Sukta 10

Mantra 1

उषो न जारः पृथु पाजो अश्रेद्दविद्युतद्दीद्यच्छोशुचानः । वृषा हरिः शुचिरा भाति भासा धियो हिन्वान उशतीरजीगः ॥

உஷாவின் காதலன் போல அவன் தன் விரிந்த ஒளிமாட்சியைப் பரப்பினான்; மின்னல் போல் திளைத்து, எரிந்து, தன் சுய-தீப்தியில் ஜ்வலிக்கிறான். வृषபம் போல் வலிமைமிக்க ஹரி தூய காந்தியால் ஒளிர்கிறான்; தியோ (சிந்தனைகள்) முன்னே செல்லத் தூண்டி, உஷதீ—ஆர்வமுள்ள சக்திகளை அவன் எழுப்பினான்.

Mantra 2

स्वर्ण वस्तोरुषसामरोचि यज्ञं तन्वाना उशिजो न मन्म । अग्निर्जन्मानि देव आ वि विद्वान्द्रवद्दूतो देवयावा वनिष्ठः ॥

உஷாக்கள் வருகையில் விண்ணின் பொன்னென அவர் ஒளிர்ந்தார்; யாகத்தை விரித்து, உஷிஜ் (ஆர்வமுள்ள சாதகர்) போல மனம் (சங்கல்பம்) வடிவெடுக்கிறது. பிறப்புகளை அறிந்த தெய்வ அக்னி, தூதனாய் விரைந்து செல்கிறான்—தேவர்களை நோக்கும் பயணத்தில் மிக முன்னோடி.

Mantra 3

अच्छा गिरो मतयो देवयन्तीरग्निं यन्ति द्रविणं भिक्षमाणाः । सुसंदृशं सुप्रतीकं स्वञ्चं हव्यवाहमरतिं मानुषाणाम् ॥

தேவர்களை நாடும் சொற்களும் எண்ணங்களும் அவரை நோக்கிச் செல்கின்றன; நிறைவு தரும் செல்வம் (த்ரவிணம்) வேண்டி. அவை அக்னியிடம் செல்கின்றன—காணத் தகுந்தவன், ஒளிரும் முகத்தவன், தன் இயக்கத்தில் தானே நேர்மையானவன்; ஹவ்யவாஹன், மனிதப் பயணங்களின் தேரோட்டி மற்றும் வழிகாட்டி.

Mantra 4

इन्द्रं नो अग्ने वसुभिः सजोषा रुद्रं रुद्रेभिरा वहा बृहन्तम् । आदित्येभिरदितिं विश्वजन्यां बृहस्पतिमृक्वभिर्विश्ववारम् ॥

அக்னியே, எங்களுக்காக வசுக்களுடன் இந்திரனை ஒரே ஆனந்தத்தில் கொண்டு வா; ருத்ரர்களுடன் அந்தப் பெரும் ருத்ரனையும் கொண்டு வா. ஆதித்யர்களுடன் உலகமக்கள் அனைத்திற்கும் தாயான அதிதியையும் கொண்டு வா; மேலும் ருக்-பாடும் ரிஷிகளுடன் எல்லா வரங்களையும் அளிக்கும் ப்ருஹஸ்பதியையும் கொண்டு வா.

Mantra 5

मन्द्रं होतारमुशिजो यविष्ठमग्निं विश ईळते अध्वरेषु । स हि क्षपावाँ अभवद्रयीणामतन्द्रो दूतो यजथाय देवान् ॥

அத்வர யாகங்களில் மக்கள் ஆனந்தமிகு ஹோத்ரு, உஷிஜ் (யாகத் தூண்டுதல் உடையவன்), யவிஷ்ட (மிக இளையவன்) ஆகிய அக்னியைப் போற்றுகின்றனர். ஏனெனில் அவர் இரவுகளின் வழியே ரயி/செல்வங்களின் அதிபதியாக ஆனார்—சோர்வில்லா, தேவர்களை யஜிக்கத் தூதன்.