Sukta 1

Mantra 1

अग्निं नरो दीधितिभिररण्योर्हस्तच्युती जनयन्त प्रशस्तम् । दूरेदृशं गृहपतिमथर्युम् ॥

மனிதர்கள் தங்கள் தீமூட்டும் சிந்தனைகளால், இரு அரணிகளிலிருந்து (அக்னி-மந்தனக் குச்சிகள்) புகழப்பட்ட அக்னியைப் பிறப்பிக்கின்றனர்—தொலைவில் இருந்து காணப்படுபவன்—இல்லத்தின் தலைவன், மேலும் இல்லத்தின் உள்ளே உள்ள அதர்வன்-ரித்விஜ்.

Mantra 2

तमग्निमस्ते वसवो न्यृण्वन्त्सुप्रतिचक्षमवसे कुतश्चित् । दक्षाय्यो यो दम आस नित्यः ॥

அந்த அக்னியை வசுக்கள் இங்கே நிறுவுகின்றனர்—தெளிவாகக் காணத்தக்கவன்—எந்தத் திசையிலிருந்தும் வரும் உதவிக்காக; திறமைக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கத் தக்கவன் அவனே, எப்போதும் இல்லத்தில் தங்கியிருப்பவன்.

Mantra 3

प्रेद्धो अग्ने दीदिहि पुरो नोऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ । त्वां शश्वन्त उप यन्ति वाजाः ॥

எரியூட்டப்பட்டவனாய், அக்னே, எங்கள் முன் ஒளிர்வாயாக—இடைமறாத, வல்லமைமிகு ஜ்வாலையுடன், யவிஷ்டா; உன்னிடம் வலத்தின் செழுமைகள் எப்போதும் அணுகி வருகின்றன.

Mantra 4

प्र ते अग्नयोऽग्निभ्यो वरं निः सुवीरासः शोशुचन्त द्युमन्तः । यत्रा नरः समासते सुजाताः ॥

உன்னிடமிருந்தே அக்னிகள் அக்னிகளுக்குள் பாய்கின்றன—ஒளிமிக்க, சுவீர (வீரவலிமை நிறைந்த)—அங்கே சுஜாத நரர் (உயர்பிறப்புச் சாதகர்கள்) ஒன்றுகூடி இசைவுடன் அமர்கின்றனர்.

Mantra 5

दा नो अग्ने धिया रयिं सुवीरं स्वपत्यं सहस्य प्रशस्तम् । न यं यावा तरति यातुमावान् ॥

அக்னியே, விழித்தெழுந்த தியா (பிரபுத்த சிந்தனை) வழியாக எங்களுக்கு ரயி அளி—சுவீர, நல்ல ஸ்வபத்ய (நல்ல இல்லாதிபதித்துவம்/சிறந்த ஆட்சி) மற்றும் புகழப்பட்ட வளம்; யாரை எந்த யாதுமாவான் (மாயச் செயல்வல்லவன்) மீறவும், கடக்கவும் இயலாது.

Mantra 6

उप यमेति युवतिः सुदक्षं दोषा वस्तोर्हविष्मती घृताची । उप स्वैनमरमतिर्वसूयुः ॥

அந்த சு-தக்ஷ (மிகத் திறமையுடைய) அவனிடம் யுவதீ—இரவும் உஷாவும்—ஹவிஷ்மதீ, க்ருதாசீ (நெய் போன்ற இனிய இயக்கமுடையவள்) ஆக அருகே வருகின்றன; மேலும் அவனிடம் நம்முடைய அரமதி (அரமதி)—வஸூயு (வசு/ஆன்மிகச் செல்வத்தை நாடுபவள்)—உம் அருகே வருகின்றாள்.

Mantra 7

विश्वा अग्नेऽप दहारातीर्येभिस्तपोभिरदहो जरूथम् । प्र निस्वरं चातयस्वामीवाम् ॥

அக்னியே! எல்லா பகைமைச் சக்திகளையும் எரித்தழி; நீ ஒருகாலத்தில் பழைய ஜரூதம் (ஜீर्णச் சிதைவு) எரித்த அதே தபஸ்-அக்னிகளால். தெளிந்த முழக்கத்துடன் எங்களைத் தாக்கும் நோயை விரட்டிவிடு.

Mantra 8

आ यस्ते अग्न इधते अनीकं वसिष्ठ शुक्र दीदिवः पावक । उतो न एभिः स्तवथैरिह स्याः ॥

அக்னியே! ஒருவர் உனக்காக உன் ஒளிமிகு வல்லமையின் முன்னணியை ஏற்றும்போது—வஸிஷ்டனே, சுக்ரனே, எப்போதும் பிரகாசிக்கும் பாவகனே—இந்த எங்கள் ஸ்தவங்களால் இங்கே எங்களுடன் இருப்பாயாக; எங்கள் ‘ஆகுதல்’ எனும் வெளியில் நுழைந்து எங்களுள் செயல்படு.

Mantra 9

वि ये ते अग्ने भेजिरे अनीकं मर्ता नरः पित्र्यासः पुरुत्रा । उतो न एभिः सुमना इह स्याः ॥

அக்னியே! பல இடங்களில் பித்ருக்களின் வாரிசான மானுடர்கள் உன் வெளிப்பட்ட வல்லமையில் தம் பங்கைப் பெற்றுள்ளனர்; அதுபோல இவ்வழிகளால் நீ இங்கே எங்களுடன் சுமனஸ் (மகிழ்-ஒற்றுமை மனம்) உடன் இருப்பாயாக; எங்கள் முன்னேற்றத்துக்கு ஒப்புதல் அளி.

Mantra 10

इमे नरो वृत्रहत्येषु शूरा विश्वा अदेवीरभि सन्तु मायाः । ये मे धियं पनयन्त प्रशस्ताम् ॥

வ்ருத்ர-வதப் போருகளில் இந்நரர் (வீரர்) சூரராக இருப்பாராக; எல்லா அதேவீ மாயைகளும் வஞ்சகங்களும் என்மீது இருந்து அகலட்டும்—என் புகழப்பட்ட ‘தீ’ (஋தம்-ஊக்கமளிக்கும் உள்ளுணர்வு) யை விலைபேசி பறிக்கும், திருடும் அவர்கள் அகலட்டும்.

Mantra 11

मा शूने अग्ने नि षदाम नृणां माशेषसोऽवीरता परि त्वा । प्रजावतीषु दुर्यासु दुर्य ॥

அக்னியே, மனிதரின் வெறுமையில் நாம் அமராதிருப்போமாக; ‘அவீரதா’ (வீரமின்மை) எங்களைச் சுற்றி உம்மைச் சூழாதிருப்பதாக. பிள்ளைப்பேறு நிறைந்த, நிலைபெற்ற இல்லங்களில்—ஓ ‘துர்ய’ (இல்லக் காவலன்)—நீ எங்கள் நிலையான காப்பாளனாக இருப்பாயாக.

Mantra 12

यमश्वी नित्यमुपयाति यज्ञं प्रजावन्तं स्वपत्यं क्षयं नः । स्वजन्मना शेषसा वावृधानम् ॥

யாருடைய யாகத்திற்கும் அச்வினௌ எப்போதும் அணுகுகின்றார்களோ—அவர் எங்களுக்கு பிள்ளைப்பேறு நிறைந்த, ‘ஸ்வபத்ய’ (உண்மையான ஆளுமை/உரிமை) உடைய இல்லமாக ஆகட்டும். ‘ஸ்வஜன்மா’வாய், தன் ‘சேஷ’ (மீதமுள்ள) வலிமையால் வளர்ந்து, அவர் நிறைவினை அடையட்டும்.

Mantra 13

पाहि नो अग्ने रक्षसो अजुष्टात्पाहि धूर्तेरररुषो अघायोः । त्वा युजा पृतनायूँरभि ष्याम् ॥

அக்னியே, ருதத்திற்கு இசையாத ராக்ஷஸர்களிடமிருந்து எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக; சூழ்ச்சியாளனிடமிருந்தும், கோபத்துடன் தீங்கு செய்பவனிடமிருந்தும் காப்பாயாக. நீ எங்கள் யுக-துணையாக இருந்து, போரில் தாக்கிவரும் பகைவர்களை நாம் வெல்லச் செய்வாயாக.

Mantra 14

सेदग्निरग्नीँरत्यस्त्वन्यान्यत्र वाजी तनयो वीळुपाणिः । सहस्रपाथा अक्षरा समेति ॥

இந்த அக்னி மற்ற அக்னிகளைவிட மேலோங்குவானாக—வலத்தின் நிறைவு பிறக்கும் அங்கே, வலிய கை கொண்ட தனயன். அவனுக்கு ஆயிரம் பாதைகள் உண்டு; அவன் அக்ஷர வாக்/அழியாத சக்தி-ஓட்டத்துடன் ஒன்றுகூடுகிறான்.

Mantra 15

सेदग्निर्यो वनुष्यतो निपाति समेद्धारमंहस उरुष्यात् । सुजातासः परि चरन्ति वीराः ॥

இந்த அக்னி—ஒருவன் சேவை-மனத்துடன் அவனை நாடும்போது—நன்றாக எரியூட்டுபவனின் மீது இறங்கி, அவனைத் துன்பத்திலிருந்து விரிவாக்கி விடுவிக்கிறான். அவனைச் சுற்றி நன்கு பிறந்த வீரர்கள் உலாவுகின்றனர்—நேர்மையான சக்திகள் சுற்றிச் சென்று காவல் செய்கின்றன.

Mantra 16

अयं सो अग्निराहुतः पुरुत्रा यमीशानः समिदिन्धे हविष्मान् । परि यमेत्यध्वरेषु होता ॥

இவன் அதே அக்னி—பலவிதமாக ஆஹூதியளிக்கப்பட்டவன்—யாகத்தின் ஈசானன் (அதிபதி) ஹவியுடன் சமித்தில் முழுமையாகத் தீப்பற்றச் செய்கிறான். அவன் ஹோதாவாக இருந்து அத்வரங்களில் (யாகச் செயல்களில்) சுற்றிச் சென்று, உள்ளிருந்து அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துகிறான்.

Mantra 17

त्वे अग्न आहवनानि भूरीशानास आ जुहुयाम नित्या । उभा कृण्वन्तो वहतू मियेधे ॥

அக்னியே, உன்னுள் அழைப்புகளும் வேண்டுதல்களும் பல; எங்கள் ஆற்றல்களின் ஈசானராக இருந்து நாங்கள் எப்போதும் ஜுஹூதி செய்வோம். சுமப்பதின் இரு பக்கங்களையும்—மனிதமும் தெய்வமும்—உருவாக்கி, கலந்த வெளியில் நாம் நகர்ந்து செயலை நிறைவேற்றுவோமாக.

Mantra 18

इमो अग्ने वीततमानि हव्याजस्रो वक्षि देवतातिमच्छ । प्रति न ईं सुरभीणि व्यन्तु ॥

அக்னியே, இவ்வஹவிகள்—மிகவும் அனுபவிக்கத் தகுந்தவை—இவற்றை இடையறாது கொண்டு வா; தேவதைகளின் படையைத் தேடி எங்களிடம் வழிநடத்து. பதிலாக, சுரபி (மகிழ்வூட்டும்) ஓடைகள் எம்மை நோக்கி மூச்செனப் பரவட்டும்.

Mantra 19

मा नो अग्नेऽवीरते परा दा दुर्वाससेऽमतये मा नो अस्यै । मा नः क्षुधे मा रक्षस ऋतावो मा नो दमे मा वन आ जुहूर्थाः ॥

அக்னியே, உள்ளார்ந்த வீரத்தின்மை நிலைக்குள் எங்களைத் தள்ளிவிடாதே; துர்வாசம் (தீய வாசம்) மற்றும் முதிராத மர்த்தியத்திற்காக எங்களை ஒப்படைக்காதே. பசிய்க்கும் அல்ல, ரக்ஷஸின் விழுங்கும் இருளுக்கும் அல்ல எங்களைத் தராதே; ருதத்தின் காவலரே, எங்களை விரட்டாதீர்—எங்கள் தாமத்திலிருந்தும் அல்ல, வனத்தின் குழப்பத்திற்கும் அல்ல.

Mantra 20

नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः । रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

இப்போது, அக்னியே, என் பிரஹ்மம் (மந்திரம்) உயர்ந்து இயக்கமடையச் செய்; தானமுடையோரை (மகவத்) முன்னே செலுத்தும் தேவனே, அவர்களை நன்கு உந்தப்பட்டவர்களாக்கு. தானத்தின் இயக்கத்தில் இருபுறமும் நாங்கள் பாதுகாப்புடன் இருப்போமாக; நீர் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி நிலைகளால் காத்தருள்வீராக.

Mantra 21

त्वमग्ने सुहवो रण्वसंदृक्सुदीती सूनो सहसो दिदीहि । मा त्वे सचा तनये नित्य आ धङ्मा वीरो अस्मन्नर्यो वि दासीत् ॥

அக்னியே, நீ சுஹவ (எளிதில் அழைக்கத்தக்கவன்), இன்பம் காணும் பார்வையுடையவன், ஒளிரும் ஜ்வாலையுடையவன்; சகஸின் புதல்வனே, திதீஹி—தீவிரமாகப் பிரகாசி. உன்னோடு எப்போதும் ஒட்டியிருக்கும் தனயனை எரித்துவிடாதே; எங்களுள் உள்ள வீர-வலிமை, நர்ய (மனித) ஆற்றல், துண்டிக்கப்பட்டு சிதறாதிருக்கட்டும்.

Mantra 22

मा नो अग्ने दुर्भृतये सचैषु देवेद्धेष्वग्निषु प्र वोचः । मा ते अस्मान्दुर्मतयो भृमाच्चिद्देवस्य सूनो सहसो नशन्त ॥

அக்னியே, யாகத்தின் துஷ்பாலனத்தோடு (தவறான நடத்தையோடு) எங்களை இணைக்காதே; தேவர்களுக்காக ஏற்றப்பட்ட இவ்வக்னிகளிடையே எங்களைத் தவறுடையோர் எனப் பிரகடனம் செய்யாதே. தீய எண்ணங்கள் எங்களை அழிக்காதிருப்பனவாக—அலைந்து திரியும் தவறினால்கூட அல்ல; தேவனின் புதல்வனே, சகஸின் (வலிமையின்) சுனோ!

Mantra 23

स मर्तो अग्ने स्वनीक रेवानमर्त्ये य आजुहोति हव्यम् । स देवता वसुवनिं दधाति यं सूरिरर्थी पृच्छमान एति ॥

அக்னியே, தன் முன் ஒளியால் பிரகாசிப்பவனே, அமரனான உமக்கு ஹவியை அர்ப்பணிக்கும் அந்த மர்த்தியன் செல்வச் செழிப்புடன் விளங்குவான். அவன் தேவ-சக்திகளை நிறுவி, வசு-வனி (உண்மையான செல்வப் பெறுதல்) யை அடைவான்; அவனிடமே நாடும் சூரி (தானமிகு யஜமானன்) கேள்வியுடன் அணுகுவான்.

Mantra 24

महो नो अग्ने सुवितस्य विद्वान्रयिं सूरिभ्य आ वहा बृहन्तम् । येन वयं सहसावन्मदेमाविक्षितास आयुषा सुवीराः ॥

அக்னியே, சுவித (நல்வழி) யின் பெருமையை அறிந்தவனே, எங்களுக்கும் எங்கள் சூரிகளுக்கும் மாபெரும் ரயி (செல்வச் செழிப்பு) யை கொண்டு வா. அதனால் நாம் வலிமைமிக்க ஆனந்தத்தில் மகிழ்வோமாக—அவிக்ஷித (அழிவிலா/அக்ஷத), ஆயுளால் நிறைந்த, சுவீர (வீரப் புதல்வர்/வீரவலிமை) உடையவர்களாக.

Mantra 25

नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः । रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

இப்போது, ஹே அக்னியே, என் பிரஹ்ம (மந்திரம்) உயர்த்தி இயக்குவாயாக; ஹே தேவா, நீ மகவத்ப்யஃ (தானமுடையோர்) சுஷூதஃ—நன்கு ஊக்கமூட்டப்பட்டவர்களாக—ஆக்குவாயாக. தானத்தின் வேளையில் நாம் இருபுறமும் பாதுகாப்புடன் இருப்போமாக; மேலும் நீ ஸ்வஸ்திபிஃ (நலவாழ்வு-ஆசிகளால்) எப்போதும் எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.