Sukta 19

Mantra 1

यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीम एकः कृष्टीश्च्यावयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः ॥

கூர்மையான கொம்புகளையுடைய, வலிமைமிகு வृषபன், அச்சமூட்டுவன்—அவன் ஒருவனே எல்லா மக்களையும் உரிய இயக்கத்தில் செலுத்துவான். எப்போதும் யாகம் செய்யாதவன் (அதாஶுஷ) உடைய உயிர்வலிமை (கய)க்கு முன்னோடி-நடத்துநர்—ஹே இந்திரா, நீயே அந்த ‘வேத’ (அறிவுடையவன்); மேலும் மகிழ்வும் ஒளியும் நிறைந்த பாதைக்குத் திசை காட்டுபவன்.

Mantra 2

त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्छुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन् ॥

ஹே இந்திரா, போர்க்களத்தில் தன் முழு உடலோடும் மனத்தோடும் உனக்கு பணிவிடை செய்த குத்ஸனை நீயே காத்தாய். தாசன்—ஏமாற்றுவன் ஶுஷ்ணன், குயவன்—அவனை நீ கீழே தள்ளி, இவனுக்காக அடக்கினபோது, அர்ஜுனேயனுக்கு வெற்றியின் சரியான திறனை நீ கற்பித்தாய்.

Mantra 3

त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम् ॥

ஹே த்ருஷ்ணு (துணிவாளா), த்ருஷதா (வலிமைமிகு) ஆற்றலால், நல்வழிபாடு செய்த சுதாஸனை (வீதஹவ்ய) நீ எல்லா உதவிகளாலும் (ஊதி) காத்தாய். பௌருகுத்ஸிக்கு நீ துணை நின்றாய்; த்ரஸதஸ்யுவுக்கும் நீ துணை நின்றாய்; கள வெற்றிகளில், வ்ருத்ர-வதங்களில், நீ பூருவைத் தாங்கினாய்.

Mantra 4

त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु ॥

ஹர்யஶ்வ இந்திரா! தேவர் வழிநடத்தும் முன்னேற்றத்தில் வீரர்களுடன் மகிழ்ந்து, நீ பல மறைப்புகளையும் (வ்ருத்ரங்களையும்) அழிக்கிறாய். தஸ்யு—சுமுரி, துனி—இவர்களை நீ வீழ்த்தி உறங்கச் செய்தாய்; தபீதிக்கு அவர்கள் மீது நன்றாகத் தாக்கி வெல்லும்படி செய்தாய்.

Mantra 5

तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन् ॥

வஜ்ரஹஸ்தா! அந்தப் பெருஞ்செயல்கள் உன்னுடையவையே—நீ ஒரே கணத்தில் தொண்ணூறு கோட்டைகளை உடைத்தபோது; (அவை) ஒன்பது (கீர்த்திகள்) ஆகும். குடியிருப்பிடத்தில் நீ நூறாவது (நிறைவு) எனப் புகுந்தாய்; வ்ருத்ரனையும் நீ கொன்றாய், நமுசியையும் நீ கொன்றாய்.

Mantra 6

सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम् ॥

இந்திரா! பழங்காலம் முதல் அந்த அனுபவங்களும் அருள்களும் உன்னுடையவையே—ஏற்ற ஹவியை அர்ப்பணிக்கும் தானவனான சுதாஸுக்காக. வ்ருஷணே! உனக்காக உன் இரு வலிமைமிக்க ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) யோக் செய்கிறேன். புருஷாக (பல செயல்களை நிறைவேற்றுபவனே)! எங்கள் பிரார்த்தனைமந்திரங்கள் விரிந்து, எங்களுக்குப் பலத்தின் நிறைவு எனும் ‘வாஜ’ (வெற்றிப் பராக்கிரமம்) பெறச் செய்யட்டும்.

Mantra 7

मा ते अस्यां सहसावन्परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम ॥

ஓ சகஸாவன் (மிகுந்த வல்லமை உடையவனே), இந்தச் சூழ்ந்து நிற்கும் நெருக்கடியில் நாம் உனக்குத் தீங்கு விளைவிப்பவர்களாக ஆகாதிருப்போமாக; ஓ ஹரிவஸ் (ஹரி-குதிரைகளின் ஆண்டவனே), உன்னிடமிருந்து விலகிப் போகாதிருப்போமாக. ஓநாய்-இல்லாத (அவ்ருக) வரூதங்கள்—பாதுகாப்புக் கவசங்கள்—மூலம் எங்களை காப்பாயாக; சூ॒ரி (ஒளிமிக்க தலைவர்கள்) நடுவே நாம் உன் பிரியர்களாக இருப்போமாக.

Mantra 8

प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥

ஓ மகவன் (இந்திரா), உன் பிரியமும் அபிஷ்டமுமான அண்மையில் நாம் நரர் (வலிமைமிக்கோர்) அடைக்கலத்தில் தோழர்களாய் மகிழ்வோமாக. அதிதிக்வனுக்காக—புகழத்தக்க செயலை நிறைவேற்றத் தயாரானவனாய்—துர்வசனை அடக்கு, யாத்வனை அடக்கு; (அவனுக்காக) உறுதியை கூர்மையாக்கு.

Mantra 9

सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै ॥

ஓ மகவன், உன் அபிஷ்ட உதவியில் உடனே நரர் (வலிமைமிக்கோர்) உக்தம்—ஸ்துதி-வாக்கு—புகழ்கின்றனர்; உக்த-சாஸ் (வாக்கின் பாடகர்கள்) உக்தத்தையே அறிவிக்கின்றனர். தங்கள் ஹவைகளால் பணி (Paṇi) களைச் சிதறடித்தவர்கள் போல, அந்த யுஜ்யா (இணைப்பு/யோகம்) க்காக, அந்தச் செயலுக்காக, எங்களையும் தேர்ந்தெடு.

Mantra 10

एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम् ॥

ஓ ந்ருதம (மிகவும் ஆண்மையுடைய) நரசிறந்தவனே! இவ்வஸ்தோத்ரங்கள் எங்களிடமிருந்து உம்மை நோக்கி செல்கின்றன; உமது ம஘ங்கள் (தான-செல்வங்கள்) அர்ப்பணித்தவாறே. ஓ இந்திரா! வ்ருத்ர-வதத்தில் அவர்களுக்குப் புனித-கல்யாணகரனாய் (ஶிவனாய்) இரு; நண்பனாய் இரு, வீரனாய் இரு, நரர்களின் அவிதா (காவலன்) ஆகவும் இரு.

Mantra 11

नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

இப்போது, ஓ வீர இந்திரா! புகழப்பட்டவனாய், ப்ரஹ்மம் (உண்மை-வாக்கு) தூண்டிய உமது ஊதி (உதவி) யில் வளர்வாயாக; உமது தனு (உடல்-வல்லமை) யில் விரிவடைவாயாக. எங்களுக்காக வாஜங்கள் (பல-பூரணங்கள்) அமைத்தருள்வாயாக; எங்கள் உறுதியான நிலையங்களையும் வலுப்படுத்துவாயாக; மேலும் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) யால் காத்தருள்வீராக.