Sukta 87

Mantra 1

रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् । सर्गो न सृष्टो अर्वतीॠतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः ॥

வருணன் சூரியனுக்குப் பாதைகளைச் செதுக்கியான்; கடல்நோக்கி ஓடும் நதிகளின் பெருக்கோட்டங்களைப் பாய்ச்சினான். விடுவிக்கப்பட்ட ச்ருகம் போல, அவன் ருதத்தின் வழியில் ஓடும் நீர்ப்பாய்ச்சலை இயக்கினான்; மேலும் நாட்களுக்காகப் பெரும் பூமிக் களங்களை அமைத்தான்—வாழ்வு ஒழுங்கான விரிவில் செல்லும்படி.

Mantra 2

आत्मा ते वातो रज आ नवीनोत्पशुर्न भूर्णिर्यवसे ससवान् । अन्तर्मही बृहती रोदसीमे विश्वा ते धाम वरुण प्रियाणि ॥

வருணா! உமது ஆத்மாவே வாயு—பிராணன்—ஆகி ரஜஸ், நடுவுலகங்களைப் புதுப்பிக்கிறது; வேகமாய் அலைகின்ற சக்திபோல் அது எங்கள் உள்ளார்ந்த ‘பசுசரம்’—உள் மேய்ச்சல்—வளர்ச்சிக்காக விரைந்து செல்கிறது. இந்த இரு விரிந்த உலகுகள்—பூமி மற்றும் த்யௌ—உள்ளே உமது எல்லாப் பிரிய தாமங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன; அங்கே ருதத்தின் ஒழுங்கு நிலவுகிறது, ஆத்மா தங்கலாம்.

Mantra 3

परि स्पशो वरुणस्य स्मदिष्टा उभे पश्यन्ति रोदसी सुमेके । ऋतावानः कवयो यज्ञधीराः प्रचेतसो य इषयन्त मन्म ॥

வருணனுடைய எங்கும் நிறைந்த, மிகச் சீரிய ஸ்பஷர்கள் (காவலர்கள்) அழகிய ஒழுங்கில் அமைந்த இரு உலகங்களான வானும் பூமியும் காண்கின்றனர். ṛta-வால் நிறைந்த, யாகத்தில் திடஞானம் கொண்ட கவிகள், பிரசேதஸர்கள், நம்முள் சத்தியத்தை நோக்கிச் செலுத்தும் ஊக்கமுற்ற சிந்தனை (மன்ம) எழுப்புகின்றனர்.

Mantra 4

उवाच मे वरुणो मेधिराय त्रिः सप्त नामाघ्न्या बिभर्ति । विद्वान्पदस्य गुह्या न वोचद्युगाय विप्र उपराय शिक्षन् ॥

தெளிந்த அறிவை (மேதி) நாடும் எனக்கு வருணன் கூறினான்: ‘அக்ன்யா—அழிக்க இயலாத பசு—மூன்று முறை ஏழு பெயர்களைத் தாங்குகிறது.’ வாக்கின் ‘பதம்’ (அடி/சுவடு) எனும் மறைபொருளை அறிந்தும், அதை வெளிப்படையாகச் சொல்லவில்லை—யுகங்களுக்காக, அப்பாற்கரையின் (உபர) அறிவிற்காக, விப்ரனைப் பயிற்றுவித்தான்.

Mantra 5

तिस्रो द्यावो निहिता अन्तरस्मिन्तिस्रो भूमीरुपराः षड्विधानाः । गृत्सो राजा वरुणश्चक्र एतं दिवि प्रेङ्खं हिरण्ययं शुभे कम् ॥

இந்த உள்ளகத்தில் மூன்று வானங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன; மேலும் மூன்று பூமிகள் மேலான அடித்தளங்களாக—உலகங்களின் ஆறுவகை அமைப்பு. திறமைமிக்க அரசன் வருணன், ஒளிமிக்க கலைஞனாய், வானில் ஆன்மாவின் நல்வளர்ச்சி-இன்பத்திற்காக பொன்னான ஆடும் ஆசனத்தை அமைத்தான்.

Mantra 6

अव सिन्धुं वरुणो द्यौरिव स्थाद्द्रप्सो न श्वेतो मृगस्तुविष्मान् । गम्भीरशंसो रजसो विमानः सुपारक्षत्रः सतो अस्य राजा ॥

வருணன் மகா சிந்து மீது, த்யௌ (வானம்) போலவே மேலே நிலைத்து நிற்கிறான்—வெண்மையான த்ரப்ஸ (ஒளித் துளி) போல், ஒளிமிக்கவும் மிக வலிமையுடனும், அசையும் மிருகம் போல. அவன் உரை ஆழமானது; ரஜஸ் (மத்திய உலகங்கள்) அளவிடுபவன். உறுதியான, தூரம் வரை விரியும் காவல்-அதிகாரத்துடன், இச் சத் (இருப்பு/அஸ்தித்வம்) என்பதின் அரசன் அவன்—஋தத்தைப் பாதுகாப்பவன்.

Mantra 7

यो मृळयाति चक्रुषे चिदागो वयं स्याम वरुणे अनागाः । अनु व्रतान्यदितेॠधन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

தவறு செய்தவனிடத்திலும் கருணை காட்டுபவன்—ஓ வருணா, நாங்கள் அனாகாஃ (குற்றமற்றோர்) ஆகட்டும். அதிதியின் வ்ரதங்களைப் பின்பற்றி வளர்ந்து, அந்தப் பெருவிரிவோடு இசைந்து, நீங்கள் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) உடன் காத்தருளுங்கள்.