Sukta 98

Mantra 1

अध्वर्यवोऽरुणं दुग्धमंशुं जुहोतन वृषभाय क्षितीनाम् । गौराद्वेदीयाँ अवपानमिन्द्रो विश्वाहेद्याति सुतसोममिच्छन् ॥

ஓ அத்வர்யுக்களே, அருணநிறம் கொண்ட, பிழிந்த (தோய்ந்த) அம்ʼஷு—சோமத் தண்டை—க்ஷிதிகளின் (மக்களினது) வ்ருஷபனுக்காக ஹோமமாக அர்ப்பணியுங்கள். கோர (பொன்னிற) ஒளியிலிருந்து இந்திரன் பானத்திற்கான வேதிக்குத் தோன்றுகிறான்; தினந்தோறும் பிழிந்த சோமத்தை நாடி அவன் செல்கிறான்.

Mantra 2

यद्दधिषे प्रदिवि चार्वन्नं दिवेदिवे पीतिमिदस्य वक्षि । उत हृदोत मनसा जुषाण उशन्निन्द्र प्रस्थितान्पाहि सोमान् ॥

நீ முன்னோக்கிய திவியில் அழகிய ஊட்டத்தை நிறுவி, தினந்தோறும் அதற்கான பானச் செயலை ஏந்திச் செல்கையில்—இதயத்தாலும் மனத்தாலும் மகிழ்ந்து, இசைந்து—ஓ இந்திரா, முன்வைக்கப்பட்ட சோமப் பானங்களை விருப்பமுடன் காத்தருள்வாயாக.

Mantra 3

जज्ञानः सोमं सहसे पपाथ प्र ते माता महिमानमुवाच । एन्द्र पप्राथोर्वन्तरिक्षं युधा देवेभ्यो वरिवश्चकर्थ ॥

உன் வல்லமையில் பிறந்த நீ, வலிமைக்காக சோமத்தை அருந்தினாய்; உன் தாய் உன் மகிமையை அறிவித்தாள். ஓ இந்திரா, நீ விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தை மேலும் விரிவாக்கினாய்; போரினால் தேவர்களுக்கு விடுதலையான இடமும் நல்வளமான விரிவும் ஏற்படுத்தினாய்.

Mantra 4

यद्योधया महतो मन्यमानान्त्साक्षाम तान्बाहुभिः शाशदानान् । यद्वा नृभिर्वृत इन्द्राभियुध्यास्तं त्वयाजिं सौश्रवसं जयेम ॥

நீ போருக்கு அந்தப் பெருமக்களைத் தள்ளிச் செலுத்தும் போது—தம்மை மிக வலிமையுடையோர் என எண்ணி, தம் புயங்களால் முனைந்து வரும் அவர்களை—நாங்கள் நேருக்கு நேர் வெளிப்படையாக அடக்குகிறோம்; அல்லது, ஓ இந்திரா, மனிதர்களுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவனாய் நீ வ்ருத்ரனுக்கு எதிராகப் போரிடும் போது—உன்னுடன் சேர்ந்து நாங்கள் அந்தப் போரைக் கைப்பற்றுவோமாக; அது ‘ஸுஶ்ரவஸ்’ (நல்ல புகழ்) அளிப்பதாக இருக்கட்டும்.

Mantra 5

प्रेन्द्रस्य वोचं प्रथमा कृतानि प्र नूतना मघवा या चकार । यदेददेवीरसहिष्ट माया अथाभवत्केवलः सोमो अस्य ॥

இந்திரனின் முதற்கிரியைகளையும், தானமிகு மகவா செய்த புதிய செயல்களையும் நான் உரைக்கிறேன். அப்போது அ-தேவ சக்திகள் அவன் ‘மாயா’ (வீரப் பராக்ரமம் நிறைந்த யுக்தி) யைத் தாங்க இயலாதபோது, சோமம் முழுவதும் அவனுக்கே—அவனுக்கே மட்டும்—ஆயிற்று.

Mantra 6

तवेदं विश्वमभितः पशव्यं यत्पश्यसि चक्षसा सूर्यस्य । गवामसि गोपतिरेक इन्द्र भक्षीमहि ते प्रयतस्य वस्वः ॥

சுற்றிலும் உள்ள இந்த முழு ‘பசவ்ய’ (உயிர்ச் செல்வம் நிறைந்த) வளமும் உன்னதே; சூரியனின் கண்களால் நீ காண்பதெல்லாம் உன் ஆளுமையிலே. ஓ இந்திரா, நீயே கதிர்களின் (கோவுகள்/‘காவ்’) ஒரே ‘கோபதி’—அதிபதியும் காவலனும்; நீ முறையாக அர்ப்பணித்து வழிநடத்தும் செல்வத்தில் நாங்கள் பங்குபெறுவோமாக.

Mantra 7

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ஓ ப்ருஹஸ்பதே! நீரும் இந்திரனும் தெய்வீகச் செல்வத்திற்கும் பார்திவச் செல்வத்திற்கும் அதிபதிகள். ஸ்துதி செய்பவனுக்கும்—பாடுபவனுக்கும் கூட—ரயி எனும் நிறைவு-மிகு செல்வத்தை அருளி நிலைநிறுத்துங்கள்; மேலும் நீங்கள் இருவரும் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்தி எனும் நலஒற்றுமைகளால் காத்தருளுங்கள்.