Sukta 30

Mantra 1

आ नो देव शवसा याहि शुष्मिन्भवा वृध इन्द्र रायो अस्य । महे नृम्णाय नृपते सुवज्र महि क्षत्राय पौंस्याय शूर ॥

தேவனே, உமது வலத்துடன் எங்களிடம் வாரும்; இந்த நிறைவான செல்வத்தின் வளர்ப்பவனாக, இந்திரனே, எங்களுக்காக இருப்பாயாக. மனிதரின் தலைவனே, நல்வஜ்ரம் தாங்கியவனே, மாபெரும் ந்ரும்ணத்திற்காக—ஆம், பரந்த க்ஷத்ரத்திற்கும் பௌம்ஸ்ய (வீர-ஆற்றல்) க்கும்—வீரனே, எங்களுக்காக இருப்பாயாக.

Mantra 2

हवन्त उ त्वा हव्यं विवाचि तनूषु शूराः सूर्यस्य सातौ । त्वं विश्वेषु सेन्यो जनेषु त्वं वृत्राणि रन्धया सुहन्तु ॥

தூரம் வரை ஒலிக்கும் வாக்கால் அவர்கள் உம்மை—ஹவ்யம் (ஆஹுதி) ரூபமாக—அழைக்கின்றனர்; சூரிய வெற்றிப் பெறுதலில், தங்கள் உடல்களுக்குள் நிலைத்த வீரர்கள். எல்லா மக்களிடமும் நீர் ‘ஸேன்ய’ (போர்தகுதி உடையவர்); ‘வ்ருத்ர’ (தடுக்கும் சக்திகள்) அனைத்தையும் நீர் அடக்கி, அவை ‘ஸுஹந்து’—நன்றாகத் தாக்கப்பட்டு அழியுமாறு செய்கிறீர்.

Mantra 3

अहा यदिन्द्र सुदिना व्युच्छान्दधो यत्केतुमुपमं समत्सु । न्यग्निः सीददसुरो न होता हुवानो अत्र सुभगाय देवान् ॥

ஓ இந்திரா, ஒளிமிகு நாட்கள் விரிந்து வெளிப்படும் போது, போர்க்களங்களில் நீர் ஒளியின் பரம ‘கேது’ (கொடி/சின்னம்) நிறுவும் போது, அப்போது அக்னி எங்களுள் ‘அஸுர’ (ஆளும் ஆண்டவன்) போல் ஹோதாவாக அமர்ந்து—இங்கே ‘ஸுபகா’ (ஆன்ம நல்வாழ்வு) பொருட்டு தேவர்களை அழைக்கிறார்.

Mantra 4

वयं ते त इन्द्र ये च देव स्तवन्त शूर ददतो मघानि । यच्छा सूरिभ्य उपमं वरूथं स्वाभुवो जरणामश्नवन्त ॥

ஓ இந்திரா, ஓ தேவா, ஓ வீரா, நாங்களும் உம்மைத் துதிப்பவர்களும்—‘மக’ (செல்வப் பரிசுகள்) அளிப்பவர்களும்—அந்த ‘ஸூரிப்யः’ (ரிஷி-ஆண்டோர்கள்) க்கு பரம ‘வரூத’ (பாதுகாப்பு) அருள்வீராக; ‘ஸ்வாபுவः’ (தம் இயல்புச் சக்தியால்) அவர்கள் ‘ஜரணா’—நிலைத்துத் தாங்கி, செயலில் முதிர்ந்து நிறைவு பெறும் வல்லமை—அடையட்டும்.

Mantra 5

वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः । यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

வாருங்கள்; இந்த இந்திரன்—மகவான்—அவரையே நாம் புகழ்ந்து உரைப்போம்; ஏனெனில் அவர் நமக்கு மாபெரும் செல்வம், நிறைவு தரும் வளம், மேலும் ராதஸ் (உதார தானம்) எனும் பெருக்கை அளிக்கிறார். அர்ச்சனை செய்து, பிரஹ்ம-ரச்சனை செய்பவனுக்கு மிகச் சிறந்த துணையாயிருப்பவர்—தேவர்களே, சுவஸ்தி-நிலைகளால் எப்போதும் எங்களைப் பாதுகாக்குங்கள்.