Sukta 8

Mantra 1

इन्धे राजा समर्यो नमोभिर्यस्य प्रतीकमाहुतं घृतेन । नरो हव्येभिरीळते सबाध आग्निरग्र उषसामशोचि ॥

ராஜன் எரியெழுகின்றான்—உயர்ந்த ஆரியன்—வணக்கச் செயல்களால்; யாருடைய முகம் நெய்யின் (க்ஷீர-நெய்) ஆஹுதியால் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. மனிதர் ஹவிகளால் நெருங்கி அவரை வணங்குகின்றனர்; உஷஸ்களின் முன்னிலையில் அக்னி ஒளிர்ந்தெழுந்தான்।

Mantra 2

अयमु ष्य सुमहाँ अवेदि होता मन्द्रो मनुषो यह्वो अग्निः । वि भा अकः ससृजानः पृथिव्यां कृष्णपविरोषधीभिर्ववक्षे ॥

இவனே அந்த மாபெரும்-விரிந்தவன் வெளிப்பட்டான்—மனிதரின் ஹோதா, மகிழ்விப்பவன், வேகமுடைய அக்னி. அவன் பூமியில் பொழிந்தோடி ஒளிக்கதிர்களைப் பரப்பினான்; மேலும் தன் ‘கிருஷ்ண-பவிர’ (கருமை-விளிம்புடைய) வலிமை/தேஜஸால் அவன் மூலிகைகள்—வனஸ்பதிகளில்—தன்னை ஆடையணிந்தான் போல மூடிக்கொள்கிறான்।

Mantra 3

कया नो अग्ने वि वसः सुवृक्तिं कामु स्वधामृणवः शस्यमानः । कदा भवेम पतयः सुदत्र रायो वन्तारो दुष्टरस्य साधोः ॥

அக்னியே, எந்த வழியால் நீ எங்களுக்குச் சு-உக்தி (சு-வ்ருக்தி) யைத் திறந்து அளிப்பாய்? மேலும் எந்தக் காமனையால், எங்கள் ஸ்துதி பாடப்படுகின்ற வேளையில், நீ எங்களுக்கு ஸ்வதா (சுய-தர்மம்/சுய-நியமம்) அருள்வாய்? சுதாத்ரனே, எப்போது நாம் ரயி (செல்வ-வளம்) யின் அதிபதிகளாகவும், அதன் அனுபவிகளாகவும்—துஸ்தர சாது (கடந்து செல்லக் கடினமான சாதனை/சித்தி) யின் வெற்றியாளர்களாகவும் ஆகுவோம்?

Mantra 4

प्रप्रायमग्निर्भरतस्य शृण्वे वि यत्सूर्यो न रोचते बृहद्भाः । अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थौ द्युतानो दैव्यो अतिथिः शुशोच ॥

முன்னே முன்னே, இந்த அக்னி பரதனுக்காகக் கேட்கப்படுகிறான்—சூரியனைப் போல, மகத்தான ஒளியால் விரிந்து பிரகாசிக்கும் போது. போர்களில் புருவுக்காக நின்றவன்—ஒளிவீசும், தெய்வீக அதிதி—அவன் தீவிரமாக எரிந்து எழுந்தான்.

Mantra 5

असन्नित्त्वे आहवनानि भूरि भुवो विश्वेभिः सुमना अनीकैः । स्तुतश्चिदग्ने शृण्विषे गृणानः स्वयं वर्धस्व तन्वं सुजात ॥

உன்னுள் பல ஆஹ்வானங்கள் (ஆஹவன) உள்ளன; எல்லா சக்திகளின் எல்லா முகங்கள்/வடிவங்கள் (அநீக) உடன் நீ சுமனா—அருள்மிகு—ஆகிறாய். அக்னியே, ஸ்துதிக்கப்பட்டாலும் நீ பாடுபவனின் சொற்களை கேட்கிறாய்; சுஜாதனே, நீயே உன் தனு (உடல்) யை வளர்த்துக் கொள்.

Mantra 6

इदं वचः शतसाः संसहस्रमुदग्नये जनिषीष्ट द्विबर्हाः । शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवाति द्युमदमीवचातनं रक्षोहा ॥

இந்த வாக்கு—நூறு வலிமை உடையது, ஆயிரமடங்கு—அக்னிக்காக மேல்நோக்கி பிறக்கட்டும், ஓ இரு-பர்ஹா (இரு-ஆதாரம்/இரு-தாங்கி). இது ஸ்தோத்ரர்களுக்குப் பருகத்தக்க சாந்தியும் நிறைவும் ஆகட்டும்—ஒளிமிக்கது, நோய்-நீக்குவது, ரக்ஷோ-ஹா (ரக்ஷஸ்களை அழிப்பவன்).

Mantra 7

नू त्वामग्न ईमहे वसिष्ठा ईशानं सूनो सहसो वसूनाम् । इषं स्तोतृभ्यो मघवद्भ्य आनड्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

இப்போது நாங்கள் உம்மை வேண்டுகிறோம், ஓ அக்னியே—நாங்கள் வசிஷ்டர்கள்—நீர், ஸஹஸ் (வலிமை) எனும் சக்தியின் புதல்வன், எல்லா வசுக்கள்/செல்வங்களின் ஈசானன். ஸ்தோத்ரர்களுக்கும் தானமிகு மக்களுக்கும் இஷ் (உந்துதல்) மற்றும் போஷணத்தை அளிப்பீராக; மேலும் ஸ்வஸ்தியுடன் எப்போதும் எங்களைப் பாதுகாப்பீராக.