Sukta 32

Mantra 1

मो षु त्वा वाघतश्चनारे अस्मन्नि रीरमन् । आरात्ताच्चित्सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि ॥

பாடகர் எழுப்பும் அழைப்பு உம்மை எங்களை விட்டுத் தூரம் தள்ளிவிடாததாக. தூரத்திலிருந்தும் எங்கள் சதமாதம் (கூட்டான ஆனந்த-யாகம்) நோக்கி வாரும்—இங்கே வாரும், அருகில் இருப்பாயாக, நெருக்கமாகக் கேளும்.

Mantra 2

इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः ॥

இவர்கள் உன் பிரம்ம-காரர்கள் (ஸ்தோத்திர இயற்றுவோர்); பிழிந்த சோமத்துடன், தேன் போன்ற இனிமையில் இருப்பதுபோல் அமர்கிறார்கள். வசு (செல்வம்) நாடும் புகழ்வோர், இந்திரனில் தங்கள் பாதத்தை வைத்துள்ளனர்—ரதத்தின் பாதநிலையிலே (படிக்கட்டில்) கால் வைப்பதுபோல்.

Mantra 3

रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणं पुत्रो न पितरं हुवे ॥

ராய் (செழிப்பு) நாடி, வஜ்ரஹஸ்தனாகிய, சுதக்ஷிணன் (நல்ல வழி காட்டும்) அந்த சக்தியை நான் அழைக்கிறேன்—மகன் உதவி, பாதுகாப்புக்காக தந்தையை அழைப்பதுபோல்.

Mantra 4

इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । ताँ आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ ॥

இந்த சோமங்கள் இந்திரனுக்காகப் பிழியப்பட்டவை; தத்யாஶிர (தயிர் கலந்த, வலமூட்டும்) ஆகச் செய்யப்பட்டவை. வஜ்ரஹஸ்தனே, மது (பரவச ஆனந்தம்) மற்றும் பானத்திற்காக வா; உன் இரு ஹரி (பசுமை-ஒளிரும் குதிரைகள்/சக்திகள்) உடன் வந்து, யாக-இல்லத்திற்குள் நுழை.

Mantra 5

श्रवच्छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन्नो मर्धिषद्गिरः । सद्यश्चिद्यः सहस्राणि शता ददन्नकिर्दित्सन्तमा मिनत् ॥

அவர் கேட்கும் செவியின்பால், வசுக்கள் எனும் செல்வங்களின்பால் முன்னேறுகிறார்; இப்போதும் அவர் எங்கள் வாக்கிற்கு வலிமை அளிப்பாராக—ஒரே கணத்தில் ஆயிரங்களையும் நூறுகளையும் அளிப்பவர்; அளிக்கும் வேளையில் அவரை யாரும் குறைக்க இயலாது.

Mantra 6

स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः । यस्ते गभीरा सवनानि वृत्रहन्त्सुनोत्या च धावति ॥

அந்த வீரன், பின்னோக்கி திரும்பாதவன், இந்திரனுடனும் வலிமைமிக்க நரர்களுடனும் வலுப்பெறுகிறான்—ஹே வ்ருத்ரஹன், உன் ஆழ்ந்த சோம-சவனங்களைப் பிழிந்து எடுத்து உன்னை நோக்கி விரைந்து ஓடுகிறவன்.

Mantra 7

भवा वरूथं मघवन्मघोनां यत्समजासि शर्धतः । वि त्वाहतस्य वेदनं भजेमह्या दूणाशो भरा गयम् ॥

ஹே மகவன், மகோனர்கள் (தானமிகுோர்) கூட்டத்தை நீ குழுக்களாகச் சேர்க்கும் போது, எங்களுக்கு காக்கும் அரணாக இரு. வீழ்த்தப்பட்ட பகைவரின் வெற்றிப் பெறுதலில் நாங்கள் பங்குபெறுவோமாக; துன்புறும் மற்றும் பகைமை கொண்ட சக்திகளிடமிருந்து எங்களுக்கு லாபமும் நிறைவும் (கய) கொண்டு வா.

Mantra 8

सुनोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः ॥

ஓ சோமபாவனே! வஜ்ரதாரியான இந்திரனுக்காக சோமத்தைப் பிழியுங்கள். ஹவியைச் சமைத்து, பக்திகளைச் சித்தமாக்கி, அவன் ‘அவ’ (உதவி) பெறத் தயாராக்குங்கள்—நிறைப்பவன், நிறைய விரும்புவனுக்கு இன்பம் (மயः) அளிக்கிறான்.

Mantra 9

मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे । तरणिरिज्जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे ॥

ஓ சோமப் பிழிப்பவர்களே, தவறாதீர்கள்; திறன் பெறுங்கள்—மகத்திற்காகச் செயல் புரியுங்கள், விரைவாக வரும் ரயி-நிறைவிற்காக. ‘தரணி’ எனும் கடந்து செல்லும் வல்லமை வெல்லும், குடியிருக்கும், வளர்க்கும்; தேவர்கள் மந்த முயற்சியாளர்க்கு அல்லர்.

Mantra 10

नकिः सुदासो रथं पर्यास न रीरमत् । इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत्स गोमति व्रजे ॥

நல்ல தானம் அளிப்பவனின் ரதத்தை யாரும் சுற்றி அடக்க முடியாது, நிறுத்தவும் முடியாது; அது தளராது. யாருக்கு இந்திரன் உதவியாளனோ, யாரிடம் மருதர்கள் வருகிறார்களோ, அவன் கோமதி வ்ரஜத்தில்—ஒளிமிகு நிறைவின் மாட்டுத் தாமத்தில்—புகுகின்றான்.

Mantra 11

गमद्वाजं वाजयन्निन्द्र मर्त्यो यस्य त्वमविता भुवः । अस्माकं बोध्यविता रथानामस्माकं शूर नृणाम् ॥

ஓ இந்திரா! வலச் செழிப்பை வளர்க்கும் அந்த மானவன், நீ அவனுக்கு அவிதா (துணை) ஆகும்போது, வாஜம் (வெற்றி-பரிசு) அடைகிறான். ஓ சூர வீரா! எங்கள் ரதங்களுக்கும் அவிதா ஆகு; எங்கள் நரர்களுக்கும் (போராளிகளுக்கும்) அவிதா ஆகு.

Mantra 12

उदिन्न्वस्य रिच्यतेंऽशो धनं न जिग्युषः । य इन्द्रो हरिवान्न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि ॥

அப்போது அவனுடைய பங்கு நிச்சயமாகப் பொங்கி வழிகிறது—வெற்றி பெற்றவனின் செல்வம் போல. யாராலும் ஏமாற்ற முடியாத அந்த ஹரிவான் இந்திரனை எதிர்த்து, பகைவன் சோமப் பிழிப்பவன் (சோமின்) இடத்தில் தன் திறமையையே வைத்துக் கொள்கிறான் (அதுவே வீணாகிறது).

Mantra 13

मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत् ॥

யஜ்ஞங்களில் அந்த மந்திரத்தை நிறுவுங்கள்—அகண்டம், நன்கு வடிவமைந்தது, அழகிய உருவம் (சுபேஷஸ்) உடையது. இந்திரனில் கர்மத்தால் வல்லமை (பயனளிக்கும் திறன்) பெறுபவனிடம், பழமையான தூண்டுதல்களும் கூட கடந்து சேர்கின்றன.

Mantra 14

कस्तमिन्द्र त्वावसुमा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत्ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥

ஓ இந்திரா! உதவியில் செல்வமிக்க (அஸுமான) உமக்கு எதிராக எந்த மானிடன் துணிகரமாக நிற்க முடியும்? ஓ மகவன்! உம்மீது உள்ள ஸ்ரத்தா (நம்பிக்கை) தான்—தொலைவான திவ்யத்தில்—வெற்றி பெறும் ஆன்மாவை வலிமையின் நிறைவு (வாஜ) நோக்கி உந்துகிறது.

Mantra 15

मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता ॥

ஓ மகவன்! வ்ருத்ர-வதங்களில், பிரியமான வசு அளிக்கும் தானவான்களைத் தூண்டுவாயாக. ஓ ஹர்யஷ்வ இந்திரா! உமது பிரணீதி (வழிநடத்தல்) மூலம், ஸூரி-களுடன் (ஒளிமிக்க ஞானிகள்/ரிஷிகள்), நாம் எல்லா துரிதங்களையும் கடந்து செல்லுவோமாக.

Mantra 16

तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष्ट्वा गोषु वृण्वते ॥

ஓ இந்திரா! தாழ்ந்த வசுவும் நிச்சயமாக உமதே; நடுநிலை வசுவை நீர் வளர்த்துப் போஷிக்கிறீர். அனைத்தின் பரம ராஜஸில் நீர் ஒருமுகமாக ஆள்கிறீர்; கோஷு (மாடுகள்/கதிர்கள்) இடையில், பல சக்திகளில் ஒன்றெனக் கருதி உம்மை யாரும் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை.

Mantra 17

त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईं भवन्त्याजयः । तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवोऽवस्युर्नाम भिक्षते ॥

ஓ இந்திரா! நீ உலகமெங்கும் செல்வம் அளிப்பவன்; போரில் வெற்றி பெறுவோரிடையே புகழ்பெற்றவன். ஆகவே, பலமுறை அழைக்கப்படுபவனே (புருஹூத), இந்தப் பார்திவ உலகினர் தம் தேவையாகிய ‘அவஸ்’—உதவியை—உன்னிடமே வேண்டுகின்றனர்.

Mantra 18

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय ॥

ஓ இந்திரா! உன் ஆளுமை எவ்வளவு தூரம் விரிகிறதோ, அவ்வளவு நான் ஆள இயன்றால், ஓ ரதாவஸ் (இன்பம் அளிப்பவனே), பாடுபவனை நிச்சயமாக நிலைநிறுத்துவேன்—அவனைப் பாவநிலை/வீழ்ச்சிக்காக ஒப்படைக்காமல் இருக்கவே.

Mantra 19

शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन ॥

நான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்—நாள்தோறும்—வளர்வோனுக்காக எங்கும் செல்வத்தை அடையும் வழியை. ஏனெனில், ஓ மகவன் இந்திரா, உன்னைத் தவிர எங்களுக்கு இன்னும் நெருக்கமானதும் சிறந்ததுமான ‘ஆப்ய’ நன்மை இல்லை—தந்தையும்கூட இல்லை.

Mantra 20

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरंध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम् ॥

தரணி (கடத்துபவன்) உண்மையிலேயே புரந்தி (நல்ல அறிவு/சரியான விவேகம்) எனும் யுஜா (இணைக்கப்பட்ட சக்தி) கொண்டு வாஜம் (வெற்றி-வலிமை/அன்னம்) பெற விரும்புகிறான். பலமுறை அழைக்கப்படும் (புருஹூத) இந்திரா! நான் வாணியால் உமக்கு வணங்குகிறேன்—தச்சன் வடித்த நெமி (சக்கர வளையம்) போல, உறுதியும் நேர்மையும் கொண்டு சீராக ஓடுவது போன்று.

Mantra 21

न दुःष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर्नशत् । सुशक्तिरिन्मघवन्तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि ॥

துஷ்டுதி (தீய/வஞ்சகப் புகழ்ச்சி) மூலம் மர்த்தியன் வசு (செல்வம்) பெறான்; சோர்ந்து தளர்வோரிடம் ரயி (செழிப்பு) சேராது. ஹே மகவன் (தானவான்) இந்திரா! உண்மையான சக்தியாலேயே—உமக்கு அர்ப்பணித்தவனுக்கு—தேஷ்ணம் (தானம்) கிடைக்கிறது; அது தொலைவான திவி (வானுலகில்) உள்ள உமது அருள்-பரிசு.

Mantra 22

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः ॥

ஓ வீரா! பால் கறக்கப்படாத (அதுக்தா) பசுக்கள் போல, நாங்கள் ஸ்துதிகளால் உம்மை நோக்கி நெருங்கி அழுத்துகிறோம். இந்த ஜகத் (இயங்கும் உலகம்) முழுவதின் ஈசானன் (அதிபதி) நீர்; ஸ்வர்த்ருஷ் (ஸ்வர்/சூரிய-லோகத்தை காண்பவன்) நீர்; ஓ இந்திரா! நிலைத்து நிற்பதற்கும் (தஸ்துஷ்) ஈசானன் நீரே.

Mantra 23

न त्वावाँ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे ॥

மகவன் இந்திரா! விண்ணுலகத் தெய்வ சக்தியிலும், மண்ணுலகப் பார்திவ சக்தியிலும் உனக்கு நிகர் யாருமில்லை; உனக்கு ஒப்பாக யாரும் பிறந்ததுமில்லை, பிறக்கப்போவதுமில்லை. அச்வம் (அச்வ—வேகச் சக்தி) நாடி, வாஜம் (வாஜ—வெற்றியாற்றல்-செல்வம்) நாடி, கவ்வியம் (கோ—கதிர்/ஞானம்) நாடி, உன்னை நாம் அழைக்கிறோம்.

Mantra 24

अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्त्सनादसि भरेभरे च हव्यः ॥

இந்திரா! எதிர்ப்புகளைக் கடக்கும் அந்த வலிமையை எங்களிடம் கொண்டு வா; நீ வலிமைமிக்கவர்களிலும் மிக வலிமைமிக்கவன்—சிறியோர்க்கும் நீயே பெரியவன். மகவன்! நீ பழங்காலம் முதலே பலவசு (பல செல்வம்) உடையவன்; ஒவ்வொரு போர்முயற்சியிலும் நீயே ஹவ்ய (அர்ப்பணத்தால் அழைக்கத்தக்கவன்).

Mantra 25

परा णुदस्व मघवन्नमित्रान्त्सुवेदा नो वसू कृधि । अस्माकं बोध्यविता महाधने भवा वृधः सखीनाम् ॥

மகவன் இந்திரா! பகைமைக் சக்திகளைத் தூரம் தள்ளிவிடு; சுவேதா (சத்-ஞானம்) வழி நன்றாகப் பெறப்படும் வசு (செல்வம்/சம்பத்து) எங்களுக்காக அருள்வாய். எங்கள் அவிதா (காவலன்) ஆக எங்களை நினைந்து காக்க; மகாதனே (மாபெரும் போராட்டம்/பெருஞ்செல்வப் போராட்டம்) எங்கள் தோழமைக்கு வளர்ச்சி தரும் வर्धகனாக இரு.

Mantra 26

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि ॥

ஓ இந்திரா! தந்தை தன் மக்களுக்குக் கொண்டுவருவது போல, எங்களுக்கு ‘க்ரது’—சங்கல்பமும் சரியான அறிவும்—கொண்டு வா. பலமுறை அழைக்கப்படுபவனே (புருஹூத)! இந்தப் பயணப் பாதையில் எங்களைப் போதித்தருள்வாய்; உயிரோடு இருந்து நாம் ஜ்யோதி (ஒளி)யை அடையட்டும்.

Mantra 27

मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः । त्वया वयं प्रवतः शश्वतीरपोऽति शूर तरामसि ॥

அறியாத, சிந்திக்கக் கடினமான அபாயங்கள் எங்களைத் தாக்காதிருக்கட்டும்; அசிவமான (அன்பற்ற) சக்திகள் எங்களை மிதிக்காதிருக்கட்டும். வீரனே! உன்னுடன் நாம் நிலைத்த சரிவுகளைத் தாண்டி, ‘ஆபः’ (நீரோட்டங்கள்) அப்பால் கடக்கிறோம்—வரம்பின் ஓட்டங்களையும் மீறி.