Sukta 18

Mantra 1

त्वे ह यत्पितरश्चिन्न इन्द्र विश्वा वामा जरितारो असन्वन् । त्वे गावः सुदुघास्त्वे ह्यश्वास्त्वं वसु देवयते वनिष्ठः ॥

இந்திரனே! உண்மையாகவே உம்மிடமே எங்கள் பிதாக்களும் ஸ்தோதராக இருந்து எல்லாக் காம்ய வரங்களையும் பெற்றனர். உம்மிடமே செழுமையாகப் பால் தரும் பசுக்கள் உள்ளன; உம்மிடமே வலமிகு குதிரைகள் உள்ளன; தேவத்தை நாடுபவர்க்கு நீரே மிகச் சிறந்த ‘வஸு’ (செல்வம்), பெறத்தக்கது.

Mantra 2

राजेव हि जनिभिः क्षेष्येवाव द्युभिरभि विदुष्कविः सन् । पिशा गिरो मघवन्गोभिरश्वैस्त्वायतः शिशीहि राये अस्मान् ॥

மக்களிடையே அரசனைப் போல நீ ஆள்கிறாய்; அறிந்த கவியாக இருந்து, உன் ஒளிமிகு நாட்களால் அனைத்தையும் சூழ்கிறாய். மகவனே! பிரகாசமான வாக்குகளால், பசுக்களும் குதிரைகளும் உடன், எங்களைத் தீவிரமாகத் திகழச் செய்—எங்களை ‘ராயே’ (செழிப்பு) நோக்கி, செல்வ-நிறைவு நோக்கி திருப்பி அருள்.

Mantra 3

इमा उ त्वा पस्पृधानासो अत्र मन्द्रा गिरो देवयन्तीरुप स्थुः । अर्वाची ते पथ्या राय एतु स्याम ते सुमताविन्द्र शर्मन् ॥

இந்திரா! தேவனை நோக்கி எழும், மகிழ்வூட்டும் இவ்வாழ்த்தொலிகள் இங்கே போட்டியுடன் உன்னை அணுகி நிற்கின்றன. செல்வம் (ராய்) தரும் நீதிப்பாதை எங்கள்நோக்கி திரும்பட்டும்; உன் சுமதியில், உன் அடைக்கலமான அமைதியில் நாம் தங்கியிருப்போமாக.

Mantra 4

धेनुं न त्वा सूयवसे दुदुक्षन्नुप ब्रह्माणि ससृजे वसिष्ठः । त्वामिन्मे गोपतिं विश्व आहा न इन्द्रः सुमतिं गन्त्वच्छ ॥

செழுமையான மேய்ச்சலுக்காக பசுவை பால் கறப்பதுபோல், வசிஷ்டர் உனக்காக மந்திரங்களைப் பிழிந்து, கறந்து, அருகே அர்ப்பணித்தார். அனைவரும் உன்னை கோபதி—ஒளிக்கதிர்-பசுக்களின் அதிபதி—என்று கூறுகின்றனர்; இந்திரன் எங்களிடம் சுமதியுடன் வருவானாக.

Mantra 5

अर्णांसि चित्पप्रथाना सुदास इन्द्रो गाधान्यकृणोत्सुपारा । शर्धन्तं शिम्युमुचथस्य नव्यः शापं सिन्धूनामकृणोदशस्तीः ॥

வெள்ளநீரின் பெருக்குகள் விரிந்து பரவியபோதும், சுதாஸுக்காக இந்திரன் கடத்திடும் துறைகளையும் பாதுகாப்பான கடப்புகளையும் அமைத்தான். புதுப்புதுத் தூண்டப்பட்ட வாக்குடைய அவன், அணியாக நெருங்கி அழுத்திய பகைவன் ஶிம்யுவை அடக்கி, நதிகளின் சாபத்தைப் பழி சுமத்த இயலாத ஓட்டமாக மாற்றினான்.

Mantra 6

पुरोळा इत्तुर्वशो यक्षुरासीद्राये मत्स्यासो निशिता अपीव । श्रुष्टिं चक्रुर्भृगवो द्रुह्यवश्च सखा सखायमतरद्विषूचोः ॥

செழிப்பைப் பெறுவதற்காக துர்வஶனும் யக்ஷுவும் புரோடாஶம் (யாகக் கேக்) போலவே ஆனார்கள்; கத்திபோல் கூர்மையடைந்த மத்ஸ்யர்கள் அதை அருந்திவிடத் துடித்தனர். ப்ருகுக்கள் மற்றும் த்ருஹ்யுக்கள் தாக்குதலின் ஆரவாரத்தை எழுப்பினர்; மோதலின் மாறுபடும் ஓட்டங்களில் நண்பன் நண்பனைத் தாண்டிப் போனான்.

Mantra 7

आ पक्थासो भलानसो भनन्तालिनासो विषाणिनः शिवासः । आ योऽनयत्सधमा आर्यस्य गव्या तृत्सुभ्यो अजगन्युधा नॄन् ॥

பக்தர்கள், பலானஸர்கள், அலினர்கள், கொம்புடைய ஶிவர்கள்—அனைவரும் அழுத்தி முன்னே வந்தனர். ஆனால் ஆர்யரின் தோழர் கூட்டத்தை முன்னே நடத்தி—ஒளிமிகு மாட்டுமந்தைகளை கொண்டு வந்து—போருக்காக மனித வீரர்களை த்ரித்ஸுக்களிடம் சேர்த்தவன் அவனே.

Mantra 8

दुराध्यो अदितिं स्रेवयन्तोऽचेतसो वि जगृभ्रे परुष्णीम् । मह्नाविव्यक्पृथिवीं पत्यमानः पशुष्कविरशयच्चायमानः ॥

அடக்க இயலாதவர்களாய், அறிவிழந்த அவர்கள் அதிதியை மீற முயன்றனர்; தெளிவற்ற மனத்துடன் பருஷ்ணீ (நதி)யைத் தனித்துப் பிடித்தனர். ஆனால் அவர் (இந்திரன்) தன் மகிமையால் பூமியை விரிவாக்கி ஆட்சியில் நிலைத்தான்; கட்டப்பட்ட மிருகம்போல் இருந்தாலும் கவிஞன் (ரிஷி) துரத்தப்படும்போதே தாக்கியவனைத் தாழ்த்தினான்.

Mantra 9

ईयुरर्थं न न्यर्थं परुष्णीमाशुश्चनेदभिपित्वं जगाम । सुदास इन्द्रः सुतुकाँ अमित्रानरन्धयन्मानुषे वध्रिवाचः ॥

அவர்கள் உண்மையான நோக்கத்திற்காகச் சென்றனர்; நோக்கமற்றதற்காக அல்ல; விரைவாகவே பருஷ்ணீயின் அருகிலுள்ள குடியிருப்பை அடைந்தனர். சுதாஸுக்காக இந்திரன் நன்கு தாக்கும் பகைவர்களை அடக்கினான்; மனித உலகில் பிளவும் சிதைவும் பேசும் குரல்களை மௌனப்படுத்தினான்.

Mantra 10

ईयुर्गावो न यवसादगोपा यथाकृतमभि मित्रं चितासः । पृश्निगावः पृश्निनिप्रेषितासः श्रुष्टिं चक्रुर्नियुतो रन्तयश्च ॥

அவர்கள் மேய்ச்சலிலிருந்து புறப்பட்ட மாடுகளைப் போலச் சென்றனர்—அகோபா, காவலற்றவர்கள்; செய்த செயலின் விளைவின்படி ஒளிமிகு சிந்தையுடைய மித்ரனையும் அழுத்தினர். ப்ருஷ்ணி (புள்ளிப்புள்ளி) மாடுகள் போல, ப்ருஷ்ணி-உந்துதலால் உந்தப்பட்டு, அவர்கள் தாக்குதலைச் செய்தனர்; இணைக்கப்பட்ட (நியுத) ரந்தயர்களும் அந்த ஆரவாரத்தில் சேர்ந்தனர்.

Mantra 11

एकं च यो विंशतिं च श्रवस्या वैकर्णयोर्जनान्राजा न्यस्तः । दस्मो न सद्मन्नि शिशाति बर्हिः शूरः सर्गमकृणोदिन्द्र एषाम् ॥

வைகர்ண மக்களின் அரசனை—ஒன்றும் இருபத்தொன்றும்—புகழ் பெறுதற்காகத் தாழ்த்தி அமர்த்தியவன். இல்லத்தில் அதிசயக் கர்த்தனாய் (தஸ்ம) இருப்பவன் போல, யாகப் பீடமான பர்ஹிஸை ஒழுங்குறப் பரப்புகிறான்; அந்த வீர இந்திரன் இவர்களுக்காகத் தீர்மானமான ‘ஸர்க’—விடுதலை/எறிதல்—ஏற்படுத்தினான்.

Mantra 12

अध श्रुतं कवषं वृद्धमप्स्वनु द्रुह्युं नि वृणग्वज्रबाहुः । वृणाना अत्र सख्याय सख्यं त्वायन्तो ये अमदन्ननु त्वा ॥

அப்போது வஜ்ரபாஹு நீரினுள் த்ருஹ்யுவைத் தேர்ந்தெடுத்து, புகழ்பெற்ற முதிய கவஷனைத் தள்ளி வீழ்த்தினான். இங்கே நட்புக்குப் பதிலாக நட்பைத் தேர்ந்து, அவர்கள் உம்மிடம் வந்தனர்; மகிழ்ந்தவர்கள் உமது வேகத்தைத் தொடர்ந்து உமது பின்னே நடந்தனர்.

Mantra 13

वि सद्यो विश्वा दृंहितान्येषामिन्द्रः पुरः सहसा सप्त दर्दः । व्यानवस्य तृत्सवे गयं भाग्जेष्म पूरुं विदथे मृध्रवाचम् ॥

இந்திரன் தன் வலிமையால் அவர்களின் முன்னிலையிலுள்ள எல்லா உறுதியான கோட்டைகளையும் உடனே உடைக்கிறான்—தடுக்கும் சக்திகளின் ஏழுமடங்கு தடைகள். த்ரித்ஸு முயற்சிக்காக ‘கய’ (உயிர்-ஆற்றலின் வெளி) என்பதைக் பங்காக வென்று அளிக்கிறான்; மேலும் சிந்தனையின் சபை (விதத) யில் ம்ருத்ரவாச—வஞ்சகமும் பகைமையும் கொண்ட மொழியுடைய—பூருவை வெல்லுகிறான்.

Mantra 14

नि गव्यवोऽनवो द्रुह्यवश्च षष्टिः शता सुषुपुः षट् सहस्रा । षष्टिर्वीरासो अधि षड्दुवोयु विश्वेदिन्द्रस्य वीर्या कृतानि ॥

கவ்யர், அனவர், த்ருஹ்யவர்—இவ்வெல்லா படைகளும்—அறுபது நூறும் ஆறு ஆயிரமும் எனப் பெருந்தொகையாய், அசைவற்ற நித்திரையில் தள்ளப்பட்டனர். அறுபது வீரரும்—அனைவரும்—இந்திரனின் வீர்யக் கிரியைகளே; அவர் கொந்தளிக்கும் வேகங்களை அடக்கி, பகைவர் கூட்டங்களை வலியற்ற அமைதிக்குள் வீழ்த்துகிறார்.

Mantra 15

इन्द्रेणैते तृत्सवो वेविषाणा आपो न सृष्टा अधवन्त नीचीः । दुर्मित्रासः प्रकलविन्मिमाना जहुर्विश्वानि भोजना सुदासे ॥

இந்திரனுடன் இத்த்ருத்ஸுக்கள், வலத்தின் எழுச்சியில் களிகூர்ந்து, விடுவிக்கப்பட்ட நீர்போல் கீழ்நோக்கி பாய்ந்தனர். வளைந்த அளவீட்டில் கணக்கும் துர்மித்ரப் படைகள், தங்கள் எல்லா போகங்களையும் ஊட்டவல்லமைகளையும் சுதாஸன்—நல்ல தானையன்—அவனுக்கே விட்டுச் சென்றனர்.

Mantra 16

अर्धं वीरस्य शृतपामनिन्द्रं परा शर्धन्तं नुनुदे अभि क्षाम् । इन्द्रो मन्युं मन्युम्यो मिमाय भेजे पथो वर्तनिं पत्यमानः ॥

வீரனின் அரை வலிமை—இந்திர-பலம் அற்றவர்கள்—பூமிக் களத்தில் அழுத்தி வந்தபோது, இந்திரன் அவர்களைப் பின்தள்ளினான். அவன் கோபத்திற்கு எதிராகக் கோபத்தை அளந்தான்; வழிகளின் அதிபதியாகி, தன் தேர்ந்த பாதையையும் முன்னேற்றத்தின் இயக்கத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டான்.

Mantra 17

आध्रेण चित्तद्वेकं चकार सिंह्यं चित्पेत्वेना जघान । अव स्रक्तीर्वेश्यावृश्चदिन्द्रः प्रायच्छद्विश्वा भोजना सुदासे ॥

பலவீனமான கருவியால்கூட அவர் அதை ஒரே தீர்மானமான செயலில் நிறைவேற்றினார்; சிங்கத்தன்மை கொண்ட வலிமையையும் ஒரு மட்டுப் பாய்ச்சலால் வீழ்த்தினார். இந்திரன் பொதுவாழ்வின் தொங்கிய கட்டுகளை வெட்டி அகற்றி, சுதாசனுக்கு—சத்-தானம் செய்பவனுக்கு—அனைத்து போகமும் போஷணமும் தரும் சக்திகளை அளித்தான்.

Mantra 18

शश्वन्तो हि शत्रवो रारधुष्टे भेदस्य चिच्छर्धतो विन्द रन्धिम् । मर्ताँ एनः स्तुवतो यः कृणोति तिग्मं तस्मिन्नि जहि वज्रमिन्द्र ॥

ஏனெனில் பகைவர்கள் இடையறாது நிலைத்திருக்கின்றனர்; அவர்கள் உன்னை அழுத்துகின்றனர்; உடைப்பின் நடுவிலும் கூட்டமாகப் பெருகுகின்றனர்—எங்களுக்கு அந்தப் பிளவு, அந்தத் திறப்பை கண்டுபிடி. யார் மானவர்களில் ஸ்துதி செய்பவனுக்கு பாவத்தை ஏற்படுத்துகிறானோ, அவன்மேல் கூர்மையான வஜ்ரத்தை இறக்கு, ஓ இந்திரா.

Mantra 19

आवदिन्द्रं यमुना तृत्सवश्च प्रात्र भेदं सर्वताता मुषायत् । अजासश्च शिग्रवो यक्षवश्च बलिं शीर्षाणि जभ्रुरश्व्यानि ॥

யமுனையும் முயற்சியுடைய த்ரித்ஸுக்களும் இந்திரனின் உதவியை அழைத்தனர்; இங்கே சர்வதாதா பகைவனிடமிருந்து ‘பேதம்’—பிரிப்பதற்கான சாதனத்தை—பறித்தான். அஜாஸ், ஷிக்ருக்கள், யக்ஷுக்கள் காணிக்கையாகக் கொண்டு வந்தனர்—தலைகளையும் குதிரைபோல் விரைந்த சக்திகளையும்—வெற்றி பெறும் ருத-ஒழுங்கிற்கு தங்கள் உயிர்வலிமையை ஒப்படைத்து.

Mantra 20

न त इन्द्र सुमतयो न रायः संचक्षे पूर्वा उषसो न नूत्नाः । देवकं चिन्मान्यमानं जघन्थाव त्मना बृहतः शम्बरं भेत् ॥

ஓ இந்திரா, உன் சுமதிகளும் உன் ராய் (செல்வ-அருள்)வும் தீர்ந்து போவதில்லை—உஷஸ்கள் போல, என்றும் பழமையும் என்றும் புதுமையும் உடையவை. தன்னைப் பெரிதென எண்ணிய தேவகனையும் நீ வீழ்த்தினாய்; மேலும் உன் சொந்தப் பெருவிரிந்த ஆத்மவலத்தால், அந்தப் பெரும் கோட்டையெனும்/மூடுபடலமெனும் ஶம்பரனை நீ உடைத்தாய்.

Mantra 21

प्र ये गृहादममदुस्त्वाया पराशरः शतयातुर्वसिष्ठः । न ते भोजस्य सख्यं मृषन्ताधा सूरिभ्यः सुदिना व्युच्छान् ॥

‘கிருஹ’த்திலிருந்து—இருப்பின் இல்லத்திலிருந்து—உன்னை மகிழ்வித்தவர்கள் பராஶரரும் நூறு வழிகளுடைய வஸிஷ்டரும்; அவர்கள் உன் ‘போஜ’ (போக-அதிபதி) உடனான நட்பை மீறாதிருப்பாராக. அப்பொழுது ஸூரிப்யః—பயணத்தின் தலைவரான ஋ஷிகளுக்காக—சுதினம், ஒளிமிகு நாட்கள், விரிந்தவாறு விடியட்டும்.

Mantra 22

द्वे नप्तुर्देववतः शते गोर्द्वा रथा वधूमन्ता सुदासः । अर्हन्नग्ने पैजवनस्य दानं होतेव सद्म पर्येमि रेभन् ॥

தேவவ்ரத வம்சத்தாரிடமிருந்து சுதாஸ் இருநூறு தெய்வஒளி கொண்ட பசுக்களை வெல்லுகிறான்; மேலும் இரண்டு ரதங்கள்—வதூமந்த, மணப்பெண்களால் நிறைந்தவை—(நிறைவேறிய ஒன்றிப்பின் ஆற்றல்கள்). ஓ அக்னியே, பைஜவனனின் தானத்தை நான் போற்றுகிறேன்; ஓ ரேபன், ஹோதா போல நான் ஸத்ம—புனித ஆசனம்—சுற்றி வலம் வந்து, ஊக்கமூட்டும் வாக்கை பாடுகிறேன்.

Mantra 23

चत्वारो मा पैजवनस्य दानाः स्मद्दिष्टयः कृशनिनो निरेके । ऋज्रासो मा पृथिविष्ठाः सुदासस्तोकं तोकाय श्रवसे वहन्ति ॥

பைஜவனன் (சுதாஸ்) அளித்த நான்கு தானங்கள் என்னை முன்னே செலுத்துகின்றன—நன்கு வழிநடத்தப்பட்ட, கூர்மையான ஆற்றல்கள், தீர்மானிக்கும் பிரிவில் (உதவும்) அவை. சுதாஸின் நேர்வழிச் செல்லும், பூமியில் நிலைபெற்ற சக்திகள் எனக்காக ஆன்மாவின் ‘குழந்தை’யைச் சுமக்கின்றன—அக்குழந்தையின் வளர்ச்சிக்காகவும், ஒளிமிகு புகழ் விரிவடையவும்.

Mantra 24

यस्य श्रवो रोदसी अन्तरुर्वी शीर्ष्णेशीर्ष्णे विबभाजा विभक्ता । सप्तेदिन्द्रं न स्रवतो गृणन्ति नि युध्यामधिमशिशादभीके ॥

யாருடைய ஊக்கமூட்டும் புகழ் இரு உலகுகள் (ரோதஸீ) இடையே அவற்றின் பேர்விரிவில் நிறைந்து, சிகரத்திலிருந்து சிகரத்திற்குத் தன் ஆளுமையைப் பகிர்ந்து நிறுவுகிறதோ—அந்த இந்திரனை ஏழு ரிஷிகள் ஓடும் நீரோடைகள் போலப் புகழ்கின்றனர். நெருங்கிய மோதலில் அவர் போரிடும் தாக்குதலாளனை அழுத்தி அடக்கி, போராட்டத்தைத் தாழ்த்தினார்.

Mantra 25

इमं नरो मरुतः सश्चतानु दिवोदासं न पितरं सुदासः । अविष्टना पैजवनस्य केतं दूणाशं क्षत्रमजरं दुवोयु ॥

மருதர்களே, வலிமைமிக்கவர்களே, இந்தச் சுதாஸுடன் இணைந்து செல்லுங்கள்—மகன்கள் தந்தையைத் தொடர்வதுபோல், (மக்கள்) திவோதாசனைத் தொடர்வதுபோல். பைஜவனனின் கேது (கொடி-அடையாளம்) என்பதை நீங்கள் நிலைநிறுத்தினீர்கள்—அறுபடாத, வெல்லப்படாத, முதுமையற்ற க்ஷத்ரம்; யாக-சேவைப் பணிக்குத் துடிப்புடையது.