Sukta 99

Mantra 1

परो मात्रया तन्वा वृधान न ते महित्वमन्वश्नुवन्ति । उभे ते विद्म रजसी पृथिव्या विष्णो देव त्वं परमस्य वित्से ॥

உன் சொந்தத் தனுவினால் அளவுக்கு அப்பால் வளர்ந்து நிற்கின்றாய்; உன் மகிமையை எவரும் எட்ட இயலார். உன் இரு ரஜஸ்கள்—இரு ஒளிமிகு உலகங்கள்—மற்றும் இப்பூமியையும் நாம் அறிவோம். ஓ விஷ்ணு தேவா! நீ பரமத்தின் அறிஞனும் அதிபதியும் ஆவாய்.

Mantra 2

न ते विष्णो जायमानो न जातो देव महिम्नः परमन्तमाप । उदस्तभ्ना नाकमृष्वं बृहन्तं दाधर्थ प्राचीं ककुभं पृथिव्याः ॥

ஓ விஷ்ணு தேவா! பிறக்கின்றவனாகவும் அல்ல, பிறந்தவனாகவும் அல்ல—இருப்பினும் உன் மகிமையின் பரம எல்லையை நீ எட்டவில்லை; அது எல்லையற்றது. மேலே உயர்ந்த, விரிந்த நாகம்—ஸ்வர்கம்—நீ தாங்கி நிறுத்தினாய்; மேலும் பூமியின் கிழக்குத் திசையின் உயர்ந்த ககுப்—சிகரமெனும் உச்சத்தை—நீ உறுதியாக நிறுவினாய்.

Mantra 3

इरावती धेनुमती हि भूतं सूयवसिनी मनुषे दशस्या । व्यस्तभ्ना रोदसी विष्णवेते दाधर्थ पृथिवीमभितो मयूखैः ॥

ஓடிவரும் வளத்தால் நிறைந்ததும், பால்-வலிமை (தேன்ுமதி) செறிந்ததும், நல்ல மேய்ச்சல் (ஸூயவஸினி) தருவதுமான அது மனிதனுக்குச் சேவிக்கவும் போற்றவும் உரியதாக ஆனது. ஹே (இந்திர–விஷ்ணு), விஷ்ணுவிற்காக இவ்விரு உலகங்களையும் (ரோதஸீ) நீர் பிரித்து நிலைநிறுத்தினீர்; மேலும் ஒளிக்கதிர்கள் (மயூகை) கொண்டு பூமியைச் சுற்றிலும் தாங்கி வைத்தீர்.

Mantra 4

उरुं यज्ञाय चक्रथुरु लोकं जनयन्ता सूर्यमुषासमग्निम् । दासस्य चिद्वृषशिप्रस्य माया जघ्नथुर्नरा पृतनाज्येषु ॥

யாகத்திற்காக நீர் இருவரும் விரிந்த உலகை அமைத்தீர்—சூரியன், உஷா, அக்னி ஆகியவற்றை பிறப்பித்துக் கொண்டு. மேலும் தாசனின், காளை-உதடுடைய (வ்ருஷஷிப்ர) அவனுடைய மாயை-வஞ்சனைகளையும், ஹே நர-வீரர்களே, நம்மை நெருக்கும் போர்களில் நீர் இருவரும் முறியடித்தீர்.

Mantra 5

इन्द्राविष्णू दृंहिताः शम्बरस्य नव पुरो नवतिं च श्नथिष्टम् । शतं वर्चिनः सहस्रं च साकं हथो अप्रत्यसुरस्य वीरान् ॥

ஹே இந்திரா–விஷ்ணு, உங்கள் வலிமையில் உறுதியாக நிலைபெற்று, ஷம்பரனின் ஒன்பது கோட்டைகளையும், அதோடு மேலும் தொண்ணூற்றையும் நீங்கள் சிதைத்தீர். மேலும் எதிர்க்க முடியாத அந்த அசுரனின் நூறும் ஆயிரமும் ஒளிவீசும் வீரர்களை நீங்கள் ஒன்றாகவே வீழ்த்தினீர்.

Mantra 6

इयं मनीषा बृहती बृहन्तोरुक्रमा तवसा वर्धयन्ती । ररे वां स्तोमं विदथेषु विष्णो पिन्वतमिषो वृजनेष्विन्द्र ॥

இந்த விரிந்தும் உயர்ந்தும் உள்ள மநீஷை, ஓ மஹத்தானோரே, ஓ தூர-க்ரமண விஷ்ணுவே, உங்கள் தேஜஸால் வளர்கிறது. ஓ விஷ்ணோ, விததங்களில் (யாகச் சபைகளில்) இது உங்களிருவருக்குமான ஸ்தோத்திரத்தை அமைத்துள்ளது; ஓ இந்திரா, எங்கள் செயல்-வெளிகளில் எங்களுக்காக தெய்வீகப் போஷணமும் வலிமையும் தரும் உந்துதல்கள் (இஷः) பெருகச் செய்.

Mantra 7

वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ஓ விஷ்ணுவே, உமக்காக நான் ‘வஷட்’ அழைப்பைச் செய்கிறேன்; ஓ ஷிபிவிஷ்டா, என் இந்த ஹவ்யத்தை (ஆஹுதியை) ஏற்றருள்வாய். என் நன்கு அமைந்த ஸ்துதிகளும் சொற்களும் உம்மை வளர்க்கட்டும்; நீங்கள் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) தரும் சக்திகளால் காத்தருளுங்கள்.