Sukta 97

Mantra 1

यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति । इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च ॥

யாகத்தில்—வானமும் பூமியும் கொண்ட மனித-ஆசனத்தில்—தேவனை நாடும் மனிதர்கள் மகிழும் இடத்தில்; இந்திரனுக்காக சவனங்களில் சோமம் பிழியப்படும் இடத்தில்—அந்த இந்திரன் பரவசத்திற்காக வருவானாக; நம் இருப்பின் முதல் விரிவையும் அருள்வானாக.

Mantra 2

आ दैव्या वृणीमहेऽवांसि बृहस्पतिर्नो मह आ सखायः । यथा भवेम मीळ्हुषे अनागा यो नो दाता परावतः पितेव ॥

நாம் தெய்வீக உதவிகளைத் தேர்ந்து, அவற்றை நம்மிடம் அழைக்கிறோம். ஓ சఖைகளே, எங்கள் மகத்தான நண்பன் ப்ருஹஸ்பதி நமக்கு அருகே வருவானாக—அதனால் நாம் தாராள தாதாவின் முன் குற்றமற்றவர்களாக இருப்போம்; அவர் தூரப் பராவத்திலிருந்தும் தந்தைபோல் நமக்கு அருள்புரிகிறார்.

Mantra 3

तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भिः सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे । इन्द्रं श्लोको महि दैव्यः सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा ॥

அந்த மூத்தவரை நான் வணக்கத்தாலும் ஹவிகளாலும் பாடுகிறேன்—நன்மை அருளும் ப்ரஹ்மணஸ்பதியை. தெய்வீகமாக எழும் மகத்தான ஸ்லோகம் இந்திரனோடு இணைவதாக—தேவரால் உருவாக்கப்பட்ட ப்ரஹ்ம (வாக்கு)-இன் அரசனான அந்த இந்திரனோடு.

Mantra 4

स आ नो योनिं सदतु प्रेष्ठो बृहस्पतिर्विश्ववारो यो अस्ति । कामो रायः सुवीर्यस्य तं दात्पर्षन्नो अति सश्चतो अरिष्टान् ॥

எல்லா விரும்பத்தக்க வரங்களையும் தாங்கும், மிகப் பிரியமான ப்ருஹஸ்பதி எங்கள் ‘யோனி’—வளர்ச்சியின் நிலையம்—இல் அமர்வானாக. ஆன்மிக நிறைவும் சுவீர்யமும் வேண்டுதலாக இருப்பவன்—அதை நமக்கு அளித்து, நம்மை நெருக்கும் அரிஷ்டர்களைத் தாண்டச் செய்து, நம்மை காயமின்றி காக்கட்டும்.

Mantra 5

तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः । शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम ॥

அமரத்துவத்திற்குப் பிரியமான இந்த ஸ்துதி-அர்க்கத்தை நாம் அர்ப்பணிக்கிறோம்; பழம்பிறப்புடைய அமர தானதெய்வங்கள் இதைத் தாங்குகின்றனர். தூய ஒலியுடன் முழங்குபவன், இல்லங்களின் வழிபடத்தக்கவன், அயராத ப்ருஹஸ்பதியை நாம் அழைக்கிறோம்.

Mantra 6

तं शग्मासो अरुषासो अश्वा बृहस्पतिं सहवाहो वहन्ति । सहश्चिद्यस्य नीलवत्सधस्थं नभो न रूपमरुषं वसानाः ॥

வலிமைமிக்க செம்மை நிறக் குதிரைகள், ஒன்றாகச் சுமந்து, ப்ருஹஸ்பதியை எடுத்துச் செல்கின்றன. அவருடைய ஆசனம் வானம்போல் நீல-கருமையாக உள்ளது; அவர் செம்மை வடிவம் அணிகிறார்—ஒன்றுபட்ட வேகத்துடன் வல்லமைமிக்க இயக்கம் உடையவன்.

Mantra 7

स हि शुचिः शतपत्रः स शुन्ध्युर्हिरण्यवाशीरिषिरः स्वर्षाः । बृहस्पतिः स स्वावेश ऋष्वः पुरू सखिभ्य आसुतिं करिष्ठः ॥

அவர் நிச்சயமாகத் தூயவன், நூறு-இதழ் (நூறு-விரிவு) உடையவன்; அவர் தூய்மைப்படுத்துபவன், பொன்னொலி கொண்ட உச்சரிப்புடையவன், ஊக்குவிப்பவன், ஒளிமிகு வலிமையின் தாங்கி. ப்ருஹஸ்பதி—நல்ல நுழைவு உடையவன், உயர்ந்தும் வல்லமையுமுடையவன்—பல நண்பர்களுக்காக சோமரஸத்தின் பிழிவு, ஆனந்தப் பெருக்கை, நிகழ்த்துவான்.

Mantra 8

देवी देवस्य रोदसी जनित्री बृहस्पतिं वावृधतुर्महित्वा । दक्षाय्याय दक्षता सखायः करद्ब्रह्मणे सुतरा सुगाधा ॥

தேவனின் ஜனனிகளான அந்த இரு தேவியர்—த்யாவா-ப்ருதிவீ—தம் மஹத்துவத்தால் ப்ருஹஸ்பதியை வளர்த்தருளட்டும். ஓ சఖாக்களே, தக்ஷத்துவத்தின் செயலில் திறமை பெறுங்கள்; ப்ரஹ்மனுக்காக உறுதியான, எளிதான கடத்தல்-துறை (சுகாத) அமைக்குங்கள்.

Mantra 9

इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥

ஓ ப்ரஹ்மணஸ்பதே, இந்த நன்கு அமைந்த ஸ்துதி-வாக்கு உமக்காகச் செய்யப்பட்டது—வஜ்ரதாரி இந்திரனுக்குப் ப்ரஹ்மமாக. தியோ (சிந்தனைகள்) காக்கப்பட்டு உயர்த்தப்படுக; புரந்தி (புத்தியின் நிறைவு) குறுகிய-மனத்தோரின் பகைமைகளை விரட்டுக.

Mantra 10

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ஓ ப்ருஹஸ்பதே, நீரும் இந்திரனும்—இருவரும்—திவ்யமும் பார்திவமும் ஆன செல்வத்தின் அதிபதிகள். ஸ்துதி செய்யும் பாடகர், புகழ்பவரில் ரயி (செல்வ-நிறைவு) வை; மேலும் நீங்கள்—ஸ்வஸ்திகளால்—எப்போதும் எங்களைப் பாதுகாப்பீராக.