—முடிவில் மந்திரம் போன்ற அமைதிப்படுத்தும் ஓசையுடன் இல்லவெளியை ஓய்வான அமைதிக்குள் தாலாட்டி நிறுத்துகிறது.
Sukta 56
Sukta 7.56
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் மருதர்களை—ருத்ரனின் இளமையான புயல்-கணத்தை—புகழ்கிறது. அவர்கள் ஒருமித்தமாகப் பாய்ந்து வருதல், ஒளிரும் அணிகலன்கள், ஆயுதம் தாங்கிய வல்லமை ஆகியவற்றை வியந்து கூறுகிறது; அது மழையை வரவழைத்து வானத்தைத் தெளிவாக்குகிறது. வழிபாட்டாளரும் சமூகமும் பாதுகாப்பும் நலனும் பெற, அவர்களின் கடும் ஆற்றல் நன்மையாக மாற வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இறுதி மந்திரம் ஆசீர்வாதத்தை விரிவுபடுத்தி இந்திரன், வருணன், மித்ரன், அக்னி, நீர்கள், மூலிகைகள், வனத்தின் அதிபதிகள் ஆகியோர் ஹவிசை ஏற்று, மருதர்களின் அடைக்கலத்தில் அமைதியை அளிக்க வேண்டுமென அழைக்கிறது.
Sukta 57
Sukta 7.57
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களைத் துதிக்கிறது—தேன் போன்ற இனிய பெயருடைய, வலிமை நிரம்பிய புயல்-தேவர்கள்; அவர்கள் யாகத்தில் வேகமாகப் பாய்ந்து வந்து, வானும் பூமியும் நடுங்கச் செய்ய வல்லவர்கள்; மறைந்திருந்த வளத்தின் ஊற்றுகளை வெளிப்படுத்துவோரும் ஆவர். உற்சாகமான அழைப்போடு மனிதப் பிழைகளுக்கான மன்னிப்புக் கோரிக்கையும் இணைகிறது—அவர்களின் மின்னலும் கோபமும் விலக இருக்க, அவர்களின் உறுதியான நல்வாழ்த்தும் அருளும் வழிபாட்டாளர்களைக் காக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. முடிவில், மருதர்கள் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் வந்து சமூகத் தலைவர்களுக்கு வலிமை அளித்து, அனைவரையும் நீடித்த நலனுடன் காக்குமாறு அழைக்கப்படுகிறது.
Sukta 58
Sukta 7.58
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் ஸூக்தம் மருதர்களை ஒரே ஒன்றுபட்ட புயல்-படையாகப் புகழ்கிறது; அவர்களின் வல்லமை வானத்தையும் பூமியையும் ‘தள்ளி’ அசைக்கிறது, மேலும் அழிவற்ற தெய்வலோகத்திற்கும் அப்பால் எட்டுகிறது. வசிஷ்டர் அவர்களிடம் கவிதை-ஊக்கம், செல்வம், தடைகளை உடைத்து வெற்றியைத் தரும் வீர வல்லமை ஆகியவற்றை அருளுமாறு வேண்டுகிறார்; இறுதியில் பகையைத் தூரம் விரட்டி, வழிபடுவோரைக் நிலைத்த நலத்துடன் காக்குமாறும் பிரார்த்திக்கிறார்.
Sukta 59
Sukta 7.59
வசிஷ்டரின் இச்சூக்தம் விஶ்வே தேவாஃ—குறிப்பாக அக்னி, வருணன், மித்ரன், அர்யமன் மற்றும் மருத்கணங்கள்—என்பவர்களை அழைத்து, வழிபாட்டாளரை படிப்படியாகக் காக்கவும், பாதுகாப்பான வழிநடத்தலை வழங்கவும், அவனைச் சூழ ‘அமைதியின் தஞ்சம்’ எனும் நிலையான பாதுகாப்பு வட்டத்தை நிறுவவும் வேண்டுகிறது. இறுதியில் இது புகழ்பெற்ற த்ரியம்பக மந்திரப் பிரார்த்தனை (மஹாம்ருத்யுஞ்ஜய) ஆக உச்சத்தை அடைகிறது; அதில் மரணத்தின் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை வேண்டப்படுவதோடு, அம்ருதத்துவம் (மரணமற்ற நிறைவு) என்பதில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 60
Sukta 7.60
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் உதயமாகும் சூரியனை அழைக்கிறது; அவர் சத்யம் (உண்மை) அறிவிப்பவர். மேலும் ஆதித்யர்களை—சிறப்பாக மித்ர–வருண, அர்யமன், அதிதி—வழிபாட்டாளர்களை தேவபாதை (தேவத்ரா) நோக்கி நடத்துமாறு வேண்டுகிறது. இதில் ஆதித்யர்கள் ṛta/பிரபஞ்ச ஒழுங்கின் விழிப்பான காவலர்களாக வர்ணிக்கப்படுகின்றனர்; விழிப்படையாத மனத்தையும் அவர்கள் வழிநடத்துவர், ஆபத்துகளுக்கிடையில் ‘பார்வழி/துறை’ (ford) அளிப்பர், மற்றும் பக்தனை இடர்களைத் தாண்டச் செய்து ஸ்வஸ்தி (நலன்) நோக்கி கொண்டு செல்வர். இந்த ஸூக்தத்தின் நோக்கம் பாதுகாப்பு, சரியான திசை (தேவத்ரா), மற்றும் நெறி-உள்நிலை சார்ந்த ‘துர்க’களை பாதுகாப்பாகக் கடத்தல்—வாக்கும் நடத்தையும் ṛta/சத்யத்துடன் ஒத்திசைவாக்குவதன் மூலம்.
Sukta 61
Sukta 7.61
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணனைப் புகழ்கிறது—அவர்கள் ṛta (அகில ஒழுங்கு) என்பதின் காவலர்கள்; அவர்களின் அனைத்தையும் காணும் ‘கண்’ ஆகிய சூரியன் உதித்து உலகங்களை நோக்கி மனிதர்களின் உள்ளார்ந்த உந்துதல்களை அறிகிறான். வானமும் பூமியும் நிலைத்திருக்கச் செய்யும் அவர்களின் பேராற்றலை இது போற்றுகிறது; காலத்தின் ஒழுங்கான ஓட்டத்தை யாகம் செய்யாதவனை எதிர்கொள்ளும் அபாயத்துடன் ஒப்பிடுகிறது; மேலும் இறுதியில், எல்லா கடினமான கடத்தல்களையும் தாண்டி எங்களைப் பாதுகாப்பாகக் கொண்டு சென்று நீடித்த நலனுடன் காத்தருள வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 62
Sukta 7.62
வசிஷ்டரின் இந்த ஆறு மந்திரங்களுடைய ஸூக்தம், சூரியனின் தினசரி உதயத்தை ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) என்பதின் கண்கூடான அடையாளமாகப் போற்றுகிறது; அவரது பாகுபாடற்ற ஒளி மனிதர்களின் எல்லா ‘பிறப்புகளையும்’ செயல்களையும் சமமாகக் கண்காணிக்கிறது. பின்னர் வேண்டுதல் ஆதித்ய-மையமாக விரிந்து, அதிதி, த்யாவா-பிருதிவி (வானும் பூமியும்), மற்றும் நெறி-ஆளுநர்களான மித்ர–வருண–அர்யமன் ஆகியோரிடம் செல்கிறது—குற்றம்/தவறிலிருந்து பாதுகாப்பு, விரிந்த விடுதலை/இடவசதி (varivas), மேலும் தமக்கும் சந்ததிக்கும் பாதுகாப்பான, மங்களகரமான பாதைகள் வேண்டுதல் ஆகியவற்றுடன்.
Sukta 63
Sukta 7.63
வசிஷ்டரின் இந்த ஆறு மந்திரங்களைக் கொண்ட திரிஷ்டுப் பாட்டு, சூர்யன்/சவித்ரியின் உதயத்தைப் போற்றுகிறது—அவர் அனைத்தையும் காணும், உலகமெங்கும் பரவும் ஒளியாக இருந்து மறைந்த இருளை வெளிப்படுத்தி அகற்றுகிறார்; இதனால் மனிதச் செயற்பாடும் ‘ருத’ (சரியான ஒழுங்கு/நியதி) நிலைபெறுகிறது. சூரியன் மித்ர–வருணரின் “கண்” எனப் புகழப்படுகிறார்; இதன் மூலம் சூரியத் தரிசனம் ஆதித்ய அரசாதிக்கம், சத்தியம், நெறித் தெளிவு ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்படுகிறது. இறுதியில் மித்ரன், வருணன், அர்யமன் ஆகியோரிடம் விரிந்த வெளி, பாதுகாப்பான பாதைகள், நீடித்த நலன் ஆகியவற்றுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்யப்படுகிறது.
Sukta 64
Sukta 7.64
வசிஷ்டரின் இந்த ஐந்து செய்யுள்களுடைய திரிஷ்டுப் ஸூக்தம், மித்ர–வருணருடன் ஆர்யமனையும் ஆதித்யர்களாக அழைக்கிறது; அவர்கள் வானம், அந்தரிக்ஷம், பூமி ஆகிய மூன்றிலும் ṛta (பிரபஞ்ச மற்றும் நெறி ஒழுங்கு) யை நிலைநிறுத்துகின்றனர். இச்சூக்தம், அந்த அரசாட்சிச் சக்திகள் அர்ப்பணிப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, வழிபாட்டாளரை “மிகச் சாதனையளிக்கும் பாதைகளில்” நடத்தி, பகைமை/விரோதத்தைத் தள்ளி, ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனை (dhī) யை வேண்டிய இலக்கை நோக்கி வலுப்படுத்திக்கொண்டே, இடையறாது svasti (நலன்) அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 65
Sukta 7.65
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டில் சூரியோதய வேளையில் மித்ர–வருணரை அழைக்கிறது; உலகின் எல்லாப் பாதைகளிலும் இயங்கும் அவர்களின் தூய தீர்மானத்தையும் அரசாட்சிச் சார்ந்த காவல்தன்மையையும் புகழ்கிறது. ‘ருத’த்தின் இரட்டைய ஆண்டவர்களான அவர்கள் பொய்மைக்கு எதிராக ஒரு “பாலம்” போல இருந்து, துயரத்தைத் தாண்டச் செல்லும் பாதுகாப்பான கடப்பாட்டை அருள வேண்டுமென வேண்டுகிறது; இறுதியில் நீடித்த நலனும் பாதுகாப்பும் வேண்டி முடிகிறது.
Sukta 66
Sukta 7.66
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் மித்ர–வருணரைப் புகழ்கிறது—அவர்கள் இரட்டைய ஆதித்யர்கள்; சத்தியம், விதி/நியாயம், விழிப்பான ஆட்சி ஆகியவற்றின் மூலம் ‘ருத’ (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) நிலைநிறுத்துகின்றனர். காணிக்கைகளை ஏற்றுக்கொள்ளவும், நேர்மையான மனப்பாங்கு/சத்புத்தியை வலுப்படுத்தவும், வழிபடுவோருக்கு பாதுகாப்பு, நிலைத்தன்மை, சமூக ஒற்றுமையுடனான ஒழுங்கை அளிக்கவும் வேண்டுகிறது. ஸூக்தம் மரியாதைமிகு ஸ்தோத்திரத்திலிருந்து ருதத்தைத் தாங்கும் சக்திகளின் உயிர்ப்பான உருவகங்களுக்குச் சென்று, இறுதியில் அவர்கள் வந்து ஸோமத்தை அருந்துமாறு வெளிப்படையான அழைப்புடன் முடிகிறது.
Sukta 67
Sukta 7.67
இந்த திரிஷ்டுப் யாப்பிலான ஸூக்தத்தில் வசிஷ்டன் அஷ்வினர்கள் (நாஸத்யர்கள்) தங்கள் ரதத்தில் விரைந்து வந்து ஹவியை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு அழைக்கிறார்; மேலும் மகன் தன் பெற்றோரைப் போல நெருக்கத்துடன் அவர்களை உரைக்கிறார். உள்ளுறுப்புகளின்/அகத்திறன்களின் பாதுகாப்பு, வளமிக்கவும் காயமற்றதுமான படைப்பாற்றல், பிள்ளைகளிலும் வம்சத்திலும் செழிப்பு, மற்றும் ‘ஸ்வஸ்தி’ எனும் நலச்சின்னத்தால் குறிக்கப்படும் தேவ-வழிநடத்தும் நல்வழி ஆகியவற்றை கவிஞன் வேண்டுகிறார். ஸூக்தம் முடிவில் செல்வ-நிதிகளைத் தருமாறு நேரடியாக வேண்டி, ஷிகள்/தரிசகர்கள் பரிபக்வமடையவும், அஷ்வினர்களின் உபகாரகரமான இருப்பால் இடையறாத காவல் கிடைக்கவும் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 68
Sukta 7.68
இந்த ஸூக்தம் ஒளிமிகு இரட்டையர் வைத்தியத் தெய்வங்களான அஶ்வினௌவை அழைக்கிறது—அவர்கள் தம் சொந்த குதிரைகளில் விரைந்து வந்து, கவியின் மந்திரங்களை ஏற்று, யாகத்தில் தம் இடத்தை அமர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று. இதில் அவர்களின் அதிசயமான, உயிரைக் காக்கும் அருள்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன—குறிப்பாக அத்ரிக்கு செய்த உதவி—மற்றும் இறுதியில் பாடகர் மற்றும் சமூகத்திற்காக விடியற்காலத்தில் நிலையான நலன், போஷணம், பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது.
Sukta 69
Sukta 7.69
இது வசிஷ்டரின் விடியற்கால அழைப்புப் பாடல்; இதில் அவர் அஶ்வினௌவை வேண்டுகிறார்—வானமும் பூமியும் இணைக்கப்படுகின்றன என்று சொல்லப்படும் அவர்களின் பொன் ரதம் நேரானதிலேயே நேரான பாதையில் விரைந்து வருக. அவர்களின் ஒளிமிகு, நெய்-ஒளிரும் பயணம்/பாதை போற்றப்படுகிறது; மேலும் அவர்கள் யாகத்தில் நுழைந்து அமைதி, நலன், செல்வ-பொருள்கள், மற்றும் ஞானிகள் மற்றும் யஜமானர்/புரவலர்களின் வலிமை வளர்ச்சியையும் கொண்டு வர வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 70
Sukta 7.70
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தத்தில் வசிஷ்டன் அஷ்வினௌவை “எங்களிடம் வாருங்கள்” என்று அழைத்து, பூமியில் தங்கள் ஆசனத்தை ஏற்று, விரைவான, குணமளிக்கும், செல்வம் தரும் உதவியை வழங்குமாறு வேண்டுகிறார். நீர்களிலும் மூலிகைத் தாவரங்களிலும் இயங்கும் நெருக்கமான சக்திகளாக அந்த இரட்டையர் போற்றப்படுகின்றனர்; அவர்கள் மருந்து-நிவாரணம், செழிப்பு, மற்றும் சரியான வழிகாட்டுதலை அளிக்கின்றனர். கவிஞன் நீடித்த ஸ்வஸ்தி (நலன்) பெற நன்கு நெய்யப்பட்ட பிரார்த்தனையையும் அர்ப்பணிக்கிறார்.
Sukta 71
Sukta 7.71
அஶ்வினௌவுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், இரவு விடிந்து விடியல் எழும் அந்தத் தெளிவான சந்திக்காலப் பின்னணியில் அமைந்துள்ளது; ஒளிமிகு ரதத்தில் தெய்வீக இரட்டையர் விரைந்து வருமாறு அழைக்கிறது. வஸிஷ்டன் அவர்களை “பகலும் இரவும்” தீங்குகளை அகற்றும் காவலர்களாகவும், உயிர்சக்தி, செல்வம், நலன் அளிப்பவர்களாகவும் வேண்டுகிறார். ஸூக்தம் முடிவில் நெய்து அமைத்த புகழ்ப்பாடலை அர்ப்பணித்து, ஸ்வஸ்தி (மங்களம்) வழியாக இடையறாத பாதுகாப்பை வேண்டி நிறைவடைகிறது.
Sukta 72
Sukta 7.72
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், அஶ்வினௌ (நாஸத்யா) தங்கள் ஒளிமிகு ரதத்தில், இணைக்கப்பட்ட சக்திகளால் சூழப்பட்டவர்களாய், விரைவாக வருமாறு அழைக்கிறது; அவர்கள் அழகு, பாதுகாப்பு, செழிப்பு ஆகியவற்றை அருள வேண்டும் என வேண்டுகிறது. அவர்களின் வருகை ஸ்துதியின் விழிப்புடனும் உஷஸ் (விடியல்) உடனும் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது; இறுதியில், அந்தத் தெய்வீக இரட்டையர் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் வழிபடுபவரை ஸ்வஸ்தி (நலன்) உடன் காக்குமாறு உலகளாவிய வேண்டுகோளாக முடிகிறது।
Sukta 73
Sukta 7.73
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாவனையில் அஷ்வினௌ (நாஸத்யௌ) எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் விரைந்து வந்து மீட்பவர்களாகத் தோன்றி, வழிபடுபவனை “இருள்” கடந்துத் தொலைவிலுள்ள பாதுகாப்பான கரைவரை எடுத்துச் செல்லுமாறு அழைக்கப்படுகின்றனர். யாகம் தன் உரிய பாதைகளில் முன்னேறும்போது, வசிஷ்டன் நன்கு வடிவமைந்த ஸ்துதியை அர்ப்பணித்து, அந்த இரட்டைப் மருத்துவத் தெய்வங்கள் ஐந்துமடங்கு, அனைத்துத் திசைகளிலும் நிறைந்த செழிப்பு மற்றும் இடையறாத பாதுகாப்பை அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறார்.
Sukta 74
Sukta 7.74
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் விடியற்காலத் தருணத்தில் அஶ்வினௌவை அழைக்கிறது; “உஷா-ஒளிகள்” எழும்பும் போது, ஒளிமிகு ஸ்வர்க்கத்தை நாடுவோர் அவர்களின் விரைவு உதவியை வேண்டுகின்றனர். இதில் இரட்டையரின் அசையும், மக்களிடமிருந்து மக்களுக்குச் செல்லும் நன்மை வலியுறுத்தப்படுகிறது—அவர்கள் வேகமான குதிரைகளில் தாராளமான யஜமானனின் இல்லத்துக்கு வருகிறார்கள்—மேலும் மனித உயிர்வலிமையை உறுதிப்படுத்தி, சமூகங்களை நலனில் நிலைநிறுத்தும் காவலர்களாக அவர்களை அமைத்துக் காட்டுகிறது.
Sukta 75
Sukta 7.75
இந்த உஷஸ்-ஸூக்தத்தில் வசிஷ்டன் உஷஸைத் துதிக்கிறார்—அவள் விண்ணில் பிறந்தவள், ருதத்தால் வழிநடத்தப்படுபவள்; அவள் தோன்றுதல் மகிமையை வெளிப்படுத்தி, உலகின் பாதைகளை இயக்கத்தில் கொண்டு வந்து, பகைமை கொண்ட இருளை அகற்றுகிறது. கவிஞன் அவளை சூரியனின் ஒளிமிகு மணமகளாகவும், செல்வமும் உயிர்ச் சுறுசுறுப்பும் அளிப்பவளாகவும் போற்றுகிறார்; இறுதியில் யஜமானனுக்கும் யாகாசனத்திற்கும் மாடுகள், குதிரைகள், வீர புதல்வர்கள், மற்றும் இடையறாத நலன் வேண்டி பிரார்த்திக்கிறார்.
Sukta 76
Sukta 7.76
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் உஷஸ் (விடியல்) தேவியைப் புகழ்கிறது—உலகை வெளிப்படுத்துபவளாகவும், தெய்வீக சங்கல்பத்தால் பிறந்த ‘கண்’ ஆகவும், அமரமும் அனைத்துலகளாவிய ஒளியை உயர்த்துபவளாகவும் வர்ணிக்கிறது. சவித்ரும் வைஶ்வானரனும் துணைநிலையாக அண்ட ஒளியூட்டுநர்களாக நிற்கின்றனர்; இதனால் விடியல் ஒரு நாளாந்த நிகழ்வு மட்டுமல்ல, ருத (சத்திய-ஒழுங்கு) மற்றும் விழித்த பார்வையின் வெளிப்பாடாகவும் அமைகிறது. கவிஞர்கள் மறைந்திருந்த ஒளியை கண்டுபிடித்து, உண்மையான மந்திரங்களால் ‘விடியலைப் பிறக்கச் செய்த’ பழம்பெரும் ரிஷிகளையும் பித்ருக்களையும் நினைவு கூறுகின்றனர். இறுதியில் செல்வம், நல்ல புகழ், நீடித்த பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை வேண்டுகின்றனர்.
Sukta 77
Sukta 7.77
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான உஷஸ்‑ஸூக்தம், இயக்கம், உயிர், புதுப்பிக்கப்பட்ட ருதம் (ஒழுங்கு) ஆகியவற்றை எழுப்பி, மனிதச் செயல்பாட்டிற்கு அகன்றும் பாதுகாப்பானும் பாதையைத் திறக்கும் ஒளிமிகு இளமையான சக்தியாக விடியலைப் போற்றுகிறது. உஷஸின் உதயம் அக்னியின் தீப்பற்றுதலுடன் பிரிக்கமுடியாதது—ஒளி பரவும்போது இருள் அகல்கிறது; யஜமானன் செல்வம் (ரயி), பாதுகாப்பு, நலன் ஆகியவற்றை நோக்கி வழிநடத்தப்படுகிறார்.
Sukta 78
Sukta 7.78
இந்தச் சுருக்கமான உஷஸ் ஸூக்தம், விடியற்காலையின் முதற் புலப்படும் அறிகுறிகளைப் போற்றுகிறது; அவளின் ஒளிமிகு வடிவங்கள் விரிந்து, உலகம் மீண்டும் வெளிச்சத்தை நோக்கித் திரும்புகிறது. உஷஸ்கள் சூரியனை வெளிப்படுத்தி, அக்னியையும் யஜ்ஞத்தையும் மீண்டும் எரியச் செய்து, விரும்பத்தகாத இருளை விரட்டுகின்றனர் என்று புகழப்படுகிறது. ஒளிரும் உஷஸ்கள் விரும்பிய வரங்களை அருளி, குழப்பங்களின் முடிச்சுகளை அவிழ்த்து, பாடுவோரைக் நீடித்த நலனுடன் காக்க வேண்டுமெனக் கவிஞன் வேண்டுகிறான்.
Sukta 79
Sukta 7.79
இந்தச் சுருக்கமான உஷா-ஸூக்தம், உஷஸ் வாழ்க்கையின் பாதைகளை விரிவாக்கி, ஐந்து மனிதக் குலங்களை விழிப்பூட்டி, தன் தெளிந்த கதிர்களால் உலகை ருதத்திற்கேற்பச் சரியான இயக்கத்தில் செலுத்துவாளெனப் புகழ்கிறது. கவிஞன் அவளது உதயத்தை, சூரியன் இரு உலகங்களையும் விரிவாக்குவதுடன் இணைக்கிறான்; மேலும், வெற்றிகரமான செயலும் பெறுமானமும் கிடைக்க உஷா உள்ளார்ந்த தெய்வீகத்தை, உண்மையால் ஊக்கமளிக்கும் உந்துதலை, நலனையும் முன்னெடுக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறான்.
Sukta 80
Sukta 7.80
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்டரின் ஸ்தோத்திரம் உஷஸ் (விடியல்) தேவியை வணங்குகிறது—அவர் ரிஷிகளை முதலில் விழிப்பிப்பவள், எல்லா உலகங்களையும் வெளிப்படுத்துபவள், இரு உலகங்களையும் இயக்கி இருப்பைத் தெளிவாக்குபவள் எனப் போற்றப்படுகிறார். உஷஸ் வாழ்வை புதுப்பிக்கிறாள், ஒளியால் இருளை மறைக்கிறாள், மேலும் உணர்வை சூரியன், அக்னி மற்றும் யஜ்ஞம் நோக்கி வழிநடத்துகிறாள். இறுதிப் பிரார்த்தனையில், விடியல்கள் தினந்தோறும் மங்களத்துடன் உதயமாகி—வலிமை, ஒளி, வீரத் துடிப்பான உயிர்சக்தி அளித்து—வழிபடுவோரைக் நீடித்த நலனுடன் காக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 81
Sukta 7.81
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான உஷஸ்‑ஸூக்தம், விடியலின் உடனடியான வெளிப்பாட்டை போற்றுகிறது: அவள் “எங்கள் கண்முன்னே” தோன்றி, நீர்களையும் பார்வை‑வெளியையும் விரிவாக்கி, இரவின் மறைப்பை ஒளிமயமான ஒழுங்காக மாற்றுகிறாள். கவிஞன் வேண்டுவது—அவளின் அருள்மிகு உதயம் பிரகாசிக்கும் உலகைத் தெளிவாக உணரச் செய்யவும், அவளின் “நிதிகள்” (செழிப்பு, வலிமை, புகழ்) இல் பங்களிக்கவும், வளைவு/குட்டித்தனம், தோல்வி, மற்றும் உள்ளார்ந்த தடைகளை அகற்றவும் ஆகும்.
Sukta 82
Sukta 7.82
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம், இந்திர–வருணரின் இணை அரசாதிக்கத்தை அழைத்து, யாகம், மக்கள் மற்றும் சமூகத்திற்கு “மஹி ஶர்ம” (மிகப் பெரிய பாதுகாப்பு) கிடைக்கவும், தொடர்ந்து நிலைக்கும் எதிரிகள்மீது வெற்றி உறுதியாகவும் வேண்டுகிறது. இதில் போர்வலிமை (இந்திரன்) மற்றும் நெறி–பிரபஞ்ச ஒழுங்கு (வருணன்) ஆகியவற்றுக்கிடையே மாறிமாறி வலியுறுத்தி, அவர்களின் ஒத்துழைப்பே நிலைத்தன்மை, வளர்ச்சி, மற்றும் நீதிசார் ஆட்சி ஆகியவற்றின் அடிப்படை எனக் காட்டப்படுகிறது. முடிவில் வேண்டுதல் ஆதித்ய வட்டம் (மித்ரன், அர்யமன், அதிதி) மற்றும் சவித்ரு வரை விரிந்து, Ṛதத்தைத் தாங்கி நிற்கும் இடையறாத ஒளியை வேண்டுகிறது.
Sukta 83
Sukta 7.83
இந்த ஸூக்தம் இந்திர–வருணரை வெற்றியும் ṛta (நேர்மைமிக்க ஒழுங்கு/தர்ம ஒழுங்கு) மும் ஒன்றிணைந்த சக்தியாக அழைக்கிறது; பத்து அரசர்களின் புகழ்பெற்ற போரில் சுதாஸுக்கும் த்ரித்ஸுக்களுக்கும் அவர்கள் அளித்த துணையைப் புகழ்கிறது. அவர்கள் வ்ருத்ரா போன்ற தடைகளையும் தாச எதிர்ப்புகளையும் உடைப்பதை நினைவுகூர்ந்து, அந்த வரலாற்று வெற்றியை அகமும் புறமும் செழிப்பு, சத்தியம் வழிநடத்தும் ஒளி, மற்றும் விரிந்த அமைதி ஆகியவற்றிற்கான பிரார்த்தனையாக மாற்றுகிறது.
Sukta 84
Sukta 7.84
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டில் வசிஷ்டன் இந்திரனையும் வருணனையும் இணைந்து “இரு அரசர்கள்” என அழைத்து, மரியாதையுடன் அர்ப்பணிக்கும் ஹவிஸும் ஒளிரும் நெய் ஓட்டமும் மூலம் அவர்களை யாகத்தின் பக்கம் திருப்புகிறார். சபைகளில் அழகுற விளங்கும் விதி மற்றும் மந்திரத்தின் வெற்றிகரமான நிறைவேற்றத்தைப் புலவர் வலியுறுத்தி, தேவரால் வழங்கப்படும் செழிப்பு, பாதுகாப்பான துணை, மேலும் சந்ததி மற்றும் வம்சத்தின் நலன் ஆகியவற்றிற்காக வேண்டுகிறார். இறுதியில், இந்தப் பாடல் தேவர்களை அடைந்துவிட்டது என்ற உறுதியுடன், ஸ்வஸ்தி (நலன்) நிலையில் அவர்களின் தொடர்ந்த காவலை வேண்டி முடிகிறது.
Sukta 85
Sukta 7.85
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் இணைத் தெய்வங்களான இந்திர–வருணரை அழைக்கிறது: அவர்கள் சோமத்தை ஏற்று, வழிபடுபவனை “பயணத்தில்” காக்க வேண்டும்—வெளிப்புறமாக (பாதுகாப்பான பயணம், நலன்) மற்றும் உள்ளுறையாக (சந்ததி மற்றும் உள்ளார்ந்த சக்திகளின் வளர்ச்சி). இதில் அவர்களின் பரஸ்பரப் பூரகமான ஆதிக்கம் வெளிப்படுகிறது: ஒருவர் மக்களையும் ருத/ஒழுங்கையும் நிலைநிறுத்தி தாங்குகிறார்; மற்றவர் தடைகளையும் எதிர்ப்புகளையும் நசுக்குகிறார்; மேலும் ஆபஸ் (நீர்த் தெய்வங்கள்/நீர்கள்) தாமே அவர்களை தெய்வீக அதிகாரங்களாக நிறுவுகின்றன என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது.
Sukta 86
Sukta 7.86
வசிஷ்டரின் இந்த வருணன்-சூக்தம், வானமும் பூமியும் நிறுவி, ṛta—நெறி-அண்ட ஒழுங்கை—தாங்கி நிற்கும் அந்த அண்ட அரசனைப் புகழ்கிறது. இவ்வளவு விரிந்த, ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட படைப்பின் தரிசனத்திலிருந்து கவிஞன் உள்ள்நோக்கி திரும்பி ஒப்புதல் மற்றும் வேண்டுதலுக்குச் செல்கிறான்—பாரம்பரியமாக வந்ததும் தானே செய்ததுமான குற்றங்களிலிருந்து விடுதலை வேண்டி, இறுதியில் அமைதி, பாதுகாப்பு, நலன் ஆகியவற்றுக்கான ஆசீர்வாதத்துடன் சூக்தத்தை நிறைவு செய்கிறான்.
Sukta 87
Sukta 7.87
வசிஷ்டரின் குரலில் எழும் இந்த வருண ஸூக்தம், ṛta-வின் தாங்கியாளராகிய வருணனைப் புகழ்கிறது—சூரியனின் பாதையை அவர் செதுக்கியவர்; நதிகளை ஒழுங்கான, நிர்ணயிக்கப்பட்ட வழிகளில் ஓடச் செய்தவர். பாடல் அண்ட ஒழுங்கு-ஆட்சியிலிருந்து மறைஞானப் போதனைக்குச் செல்கிறது: ‘அழிக்கமுடியாத பசு’ எனும் காக்கப்பட்ட இரகசியத்தையும், வாக்கின் மறைந்த அடியையும் வருணன் வெளிப்படுத்துகிறான். இறுதியில் அதிதியின் விதிகளின் கீழ் கருணை, குற்றமின்மை, நீடித்த நலன் ஆகியவற்றை வேண்டி நிறைவடைகிறது.
Sukta 88
Sukta 7.88
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், வசிஷ்டரின் வருணனைப் பற்றிய நெருக்கமானப் புகழ்ச்சியாகும்—அவரை விரிந்த, வணக்கத்திற்குரிய, ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)-வின் தாங்கி, மேலும் கருணையுடன் கட்டுகளை அவிழ்ப்பவராக நினைவுகூர்கிறது. இதில் வருணன் அந்தத் துறவிக்குக் காட்டிய சிறப்பு அருளும் நினைவுகூரப்படுகிறது—அவரை “படகில்” அமர்த்தி, அவரை ஒரு ṛṣi ஆக்குதல்—மற்றும் இறுதியில் வருணன் பாவத்தின் கட்டுகளைத் தளர்த்த வேண்டும் என்றும், ஆதித்யர்கள் வழிபடுவோரைக் நீடித்த நலத்துடன் காக்க வேண்டும் என்றும் வேண்டுதல் நிறைவடைகிறது.
Sukta 89
Sukta 7.89
இந்தச் சிறு ஸூக்தம் வசிஷ்டரின் வருணனிடம் அவசரமான இரக்க வேண்டுகோள் ஆகும்—பாவம் (எனஸ்) இருந்து விடுதலை, கட்டுகளிலிருந்து விடுவிப்பு, மேலும் ‘மண் வீடு’ (மரணம்) இருந்து பாதுகாப்பு வேண்டி. இதில் மனிதப் பிழை ஒப்புதல் உள்ளது—இச்சை தவறாகச் செல்லுதல் மற்றும் தர்மம்/ருதத்திற்கு எதிராக அறியாமையில் நிகழ்ந்த மீறல்—மேலும் அரசாதிபதி, பரிசுத்தமான வருணன் ‘கருணை காட்டுக’ என்று மீண்டும் மீண்டும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 90
Sukta 7.90
இது ஒரு சோம-அழைப்பு ஸூக்தம்; முதன்மையாக வாயுவை நோக்கி—பல இடங்களில் இந்திர–வாயு இரட்டையராக—இணைக்கப்பட்ட அணிகளுடன் விரைந்து வரவும், அத்வர்யுக்கள் தயாரித்த தேன்-செறிந்த பிழிந்த சோமத்தை அருந்தவும் வேண்டுகிறது. யாக அழைப்புடன் கவிஞன் உஷஸ் (விடியல்) மற்றும் விரியும் ஒளியை நினைவூட்டுகிறார்; தேவர்களின் வருகையை ஒளிமிகு வெளிகள் திறப்பதுடனும் ஆபः (நீரோட்டங்கள்) பாய்வதுடனும் இணைக்கிறார். முடிவில் வசிஷ்டர்கள் வலிமை, வளர்ச்சி, புகழ் மற்றும் ஸ்வஸ்தி வழியாக நீடித்த பாதுகாப்பை வேண்டுகின்றனர்.
Sukta 91
Sukta 7.91
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம், இந்திர–வாயுவுடன் நெருங்கிய இணைப்பில் உள்ள வாயுவை அழைக்கிறது. அவர்களை சோம அர்ப்பணத்திற்கு வரவேற்று, பாதுகாப்பு, வலிமை, நலன் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது. தடையுற்ற காலத்தில் மனுவுக்கு உதவிய பழமையான, குற்றமற்ற தேவர்களை இது நினைவுகூர்கிறது—சூரியனுடன் உஷஸை (விடியல்) நிறுவியதன் மூலம்—இது ருதத்தின் (சரியான ஒழுங்கின்) மீள்நிறுவலும் மனிதப் பாதைக்கான தெளிந்த பார்வையும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இறுதியில் கவிஞர்கள் (வசிஷ்டர்கள்) தங்கள் நன்கு அமைந்த ஸ்தோத்திரத்தின் வழியாக நிலையான ‘ஸ்வஸ்தி’ (இணக்கமான நல்வாழ்வு) வேண்டுகின்றனர்.
Sukta 92
Sukta 7.92
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்டப் பாடல், வாயுவை அவரது பல ‘நியுத்’ (யோகிக்கப்பட்ட அணிகள்/ரதஅணிகள்) உடன் விரைவாக வருமாறு அழைக்கிறது; யாகத்தில் ஆசனம் ஏற்று, ‘முதற்பானகர்’ எனச் சோமத்தை அருந்துமாறும் வேண்டுகிறது. வாயுவின் வருகையும் சோமத்தால் உண்டாகும் உற்சாகமும், தெளிவான அருள்களுடன் மீண்டும் மீண்டும் இணைக்கப்படுகின்றன—செல்வம், வலிமை/வீரவல்லமை, மாடுகள், குதிரைகள், மேலும் ‘ஸ்வஸ்தி’ (நலன்) வழியாகத் தொடர்ந்த பாதுகாப்பு. நோக்கம் ஒருபுறம் சடங்கு/யாகப் பயன்பாடு (சோம நசுக்கலில் தெய்வத்தை அழைத்தல்), மறுபுறம் நடைமுறை (வழிபாட்டாளர்களுக்குச் செழிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்தல்) ஆகும்.
Sukta 93
Sukta 7.93
இந்த ஸூக்தம் இந்திரன்–அக்னி என்ற இரட்டைப் பேராற்றல்களை இணைந்த வ்ருத்ர-வதகர்களாக அழைக்கிறது. அவர்கள் புதியதும் தூய்மையானதும் ஆன ஸ்துதி-பாடலை ஏற்றுக்கொண்டு, வழிபடுபவருக்கு உடனடி வலிமை, வெற்றி, மற்றும் செழிப்பான ‘வாஜ’ (வளமை/போஷணம்) அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. யாகமும் சமூகப் போட்டியும் என்ற சூழலில் அவர்களின் உதவி நினைவூட்டப்பட்டு, தெய்வமற்ற எதிர்ப்பைத் தாக்கி வீழ்த்தவும், மக்களை நலன்-க்ஷேமத்துடன் காக்கவும் ஊக்குவிக்கிறது. இறுதியில் விஷ்ணு, மருதர்கள் போன்ற கூட்டுத் தேவதைகளை நோக்கி ஒரு குறிப்பும் உள்ளது; யஜமானன் கவனிக்கப்படாமல் போகாதபடி.
Sukta 94
Sukta 7.94
இந்திரன்–அக்னியை நோக்கிய இந்த ஸூக்தம், புகழ்ச்சியை “பழமையான” ஊக்கமாக—மேகத்திலிருந்து மழை பொழிவதுபோல் எழும் ஒன்றாக—விளக்குகிறது; பின்னர் அந்த ஊக்கமூட்டிய வாக்கை பாதுகாப்பும் வெற்றியும் வேண்டிய நடைமுறை அழைப்பாக மாற்றுகிறது. இதில் மீண்டும் மீண்டும் இரட்டை சக்திகளான—வலிமை (இந்திரன்) மற்றும் புனித அக்கினி (அக்னி)—உதவியுடன் வரவும், மக்களிடையே வழிபடுவோரை உறுதியாகக் காக்கவும், பகைமையான பேச்சு, தீய நோக்கம், மற்றும் ரக்ஷஸீயத் தடைகளைத் தாக்கி அழிக்கவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 95
Sukta 7.95
இந்த ஸூக்தம் சரஸ்வதியைப் புகழ்கிறது—அவளை எல்லா நீர்களையும் மிஞ்சும், வலிமைமிக்க, ஊக்கமூட்டும் நதி-சக்தியாக; நிலைத்தவளாக, “இரும்பு-அடித்தளமுடையவளாக,” ரதம் போல் வேகமாக முன்னே பாய்வவளாக வர்ணிக்கிறது. பின்னர் அண்டவியல் வருணனையிலிருந்து யாகப் பிரார்த்தனைக்குத் திரும்புகிறது: அவள் கேட்டு, அருகில் வந்து, செல்வமும் வலிமையும் அருளி, வசிஷ்டரும் அவருடைய தோழர்களும் பொருட்டு ṛta (சத்திய-ஒழுங்கு) எனும் “வாசல்களை”த் திறக்கட்டும்.
Sukta 96
Sukta 7.96
வசிஷ்டரின் இந்த ஆறு மந்திரங்களுடைய ஸூக்தம், சரஸ்வதியை அரசியாய், உயிரளிக்கும் நதியாகப் புகழ்கிறது; அவளின் ஊக்கமூட்டும் ஓட்டம் இரு உலகங்களையும் விரிவாக்கி, வாக்கு, வலிமை, செழிப்பு ஆகியவற்றை ஊட்டுகிறது. கவிஞன் சரஸ்வதியையும் (சரஸ்வந்தனையும்) நோக்கி படைப்பாற்றல்—சந்ததி, வளர்ச்சி, தாங்கும் உணவு—இவற்றை வேண்டி, அவளை கண்முன் தெரியும், நிரம்பி வழியும் பசுவின் மடிபோல் கற்பனை செய்கிறான்; அதிலிருந்து சமூகம் பங்கெடுக்கலாம். மொத்தத்தில், இந்த ஸூக்தம் தெய்வத்தின் தூய்மைப்படுத்தும் ஓட்டத்தின் கீழ் வளம், சரியான உச்சரிப்பு, மற்றும் பலனளிக்கும் தொடர்ச்சி ஆகியவற்றிற்கான அழைப்பாக அமைகிறது.
Sukta 97
Sukta 7.97
வசிஷ்டரின் இந்த ஸூக்தம் ப்ருஹஸ்பதி/ப்ராஹ்மணஸ்பதியைத் தெய்வீக நண்பனாகவும் யாஜக-புரோகித வல்லமையாகவும் அழைக்கிறது; அவர் யாகத்தை பயனுறச் செய்து, வாக்கைத் தூய்மைப்படுத்தி, வளத்தின் வழியைத் திறக்கிறார். இந்தப் புகழ்ச்சி சோமப் பிழிதலின் சூழலில் அமைந்துள்ளது; அங்கு இந்திரனும் வரவேற்கப்படுகிறார். தாராள தாதாவின் முன்னிலையில் வழிபாட்டாளர்கள் “குற்றமற்றவர்கள்” ஆகி, வலிமை, ஆனந்தம், மற்றும் சரியான வழிகாட்டுதலைப் பெற வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 98
Sukta 7.98
இந்த ஸூக்தம் அத்வர்யு யாஜகர்களைத் தூண்டுகிறது: இன்றனுக்காக செம்மை நிறமுடைய, கறந்த சோமத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இன்றன் பிழிந்த பானத்தைத் தேடி எப்போதும் மீண்டும் வருபவன் என்றும், மக்களின் காளை-தலைவன் என்றும் வர்ணிக்கப்படுகிறான். பின்னர் இது இன்றனின் போர்த் துணையை நோக்கி மாறுகிறது—தம்மை “மகான்” எனப் புகழ்ந்து கொள்ளும் எதிரிகளை வெல்லச் செய்பவன். இறுதியில் இன்றனும் ப்ருஹஸ்பதியும் இணைந்து செல்வம் (ரயி), புகழ், மற்றும் நிலைத்த நலன் (ஸ்வஸ்தி) அளிக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 99
Sukta 7.99
இந்த ஸூக்தம் விஷ்ணுவை அளவிட முடியாத, அனைத்திலும் பரவி நிற்கும் சக்தியாகப் போற்றி, அவருடைய மகிமையை யாரும் முழுமையாக எட்ட இயலாது என்றும், அவர் பரம உலகை அறிந்தவர் என்றும் கூறுகிறது. உலக ஒழுங்கை நிறுவிய அவரது செயல்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன—யாகத்திற்குப் பரந்த இடம் ஏற்படுத்துதல், சூரியன், உஷா (விடியல்) மற்றும் அக்னியை நிறுவுதல், பகைவரின் வஞ்சகச் சூழ்ச்சிகளை வென்றிடுதல்—இவற்றின் பின் நிலையான பாதுகாப்பும் நலனும் வேண்டி முறையான ‘வஷட்’ அழைப்புடன் முடிவடைகிறது.
Sukta 100
Sukta 7.100
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டில் விஷ்ணு போற்றப்படுகிறார்—அவர் அனைத்திலும் வியாபித்த சக்தியாக, பூமியை ‘அடிமேல் அடிவைத்து’ (விக்ரமித்து) மனித வாழ்வுக்கும் யாகச் செயல்களுக்கும் விரிந்த, நிலையான வெளி/தளத்தை நிறுவுபவராக. வசிஷ்டர் வழிபாட்டை நோக்கமுள்ள அணுகுதலாகக் காட்டுகிறார்—அர்ப்பணம், புகழ்ச்சி, மற்றும் ‘வஷட்’ அழைப்புடன்—விஷ்ணுவின் பாதுகாப்பு, நலன் (ஸ்வஸ்தி), மற்றும் உறுதியான, பாதுகாக்கப்பட்ட வாசஸ்தலம் வேண்டுகிறார்.
Sukta 101
Sukta 7.101
பர்ஜன்யனைப் போற்றும் இந்த ஸூக்தம், இடிமுழக்கமுடைய மழை-சக்தியை வृषப (உரமூட்டும் வலிமையின் காளை) எனப் புகழ்கிறது; அதன் விதைதாங்கும் ஆற்றல் தாவரங்களைத் தூண்டி எழுப்பி, உலகை இனிமையால் நிரப்பி, வளமையை நிலைநிறுத்துகிறது. வசிஷ்டன் மழையை நீர்களும் சாரங்களும் கொண்ட பிரபஞ்சப் பகிர்வாக—இயக்கத்திலும் வடிவத்திலும் மும்மடங்கானதாக—வர்ணித்து, இறுதியில் ṛta (சத்திய-ஒழுங்கு) மற்றும் svasti (இணக்கமான நலநிலை) வழிபடுபவரை நீண்ட ஆயுளுக்காகக் காக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறார்.
Sukta 102
Sukta 7.102
இந்தச் சுருக்கமான காயத்ரீச் செய்யுள் ஸூக்தம் ‘வானின் புதல்வன்’ பர்ஜன்யனை அழைக்கிறது—தாராளமான மழை வழங்குபவனாக, மேய்ச்சல் நிலம், தாவரங்கள், மேலும் பசு மற்றும் குதிரைகளின் பெருக்கம்/உர்பத்தியை விழிப்பூட்டுபவனாக. அவனது உயிரளிக்கும் ஆற்றல் போற்றப்படுகிறது; பின்னர் நேரடியான யாக வழிமுறை கூறப்படுகிறது: பர்ஜன்யனுக்கு இனிய ஹவிசை அர்ப்பணியுங்கள்; அப்பொழுது அவர் ஒழுங்கான வளர்ச்சி (இளா) மற்றும் நலநிலை வழங்குவார்.
Sukta 103
Sukta 7.103
ரிக் வேதம் 7.103 (மண்டூக-ஸூக்தம்) தவம் காக்கும் “பிராமணர்கள்” போல தவளைகளை வர்ணிக்கிறது; வறட்சிக் காலம் முழுவதும் அவை மௌனமாகக் கிடந்து, பర్జன்யனின் மழையால் விழித்தெழுந்ததும் பல்வேறு குரல்களில் ஒலிக்கத் தொடங்குகின்றன. இந்த உயிர்ப்பான பருவமழைக் காட்சியின் வழியாக, ஸூக்தம் உயிரளிக்கும் மழையின் வல்லமையைப் புகழ்ந்து, தவளைகளின் கூட்டுக் குரலை யாகப் பாராயணம் மற்றும் சோமப் பிழிதலுடன் இணைத்து, செல்வமும் நீண்ட ஆயுளும் வேண்டுகிறது.
Sukta 104
Sukta 7.104
ரிக் வேதம் 7.104 என்பது இந்திரன்–சோமனை நோக்கிய வலிமையான பாதுகாப்பு ஸூக்தம்; சரியான தரிசனத்தையும் யஜ்ஞத்தையும் தடை செய்யும் ரக்ஷஸ்கள், யாது-சக்திகள், மேலும் உள்ளார்ந்த “உண்ணுபவர்கள்” போன்ற தடைகளை எரித்தழித்து விரட்ட வேண்டி வேண்டுகிறது. இதில் அழைப்புடன் கூடிய வலுவான கட்டளைகள்—பார், விழி, தாக்கு—இணைந்து, சத்தியம், தெளிவு, யஜ்ஞப் பாதை ஆகியவை தடையின்றி நிலைக்கச் செய்கின்றன. மேலும் இது நெறி–ஆன்மீக ஒழுங்கை (தம்) முன்வைக்கிறது: பொய்மொழியும் வளைந்த நோக்கமும் இந்திரனின் வழிநடத்தும் சக்திக்குள் வீழ்கின்றன; சோமன் நேர்மையான, ஒளிமிக்க வழியை ஆதரிக்கிறான்.
Frequently Asked Questions
Mandala 7 is a ‘family book’ attributed to the Vasiṣṭhas, whose hymns share a distinctive priestly voice focused on protecting and empowering the soma sacrifice through brahman (inspired, effective speech) and loyal ritual solidarity.
The Dāśarājña narrative (most famously RV 7.18) remembers a major inter-tribal conflict in which Indra’s victory is framed as being won and secured through correct ritual leadership and the patron’s alliance with the Vasiṣṭha priestly tradition.
Indra and Agni dominate the book: Indra embodies victory, protection, and the securing of patrons, while Agni anchors the rite as messenger and sacrificial fire. The Maruts appear as a unified storm-host granting force and inspiration, and Varuṇa (often with Mitra) introduces a profound ethical-psychological register of bonds, guilt, and release.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.