Sukta 27

Mantra 1

इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ते यत्पार्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृषाता शवसश्चकान आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः ॥

அவர்கள் தூர இலக்கை நோக்கித் தங்கள் தியாஸ் (சிந்தனை-சக்திகளை) யோகப்படுத்தும் போது, நரர் (மனிதர்) அடித்தளத்தை நிறுவி இந்திரனை அழைக்கின்றனர். ஓ வீரா, மனிதரை வெல்லும் நாயகா, வலிமையில் மகிழ்வோனே—கோமதி வ்ரஜத்தில், அறிவொளி கொண்ட கோ-செல்வங்களில், எங்களோடு பங்கு கொள்.

Mantra 2

य इन्द्र शुष्मो मघवन्ते अस्ति शिक्षा सखिभ्यः पुरुहूत नृभ्यः । त्वं हि दृळ्हा मघवन्विचेता अपा वृधि परिवृतं न राधः ॥

ஓ இந்திரா, ஓ மகவன்—உன்னுடைய சுஷ்மம் (உக்கிரப் பராக்கிரமம்) எங்களின் சகர்களுக்கும், உன்னைப் பலமுறை அழைக்கும் மனித-சக்திகளுக்கும் கற்றுக்கொடு. நீ உறுதியானவன், ஓ மகவன், விரிந்த அறிவுடையவன்; சுற்றி மூடப்பட்டதுபோல் இருக்கும் ராதஸ் (செல்வத்தை) வளர்த்து வெளிக்கொணர்.

Mantra 3

इन्द्रो राजा जगतश्चर्षणीनामधि क्षमि विषुरूपं यदस्ति । ततो ददाति दाशुषे वसूनि चोदद्राध उपस्तुतश्चिदर्वाक् ॥

இந்திரன் சர்ஷணிகள் (மக்கள்)-இன் இயக்கமுள்ள உலகின் அரசன்; பூமியில் பல்வகை ரூபமாய் இருப்பதெல்லாம் அவன் ஆட்சிக்குள். அந்த அரசுரிமையிலிருந்தே அவன் தாசுஷ் (தானம் செய்பவன்) க்கு வசுக்கள் (செல்வங்கள்) அளிக்கிறான்; கீழிருந்து புகழப்பட்டாலும், அவன் தானத்தை எங்கள்நோக்கி உந்துகிறான்.

Mantra 4

नू चिन्न इन्द्रो मघवा सहूती दानो वाजं नि यमते न ऊती । अनूना यस्य दक्षिणा पीपाय वामं नृभ्यो अभिवीता सखिभ्यः ॥

இப்போதும் நம் கூட்டு அழைப்பில், தானவான் மகவான் இந்திரன் நம் ஊதிக்காக (உதவிக்காக) வலத்தின் நிறைவை அடக்கி, கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கிறான். அவனுடைய தக்ஷிணா ஒருபோதும் குறையாது—அது பெருகி, வளர்ந்து; மனிதர்க்கு வேண்டிய நன்மையையும், சகர்களாகிய அபிவீதா தோழர்களுக்கும் இன்பமிக்க வரத்தையும் கொண்டு வருகிறது.

Mantra 5

नू इन्द्र राये वरिवस्कृधी न आ ते मनो ववृत्याम मघाय । गोमदश्वावद्रथवद्व्यन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

இப்போது, ஓ இந்திரா, நமக்கு ராயே (செல்வ-வளர்ச்சி) பொருட்டு விரிந்த, தடையற்ற இடத்தை அருள்வாயாக; ஓ மகவனே, எங்கள் மனம் முழுவதும் உம்மை நோக்கித் திரும்பட்டும். கோமத், அஶ்வாவத், ரதவத்—வெற்றியுடனான முன்னேற்றத்தின் சாதனங்களை அளித்து, ஓ ஆனந்த-சக்திகளே, நீங்கள் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்திகளால் காத்தருளுங்கள்.