Sukta 22

Mantra 1

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥

ஓ இந்திரா! சோமத்தை அருந்து; அது உன்னை மகிழ்வித்து விரிவாக்கட்டும்—ஓ ஹர்யஶ்வா, அத்ரி (சோமப் பிழியும் கல்) உனக்காக இதைச் சுரந்துள்ளது. இது நன்கு இணைக்கப்பட்ட குதிரைபோல், சோத்ரு (பிழிப்பவரின்) கரங்களால் முன்னே செலுத்தப்படுகிறது.

Mantra 2

यस्ते मदो युज्यश्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि । स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥

ஓ ஹர்யஶ்வா! உன் அந்த மது (உல்லாச-ரசம்) நன்கு இணைக்கப்பட்டதும் அழகியதுமாக இருந்து, அதனால் நீ வ்ருத்ரங்களை (மறைப்பவர்களை) அழிக்கிறாய்—அதே, ஓ பிரபூவஸு இந்திரா, உன்னை மயக்கி நிறைவுறச் செய்யட்டும்.

Mantra 3

बोधा सु मे मघवन्वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥

ஓ ம஘வன் (உதார தானவான்), என் இந்த வாக்கை உணர்ந்து விழித்தெழு—வசிஷ்டன் உனக்காகப் பாடும் இந்த உயர்ந்த புகழ்ச்சியே அது. சோம-யாகத்தின் இந்த சதமாத (கூட்டு ஆனந்தம்) நடுவே இப் பிரஹ்ம-மந்திரங்களை ஏற்றுக்கொள்.

Mantra 4

श्रुधी हवं विपिपानस्याद्रेर्बोधा विप्रस्यार्चतो मनीषाम् । कृष्वा दुवांस्यन्तमा सचेमा ॥

ஆழ்ந்து அருந்திய அத்ரி (சோமக் கல்) எழுப்பும் அழைப்பைக் கேள்; பாடும் விப்ரனின் மனீஷா (ஊக்கமூட்டும் ஞானம்) அறிந்து விழித்தெழு. எங்கள் துவாஂஸி (அர்ப்பணம்/ஸ்துதி) எங்களை அந்தர்மதம (உள்ளத்தின் ஆழம்) வரை கொண்டு செல்லட்டும்; அங்கே உன்னுடன் நாம் துணையாய் இருப்போம்.

Mantra 5

न ते गिरो अपि मृष्ये तुरस्य न सुष्टुतिमसुर्यस्य विद्वान् । सदा ते नाम स्वयशो विवक्मि ॥

ஓ துர (வேகமுடையவன்), உன் கிரஃ (வாக்கு/வசனம்) குறித்து நான் பொறாமை கொள்ளேன்; உன் அசுர்ய (ஆளுமை/அதிகாரம்) பற்றிய நன்கு பாடப்பட்ட ஸ்துதியையும் நான் மறுப்பதில்லை—அதை நான் அறிவேன். எப்போதும் நான் உன் நாமத்தை உச்சரிக்கிறேன்—ஸ்வயஷஸ் (தானே புகழ்பெற்ற) மகிமையுடன்.

Mantra 6

भूरि हि ते सवना मानुषेषु भूरि मनीषी हवते त्वामित् । मारे अस्मन्मघवञ्ज्योक्कः ॥

மனிதர்களிடையே உனது சோம-சவனங்கள் மிகப் பல; பல அறிவுள்ள மனங்கள் உன்னையே அழைக்கின்றன. ஹே மகவன் (தானவீரனே), நீண்டகாலம் தங்கும் தீங்கை எங்களிடமிருந்து தொலைவில் வைத்தருள்வாய்.

Mantra 7

तुभ्येदिमा सवना शूर विश्वा तुभ्यं ब्रह्माणि वर्धना कृणोमि । त्वं नृभिर्हव्यो विश्वधासि ॥

ஹே சூரா (வீரனே), இவை அனைத்துச் சவனங்களும் உண்மையில் உனக்கே; உனக்காகவே வலத்தை வளர்க்கும் பிரம்ம-வாக்குகளை நான் அமைக்கிறேன். நீ மனித வலங்களால் அழைக்கத்தக்கவன்; எல்லாவிதமாகவும் (விஶ்வதா) நிறைந்து செயல்படுபவன்.

Mantra 8

नू चिन्नु ते मन्यमानस्य दस्मोदश्नुवन्ति महिमानमुग्र । न वीर्यमिन्द्र ते न राधः ॥

இப்போதும், ஹே உக்ரனே, அதிசயமான (தஸ்ம) மகாபலனே, நீ உன் சங்கல்பத்தில் தன்னுணர்வுடன் நிற்கும் போது, உன் மகிமையை எவரும் எட்ட முடியாது. ஹே இந்திரா, உன் வீரியத்தையும் எவரும் அடையார்; உன் தான-செல்வம் (ராதஸ்) யாருக்கும் எட்டாது.

Mantra 9

ये च पूर्व ऋषयो ये च नूत्ना इन्द्र ब्रह्माणि जनयन्त विप्राः । अस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ஓ இந்திரா! முன்னைய ரிஷிகளும், இன்றைய புதிய விப்ரர்களும்—மந்திரங்களை (பிரஹ்மாணி) உருவாக்குவோரும்—அவர்களுடன் இருந்ததுபோல், உன் சுபமான, நன்மை தரும் நட்புகள் எங்களிடமும் இருக்கட்டும். மேலும் நீங்கள் (தேவ-சக்திகள்) எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்திகளால்—நலவிரிவுகளால்—காத்தருளுங்கள்.