Sukta 21

Mantra 1

असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा नः स्तोममन्धसो मदेषु ॥

ஒளியை வெல்லும் தெய்வீக சோமரசம் பிழிந்தெடுக்கப்பட்டது; அதிலேயே இந்திரன் தன் பிறப்பினாலேயே வாக்கை உரைத்தான். மஞ்சள் குதிரைகள் உடையவனே (ஹர்யஶ்வ) இந்திரா, யாகங்களால் நாங்கள் உன்னை விழிப்புறச் செய்கிறோம்; சோம மயக்கங்களில் எங்கள் ஸ்தோத்திரத்திற்கும் விழிப்பை அருள்வாயாக.

Mantra 2

प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः ॥

அவர்கள் யாகத்திற்குத் முன்னே செல்கின்றனர்; புனிதப் பீடமான பர்ஹியை விரிக்கின்றனர். விததம் (சபை) நடுவே உறுதியான குரல் கொண்ட அழைப்புகளால் சோம ஆனந்தம் அமைக்கப்படுகிறது. புகழ்கள் பிடியிலிருந்து இறங்கி வெளிப்பாடாகத் தாங்கப்படுகின்றன; மனிதர்களிடையே நடமாடும் வृषப-வலிமைக்காக தொலைதூரம் எட்டும் அழைப்பு எழுகிறது.

Mantra 3

त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा ॥

இந்திரா, நீரைக் விடுவிப்பவன் நீயே—செயல்களில் சுறுசுறுப்பானவன்; பழம்பெரும் ஓடைகள் அஹி (பாம்பு)யால் சுற்றிவளைத்து தடுக்கப்பட்டிருந்தன. உன்னாலேயே அவை தேர்களைப் போல வேகமுடன் திரும்பி உருண்டு வெளிப்பட்டன; உருவாக்கப்பட்ட எல்லா தடைகளும் அச்சத்தால் நடுங்குகின்றன.

Mantra 4

भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् । इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान ॥

அச்சமூட்டும் (வீரன்) தன் ஆயுதங்களால் அவர்களைச் சிதறடித்தான்; அவர்களின் எல்லா நர்ய (வீரச்) செயல்களையும் அறிந்தவன். இன்றன், மகிழ்ந்து, அவர்களின் புரங்கள் (கோட்டைகள்) அனைத்தையும் நொறுக்கினான்; வஜ்ரம் தாங்கியவன் தன் மகிமையால் அவர்களைத் தாக்கி வீழ்த்தினான்.

Mantra 5

न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः । स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुॠतं नः ॥

இந்திரா, யாயாவரர் (அலைந்து திரிபவர்கள்) எங்களை அடக்கிவிடாதிருப்பாராக; மேலும், மிகவல்லவனே, வேத்ய (யாக) அறிவுடன் கூடிய வெற்றுப் புகழ்ச்சிகளும் எங்களை ஏமாற்றாதிருப்பனவாக. அந்த ஆர்ய (உதார) வீரன் விஷுண (வழிதவறிய/விகாரமான) ஜந்துவின் தாக்குதலை முறியடிக்கட்டும்; மேலும், ஶிஷ்ணதேவ (பொய்வழிபாட்டோர்) எங்கள் ṛta-வை நெய் போல மூடிவிடாதிருப்பாராக.

Mantra 6

अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि । स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते ॥

உன் க்ரது (திடசங்கల్పம்) மூலம், இன்றா, நீ பேர்விரிவானவனானாய்; அப்போது உன் மகிமை ரஜாஂஸி (உலகங்கள்/வானங்கள்) முழுதும் பரவியது. ஏனெனில், உன் சொந்த வலத்தால் நீ வ்ருத்ரனை வதைத்தாய்; உன் போரின் எல்லையை எந்தச் சத்ருவும் கண்டறியவில்லை.

Mantra 7

देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि । इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ ॥

ஓ இந்திரா! உன் அசுர்ய (ஆளுமை)க்காகப் பழங்கால தேவர்களும் உன் க்ஷாத்ர (அரச) வல்லமையின்படி வலிமைகளை அளந்தனர். இந்திரன் வெல்லற்கரிய (விஷஹ்ய) கொடைகளைக் கொடுக்கிறான்; வெற்றிப் போராட்டத்தில், வலிமை-செழுமை பெற அவர்கள் இந்திரனை மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கின்றனர்.

Mantra 8

कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः । अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता ॥

பாடகர் கூட உதவிக்காக உன்னையே அழைக்கிறான்—ஓ இந்திரா, ஈசானா, மிகுந்த சௌபாக்யத்திற்காக. ஓ சதமூதே! நீ எங்களுக்கு உதவியாய் ஆனாய்; உன் ஆற்றலின் கீழ் முன்னேறுபவனுக்கு நீ காக்கும் காவல்-அரண் (வரூதா) ஆகிறாய்.

Mantra 9

सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र । वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि ॥

ஓ இந்திரா! நாங்கள் எப்போதும் உன் நண்பர்களாய் இருப்போமாக—வணக்கத்தால் வளர்ந்து, உன் மகிமையால் அப்பால் கடப்போமாக. மோதல்-முனையில் (ஸமீகே) உன் உதவியால் முயலும் ஆர்யனின் வலிமைகள் அச்சத்தின் பாய்ச்சலை வெல்லட்டும்.

Mantra 10

स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ஓ இந்திரா! உன்னை நோக்கிச் செலுத்தும் அந்தத் தூண்டுதலை எங்களுக்காக நிலைநிறுத்து; மேலும் தன் இயல்புச் சக்தியாலே, மகவானர்கள் (தானவீரர்கள்) யாகத்தில் வல்லமைகளைத் தூண்டி எழுப்புவோர்க்கும் அதை அருள்வாயாக. உன் புகழ்பாடுவோர்க்கு செழுமையும் நிலைத்த வல்லமையும் உண்டாகட்டும்; மேலும் நீர் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) அருள்களால் காத்தருள்வீராக.