
Sukta 7.85
Vasiṣṭha
Indra–Varuṇa
Triṣṭubh (probable; needs verification)
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் இணைத் தெய்வங்களான இந்திர–வருணரை அழைக்கிறது: அவர்கள் சோமத்தை ஏற்று, வழிபடுபவனை “பயணத்தில்” காக்க வேண்டும்—வெளிப்புறமாக (பாதுகாப்பான பயணம், நலன்) மற்றும் உள்ளுறையாக (சந்ததி மற்றும் உள்ளார்ந்த சக்திகளின் வளர்ச்சி). இதில் அவர்களின் பரஸ்பரப் பூரகமான ஆதிக்கம் வெளிப்படுகிறது: ஒருவர் மக்களையும் ருத/ஒழுங்கையும் நிலைநிறுத்தி தாங்குகிறார்; மற்றவர் தடைகளையும் எதிர்ப்புகளையும் நசுக்குகிறார்; மேலும் ஆபஸ் (நீர்த் தெய்வங்கள்/நீர்கள்) தாமே அவர்களை தெய்வீக அதிகாரங்களாக நிறுவுகின்றன என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது.
Mantra 1
पुनीषे वामरक्षसं मनीषां सोममिन्द्राय वरुणाय जुह्वत् । घृतप्रतीकामुषसं न देवीं ता नो यामन्नुरुष्यतामभीके ॥
உங்கள் இருவருக்காக, பகை ரக்ஷஸ்களின் தாக்கமற்ற ஒரு மநீஷை (புனித சிந்தனை/அறிவு) நான் தூய்மைப்படுத்துகிறேன்; இந்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் சோமத்தை ஹோமமாக அர்ப்பணிக்கிறேன். நெய்-ஒளி முகமுடைய (க்ருத-ப்ரதீக) தேவியான உஷஸைப் போல, பயணத்தில், அருகிலேயே இருந்து, நீங்கள் இருவரும் எங்களைப் பாதுகாப்பீராக.
Mantra 2
स्पर्धन्ते वा उ देवहूये अत्र येषु ध्वजेषु दिद्यवः पतन्ति । युवं ताँ इन्द्रावरुणावमित्रान्हतं पराचः शर्वा विषूचः ॥
இங்கே தேவர்களை அழைக்கும் போர்மோதலில் அவர்கள் போட்டியிடுகின்றனர்; அங்கே மின்னொளிகள் போர்க் கொடிகள்மேல் விழுகின்றன. இந்திர-வருணரே! அந்த பகைவர்களை நீங்கள் இருவரும் அடித்து வீழ்த்துங்கள்—அவர்களைத் தூரம் விரட்டுங்கள்; சிதறி, சின்னச் சின்னமாக நொறுங்கச் செய்யுங்கள்.
Mantra 3
आपश्चिद्धि स्वयशसः सदस्सु देवीरिन्द्रं वरुणं देवता धुः । कृष्टीरन्यो धारयति प्रविक्ता वृत्राण्यन्यो अप्रतीनि हन्ति ॥
சுயயசஸுடைய ஆபः (நீர்த் தேவியர்) கூட தங்கள் தம் ஆசனங்களில் இந்திரனையும் வருணனையும் தேவதைகளாக நிறுவுகின்றனர். ஒருவன் மனிதக் கூட்டங்களை (க்ருஷ்டீ) தெளிவாகப் பிரித்து தாங்குகிறான்; மற்றவன் எதிர்ப்பில்லாத (அப்ரதீனி) வ்ருத்ரங்கள்—தடைகள்—அனைத்தையும் அழிக்கிறான்.
Mantra 4
स सुक्रतुॠतचिदस्तु होता य आदित्य शवसा वां नमस्वान् । आववर्तदवसे वां हविष्मानसदित्स सुविताय प्रयस्वान् ॥
அவர் ஸுக்ரது—நல்ல சங்கல்பமுடையவர்—தசித், ‘த’த்தின் விழிப்புணர்வில் நிலைத்த ஹோதாவாக இருப்பாராக; ஹே ஆதித்யர்களே, தம் பலத்தால் உங்களுக்கு நமஸ்காரம் செய்பவர் அவர். ஹவிஸுடன் உங்கள் அவஸே—உதவிக்காக—மீண்டும் மீண்டும் உங்களை நோக்கித் திரும்புவாராக; மேலும் அவர் நிச்சயமாக ஸுவிதாய—சத்-தூண்டுதலுக்காக—உறுதியாக அமர்ந்து, முயற்சியுடன் உண்மையான விரிவடைதலின் நோக்கி முன்னேறுவாராக.
Mantra 5
इयमिन्द्रं वरुणमष्ट मे गीः प्रावत्तोके तनये तूतुजाना । सुरत्नासो देववीतिं गमेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
இந்த என் கீः—ஊக்கமூட்டும் வாக்கு—இந்திரனையும் வருணனையும் அடைந்தது; அது தோகே-தனயே—உள்ளிருக்கும் ‘குழந்தை’யையும் இன்னும் பிறக்காத சக்திகளையும்—வளரச் செய்கிறது. நாம் ஸுரத்நாஸஃ—உண்மையான ரத்தினங்களால் செழித்தோர்—தேவவீதியில், தேவர்களுடன் இணைவு பெறும் பாதையில், சேர்வோமாக; நீங்கள் இருவரும் எங்களை எப்போதும் ஸ்வஸ்திபிஃ—நலமும் பாதுகாப்பான கடப்பாடும் தரும் நிலையால்—காத்தருளுங்கள்.
They are invoked together as a paired divine power: Indra clears obstacles and defeats resistances, while Varuṇa safeguards ṛta (right order) and stable governance. Together they protect the worshipper and the community.
The hymn asks for protection “on the journey,” removal of obstructions, and steady well-being (svasti). It also prays for growth and continuity—expressed as toke and tanaye (offspring and unfolding inner potential).
The Waters are portrayed as self-glorious powers that establish Indra and Varuṇa in their divine seats. This emphasizes that their authority is cosmic and foundational, not merely local to a single ritual.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.