Sukta 104

Mantra 1

इन्द्रासोमा तपतं रक्ष उब्जतं न्यर्पयतं वृषणा तमोवृधः । परा शृणीतमचितो न्योषतं हतं नुदेथां नि शिशीतमत्रिणः ॥

இந்திரா-சோமா! எரிந்து ஒளிருங்கள்; ரக்ஷஸை நசுக்குங்கள்; வृषணர்களே, தமோ-விருத்தி (இருளால் வளர்பவர்கள்) யாவரையும் கீழே தள்ளுங்கள். அவர்களைத் தூரத்தில் சிதறடிக்குங்கள்; அசித (விழித்த பார்வையற்ற)வர்களை எரித்து ஒழியுங்கள்; அத்திரிண் (உண்ணும்/அழிக்கும்)வர்களை அடித்து விரட்டுங்கள்—அவர்களுக்கு எதிராக உங்கள் வலிமையின் கூர்மையைத் தீட்டுங்கள்.

Mantra 2

इन्द्रासोमा समघशंसमभ्यघं तपुर्ययस्तु चरुरग्निवाँ इव । ब्रह्मद्विषे क्रव्यादे घोरचक्षसे द्वेषो धत्तमनवायं किमीदिने ॥

இந்திரா-சோமா! துஷ்ட-ஶம்ஸ (அசுப-வாக்கு/கெட்டத் தூண்டுதல்) மற்றும் எங்களை அழுத்தும் அ஘ (பாபம்) ஆகியவற்றை ஒன்றுசேர்த்து எதிர்த்து தள்ளுங்கள். உங்கள் தகிக்கும் தேஜஸ், அக்னிவான் இவ—அக்னியின் ஜ்வாலையுடன் சரு (ஹவிஸ்) எரிவதுபோல்—முன்னே பாயட்டும். பிரஹ்ம-த்விஷ (பிரஹ்மத்தை வெறுப்பவன்), க்ரவ்யாத (மாம்சபக்ஷி), கோர-சக்ஷஸ் (பயங்கரப் பார்வையுடையவன்), அனவாயம் கிமீதின் (அவசியம் தடுக்க வேண்டிய தீயவன்) மீது த்வேஷ (தடுக்கும் எதிர்சக்தி) வைுங்கள்.

Mantra 3

इन्द्रासोमा दुष्कृतो वव्रे अन्तरनारम्भणे तमसि प्र विध्यतम् । यथा नातः पुनरेकश्चनोदयत्तद्वामस्तु सहसे मन्युमच्छवः ॥

ஓ இந்திரனே, சோமனே! தீச்செயலாளர் (துஷ்க்ருத) பிடிக்க முடியாத தமஸின் உள்ளே தன்னைச் சுற்றிக் கொண்டிருப்பவனைத் துளைத்து வெளியேற்றுங்கள். உங்கள் வீரியத்திற்காக இப்படியே ஆகட்டும்—அங்கிருந்து மீண்டும் ஒருவரும் எழாதபடி; மன்யு (கோப-வீரியம்) உடைய அஸ்வங்களே, உங்கள் வலிமை இதை நிறைவேற்றட்டும்.

Mantra 4

इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवो वधं सं पृथिव्या अघशंसाय तर्हणम् । उत्तक्षतं स्वर्यं पर्वतेभ्यो येन रक्षो वावृधानं निजूर्वथः ॥

ஓ இந்திரனே, சோமனே! விண்ணிலிருந்து வத-சக்தியைத் திருப்பி கீழே இறக்கி, அதை பூமியுடன் இணைத்து, தீயவாக்காளன் (அகஶம்ஸ) மீது நசுக்கும் அழுத்தமாக்குங்கள். மலைகளிலிருந்து சூரிய-வெற்றி தரும் பாதையைச் செதுக்குங்கள்; அதனால் எங்களுள் வளர்ந்து வரும் ரக்ஷஸை நீங்கள் சோர்வடையச் செய்யுங்கள்.

Mantra 5

इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवस्पर्यग्नितप्तेभिर्युवमश्महन्मभिः । तपुर्वधेभिरजरेभिरत्रिणो नि पर्शाने विध्यतं यन्तु निस्वरम् ॥

ஓ இந்திரனே, சோமனே! அக்னியால் காய்ந்த கற்கள்—பாறை-அடிக்கும் தாக்கங்கள்—உடன் விண்ணிலிருந்து உங்கள் வலிமையைத் திருப்பி வரச்செய்யுங்கள். அழியாத தீவிரத் தகிப்பு-வதங்களால் விழுங்குவோர் (அத்ரி) களை கீழே துளைத்துத் தள்ளுங்கள்; அவர்கள் நிச்வர (ஒலியற்ற) உலகிற்குச் செல்லட்டும், அங்கு சத்தியவாக்கு எழாது.

Mantra 6

इन्द्रासोमा परि वां भूतु विश्वत इयं मतिः कक्ष्याश्वेव वाजिना । यां वां होत्रां परिहिनोमि मेधयेमा ब्रह्माणि नृपतीव जिन्वतम् ॥

இந்திரா–சோமா! என் மதி (சிந்தனை–வேண்டுதல்) எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் உங்களைச் சுற்றி, வலிமைமிக்க வாஜின் அசுவின் கக்ஷ்யா (கட்டுப்பட்டை) அவனைச் சுற்றுவது போலச் சுற்றட்டும். நான் மேதா (விழிப்புணர்ந்த அறிவு) கொண்டு உங்களைச் சூழ்ந்து வைக்கும் இந்த ஹோத்ரா (அழைப்பு–யஜ்ஞவாணி) மூலம்—இந்த பிரஹ்மாணி (புனித ஸ்தோத்திரங்கள்) இரு ந்ருபதி (அரசர்கள்) போல நீங்கள் வளர்த்துப் போஷியுங்கள்.

Mantra 7

प्रति स्मरेथां तुजयद्भिरेवैर्हतं द्रुहो रक्षसो भङ्गुरावतः । इन्द्रासोमा दुष्कृते मा सुगं भूद्यो नः कदा चिदभिदासति द्रुहा ॥

வெற்றியளிக்கும் உந்துதல்களால் நினைந்து பதிலளியுங்கள்; ஏமாற்றுவனை—சிதைக்கும் கூச்சலுடன் வரும் ரக்ஷஸை—அடித்து வீழ்த்துங்கள். இந்திரா–சோமா! துஷ்க்ருத (தீச்செயலாளர்)க்கு எளிய வழி உண்டாகாதாக; எவர் எப்போதும் த்ருஹா (துரோகம்) கொண்டு எங்களைத் தாக்கினாலும்.

Mantra 8

यो मा पाकेन मनसा चरन्तमभिचष्टे अनृतेभिर्वचोभिः । आप इव काशिना संगृभीता असन्नस्त्वासत इन्द्र वक्ता ॥

எவர் தாழ்ந்த (பாகே) மனத்துடன் என்னைச் சுற்றி நோக்கி, பொய்வார்த்தைகளால் என்மேல் குற்றம் சாட்டுகிறாரோ—அவர் அசன் (இல்லாதவன்) ஆகட்டும். ஒளிரும் காஷினா வலையில் நீர் சிக்குவது போல, அவரது வாக்கு சிக்கி வீணாகட்டும்—இந்திரா!

Mantra 9

ये पाकशंसं विहरन्त एवैर्ये वा भद्रं दूषयन्ति स्वधाभिः । अहये वा तान्प्रददातु सोम आ वा दधातु निॠतेरुपस्थे ॥

அற்பமான தீயவாக்கில் விளையாடுவோரும், தம் சுயஇச்சைத் தூண்டுதல்கள் (ஸ்வதாபிஃ) கொண்டு நன்மையையே மாசுபடுத்துவோரும்—அவர்களை சோமன் அஹி (பாம்பு-சக்தி) யிடம் ஒப்படைக்கட்டும்; அல்லது அவர்களை நிருதி-யின் மடியில் அமர்த்தட்டும், அங்கு அவர்களின் விகாரம் அடங்கட்டும்.

Mantra 10

यो नो रसं दिप्सति पित्वो अग्ने यो अश्वानां यो गवां यस्तनूनाम् । रिपुः स्तेनः स्तेयकृद्दभ्रमेतु नि ष हीयतां तन्वा तना च ॥

அக்னியே! எங்கள் ரசத்தை—எங்கள் பிது (பானம்/உயிர்ப்பானம்), குதிரைகள், பசுக்கள், மற்றும் தனுக்கள் (உடல்-சக்திகள்) ஆகியவற்றின்—திருட விரும்புபவன்; அவன் பகைவன், அவன் திருடன், அவன் திருட்டைச் செய்பவன், சிறுமை மற்றும் சுருக்கத்திற்குச் செல்லட்டும்; உடலிலும் வம்சத்திலும் அவன் குறையட்டும்.

Mantra 11

परः सो अस्तु तन्वा तना च तिस्रः पृथिवीरधो अस्तु विश्वाः । प्रति शुष्यतु यशो अस्य देवा यो नो दिवा दिप्सति यश्च नक्तम् ॥

அவன் உடலாலும் வம்சத் தொடர்ச்சியாலும் எங்களிடமிருந்து வெகுதூரமாக இருக்கட்டும்; மூன்று பூமிநிலைகளும் அவனுக்குக் கீழே இருக்கட்டும். தேவர்களே! அவனுடைய யசஸ் வறண்டு போகட்டும்—பகலிலும் எங்களைத் திருட விரும்புபவனும், இரவிலும் விரும்புபவனும்.

Mantra 12

सुविज्ञानं चिकितुषे जनाय सच्चासच्च वचसी पस्पृधाते । तयोर्यत्सत्यं यतरदृजीयस्तदित्सोमोऽवति हन्त्यासत् ॥

விவேகமுடைய மனிதனுக்கு ‘சுவிஜ்ஞானம்’—தெளிந்த அறிவு—கிடைக்கிறது; சத்தியவாக்கும் அசத்தியவாக்கும் ஒன்றோடொன்று போட்டியிடுகின்றன. அவற்றில் எது சத்தியமோ, எது மேலும் ‘ர்ஜு’—நேரானதும் நீதிப்பாதை நோக்கிச் செல்லும்—அதையே சோமன் தாங்கி நிறுத்துகிறான்; அசத்தை அவன் அழிக்கிறான்.

Mantra 13

न वा उ सोमो वृजिनं हिनोति न क्षत्रियं मिथुया धारयन्तम् । हन्ति रक्षो हन्त्यासद्वदन्तमुभाविन्द्रस्य प्रसितौ शयाते ॥

சோமன் வ்ரஜினன்—குடிலனை—முன்னேற்றுவதில்லை; மித்யா-மயக்கத்தைத் தாங்கும் க்ஷத்ரியனையும் அல்ல. அவன் ரக்ஷஸைத் தாக்குகிறான்; அசத்வாதி—அசத்தியம் பேசுபவனையும்—அழிக்கிறான்; இவ்விருவரும் இந்திரனின் ‘ப்ரஸிதி’—நியமிக்கப்பட்ட ஆற்றலின்—அடைவில் கிடக்கின்றனர்.

Mantra 14

यदि वाहमनृतदेव आस मोघं वा देवाँ अप्यूहे अग्ने । किमस्मभ्यं जातवेदो हृणीषे द्रोघवाचस्ते निॠथं सचन्ताम् ॥

நான் ‘அந்ருததேவ’—அசத்தியத்தின் சேவகன்—ஆயிருந்தால், அல்லது அக்னே, வீணாகவே தேவர்களை நான் ஒதுக்கியிருந்தால்—ஜாதவேதஸே, நீ எதற்காக எங்கள்மேல் கோபம் கொள்கிறாய்? த்ரோக-வாசர்—துரோக வாக்கு பேசுவோர்—‘நிர்ருத’ (நி஋த) எனும் ஆனந்தமற்ற நாசத்திற்கும் பாதை இழப்பிற்கும் செல்வாராக.

Mantra 15

अद्या मुरीय यदि यातुधानो अस्मि यदि वायुस्ततप पूरुषस्य । अधा स वीरैर्दशभिर्वि यूया यो मा मोघं यातुधानेत्याह ॥

நான் யாதுதானன் என்றால், இன்று உடனே நான் இறப்பேனாக; என் உள்ளிருக்கும் புருஷனைப் பிராணவாயு சுட்டெரித்திருந்தால் அப்படியே ஆகட்டும். அப்போது வீணாக என்னைப்பற்றி ‘இவன் யாதுதானன்’ என்று சொல்வோன், தன் பத்து வீரர்களோடு துண்டிக்கப்பட்டு அகற்றப்படுக.

Mantra 16

यो मायातुं यातुधानेत्याह यो वा रक्षाः शुचिरस्मीत्याह । इन्द्रस्तं हन्तु महता वधेन विश्वस्य जन्तोरधमस्पदीष्ट ॥

யார் என்னை ‘மாயா-யாது செய்பவன்’ என்று கூறுகிறானோ, யார் ‘நான் தூய ரக்ஷஸ்’ என்று சொல்கிறானோ—அவனை இந்திரன் மகத்தான வதத்தால் அடிக்கட்டும்; எல்லா ஜந்துக்களிலும் அவன் மிகத் தாழ்ந்த அடியில் வீழட்டும்.

Mantra 17

प्र या जिगाति खर्गलेव नक्तमप द्रुहा तन्वं गूहमाना । वव्राँ अनन्ताँ अव सा पदीष्ट ग्रावाणो घ्नन्तु रक्षस उपब्दैः ॥

அவள் முன்னே செல்கிறாள்—இரவில் உலாவும் உயிரினம்போல்—துரோகத்தில் தன் உடலை மறைத்துக்கொண்டு. முடிவற்ற மூடுபடலங்களுக்குள் அவள் கீழே வீழட்டும்; கிராவாணர்கள் (சோம அரைக்கும் கற்கள்) தங்கள் நசுக்கும் அடிகளால் ரக்ஷஸை அடிக்கட்டும்.

Mantra 18

वि तिष्ठध्वं मरुतो विक्ष्विच्छत गृभायत रक्षसः सं पिनष्टन । वयो ये भूत्वी पतयन्ति नक्तभिर्ये वा रिपो दधिरे देवे अध्वरे ॥

மருதர்களே, விலகி நின்று குடியிருப்புகளெங்கும் தேடுங்கள். ரக்ஷஸ்களைப் பிடித்து ஒன்றாகச் சேர்த்து நசுக்குங்கள்—இரவில் பறவையாய் மாறிப் பறப்பவர்கள், அல்லது தேவ-அத்வர (யாகம்) இல் பகைமை/விரோதத்தை நிறுவியவர்கள்.

Mantra 19

प्र वर्तय दिवो अश्मानमिन्द्र सोमशितं मघवन्त्सं शिशाधि । प्राक्तादपाक्तादधरादुदक्तादभि जहि रक्षसः पर्वतेन ॥

இந்திரனே, சோமத்தால் கூர்மையாக்கப்பட்ட விண்ணின் அஷ்மானை (கல்லை) முன்னே உருட்டு; மகவன், அதை முழு வேகத்தில் இயக்குவாய். முன்னிலிருந்தும் பின்னிலிருந்தும், கீழிருந்தும் மேலிருந்தும்—மலையால் ரக்ஷஸ்களைத் தாக்கி அழி.

Mantra 20

एत उ त्ये पतयन्ति श्वयातव इन्द्रं दिप्सन्ति दिप्सवोऽदाभ्यम् । शिशीते शक्रः पिशुनेभ्यो वधं नूनं सृजदशनिं यातुमद्भ्यः ॥

இவர்கள் உண்மையிலேயே இங்கும் அங்கும் பறக்கிறார்கள்—நாய்போல் அலைபவர்கள்—அதாப்ய இந்திரனைப் பிடிக்க விரும்புகிறார்கள். சக்ரன் தீய/பிசுனர்களுக்கான அடியை கூர்மையாக்குகிறான்; இப்போது யாதுமத் (யாது-பீடித்த)வர்கள்மேல் வஜ்ரத்தை விடுகிறான்.

Mantra 21

इन्द्रो यातूनामभवत्पराशरो हविर्मथीनामभ्याविवासताम् । अभीदु शक्रः परशुर्यथा वनं पात्रेव भिन्दन्त्सत एति रक्षसः ॥

இந்திரன் யாதுக்களை (யாது) விரட்டியடிக்கும் பராசரனாக ஆனான்; ஹவியை மத்தி குழப்பம்/விகாரமாக்குவோருக்கு எதிராக அவன் எழுந்து நிற்கிறான். சக்ரன், காட்டின்மேல் கோடாரிபோல், பாத்திரத்தை உடைப்பவன்போல், ரக்ஷஸ்கள்மேல் பாய்ந்து வந்து, சத்தியத்திற்கு எதிராக நிற்கின்றதைப் பிளந்து சிதைக்கிறான்.

Mantra 22

उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम् । सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र ॥

உலூக-யாது, சுஷுலூக-யாது—இவற்றை அழி; ச்வா-யாது மற்றும் கோக-யாதுவையும். ஸுபர்ண-யாது மற்றும் க்ருத்ர-யாதுவையும்—இந்திரா, கல்லைப் போல உறுதியாக இருந்து, ரக்ஷஸை முன்னே நசுக்கி, எங்கள் பாதையில் முற்றிலும் ஒழித்தருள்வாய்.

Mantra 23

मा नो रक्षो अभि नड्यातुमावतामपोच्छतु मिथुना या किमीदिना । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान् ॥

ரக்ஷஸ் எங்களை அழுத்தி அணுகாதிருப்பதாக; கிமீதின்-வலத்தால் தூண்டப்படும் இரட்டைக் கபடர்கள் வெளியே தள்ளப்பட்டு சிதறிப் போகட்டும். பூமி எங்களை பார்திவ அபாயத்திலிருந்து காக்கட்டும்; அந்தரிக்ஷம் எங்களை திவ்யத் தாக்குதலிலிருந்து காக்கட்டும்; இவ்வுலகங்கள் எங்களை துன்பத்திலிருந்து பாதுகாக்கட்டும்.

Mantra 24

इन्द्र जहि पुमांसं यातुधानमुत स्त्रियं मायया शाशदानाम् । विग्रीवासो मूरदेवा ऋदन्तु मा ते दृशन्त्सूर्यमुच्चरन्तम् ॥

ஓ இந்திரா! யாதுதானனின் ஆண்-வடிவமும் பெண்-வடிவமும் ஆகிய (தீய) சக்திகளைச் சாய்த்து அழி; மாயையால் (஋தப் பாதையை) விழுங்கி உண்ணுபவர்களை. வளைந்த கழுத்துடைய, மூட-தேவர்கள் (பொய் தெய்வங்கள்) தோல்வியில் அலறட்டும்; உன் உதயமாகும் சூரியனை அவர்கள் காணாதிருப்பாராக.

Mantra 25

प्रति चक्ष्व वि चक्ष्वेन्द्रश्च सोम जागृतम् । रक्षोभ्यो वधमस्यतमशनिं यातुमद्भ्यः ॥

எங்களை நோக்கு, விரிவாகச் சுற்றிலும் நோக்கு; விழித்தெழு, ஓ இந்திரா மற்றும் சோமா! ரக்ஷஸ்களுக்கு எதிராக, யாது-கதியால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட பகைவர்களுக்கு எதிராக, கொல்லும் வலிமையையும் வஜ்ரத் தாக்கத்தையும் எறி.