Sukta 31

Mantra 1

प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपाव्ने ॥

சகர்களே, மஞ்சள் குதிரைகளையுடைய இந்திரனுக்காக—சோமபாவன் அவருக்காக—மயக்கமூட்டும் ஆனந்த-ஸ்துதியை பாடுங்கள்.

Mantra 2

शंसेदुक्थं सुदानव उत द्युक्षं यथा नरः । चकृमा सत्यराधसे ॥

சுதானு (நல்ல தானம் அளிப்பவன்) அவருக்காக நாம் உக்தத்தைப் புகழ்ந்து உரைப்போம்; மனிதர்கள் செய்வதுபோல் த்யுக்ஷ (ஒளிமிக்க) வாக்கையும் உச்சரிப்போம்; ஏனெனில் சத்ய-ராதஸ்—அவனது தானம் உண்மை—அவருக்காக நாம் செயல் செய்தோம்.

Mantra 3

त्वं न इन्द्र वाजयुस्त्वं गव्युः शतक्रतो । त्वं हिरण्ययुर्वसो ॥

ஓ இந்திரா, நீயே எங்கள் வாஜயு (வலமும் வளமையும் தேடி அளிப்பவன்); ஓ சதக்ரதோ, நீயே எங்கள் கவ்யு (ஒளிரும் கோக்கள்/கதிர்களின் தேடுபவன், அளிப்பவன்). ஓ வசோ (செல்வத்தின் அதிபதி), நீயே எங்கள் ஹிரண்யயு (பொன்-ஒளியைத் தேடி அளிப்பவன்).

Mantra 4

वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र णोनुमो वृषन् । विद्धी त्वस्य नो वसो ॥

ஓ இந்திரா, உனக்கே உரிய நாங்கள், ஓ வृषன், உன்னை முன்னே செலுத்தி உந்துகிறோம். ஓ வசோ (வளத்தின் அதிபதி), எங்கள் இந்த வேண்டுதலை நன்கு அறிந்து கொள்; உன் சத்திய-வலத்தின் உள்ளிருந்து பதிலளி.

Mantra 5

मा नो निदे च वक्तवेऽर्यो रन्धीरराव्णे । त्वे अपि क्रतुर्मम ॥

ஹே (இந்திர)! பகைமையுடன் உரிமை கோரும் எவரும் எங்களை நிந்தையிலும் ‘இல்லை’ என மறுக்கும் வாக்கிலும் கட்டிவிடாதிருப்பாராக; கொள்ளையடிக்க இயலாத நிறைவுடையவனே, என் சங்கல்பமும் நுண்ணறிவும் உன்னிலேயே நிலைபெறட்டும்.

Mantra 6

त्वं वर्मासि सप्रथः पुरोयोधश्च वृत्रहन् । त्वया प्रति ब्रुवे युजा ॥

ஹே வ்ருத்ரஹன்! நீ விரிந்த கவசம்; முன்னணிப் போராளி; உன்னுடன் யுக்தனாய் (துணை-சக்தியாய் உன்னை உடன் கொண்டு) நான் எதிர்வினைச் சொல்லை உரைக்கிறேன்.

Mantra 7

महाँ उतासि यस्य तेऽनु स्वधावरी सहः । मम्नाते इन्द्र रोदसी ॥

நீ மாபெரும்; ஏனெனில் உன் ஸ்வதா-தாங்கிய சக்தி உன்னைத் தொடர்ந்து செல்கிறது; அதனால், ஹே இந்திர, இரு உலகங்களும் (ரோதஸீ) வணங்கி ஒப்புதல் அளிக்கின்றன.

Mantra 8

तं त्वा मरुत्वती परि भुवद्वाणी सयावरी । नक्षमाणा सह द्युभिः ॥

ஏ (தேவா), மருத்களால் நிறைந்த, அகலமாகச் சுற்றிச் செல்லும் வாணி உன்னைச் சுற்றி வலம் வருகிறது. அது ஒளிகளுடன் (த்யுபிḥ) சேர்ந்து விரிந்து வளர்ந்து, வெளிப்பாட்டின் செயலில் உன்னைச் சூழ்ந்து நிற்கிறது.

Mantra 9

ऊर्ध्वासस्त्वान्विन्दवो भुवन्दस्ममुप द्यवि । सं ते नमन्त कृष्टयः ॥

ஏ அதிசயமானவனே, உயர்ந்து எழும் சோமத் துளிகள் உன்னைப் பின்தொடர்கின்றன; ஒளிமிகு த்யுலோகத்தை நோக்கி மேலே எழுகின்றன. எங்களுள் உள்ள மக்கள் (கிருஷ்டயः) ஒரே ஒப்புதலுடன் ஒன்றாக உனக்கு வணங்குகின்றனர்.

Mantra 10

प्र वो महे महिवृधे भरध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् । विशः पूर्वीः प्र चरा चर्षणिप्राः ॥

மகத்தானவனுக்காக—மகிமையை வளர்ப்பவனுக்காக—உங்கள் ஹவிஸை முன்னே கொண்டு வாருங்கள்; தெளிவாகக் காண்பவனுக்காக (ப்ரசேதஸ்) சுமதியை முன்னே உருவாக்குங்கள். பழமையான விஷः முன்னே செல்லட்டும்—அவர்கள் சர்ஷணிப்ராஃ, மனிதகுலத்தை வழிநடத்தும் வலிமையால் நிறைந்தவர்கள்.

Mantra 11

उरुव्यचसे महिने सुवृक्तिमिन्द्राय ब्रह्म जनयन्त विप्राः । तस्य व्रतानि न मिनन्ति धीराः ॥

பரந்து நிறையும், மகிமைமிக்க இந்திரனுக்காக விப்ரர்கள் நன்கு அமைந்த ஸ்துதி-வாக்கை—மந்திர-சக்தியாய் விளங்கும் பிரஹ்மத்தை—உருவாக்குகின்றனர். அவனுடைய வ்ரதங்களை (நியமமான செயற்பாட்டு வழியை) திடநிலை கொண்ட ஞானிகள் மீறார்.

Mantra 12

इन्द्रं वाणीरनुत्तमन्युमेव सत्रा राजानं दधिरे सहध्यै । हर्यश्वाय बर्हया समापीन् ॥

வாக்குகள் இந்திரனை—ஒப்பற்ற உஷ்ண-உற்சாக வலமுடையவனை—என்றும் அரசனாக நிறுவுகின்றன, வெற்றியளிக்கும் தோழமைக்காக. ஹர்யஷ்வன் (மஞ்சள்/செம்மஞ்சள் குதிரைகள் உடையவன்) பொருட்டு அவர்கள் பர்ஹி (யாகாசனம்) விரித்து, நிறைவான செழிப்புகளைச் சேர்க்கின்றனர்.