Sukta 60

Mantra 1

यदद्य सूर्य ब्रवोऽनागा उद्यन्मित्राय वरुणाय सत्यम् । वयं देवत्रादिते स्याम तव प्रियासो अर्यमन्गृणन्तः ॥

ஓ சூரியனே, இன்று நீ உதயமாகி மித்ரனுக்கும் வருணனுக்கும் சத்தியத்தை அறிவிக்கையில்—நாங்கள் தேவ-மார்க்கத்தை நோக்கிச் செல்லும்ோர், ஓ அதிதியே, உனக்கு பிரியமானவர்களாக ஆகுவோமாக; மேலும், ஓ அர்யமனே, ஸ்துதி உரைத்து உனக்கும் பிரியமானவர்களாக இருப்போமாக.

Mantra 2

एष स्य मित्रावरुणा नृचक्षा उभे उदेति सूर्यो अभि ज्मन् । विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च गोपा ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन् ॥

ஓ மித்ரா, வருணா! மனிதரை நோக்கும் கண் போன்ற இந்த சூரியன் இரு உலகங்களின் மேலும் உதயமாகிறான். நிலைபெற்றதும் நகர்வதும் ஆகிய அனைத்துலகத்தின் கோபா (காவலன்) அவன்; மானிடர்களிடையே ர்ஜு (நேர்மை) யையும் வ்ர்ஜின (வளைவு/குடில்) யையும் காண்கிறான்.

Mantra 3

अयुक्त सप्त हरितः सधस्थाद्या ईं वहन्ति सूर्यं घृताचीः । धामानि मित्रावरुणा युवाकुः सं यो यूथेव जनिमानि चष्टे ॥

அவன் சதஸ்தா (பொது இருக்கை) யிலிருந்து ஏழு ஹரித (ஒளிமிகு) குதிரைகளை யோக்கியுள்ளான்; அவை க்ருதாசீ (நெய்-ஒளி பொழியும்) ஆகச் சூரியனைச் சுமக்கின்றன. ஓ மித்ரா-வருணா! அந்த யுவாகு (இளையவன்) தாமங்களை ஒழுங்குபடுத்துகிறான்; மந்தையின் தலைவன் போலப் பிறப்புகளையும் உருவாகுதல்களையும் நோக்குகிறான்.

Mantra 4

उद्वां पृक्षासो मधुमन्तो अस्थुरा सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णः । यस्मा आदित्या अध्वनो रदन्ति मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः ॥

உங்களுக்காக மதுமந்த (தேன்-மிகு) ப்ருக்ஷாஸ (பானம்/சோமரசம்) மேலே வைக்கப்பட்டுள்ளன; சூரியன் சுக்ர அர்ண (ஒளிரும் வெள்ளம்/பிரவாகம்) மீது ஏறினான். அவனுக்காக ஆதித்யர்கள்—மித்ரன், அர்யமன், வருணன்—சஜோஷா (ஒருமனதாக) பயணப் பாதையை அமைக்கின்றனர்.

Mantra 5

इमे चेतारो अनृतस्य भूरेर्मित्रो अर्यमा वरुणो हि सन्ति । इम ऋतस्य वावृधुर्दुरोणे शग्मासः पुत्रा अदितेरदब्धाः ॥

இவர்கள்—மித்ரன், அர்யமன், வருணன்—பெரும் அசத்தியத்தின் விரிவை உணர்ந்து தீர்மானிப்போர். இவர்கள் ‘ருத’த்தின் இல்லத்தில் சத்தியத்தை (ருதத்தை) வளர்த்தனர்; அதிதியின் வல்லமைமிக்க புதல்வர்கள், அவர்கள் அ-தப்தர் (ஏமாற்றமறியாதோர்).

Mantra 6

इमे मित्रो वरुणो दूळभासोऽचेतसं चिच्चितयन्ति दक्षैः । अपि क्रतुं सुचेतसं वतन्तस्तिरश्चिदंहः सुपथा नयन्ति ॥

இம்மித்ரனும் வருணனும், அணுக இயலாத வல்லோர்; தம் ‘தக்ஷ’ (நேர்விவேக-ஆற்றல்) மூலம் அசேதனத்தையும் விழிப்புறச் செய்கின்றனர். ‘சுசேத’ கிரது—ஒளிமிகு சங்கல்பம்—உருவாக்கி, ‘சுபத’ வழியே பாவமும் உள்ளார்ந்த துயரமும் கொண்ட வளைவைக் (திர்யக் அம்ʼஹஸ்) கடந்துபோக நம்மை நடத்துகின்றனர்.

Mantra 7

इमे दिवो अनिमिषा पृथिव्याश्चिकित्वांसो अचेतसं नयन्ति । प्रव्राजे चिन्नद्यो गाधमस्ति पारं नो अस्य विष्पितस्य पर्षन् ॥

இவர்கள் வானமும் பூமியும் கொண்ட ‘அனிமிஷ’ (இமைக்காத விழிப்புக் காவலர்), ‘சிகித்வாஞ்ச’ (ஞானிகள்); அசேதன மனத்தையும் வழிக்கு நடத்துவர். அலைந்து திரிபவனுக்கே (ப்ரவ்ராஜ) நதிநீரோட்டங்கள் இருந்தாலும் அங்கே கடப்பிடம் உண்டு; இந்த அபாயமிகு விரிவின் அப்பால் உள்ள கரைக்கு அவர்கள் நம்மை கடத்தட்டும்.

Mantra 8

यद्गोपावददितिः शर्म भद्रं मित्रो यच्छन्ति वरुणः सुदासे । तस्मिन्ना तोकं तनयं दधाना मा कर्म देवहेळनं तुरासः ॥

காவல்-வல்லமை உடைய அதிதி, மேலும் மித்ரன்-வருணன், சுதாஸனுக்கு நல்வாழ்வளிக்கும் அடைக்கலம் (ஶர்ம) அளிக்கும்போது—அந்த அருளுக்குள் நம் குழந்தையும் வம்சத் தொடரும் நிலைத்திருக்க, ஓ விரைவோர்களே, தேவர்களைப் புண்படுத்தும் (தேவ-ஹேளன) செயலை நாம் செய்யாதிருப்போமாக.

Mantra 9

अव वेदिं होत्राभिर्यजेत रिपः काश्चिद्वरुणध्रुतः सः । परि द्वेषोभिरर्यमा वृणक्तूरुं सुदासे वृषणा उ लोकम् ॥

அவன் வேதியில் ஹோத்ரு-வல்லமைகளுடன் யாகம் செய்யட்டும்; ருத-த்ருத வருணன்—நியமத்தைத் தாங்குபவன்—எந்தப் பகைவர் (ரிபு) இருந்தாலும் அவனைத் தள்ளிவீழ்த்துவான். ஓ வ்ருஷணர்களே, அர்யமன் வெறுப்புகளைச் சூழ்ந்து அடக்கி, சுதாஸனுக்குப் பரந்த உலக-வெளியைத் தேர்ந்தெடுக்கட்டும்.

Mantra 10

सस्वश्चिद्धि समृतिस्त्वेष्येषामपीच्येन सहसा सहन्ते । युष्मद्भिया वृषणो रेजमाना दक्षस्य चिन्महिना मृळता नः ॥

இவர்களின் தீவிரமான, மறைந்த சகஸா-வல்லமையால், தானே அலைந்து ஒழுங்கற்றதும்கூடச் சரியான இணைவு (ஸம்ருதி) பெறுகிறது. ஓ வ்ருஷணர்களே, உங்கள் அச்சத்தால் நடுங்கினாலும், விவேகம் (தக்ஷ) எனும் மகிமையால்—எங்களுக்கு இரக்கம் (ம்ருளதா) செய்யுங்கள்.

Mantra 11

यो ब्रह्मणे सुमतिमायजाते वाजस्य सातौ परमस्य रायः । सीक्षन्त मन्युं मघवानो अर्य उरु क्षयाय चक्रिरे सुधातु ॥

பிரஹ்மனுக்காக சுமதி—நல்ல எண்ணம்—உடன் யஜனம் செய்பவன், வாஜத்தின் சாதனையில் வலிமையின் நிறைவும் ராயத்தின் உச்ச செல்வமும் வெல்லுகிறான். மகவான் ஆரிய தானதாரர்கள் தங்கள் மன்யு—உற்சாகம்—ஐ கூர்மையாக்குகின்றனர்; நிலையான வளர்ச்சிக்காக விரிந்த வாசஸ்தலத்தை அமைத்துள்ளனர்—சுதாது, உறுதியாக நிறுவப்பட்டது.

Mantra 12

इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि । विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

தேவா! இந்த புரோஹிதி—முன்னே நிறுவப்பட்ட வழிகாட்டும் இருப்பு—யஜ்ஞங்களில் உங்களிருவரான மித்ர-வருணருக்காக அமைக்கப்பட்டது. எல்லா துர்கமான கடப்பாடுகளையும் தாண்டி எங்களை அப்பால் கொண்டு செல்லுங்கள்; நீங்கள் எப்போதும் ஸ்வஸ்திபிஃ—நலநிலைகளால்—எங்களைப் பாதுகாக்குங்கள்.