Sukta 66

Mantra 1

प्र मित्रयोर्वरुणयोः स्तोमो न एतु शूष्यः । नमस्वान्तुविजातयोः ॥

எங்கள் ஸ்தோத்திரம் மித்ரனும் வருணனும் நோக்கி முன்னே செல்லட்டும்—வலிமையால் நிறைந்த, தீவிரமானதாக; வணக்கத்தை ஏந்தி, அந்த இரு விரிந்த-பிறப்புடைய சக்திகளிடம் சேரட்டும்.

Mantra 2

या धारयन्त देवाः सुदक्षा दक्षपितरा । असुर्याय प्रमहसा ॥

அவர்களே—தேவர்கள், நன்கு திறன் உடையோர், தக்ஷனைத் தந்தையாக உடையோர்—அசுர்ய (அரசாட்சித்/சார்வபௌம) சக்தியாலும் மிகை மகிமையாலும் தாங்கி நிறுத்துகின்றனர்.

Mantra 3

ता नः स्तिपा तनूपा वरुण जरितॄणाम् । मित्र साधयतं धियः ॥

மித்ர-வருணரே! எங்கள் அடிகளின் காவலரும், எங்கள் தனூ (உடல்/உயிர்நிலை) காப்பவரும்—ஸ்தோதர்களின் வருணரே; மித்ரரே! எங்கள் தியஸ் (அறிவுப் பிரேரணைகள்) நிறைவேறச் செய்து, அவற்றைச் செம்மைப்படுத்துங்கள்.

Mantra 4

यदद्य सूर उदितेऽनागा मित्रो अर्यमा । सुवाति सविता भगः ॥

இன்று சூரியன் உதயமாவதோடு, மித்ரனும் அர்யமனும் குற்றமற்றவர்களாக இருக்கையில், சவிதாவும் பகனும் உரிய தான-உபஹாரங்களைப் பிறப்பித்து, ஊக்குவிக்கின்றனர்.

Mantra 5

सुप्रावीरस्तु स क्षयः प्र नु यामन्त्सुदानवः । ये नो अंहोऽतिपिप्रति ॥

எங்கள் அந்த க்ஷய (வாசஸ்தலம்) சுப்ரவீரமாக—வீர ஆற்றல்களால் செழிப்பாக—இருக்கட்டும். இப்போது சுதானவர்கள் (நல்ல தானம் அளிப்போர்) எங்களை முன்னே நடத்தட்டும்; எங்களை நெருக்கும் அஹஸ் (இடுக்கண்/தவறு) அதைக் கடக்கச் செய்பவர்கள் அவர்கள்.

Mantra 6

उत स्वराजो अदितिरदब्धस्य व्रतस्य ये । महो राजान ईशते ॥

மேலும் சுய-அரசாட்சியுடைய அதிதி—அதப்த (அழிக்கமுடியாத) விரதத்தின் கட்டுப்படாத விரிவு—அதனால் அந்த மகா அரசர்கள் தம் ஆட்சியுரிமையை நடத்துகின்றனர்.

Mantra 7

प्रति वां सूर उदिते मित्रं गृणीषे वरुणम् । अर्यमणं रिशादसम् ॥

சூரியன் உதிக்கும் வேளையில் நான் உங்களைப் புகழால் எதிர்கொள்கிறேன்—மித்ரன், வருணன், மற்றும் அர்யமன் (ரிஷாதஸ்), பகைவரின் துன்பத்தைச் சிதைப்பவன்—எங்கள் உள்ளொளி ருதத்தின் விதியால் இணைவதற்காக.

Mantra 8

राया हिरण्यया मतिरियमवृकाय शवसे । इयं विप्रा मेधसातये ॥

இந்த மதி பொன்னொளி நிறைந்த ராயா—அவ்ருக (பிளவில்லாத, சிதறாத) ஷ்வஸின் வலிமைக்காக; இந்த விப்ர-வாக்கு மேதாஸாதி, அதாவது ஒளிமிகு அறிவைப் பெறுவதற்காக.

Mantra 9

ते स्याम देव वरुण ते मित्र सूरिभिः सह । इषं स्वश्च धीमहि ॥

தேவ வருணா, நாங்கள் உம்மவர்களாகவே இருப்போமாக; மித்ரா, நாங்கள் உம்மவர்களாகவே இருப்போமாக—சூரிபிஃ (ஒளி காணும் ரிஷிகளுடன்) சேர்ந்து. இஷ் (போஷக சக்தி) மற்றும் ஸ்வஃ (விரிந்த தெய்வீக உலகம்/சிந்தனை-வானம்) ஆகியவற்றை நாங்கள் உள்ளத்தில் தாங்குவோமாக.

Mantra 10

बहवः सूरचक्षसोऽग्निजिह्वा ऋतावृधः । त्रीणि ये येमुर्विदथानि धीतिभिर्विश्वानि परिभूतिभिः ॥

பலர் சூரிய-நோக்குடையோர்; அவர்களின் நாவு அக்னி; அவர்கள் ருதத்தால் வளர்பவர்கள். அவர்கள் தீதிகளால் மூன்று விததங்களை (யஜ்ஞ-சபைகளை) ஒழுங்குபடுத்தி, பரிபூதிகளால் (முழுமையான ஆதிக்க/அதிகாரத்தால்) அனைத்தையும் சூழ்ந்து நிறுத்துகின்றனர்.

Mantra 11

वि ये दधुः शरदं मासमादहर्यज्ञमक्तुं चादृचम् । अनाप्यं वरुणो मित्रो अर्यमा क्षत्रं राजान आशत ॥

ஆண்டு, மாதங்கள், நாள், யஜ்ஞம், இரவு, மேலும் ருச் (மந்திரம்) ஆகியவற்றை ஒழுங்கில் நிறுவியவர்கள்—அந்த அரசர்கள் வருணன், மித்ரன், அர்யமன்—அனாப்ய (அடைய இயலாத/அழிக்க இயலாத) க்ஷத்ரம் (சார்வபௌம ஆட்சி-அதிகாரம்) அடைந்தனர்.

Mantra 12

तद्वो अद्य मनामहे सूक्तैः सूर उदिते । यदोहते वरुणो मित्रो अर्यमा यूयमृतस्य रथ्यः ॥

இன்று உதயமான சூரியன் எழும் வேளையில் நன்கு அமைந்த ஸூக்தங்களால் அதையே நாம் நினைவுகூர்கிறோம்—வருணன், மித்ரன், அர்யமன் எங்களை முன்னே ஏந்திச் செலுத்துகின்றனர்; ஹே ருதத்தின் ரதிகள், நீங்கள்.

Mantra 13

ऋतावान ऋतजाता ऋतावृधो घोरासो अनृतद्विषः । तेषां वः सुम्ने सुच्छर्दिष्टमे नरः स्याम ये च सूरयः ॥

ருதவான், ருதஜாதா, ருதவ்ருதோ—அந்ருதத்திற்கு எதிராகக் கடுமையாய், அசத்தியத்தை வெறுப்போர்—அவர்களின் மிக இனிய சும்னத்திலும் மிகச் சரணளிக்கும் பாதுகாப்பிலும், ஹே நரः, நாம் இருப்போமாக—நாமும், ஒளிமிகு தலைவர்களும்.

Mantra 14

उदु त्यद्दर्शतं वपुर्दिव एति प्रतिह्वरे । यदीमाशुर्वहति देव एतशो विश्वस्मै चक्षसे अरम् ॥

அந்தக் காணத்தக்க அழகிய உருவம் மேலெழுகிறது; விண்ணின் அழைப்பிற்கு மறுமொழியாக அது செல்கிறது—வேகமிகு தேவ எதசன் அதை ஏந்திச் செல்கையில், அது அனைவரும் காணத் தக்கவாறு ஆயத்தமாகிறது.

Mantra 15

शीर्ष्णःशीर्ष्णो जगतस्तस्थुषस्पतिं समया विश्वमा रजः । सप्त स्वसारः सुविताय सूर्यं वहन्ति हरितो रथे ॥

சிகரத்திலிருந்து சிகரத்திற்கு அவர்கள் தாங்குகின்றனர்—இயங்குவனவும் நிலைப்பனவும் ஆகிய அனைத்துலகத்தின் அதிபதியை; ஒரே ஒற்றுமையான இசைவில் அவர்கள் முழு ஒளிமிகு ரஜஸைத் தாண்டிச் செல்கின்றனர். ஏழு ஸ்வஸா‑சக்திகள் சுவிதம் (நல்வழி/நற்கதி) பெறச் சூரியனை ஏந்துகின்றன; ஹரிதக் குதிரைகள் ரதத்தில் யோகிக்கப்பட்டுள்ளன.

Mantra 16

तच्चक्षुर्देवहितं शुक्रमुच्चरत् । पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतम् ॥

தேவரால் நிறுவப்பட்ட அந்தக் கண்—சுக்ரம், ஒளிமிகு—மேலே எழுகிறது. நாம் நூறு சரத்களைப் பார்க்கட்டும்; நாம் நூறு சரத்களை வாழட்டும்.

Mantra 17

काव्येभिरदाभ्या यातं वरुण द्युमत् । मित्रश्च सोमपीतये ॥

காவ்ய—ரிஷி‑ப்ரேரித—அதாப்ய (அழிக்கமுடியாத) சக்திகளுடன் வாரும், வருணா, த்யுமத் (ஒளிவளமுடன்) வாரும். சோமபானத்திற்காக மித்ரனும் (உடன்) வருக.

Mantra 18

दिवो धामभिर्वरुण मित्रश्चा यातमद्रुहा । पिबतं सोममातुजी ॥

வருணனே, மித்ரனும் கூட—துரோகம் அற்ற (அத்ருஹ) தேவங்களே—வானத்தின் தாமங்கள்/இடங்களுடன் இங்கே வாருங்கள். வேகத்தைத் தூண்டும் சோமத்தை அருந்துங்கள்.

Mantra 19

आ यातं मित्रावरुणा जुषाणावाहुतिं नरा । पातं सोममृतावृधा ॥

மித்ரா-வருணரே, ஆஹுதியால் மகிழ்ந்து—வீரர்களே/வலிமைமிக்கவர்களே—இங்கே வாருங்கள். ருதத்தை (Ṛta) வளர்ப்பவர்களே, சோமத்தை அருந்துங்கள்.