Opening the text

Sukta 7.59
Vasiṣṭha
Viśve Devāḥ (Agni, Varuṇa, Mitra, Aryaman, Maruts)
Anuṣṭubh (probable; short pādas—traditional classification may vary by recension)
வசிஷ்டரின் இச்சூக்தம் விஶ்வே தேவாஃ—குறிப்பாக அக்னி, வருணன், மித்ரன், அர்யமன் மற்றும் மருத்கணங்கள்—என்பவர்களை அழைத்து, வழிபாட்டாளரை படிப்படியாகக் காக்கவும், பாதுகாப்பான வழிநடத்தலை வழங்கவும், அவனைச் சூழ ‘அமைதியின் தஞ்சம்’ எனும் நிலையான பாதுகாப்பு வட்டத்தை நிறுவவும் வேண்டுகிறது. இறுதியில் இது புகழ்பெற்ற த்ரியம்பக மந்திரப் பிரார்த்தனை (மஹாம்ருத்யுஞ்ஜய) ஆக உச்சத்தை அடைகிறது; அதில் மரணத்தின் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை வேண்டப்படுவதோடு, அம்ருதத்துவம் (மரணமற்ற நிறைவு) என்பதில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கவும் வேண்டப்படுகிறது.
Mantra 1
यं त्रायध्व इदमिदं देवासो यं च नयथ । तस्मा अग्ने वरुण मित्रार्यमन्मरुतः शर्म यच्छत ॥
தேவர்களே, யாரை நீங்கள் ஒவ்வொரு அடியிலும் காக்கிறீர்களோ, யாரை முன்னே நடத்துகிறீர்களோ—அவருக்கு, ஓ அக்னி, வருண, மித்ர, அர்யமன் மற்றும் மருதர்களே, அடைக்கலமளிக்கும் அமைதி (ஷர்ம) அருளுங்கள்.
Mantra 2
युष्माकं देवा अवसाहनि प्रिय ईजानस्तरति द्विषः । प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति ॥
தேவர்களே! உங்கள் அவஸ் (காப்பு‑உதவி) காரணமாக, யாகம் செய்கிற அன்புக்குரிய யஜமானன் பகைவர்களைத் தாண்டிச் செல்கிறான். அவன் ஒரு வாசஸ்தலத்தை வென்று, வலிமையின் மாபெரும் இஷைகள் (உந்துதல்தாரைகள்) அனைத்துத் திசைகளிலும் விரிக்கிறான்—உங்கள் வரண (தேர்வு) மற்றும் பிரீதிக்காக தானம் அளிப்பவன் அவனே.
Mantra 3
नहि वश्चरमं चन वसिष्ठः परिमंसते । अस्माकमद्य मरुतः सुते सचा विश्वे पिबत कामिनः ॥
வசிஷ்டன் உங்களை ஒருபோதும் மறப்பதில்லை—இறுதி நொடியிலும் அல்ல. ஆகவே இன்று, மருதர்களே, எங்கள் சுதே (பிழிந்த) சோமத்துடன்—நீங்கள் அனைவரும்—காமினః (ஆசையில் மகிழ்வோர்) ஆகப் பருகுங்கள்.
Mantra 4
नहि व ऊतिः पृतनासु मर्धति यस्मा अराध्वं नरः । अभि व आवर्त्सुमतिर्नवीयसी तूयं यात पिपीषवः ॥
வீரர்களான நரர்களே! நீங்கள் திருப்தியடைந்தவருக்காகப் போர்க்களங்களில் உங்கள் ஊதி (உதவி) ஒருபோதும் நசுங்காது. உங்கள் பக்கம் புதியதாய் புதியதாய் சுமதி (நல்ல மனநிலை/நேர்மதி) திரும்புகிறது; விரைவாக வாருங்கள், பிபீஷவః—எங்கள் நிறைவு‑செழிப்பை வளர்க்கத் தாகமுடையோர்.
Mantra 5
ओ षु घृष्विराधसो यातनान्धांसि पीतये । इमा वो हव्या मरुतो ररे हि कं मो ष्वन्यत्र गन्तन ॥
ஒளிரும் செல்வம் உடையவர்களே, வாருங்கள்; பானம் (பீதயே) நிறைவேறுமாறு இருள்களை அகற்றுங்கள். மருதர்களே, இவ்வஹ்வியங்கள் உங்களுக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை; அப்படியிருக்க, நீங்கள் ஏன் வேறெங்காவது செல்வீர்கள்?
Mantra 6
आ च नो बर्हिः सदताविता च नः स्पार्हाणि दातवे वसु । अस्रेधन्तो मरुतः सोम्ये मधौ स्वाहेह मादयाध्वै ॥
வாருங்கள்; எங்கள் பர்ஹிஸில் அமர்ந்து எங்களுக்கு துணையாவீர்; விரும்பத்தக்க வசு (செல்வம்) அளியுங்கள். மருதர்களே, தவறாதவர்களே (அஸ்ரேதந்தః)! சோம்ய மதுவில்—ஸ்வாஹா—இங்கேயே மகிழ்ந்து, எங்களுள் மது (உற்சாகம்) பெருகச் செய்யுங்கள்.
Mantra 7
सस्वश्चिद्धि तन्वः शुम्भमाना आ हंसासो नीलपृष्ठा अपप्तन् । विश्वं शर्धो अभितो मा नि षेद नरो न रण्वाः सवने मदन्तः ॥
தம்முடைய உடல்களை அலங்கரித்தபடியே அவர்கள் இங்கே பறந்து வந்தனர்—நீலப் பின்புறம் கொண்ட அன்னங்கள் போல. முழு சர்த் (படை) எனைச் சுற்றி அமரட்டும்; சவனத்தில் மது (மகிழ்ச்சி) மயக்கத்துடன் களிக்கும், இன்பமளிக்கும் வீரர்கள் போல.
Mantra 8
यो नो मरुतो अभि दुर्हृणायुस्तिरश्चित्तानि वसवो जिघांसति । द्रुहः पाशान्प्रति स मुचीष्ट तपिष्ठेन हन्मना हन्तना तम् ॥
மருதர்களே, வசுக்களே, வளைந்தும் பகைமையும் கொண்ட மனத்தால் எங்களை வீழ்த்தவும், எங்கள் உள்ளுணர்வுகளைத் திருப்பிப் போடவும் முயல்வோனை—துரோகத்தின் பாசங்களில் மீண்டும் கட்டிவிடுங்கள்; உங்கள் மிகத் தீவிரமான தகிக்கும் தாக்க-வலிமையால் அவனைத் தாக்கி, அவனை அழியச் செய்யுங்கள்.
Mantra 9
सांतपना इदं हविर्मरुतस्तज्जुजुष्टन । युष्माकोती रिशादसः ॥
தூய்மையைக் கரைக்கும் தகிப்பவர்களே—மருதர்களே, இந்த ஹவிஸை ஏற்று, இதில் மகிழுங்கள்; காயப்படுத்துவோனை அழிப்பவர்களே (ரிஷாதஸ), உங்கள் காவல் எங்களுடையதாகட்டும்.
Mantra 10
गृहमेधास आ गत मरुतो माप भूतन । युष्माकोती सुदानवः ॥
இல்லற யாகத்தின் தலைவர்களே—மருதர்களே, இங்கே வாருங்கள்; எங்களை விட்டு விலகாதீர்கள். தாராள தானையாளர்களே (சுதானவ), உங்கள் காப்பாற்றும் துணை எங்களுடையதாகட்டும்.
Mantra 11
इहेह वः स्वतवसः कवयः सूर्यत्वचः । यज्ञं मरुत आ वृणे ॥
இங்கே, இங்கேயே உங்களை யாகத்திற்காக நான் வருகிறேன், ஓ மருதர்களே—சுயவலிமை உடையோர், கவி-சக்தியினர், சூரிய-த்வசம் (சூரிய ஒளித் தோல்) கொண்டோர். ஓ மருதர்களே, யாகத்தில் உங்களை நான் அழைக்கிறேன்.
Mantra 12
त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् । उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय मामृतात् ॥
திர்யம்பகன் (மூன்று கண்கள் உடையவன்) அவரை நாம் யஜிக்கிறோம்—சுகந்தன், புஷ்டி-வர்த்தனன். பழுத்த உर्वாருகம் (வெள்ளரிக்காய்/சுரைக்காய்) கொடியின் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவது போல, நான் மரணத்தின் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவேனாக—அமிர்தத்திலிருந்து அல்ல.
Because it prays to Tryambaka (Rudra) for victory over death: “May I be released from the bond of death, not from immortality.” It became the best-known Vedic healing and protection verse in later tradition.
They are the “All Gods” invoked as a unified divine assembly—here especially Agni, Varuṇa, Mitra, Aryaman, and the Maruts—called to protect, guide, and grant sheltering peace.
Ask the divine powers to guard you at every step, gather strength and support around you, and free you from fear and bondage—ultimately even the bondage of death—while keeping you rooted in life’s deeper, deathless reality.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.