Sukta 5

Mantra 1

प्राग्नये तवसे भरध्वं गिरं दिवो अरतये पृथिव्याः । यो विश्वेषाममृतानामुपस्थे वैश्वानरो वावृधे जागृवद्भिः ॥

வலிமைமிக்க அக்னிக்காக வாக்கை முன்னே கொண்டு வாருங்கள்; அவர் த்யௌவும் ப்ருதிவியும் அரதயி (இயக்குநர்/தூண்டுநர்). எல்லா அம்ருதர் (அமர தேவர்கள்) மடியில், வைஶ்வானரனாக, விழிப்புடன் உள்ளவர்களால்—உள்ளக அக்னியை எப்போதும் விழித்திருக்கச் செய்பவர்களால்—அவர் வளர்கிறார்.

Mantra 2

पृष्टो दिवि धाय्यग्निः पृथिव्यां नेता सिन्धूनां वृषभः स्तियानाम् । स मानुषीरभि विशो वि भाति वैश्वानरो वावृधानो वरेण ॥

ஒளிமிகு திவ்யத்தில் நிறுவப்பட்ட அக்னி, பூமியில் சிந்துக்கள் (நதித் தாரைகள்) என்பவற்றின் தலைவராகவும், உறுதியான அடித்தளங்களின் வृषபனாகவும் உள்ளார். அவர் மனிதக் குடிகளின் (விச்) மீது பரந்து ஒளிர்கிறார்—வைஶ்வானரன், ‘வர’ (தேர்ந்த சிறப்பு) மூலம் வளர்ந்து, உள்ளொளியின் வெளியை விரிவாக்குபவன்.

Mantra 3

त्वद्भिया विश आयन्नसिक्नीरसमना जहतीर्भोजनानि । वैश्वानर पूरवे शोशुचानः पुरो यदग्ने दरयन्नदीदेः ॥

உன் அச்சமூட்டும் வலிமையால் விச் (குடிகள்) முன்னேறின; அசிக்னீ—இருள்மிகு, அசமனா—ஒற்றுமையற்ற சக்திகள் தங்கள் போகங்களையும் உணவுகளையும் கைவிட்டன. வைஶ்வானரனே! பூருவுக்காகத் தீவிரமாக எரிந்து, அக்னியே, நீ புரங்களை (கோட்டைகளை) பிளந்தபோது, நீ பிரகாசமாகத் தகதகத்தாய்—வழியைத் தூய்மையாக்கி விரிவாக்கினாய்.

Mantra 4

तव त्रिधातु पृथिवी उत द्यौर्वैश्वानर व्रतमग्ने सचन्त । त्वं भासा रोदसी आ ततन्थाजस्रेण शोचिषा शोशुचानः ॥

வைஶ்வானரனே, அக்னியே! உன் திரிதாது (மூவகை ஒழுங்கமைந்த) விரதத்தைப் பூமியும் த்யௌவும் (வானும்) பின்பற்றுகின்றன. உன் பாஸா (ஒளி) கொண்டு நீ இரு ரோதஸீ (இரு உலகங்கள்) யையும் விரித்தாய்; அஜஸ்ர ஶோசிஷா கொண்டு ஶோஶுசான்—இடையறாத ஜ்வாலையால் எரிந்து ஒளிர்வாய்.

Mantra 5

त्वामग्ने हरितो वावशाना गिरः सचन्ते धुनयो घृताचीः । पतिं कृष्टीनां रथ्यं रयीणां वैश्वानरमुषसां केतुमह्नाम् ॥

அக்னியே, உன்னிடமே ஹரித (ஹரித) ஒளிமிகு ஆற்றல்கள் ஆவலுடன் அணைகின்றன; நெய்-ஒளி திகழும் வாக்குகளான ‘கிரः’ மற்றும் ‘துனயः’ உன்னோடு சேர்ந்துவருகின்றன. நீ மக்களின் அதிபதி; ‘ரயி’ (செல்வப் பெருக்கங்கள்) பெறும் ரதப் பாதை; வைஶ்வானர—உஷஸ்கள் (விடியல்கள்) மற்றும் அஹ்ன்கள் (நாட்கள்) ஆகியவற்றின் கேது, எங்களுள் விழிப்புணர்வின் குறி.

Mantra 6

त्वे असुर्यं वसवो न्यृण्वन्क्रतुं हि ते मित्रमहो जुषन्त । त्वं दस्यूँरोकसो अग्न आज उरु ज्योतिर्जनयन्नार्याय ॥

உன்னுள் வசுக்கள் ‘அசுர்ய’ (அரசாட்சித்) திறனை நிறுவுகின்றனர்; ஹே மித்ரமஹோ, உன் ‘க்ரது’ (செயல்-சங்கல்பம்/இச்சை) அவர்களுக்கு இன்பம் தருகிறது. அக்னியே, நீ ஓட்டமுடையவனாய் தஸ்யூக்களை அவர்களின் இருப்பிடங்களிலிருந்து விரட்டுகிறாய்; மேலும் ஆர்யனுக்காக—மேல்நெறியைத் தேரும் ஆன்மச் சிந்தனைக்காக—விரிந்த ஒளியைப் பிறக்கச் செய்கிறாய்.

Mantra 7

स जायमानः परमे व्योमन्वायुर्न पाथः परि पासि सद्यः । त्वं भुवना जनयन्नभि क्रन्नपत्याय जातवेदो दशस्यन् ॥

அவன், பிறந்தவுடனே பரம வ்யோமன் (உயர்ந்த விரிவு) இல், எங்கும் இயங்கும் வாயுவைப் போல உடனே பாதையைப் பாதுகாக்கிறான். ஜாதவேதஸே, நீ புவனங்களைப் பிறக்கச் செய்து முன்னே தள்ளி/உந்துகிறாய்; ‘அபத்ய’ (சந்ததி) வளர்ச்சிக்காக ‘தஶஸ்யன்’—பணிவுடன் சேவை செய்து—ஒளியில் ஆன்மாவின் தொடர்ச்சியைப் போஷிக்கிறாய்.

Mantra 8

तामग्ने अस्मे इषमेरयस्व वैश्वानर द्युमतीं जातवेदः । यया राधः पिन्वसि विश्ववार पृथु श्रवो दाशुषे मर्त्याय ॥

அக்னியே, எங்களுக்காக அந்த வலமிக்க இஷ் (போஷக உணவு/ஆற்றல்) ஓடச் செய்; வைஶ்வானரனே, ஜாதவேதஸே, ஒளிமிக்கவனே! அதனால், உலகின் எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவனே (விஶ்வவார), நீ ராதஸ் (செல்வம்/பெருக்கம்) வளர்த்துத் தருகிறாய்; யாகம் செய்கிற மானிடனுக்கு விரிந்த ஶ்ரவஸ் (புகழ்) அளிக்கிறாய்.

Mantra 9

तं नो अग्ने मघवद्भ्यः पुरुक्षुं रयिं नि वाजं श्रुत्यं युवस्व । वैश्वानर महि नः शर्म यच्छ रुद्रेभिरग्ने वसुभिः सजोषाः ॥

அக்னியே, எங்களுக்காக—மகவர்களுக்காக (தானமுடையோருக்காக)—பலவிதமாக வளர்கின்ற புருக்ஷும் ரயி (செல்வப் பெருக்கு)யையும், புகழ்பெற்ற ஶ்ருத்ய வாஜ (வலிமை/வளமை)யையும் இணைத்து அளி. வைஶ்வானரனே, எங்களுக்கு மஹத் ஶர்ம (மிகுந்த அமைதி-அடைக்கலம்) தா; அக்னியே, ருத்ரர்களும் வசுக்களும் உடன் சஜோஷாஃ (ஒருமனத்துடன்) எங்களுக்கு வசு (நன்மைச் செல்வம்) அருள்.