Sukta 3

Mantra 1

अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतमध्वरे कृणुध्वम् । यो मर्त्येषु निध्रुविॠतावा तपुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः ॥

தெய்வ அগ্নிகளுடன் ஒருமனதாக, யாகத்தில் மிகப் போற்றத்தக்க தூதனாகிய தேவன் அக்னியை நீங்கள் உங்களுக்காக நிறுவுங்கள். அவர் மானவர்களிடையே உறுதியாக நிலைபெற்றவர்; ‘ருத’ (சத்திய-நியதி) யைத் தாங்குபவர்; தப்தத் தேஜஸால் எரியும் தலை உடையவர்; நெய் (க்ருத) கொண்டு போஷிக்கப்படுபவர்—அந்த பாவகன் (தூய்மைப்படுத்துபவன்).

Mantra 2

प्रोथदश्वो न यवसेऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्व्यस्थात् । आदस्य वातो अनु वाति शोचिरध स्म ते व्रजनं कृष्णमस्ति ॥

அவன் தீவனத்தை நாடும் குதிரைபோல் பாய்ந்து முன்னே செல்கிறான்; மகத்தான மூடுபடலம் (ஸம்வரண) இலிருந்து வெளிப்பட்டு நின்றபோது. அப்போது காற்று அவன் சுடரைக் தொடர்ந்து வீசுகிறது; அப்பொழுது உன் நகரும் பாதை கருமையடைகிறது—அக்னி சென்ற இடத்தில் இருள் எரிந்து வழிச்சின்னமாகிறது.

Mantra 3

उद्यस्य ते नवजातस्य वृष्णोऽग्ने चरन्त्यजरा इधानाः । अच्छा द्यामरुषो धूम एति सं दूतो अग्न ईयसे हि देवान् ॥

அக்னியே, புதிதாய் பிறந்த வலிமைமிகு வृषபா! நீ மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கையில், உன் அஜர (அழியாத) எரிப்புகள் நகர்ந்து பரவுகின்றன. உன் அருணப் புகை வானை நோக்கி எழுகிறது; தூதனாக நீ நிச்சயமாக தேவர்களை நோக்கிச் செல்கிறாய்—உலகங்களை இணைத்து.

Mantra 4

वि यस्य ते पृथिव्यां पाजो अश्रेत्तृषु यदन्ना समवृक्त जम्भैः । सेनेव सृष्टा प्रसितिष्ट एति यवं न दस्म जुह्वा विवेक्षि ॥

ஹே (அக்னி)! உன் வல்லமை பூமியெங்கும் பரவியுள்ளது—வறண்ட இடங்களில் உள்ள அன்னங்களை நீ உன் தாடைகளால் சுத்தம் செய்தபோது. உன் முன்னோக்கி செலுத்தும் வேகம் விடுவிக்கப்பட்ட படைபோல் முன்னேறுகிறது; ஹே அதிசயனே! நீ ஆஹுதி-நாவால் யவம் (பார்லி) தானியத்தைப் பிரித்து எடுக்கிறாய்—அக்னியில் ஏற்றத்தக்கதை விவேகத்துடன் அறிந்து தேர்கிறாய்.

Mantra 5

तमिद्दोषा तमुषसि यविष्ठमग्निमत्यं न मर्जयन्त नरः । निशिशाना अतिथिमस्य योनौ दीदाय शोचिराहुतस्य वृष्णः ॥

அவனையே இரவில், அவனையே உஷஸில்—அந்த இளைய அக்னியை—மனிதர் குதிரையை மெருகூட்டுவது போல மெருகூட்டுகின்றனர். தன் இருக்கையிலேயே அந்த விருந்தினனைத் தீட்டித் தீட்ட, ஆஹுதி வைக்கப்பட்டவுடன் அந்த வृष்ணன் (வலிமைமிகு) இன் ஜ்வாலை பிரகாசமாக எரிகிறது.

Mantra 6

सुसंदृक्ते स्वनीक प्रतीकं वि यद्रुक्मो न रोचस उपाके । दिवो न ते तन्यतुरेति शुष्मश्चित्रो न सूरः प्रति चक्षि भानुम् ॥

காணத் தகுந்த அழகுடையது உன் சுய-ஒளிரும் முகம்; அருகிலேயே நீ பொன் ஆபரணம்போல் ஒளிர்கிறாய். உன் வலிமை வானின் இடிமுழக்கம்போல் புறப்படுகிறது; அதிசய சூரியன்போல் நீ உன் கதிரால் திரும்பிப் பார்த்து—காண வேண்டியதை ஒளியூட்டுகிறாய்.

Mantra 7

यथा वः स्वाहाग्नये दाशेम परीळाभिर्घृतवद्भिश्च हव्यैः । तेभिर्नो अग्ने अमितैर्महोभिः शतं पूर्भिरायसीभिर्नि पाहि ॥

நாம் ‘ஸ்வாஹா’ என்று அগ্নிக்கு—சுற்றிலும் சூழும் (பரீளாபி) வேண்டுதல்களாலும், நெய் நிறைந்த ஹவ்யங்களாலும்—ஆஹுதி செலுத்தும்படியாக; அந்த அளவிலாத உன் மகிமைகளால், ஓ அக்னியே, எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக; இரும்புப் போல் உறுதியான நூறு கோட்டைகளால் எங்களைச் சூழ்ந்து காப்பாயாக।

Mantra 8

या वा ते सन्ति दाशुषे अधृष्टा गिरो वा याभिर्नृवतीरुरुष्याः । ताभिर्नः सूनो सहसो नि पाहि स्मत्सूरीञ्जरितॄञ्जातवेदः ॥

தானம் அளிப்பவனுக்காக உன்னிடம் உள்ள வெல்ல முடியாத ‘கிரः’ (உச்சரிப்புகள்/வாக்குகள்)—அவற்றால் நீ ‘ந்ருவதி’ (ஆண்மையுள்ள) ஆற்றல்களை விரிவாக்கி காக்கிறாய்—அந்த வாக்குச் சக்திகளால், ஓ ‘ஸஹஸஃ ஸூனோ’ (வலிமையின் மகன்), எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக; ஓ ‘ஜாதவேதஸ்’, எங்கள் ‘ஸூரி’ (ஒளியுடைய தலைவர்கள்) மற்றும் ‘ஜரித்ரு’ (பாடுபவர்கள்/ஸ்தோத்திரிகள்) ஆகியோரையும் காப்பாயாக।

Mantra 9

निर्यत्पूतेव स्वधितिः शुचिर्गात्स्वया कृपा तन्वा रोचमानः । आ यो मात्रोरुशेन्यो जनिष्ट देवयज्याय सुक्रतुः पावकः ॥

அவன் வெளிப்படும்போது—சுத்தம் செய்யப்பட்ட கோடாரியைப் போலத் தூய்மையுடன்—தன் உருவாக்கிய ‘தனு’ (உடல்) ஒளியால் பிரகாசித்து; இரு தாய்களிலிருந்து பிறந்த, மிக விரும்பத்தக்க (உருஷேன்ய) அவன், தேவர்களை வழிபடும் ‘தேவயஜ்யா’ (தேவ-யாகம்)க்காக வருகின்றான்—நல்ல உறுதி, நேரிய செயல் கொண்ட ‘ஸுக்ரது’, தூய்மையாக்கும் ‘பாவக’ அக்னி।

Mantra 10

एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम । विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

அக்னியே, இச் சௌபாக்யங்கள் எங்களுக்காக ஒளிரட்டும்; மேலும் சுசேதஸான, ஒளிமிக்க ‘க்ரது’ (சங்கல்பம்/ஞானநிலை) யை நாம் அடைவோமாக. ஸ்தோத்திரம் செய்பவர்களுக்கும் பாடுபவர்களுக்கும் எல்லா நன்மைகளும் உண்டாகட்டும்; நீங்கள் எங்களை எப்போதும் ‘ஸ்வஸ்தி’ எனும் நலஒற்றுமைகளால் காத்தருளுங்கள்.