Sukta 95

Mantra 1

प्र क्षोदसा धायसा सस्र एषा सरस्वती धरुणमायसी पूः । प्रबाबधाना रथ्येव याति विश्वा अपो महिना सिन्धुरन्याः ॥

தூண்டும் வேகமும் தாங்கும் வலிமையும் கொண்டு அவள் பாய்ந்து செல்கிறாள்—இவள் சரஸ்வதி, ஆயஸீ தருணம் (இரும்பு-அடித்தளம்) கொண்ட ‘பூः’ (நிறைவு பெற்ற பெருந்தாரை). ரதப் பாதையில் செல்லும் ரதம்போல் அவள் முன்னே முன்னே தள்ளிச் செல்கிறாள்; தன் மகிமையால் மற்ற எல்லா நீர்நிலைகளையும், பிற சிந்து (ஆறுகள்) அனைத்தையும் மீறி உயர்கிறாள்.

Mantra 2

एकाचेतत्सरस्वती नदीनां शुचिर्यती गिरिभ्य आ समुद्रात् । रायश्चेतन्ती भुवनस्य भूरेर्घृतं पयो दुदुहे नाहुषाय ॥

அவள் சரஸ்வதி—நதிகளுள் ஒருத்தியே சித்தமுடையவள்—மலைகளிலிருந்து கடல்வரைத் தூய வேகத்துடன் ஓடுகின்றாள். பரந்த உலகின் செல்வங்களை அறிந்தவளாய், நாஹுஷன் (மனித சாதகன்) பொருட்டு அவள் க்ஹ்ருதம் மற்றும் பயஸ்—இன்பத் தெளிவு, ஊட்டமிகு நிறைவு—என்று பிழிந்து அளிக்கின்றாள்.

Mantra 3

स वावृधे नर्यो योषणासु वृषा शिशुर्वृषभो यज्ञियासु । स वाजिनं मघवद्भ्यो दधाति वि सातये तन्वं मामृजीत ॥

அவன் நர்ய (வீரியமுடையவன்) யோஷணைகளில் வளர்கிறான்—வ்ருஷபனாய் இருந்தும் சிசுவாய்; யஜ்ஞிய செயல்களில் வ்ருஷபன் போல் வலிமைமிக்கவன். அவன் மகவத்ப்யः (தானமுடையோர்க்கு) வாஜின் (வலமிகு) ஆற்றலை அளிக்கிறான்; வெற்றிக்காக நம் இருப்பின் தனுவைச் சீராக்கி செம்மைப்படுத்துகிறான்.

Mantra 4

उत स्या नः सरस्वती जुषाणोप श्रवत्सुभगा यज्णे अस्मिन् । मितज्ञुभिर्नमस्यैरियाना राया युजा चिदुत्तरा सखिभ्यः ॥

மேலும் நம் சரஸ்வதி—அனுகிரகத்துடன் இணங்கி, சுபகா—இந்த யஜ்ஞத்தில் நம் வேண்டுதலைக் கேட்டு அருகே வருவாளாக. மிதஜ்ஞு (அளவறிந்தோர்) உடன், நமஸ்ய (வணக்கம்) ஊக்கத்தால் நகர்ந்து, ராயா (செல்வம்) யோகத்தினாலும் கூட நம் நண்பர்களுக்குத் உத்தரா—உயர்த்தும் ஆற்றல்—ஆகட்டும்.

Mantra 5

इमा जुह्वाना युष्मदा नमोभिः प्रति स्तोमं सरस्वति जुषस्व । तव शर्मन्प्रियतमे दधाना उप स्थेयाम शरणं न वृक्षम् ॥

நாங்கள், உயர்த்திய கைகளுடன், உன்னிடமிருந்தே வந்த நமஸ்காரங்களோடு, ஓ சரஸ்வதீ, இந்த ஸ்தோமம் (ஸ்துதி-பாடல்) ஏற்றுக் கொள்; இதில் மகிழ்வாயாக. உன் மிகப் பிரியமான சர்மன் (அடைக்கல-அமைதி) தாங்கி, நாங்கள் உன் அருகே வந்து நிலைத்திருப்போமாக—அடைக்கலத்திற்காக மரத்தின் அருகே நிற்பதுபோல்.

Mantra 6

अयमु ते सरस्वति वसिष्ठो द्वारावृतस्य सुभगे व्यावः । वर्ध शुभ्रे स्तुवते रासि वाजान्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ஓ சரஸ்வதி, ஓ சுபகே! இவ்வசிஷ்டன் உனக்காக ருத (சத்திய)த்தின் கதவுகளை விரிவாகத் திறந்தான். ஓ தூயவளே (சுப்ரே), புகழ்ந்து பாடுபவனை வளர்த்து; அவனுக்கு வலச் செழுமையின் வாஜங்கள் (வெற்றி-செல்வங்கள்) அளி. மேலும் நீ எப்போதும் எங்களை ஸ்வஸ்தி (நலன்) ஒத்திசைவுகளால் காத்தருள்வாயாக.