Sukta 4

Mantra 1

प्र वः शुक्राय भानवे भरध्वं हव्यं मतिं चाग्नये सुपूतम् । यो दैव्यानि मानुषा जनूंष्यन्तर्विश्वानि विद्मना जिगाति ॥

ஒளிமிகு, பிரகாசமான அக்னிக்காக நன்கு சுத்திகரிக்கப்பட்ட ஹவி மற்றும் ஒளியூட்டப்பட்ட ‘மதி’ (தியானம்/சிந்தனை) யை முன்னே கொண்டு வாருங்கள். அவர் தம் ‘வித்மனா’ (ஞானம்) மூலம் உள்ளே உள்ள எல்லா பிறப்புகளிலும்—தெய்வமும் மனிதமும்—ஊடாகச் சென்று, முழு ‘பவ’ (ஆகுதல்) யை உள்ளிருந்து இணைக்கிறார்.

Mantra 2

स गृत्सो अग्निस्तरुणश्चिदस्तु यतो यविष्ठो अजनिष्ट मातुः । सं यो वना युवते शुचिदन्भूरि चिदन्ना समिदत्ति सद्यः ॥

அந்த அக்னி எங்களுக்குத் தீவிரமும் இளமையும் கொண்ட சக்தியாக இருப்பானாக—தாயிடமிருந்து ‘யவிஷ்ட’ (மிக இளையவன்) ஆகப் பிறந்தவன். தூய்மையளித்து வனங்களோடு இணைந்து, மிகுந்த அன்னங்களையும் உடனே சமிதாகக் கொண்டு உண்டழிப்பவன்—அவனே எங்களுள் ஒளியாக மாற்றப்பட வேண்டிய அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்.

Mantra 3

अस्य देवस्य संसद्यनीके यं मर्तासः श्येतं जगृभ्रे । नि यो गृभं पौरुषेयीमुवोच दुरोकमग्निरायवे शुशोच ॥

இந்த தேவனின் சந்நிதியில், அவன் முகமண்டலத்தின் அருகில், மர்த்தியர்கள் அந்த வெண்மை-ஒளிமிக்க ஒன்றை பற்றிக் கொண்டனர். மனிதரால் உண்டான அந்தப் பற்றுதலை—வீட்டை வாழ இயலாததாகச் செய்யுமதைக்—கீழிறக்கி உரைத்தவன்; அவனே அக்னி, நாடுபவனுக்காகப் பிரகாசித்து, அறியாமையின் நெருக்கமான குடியிருப்பை எரித்தான்.

Mantra 4

अयं कविरकविषु प्रचेता मर्तेष्वग्निरमृतो नि धायि । स मा नो अत्र जुहुरः सहस्वः सदा त्वे सुमनसः स्याम ॥

இந்த அக்னி, கவியற்றவர்களிடையே கவியாகவும், பிரசேதஸ்—விழித்த அறிவாகவும் இருக்கிறான்; அமிர்தன் மர்த்தியருள் நிறுவப்பட்டான். ஓ வலிமைமிகு தூய்மைப்படுத்துவோனே, இங்கே எங்களுள் வளைந்ததை எரித்து நீக்கு; எப்போதும் உன்னுள் நாம் சுமனஸ்—நல்லதும் ஒளிமிக்கதுமான மனத்துடன்—இருப்பதற்காக.

Mantra 5

आ यो योनिं देवकृतं ससाद क्रत्वा ह्यग्निरमृताँ अतारीत् । तमोषधीश्च वनिनश्च गर्भं भूमिश्च विश्वधायसं बिभर्ति ॥

தேவரால் செய்யப்பட்ட யோனி—தேவக்ருத கருவில்—வந்து அமர்ந்தவன்; அந்த அக்னி தன் க்ரது—சுயவிழிப்பான ஆற்றல்—மூலம் அமிர்தர்களையும் கடந்தான். அவனை மூலிகைகளும் காடுகளும் கருவாகத் தாங்குகின்றன; பூமியும் அவனை—விஷ்வதாயஸ், அனைத்தையும் தாங்குபவன்—தன் உலகமெங்கும் விரியும் உருவாக்கத்தின் மறை விதையாகத் தாங்குகிறது.

Mantra 6

ईशे ह्यग्निरमृतस्य भूरेरीशे रायः सुवीर्यस्य दातोः । मा त्वा वयं सहसावन्नवीरा माप्सवः परि षदाम मादुवः ॥

அக்னியே அமிர்தத்தின் பெருஞ்செல்வத்தின் ஆண்டவன்; செல்வத்தை அளிப்பவனும் சுவீர்யம் (வீரவலிமை) நிறைவின் அதிபதியும் அவனே. ஹே ஸஹஸாவன் (வல்லமை உடையவன்), உள்ளார்ந்த வீரமின்றி நாங்கள் உன்னை அணுகாதிருப்போமாக; பலவீனராகவோ மயக்கமுற்றவராகவோ உன்னைச் சூழ்ந்து அமராதிருப்போமாக.

Mantra 7

परिषद्यं ह्यरणस्य रेक्णो नित्यस्य रायः पतयः स्याम । न शेषो अग्ने अन्यजातमस्त्यचेतानस्य मा पथो वि दुक्षः ॥

நேரிய முயற்சியால் வெல்லத்தக்க அந்த நிதிக்காகவும், அந்த நித்தியச் செல்வத்திற்காகவும், நாங்கள் அதன் அதிபதிகளாக ஆகுவோமாக. ஹே அக்னே, ‘அன்யஜாதம்’ (வேறுவிதமாகப் பிறந்த) எனும் எஞ்சல் ஒன்றும் இல்லை; விழிப்பற்றோரின் பாதை எங்களுக்காகச் சிதற விடாதே—சிந்தனையின் நேர்வழியில் எங்களை நிலைநிறுத்து.

Mantra 8

नहि ग्रभायारणः सुशेवोऽन्योदर्यो मनसा मन्तवा उ । अधा चिदोकः पुनरित्स एत्या नो वाज्यभीषाळेतु नव्यः ॥

அரணி பிடிக்கப்படுவதல்ல; அவன் சுஷேவ (நலமளிப்பவன்), ஆனால் அவனைப் பற்றுவது மனத்தின் உண்மையான மந்தனத்தால் மட்டுமே—மற்றொருவரின் வயிற்றாசையால் அல்ல. இல்லம் இழந்தாலும் அவன் மீண்டும் அதே வாசஸ்தலத்திற்கே வருகிறான்; நவ்ய (புதிய) வாஜ்ய (வெற்றி ஊக்குவிக்கும் வலிமை) அபிஷாள (ஜய-சக்தி) உடன் எங்களிடம் வருவதாக.

Mantra 9

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयिः स्पृहयाय्यः सहस्री ॥

அக்னியே! சேவைக்காக முயலும் ஒருவனை நீ காக்க; சகஸாவன் (மிக வல்லவன்) நீ எங்களை அவத்யம் (குற்றம்) இலிருந்து காப்பாயாக. த்வஸ்மன்-போல் உறுதியான வேகத்துடன் பாதை உன்னை நோக்கி அணுகட்டும்; உன் ஜ்வாலையில் ஆயிரமடங்கு, விரும்பத்தக்க ரயி—செல்வம்/நிறைவு—எங்களுக்காக ஒன்றுகூடட்டும்.

Mantra 10

एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम । विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

அக்னியே! இச் சௌபாக்யங்கள் எங்களுக்காக ஒளிரட்டும்; நாங்கள் சுசேதஸ் (நல்லுணர்வு) கொண்ட க்ரது—ஒளிமிக்க சங்கல்பம்/விரதம்—அதைத் தேர்ந்து பின்பற்றுவோமாக. ஸ்தோதா மற்றும் க்ருணத் (பாடி புகழ்வோர்) அவர்களுக்கு எல்லா ஆசிகளும் உண்டாக; மேலும், தேவர்சக்திகளே, ஸ்வஸ்திபிஃ (நலநிலைகளால்) எங்களை எப்போதும் காக்குங்கள்.