Sukta 6

Mantra 1

प्र सम्राजो असुरस्य प्रशस्तिं पुंसः कृष्टीनामनुमाद्यस्य । इन्द्रस्येव प्र तवसस्कृतानि वन्दे दारुं वन्दमानो विवक्मि ॥

நான் சம்ராட் அசுர (ஆளும் தெய்வ-சக்தி)யின் புகழை முன்னிறுத்துகிறேன்—மக்களின் கூட்டங்களுக்கு அந்த அனுமாத்ய (உந்தும் ஆனந்தம்)யை. இந்திரனைப் போல, வலிமைமிக்கவனின் தபஸ்/தவஸ் (வீரவலிமை) செய்த செயல்களை நான் அறிவிக்கிறேன். நான் தாரு (புனித மரக்கட்டை)க்கு வணங்குகிறேன்; வணங்கியபடியே நான் வாக்கை உரைக்கிறேன்.

Mantra 2

कविं केतुं धासिं भानुमद्रेर्हिन्वन्ति शं राज्यं रोदस्योः । पुरंदरस्य गीर्भिरा विवासेऽग्नेर्व्रतानि पूर्व्या महानि ॥

அத்ரி (கல்) யிலிருந்து பிறந்த, ஒளிமிகு—கவி, கேது (அடையாளம்), தாசி (ஆதாரம்)—அந்த அக்னியை அவர்கள் ஊக்குவிக்கின்றனர்; அவர் த்யாவா‑பிருதிவி எனும் இரு உலகங்களின் நலமிகு அரசாட்சிக்குத் தள்ளிச் செல்கிறார். புரந்தரன் (கோட்டை‑பிளப்பவன்) என்பவனை நான் கீதங்களால் வழிபடுகிறேன்; அக்னியின் பழமையான, மகத்தான வ்ரதங்களை நான் விழிப்பூட்டுகிறேன்.

Mantra 3

न्यक्रतून्ग्रथिनो मृध्रवाचः पणीँरश्रद्धाँ अवृधाँ अयज्ञान् । प्रप्र तान्दस्यूँरग्निर्विवाय पूर्वश्चकारापराँ अयज्यून् ॥

அக்னி, உறுதியற்ற சித்தம் உடைய, முடிச்சுப் பிணைந்த, வளைந்த மொழியுடைய—நம்பிக்கையற்ற, வளர்ச்சியற்ற, யாகமற்ற பணி மக்களைத் தாழ்த்தி அகற்றுகிறார். அவர் தஸ்யுக்களை முன்னே முன்னே துரத்துகிறார்; முன்னோரைக் முதலில் நிறுத்தி, பின்னோரான அயஜ்யுக்களை (யாகமற்றவர்களை) பின்தள்ளுகிறார்.

Mantra 4

यो अपाचीने तमसि मदन्तीः प्राचीश्चकार नृतमः शचीभिः । तमीशानं वस्वो अग्निं गृणीषेऽनानतं दमयन्तं पृतन्यून् ॥

தன் சக்திகளால் மேற்குநோக்கிய இருளில் மயங்குவோரை கிழக்குநோக்கித் திருப்புபவன்—செயலில் அவனே ந்ருதம (மிகப் புருஷார்த்தமிக்கவன்). அந்த வசுவின் ஈசானனாகிய அக்னியை நான் போற்றுகிறேன்—அஜேயன், மேலும் ப்ருதன்யுக்களை (போராடுவோரை) அடக்குபவன்.

Mantra 5

यो देह्यो अनमयद्वधस्नैर्यो अर्यपत्नीरुषसश्चकार । स निरुध्या नहुषो यह्वो अग्निर्विशश्चक्रे बलिहृतः सहोभिः ॥

வத-சக்திகளால் துன்புற்றவரை நலமடையச் செய்பவன், உஷஸ்களை ஆர்ய (உன்னத)த்தின் துணைவியராக்கியவன்—அந்த யஹ்வ, நஹுஷ-சார்ந்த அக்னி, எதிர்மைகளை அடக்கி, தன் வலிமைகளால் மக்களை பலி-ஹர்தா (ஹவிஸ்-வாகன்) ஆக்கினான்.

Mantra 6

यस्य शर्मन्नुप विश्वे जनास एवैस्तस्थुः सुमतिं भिक्षमाणाः । वैश्वानरो वरमा रोदस्योराग्निः ससाद पित्रोरुपस्थम् ॥

யாருடைய சர்ம-அடைக்கலத்தில் எல்லா மக்களும் நின்று, சுமதி (நல்ல எண்ணம்) வேண்டுகின்றார்களோ—அந்த வைஶ்வானர அக்னி இரு உலகுகளின் நடுவே தன் விரும்பிய ஆசனத்தை அடைந்து, தன் பெற்றோர் (த்யாவா-ப்ருதிவீ) மடியில் அமர்ந்தான்.

Mantra 7

आ देवो ददे बुध्न्या वसूनि वैश्वानर उदिता सूर्यस्य । आ समुद्रादवरादा परस्मादाग्निर्ददे दिव आ पृथिव्याः ॥

தேவன் ஆழ்ந்து நிலைபெற்ற வசுக்களை அளிக்கிறான்; வைஶ்வானரன் சூரியன் உதயத்திலிருந்து அளிக்கிறான். கீழுள்ள சமுத்திரத்திலிருந்தும், அப்பாலுள்ள தூர அப்புறத்திலிருந்தும்—அக்னி அளிக்கிறான், விண்ணுலகத்திலிருந்து பூமிவரை.