Sukta 56

Mantra 1

क ईं व्यक्ता नरः सनीळा रुद्रस्य मर्या अध स्वश्वाः ॥

அவர்கள் யார்—அந்த வெளிப்பட்ட, தெளிவான சக்திகள்—ருத்ரனுடைய வீர நரர்கள்; ஒரே கூடு (நீடம்) இல் ஒன்றாய் வாசிப்பவர்கள்; இப்போது தங்களின் வேகமான குதிரைகளுடன்? ஒரே படையாக வந்து சேர்வோர் யார்?

Mantra 2

नकिर्ह्येषां जनूंषि वेद ते अङ्ग विद्रे मिथो जनित्रम् ॥

இவர்களின் பிறப்புகளை யாரும் உண்மையில் அறியார்; ஆயினும், ஓ சఖா, அவர்கள் ஒருவரொருவர் பிறப்பின் காரணத்தை அறிந்துள்ளனர். மறைமையில் பிறந்தும், பரஸ்பர அறிவும் ஒற்றுமையும் கொண்டு இயங்குகின்றனர்.

Mantra 3

अभि स्वपूभिर्मिथो वपन्त वातस्वनसः श्येना अस्पृध्रन् ॥

அவர்கள் தங்களின் ஸ்வபூ (தூய்மையாக்கும்) சக்திகளால் ஒருவர்மேல் ஒருவர் செயல்படுகின்றனர்; காற்றின் முழக்கத்துடன் பாயும் ஷ்யேன (பருந்து) போல, தடையின்றி முன்னே தள்ளிச் செல்கின்றனர். அவர்கள் தீவிரமான, ஒளிமிகு ஆற்றல்கள்—பாதையைத் தூய்மைப்படுத்துவோர்.

Mantra 4

एतानि धीरो निण्या चिकेत पृश्निर्यदूधो मही जभार ॥

இவற்றைத் திடநிலை கொண்ட ஞானி மறைந்த/உள்ளார்ந்த இடங்களிலும் அறிகிறான்—பெருமைமிகு தாய் ப்ருஷ்ணி பால்-மடியை (போஷணத்தின் ஊற்றை) ஏந்தியபோது.

Mantra 5

सा विट् सुवीरा मरुद्भिरस्तु सनात्सहन्ती पुष्यन्ती नृम्णम् ॥

மருத்களுடன் அந்த ‘விட்’ (குல-வசதி) நல்ல வீரர்களால் நிறைந்ததாக இருக்கட்டும்—பழங்காலமுதல் தாங்கி நிற்பதாக, வெல்லுவதாக, மேலும் ந்ரும்ண (ஆண்மை-ஒளித் திறன்) வளர்ப்பதாக.

Mantra 6

यामं येष्ठाः शुभा शोभिष्ठाः श्रिया सम्मिश्ला ओजोभिरुग्राः ॥

ஓ மருத்களே, யாமம் (பயணம்/நடை) இல் நீங்கள் முன்னோர்கள்—அழகியவர்கள், மிகுந்த ஒளிவீசுபவர்கள்; ஸ்ரீ (செல்வ-ஒளி) யுடன் கலந்தவர்கள்; உங்கள் ஓஜஸால் உக்ரர்கள்.

Mantra 7

उग्रं व ओजः स्थिरा शवांस्यधा मरुद्भिर्गणस्तुविष्मान् ॥

உங்கள் ஓஜஸ் உக்கிரமானது; உங்கள் வீர-வலிமைகள் நிலைத்தவை; அப்போது மருதர்களுடன் சேர்ந்து இந்தக் கணம் மிகுந்த வல்லமையுடன் எழுகிறது.

Mantra 8

शुभ्रो वः शुष्मः क्रुध्मी मनांसि धुनिर्मुनिरिव शर्धस्य धृष्णोः ॥

உங்கள் ஷுஷ்மம்—தூண்டும் வலிமை—தூய ஒளிபோல் பிரகாசித்து, கோபவேகமுடையது; அது துணிவான ஷர்தத்தின் மனங்களை, பரவச மునிபோல், உலுக்குகிறது.

Mantra 9

सनेम्यस्मद्युयोत दिद्युं मा वो दुर्मतिरिह प्रणङ्नः ॥

எங்களிடமிருந்து அந்த மின்னும் தித்யு—வஜ்ரத் தாக்கத்தை—தூரம் விரட்டுங்கள்; இங்கே எந்தத் துர்மதியும் எங்கள்மேல் விழுந்து எங்களை வீழ்த்தாதிருப்பதாக.

Mantra 10

प्रिया वो नाम हुवे तुराणामा यत्तृपन्मरुतो वावशानाः ॥

ஓ விரைவோர்களே (மருத்துகளே)! உங்கள் பிரியமான நாமத்தால் நான் உங்களை அழைக்கிறேன்; நீங்கள் வருக—ஓ மருத்துகளே, மகிழ்ச்சியில் ஆவலுடன்—மற்றும் திருப்தியடையுங்கள்.

Mantra 11

स्वायुधास इष्मिणः सुनिष्का उत स्वयं तन्वः शुम्भमानाः ॥

அவர்கள் தம் சொந்த ஆயுதங்களால் ஆயுதமணிந்தவர்கள், துடிப்புமிக்கவர்கள், பொன் நிஷ்கங்களால் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்; மேலும் அவர்கள் தாமே தம் உடலை அழகுபடுத்துகின்றனர்.

Mantra 12

शुची वो हव्या मरुतः शुचीनां शुचिं हिनोम्यध्वरं शुचिभ्यः । ऋतेन सत्यमृतसाप आयञ्छुचिजन्मानः शुचयः पावकाः ॥

ஓ மருத்துகளே! உங்கள் ஹவ்யங்கள் தூயவை—தூயோரின் தூயவை; தூயோருக்காக நான் தூய அத்வரத்தை இயக்குகிறேன். ṛta-வினால் நீங்கள் சத்தியத்தை நோக்கி வருகிறீர்கள்—ஓ ṛta-sāpa! தூயப் பிறப்பினர், தூயவர்கள், பாவகமாகப் பிரகாசித்து—தூய்மைப்படுத்துவோர்.

Mantra 13

अंसेष्वा मरुतः खादयो वो वक्षस्सु रुक्मा उपशिश्रियाणाः । वि विद्युतो न वृष्टिभी रुचाना अनु स्वधामायुधैर्यच्छमानाः ॥

மருதர்களே, உங்கள் தோள்களில் கடிக்கும் (தீண்டினால் காயப்படுத்தும்) ஆயுதங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன; உங்கள் மார்பில் பொன்னிற ருக்மங்கள் தங்கியுள்ளன. மழையுடன் மின்னலைப் போல ஒளிர்ந்து, நீங்கள் உங்கள் ஸ்வதா (சுய-நியதி) படி செல்கிறீர்கள்; ஆயுதங்களைச் செலுத்தி/கட்டுப்படுத்தி நடத்துகிறீர்கள்.

Mantra 14

प्र बुध्न्या व ईरते महांसि प्र नामानि प्रयज्यवस्तिरध्वम् । सहस्रियं दम्यं भागमेतं गृहमेधीयं मरुतो जुषध्वम् ॥

உங்கள் ஆழ்ந்த அடித்தளமுடைய மகிமைகள் முன்னே எழுகின்றன; யாகத்திற்கு அர்ப்பணித்தவர்களே, உங்கள் நாமங்கள் எங்கெங்கும் பரவுகின்றன. மருதர்களே, இல்லயாகத்திற்கு (க்ருஹமேத) ஏற்ற, ஆயிரமடங்கு நிறைவுகள் கொண்ட இந்த இல்லப் பங்கினை ஏற்றருளுங்கள்.

Mantra 15

यदि स्तुतस्य मरुतो अधीथेत्था विप्रस्य वाजिनो हवीमन् । मक्षू रायः सुवीर्यस्य दात नू चिद्यमन्य आदभदरावा ॥

மருதர்களே, இவ்வாறு புகழப்பட்டவனை—அந்த விப்ரன், வாஜின், ஹவிமான் (ஹவியை அர்ப்பணிப்பவன்)—நீங்கள் ஏற்றுக் கேட்பீராயின், உடனே வீரப் பெருக்கின் செல்வத்தை அருளுங்கள்; தாராளனைக் குறைக்க இன்னொருவனாலும் இன்றும் இயலாது.

Mantra 16

अत्यासो न ये मरुतः स्वञ्चो यक्षदृशो न शुभयन्त मर्याः । ते हर्म्येष्ठाः शिशवो न शुभ्रा वत्सासो न प्रक्रीळिनः पयोधाः ॥

அதி வேகமான ஓட்டக்காரரைப் போல மருதர்கள்—தம் விருப்பத்தால் தம் வழியில் செல்பவர்கள்—அற்புத தரிசனங்களைப் போல ஒளிர்கிறார்கள்; இளைய வீரர்கள் இருப்பை அழகுபடுத்துகின்றனர். இல்லத்தில் ஒளிரும் குழந்தைகளைப் போலவும், பால்செல்வம் நிறைந்த விளையாடும் கன்றுகளைப் போலவும், அவர்கள் நம்முள் ஊட்டமளிக்கும் சக்தியைப் பொழிகிறார்கள்.

Mantra 17

दशस्यन्तो नो मरुतो मृळन्तु वरिवस्यन्तो रोदसी सुमेके । आरे गोहा नृहा वधो वो अस्तु सुम्नेभिरस्मे वसवो नमध्वम् ॥

எங்களுக்கு புகழ் (தசஸ்ய) அளிப்பவர்களாய், ஓ மருதர்களே, எங்களுக்கு அருள் புரியுங்கள்; வழியை விரிவாக்குவோராக, ஓ சுமேக (அழகிய வலிமையுடையோர்), இரு ரோதஸீ (வானும் பூமியும்) யைச் சேவியுங்கள். எங்களிடமிருந்து கோஹா (கோ-ஹந்தா)வும் ந்ருஹா (நர-ஹந்தா)வும் தொலைவில் இருக்கட்டும்; உங்கள் வத (அழிவு)வும் எங்களிடமிருந்து விலகட்டும். ஓ வசுக்களே, உங்கள் சும்ன (கல்யாண அனுக்ரஹம்) மூலம் எங்களை உதவ நோக்கி வணங்கி அணுகுங்கள்.

Mantra 18

आ वो होता जोहवीति सत्तः सत्राचीं रातिं मरुतो गृणानः । य ईवतो वृषणो अस्ति गोपाः सो अद्वयावी हवते व उक्थैः ॥

ரிதத்தில் நிலைத்து அமர்ந்த ஹோதா (ஹோத்ரு) உங்களை அழைக்கிறான், ஓ மருதர்களே; உங்களைப் புகழ்ந்து, நேர்வழிச் செல்லும் சத்ராசீ ராதி (தானம்/அருள்-பரிசு) யை பாடுகிறான். தூண்டும் வ்ருஷண (வ்ருஷப-வலிமை) யாகவும், கோபா (கதிர்கள்/கோவின் காவலன்) யாகவும் இருப்பவன்—அந்த அத்வயாவீ (இருமையற்ற தேடுபவன்) உக்தைः (உந்தப்பட்ட ஸ்தோத்திரங்களால்) உங்களை அழைக்கிறான்.

Mantra 19

इमे तुरं मरुतो रामयन्तीमे सहः सहस आ नमन्ति । इमे शंसं वनुष्यतो नि पान्ति गुरु द्वेषो अररुषे दधन्ति ॥

இந்த மருதர்கள் அந்தத் துரித வேகத்தை மகிழ்விக்கின்றனர்; வல்லமையின் சக்திகள் தாமே மகாவல்லமையின் முன் வணங்குகின்றன. தேடுபவனின் புகழ்ச்சிப் பாடலை இவர்கள் காக்கின்றனர்; பகைவருக்கும் சீற்றமுற்றவருக்கும் எதிரியை முறிக்கும் கனத்த வெறுப்பை—ஒரு பாரமாக—இவர்கள் வைத்திடுகின்றனர்.

Mantra 20

इमे रध्रं चिन्मरुतो जुनन्ति भृमिं चिद्यथा वसवो जुषन्त । अप बाधध्वं वृषणस्तमांसि धत्त विश्वं तनयं तोकमस्मे ॥

இந்த மருதர்கள் சோர்ந்தவனையும் தடுமாறுபவனையும் கூட முன்னே செலுத்துகின்றனர்; வசுக்கள் நேர்மையான இயக்கத்தில் இன்புறுவது போல. ஓ வृषணோ (வல்லவர்கள்), இருள்களைத் தள்ளி அகற்றுங்கள்; எங்களுள் முழு அமைப்பை—வம்சத் தொடர்ச்சியும் வளர்கின்ற ஆற்றல்களும்—நிறுவுங்கள்.

Mantra 21

मा वो दात्रान्मरुतो निरराम मा पश्चाद्दघ्म रथ्यो विभागे । आ नः स्पार्हे भजतना वसव्ये यदीं सुजातं वृषणो वो अस्ति ॥

ஓ மருதர்களே, உங்கள் தானங்களிலிருந்து எங்களைப் பிரிக்காதீர்கள்; ரதப் பாதையின் பங்கீட்டில் எங்களைப் பின்னால் வைக்காதீர்கள். வசுக்களின் விரும்பத்தகும் செல்வத்தில் எங்களையும் பங்குபெறச் செய்யுங்கள்—ஓ வृषணோ, உங்களில் நன்கு பிறந்த தானவல்லமை உள்ளது.

Mantra 22

सं यद्धनन्त मन्युभिर्जनासः शूरा यह्वीष्वोषधीषु विक्षु । अध स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रातारो भूत पृतनास्वर्यः ॥

கோபத்தால் உந்தப்பட்ட மனிதர்கள் ஒன்றுகூடி தாக்கும்போது—வலிய நீரோட்டங்கள், மூலிகைகள், குடிகள் நடுவே வீரர்களாய்—அப்போது, ஹே ருத்ரஜ மருதர்களே, போர்களில் எங்கள் காப்பாளர்களாக இருங்கள், ஹே ஆர்யர் (உன்னதர்)!

Mantra 23

भूरि चक्र मरुतः पित्र्याण्युक्थानि या वः शस्यन्ते पुरा चित् । मरुद्भिरुग्रः पृतनासु साळ्हा मरुद्भिरित्सनिता वाजमर्वा ॥

ஹே மருதர்களே, நீங்கள் மிகுதியாய் செய்துள்ளீர்கள்—பண்டைய காலத்திலிருந்தே உங்களுக்காகப் பாடப்பட்ட பித்ரிய உக்தங்கள் (ஸ்தோத்திரங்கள்) கூட. மருதர்களுடன் உக்ரன் (வீரன்) போர்களில் வெற்றியாளனாகிறான்; மருதர்களுடன் தான் குதிரை வலிமையின் நிறைவு (வாஜ) பெறுகிறது।

Mantra 24

अस्मे वीरो मरुतः शुष्म्यस्तु जनानां यो असुरो विधर्ता । अपो येन सुक्षितये तरेमाध स्वमोको अभि वः स्याम ॥

ஹே மருதர்களே, எங்களுள் வலிமை நிறைந்த ஒரு வீரன் இருக்கட்டும்—மனிதர்களிடையே விதாதா, அந்த அசுரன் (ஆளும் சக்தி). அவனால் நாங்கள் சு-க்ஷிதி (நல்ல வாசஸ்தலம்) நோக்கி நீர்களைத் தாண்டுவோம்; பின்னர் உங்கள் முன்னிலையில் எங்கள் ஸ்வ-ஓக (எங்கள் இல்லம்) அடைவோமாக।

Mantra 25

तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त । शर्मन्त्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

இந்திரன், வருணன், மித்ரன், அக்னி, ஆபः, ஓஷதிகள், வனபதிகள்—இவர்கள் அனைவரும் எங்களுக்காக இதை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். மருதர்களின் மடியில் நாம் சாந்தி-ஆச்ரயத்தில் இருப்போமாக; நீங்கள் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி-கல்யாணங்களால் காத்தருளுங்கள்.