
मण्डल 6
The Family Book of Bharadvaja
மண்டலம் 6 என்பது பரத்வாஜ குலத்தின் ‘குடிநூல்’; இதில் 75 ஸூக்தங்கள் (762 மந்திரங்கள்) உள்ளன. வலிமையான இந்திர ஸ்துதி, சோம அழைப்பு, மற்றும் போருக்குத் தயாரான அரசியல்-அரசாட்சிக் கருத்தியல் ஆகியவை இதன் சிறப்பம்சங்கள். கவிஞர்கள் இந்திரனை வேகமிகு, பழமையான அரசனாகச் சோமப் பிழிவு/அபிஷவச் சடங்கிற்கு மீண்டும் மீண்டும் அழைத்து, பாதுகாப்பு, மாடுச்செல்வம், வெற்றி ஆகியவற்றை வேண்டுகின்றனர்; மேலும் தேவனால் ஊக்கமளிக்கப்பட்ட வாக் (வாச்)—ஊக்கமூட்டும் வாக்காற்றல்—என்பதையும் போற்றுகின்றனர். ஆதிக்கமான இந்திரச் சுழற்சியுடன் சேர்ந்து, இம்மண்டலம் வருணனைச் சார்ந்த கனமான பாடல்களையும் காக்கிறது; அவை ருத (அண்ட ஒழுங்கு), சத்தியப்பிரமாணம், நெறிக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகின்றன—இதனால் இந்த நூலுக்கு தனித்துவமான தீவிரத்தையும் தர்ம-நெறிச் சிந்தனையின் பரிமாணத்தையும் அளிக்கிறது.
Sukta 6.1
ஆறாம் மண்டலத்தின் தொடக்கமான இந்த ஸூக்தம், அগ্নியை—ஊக்கமூட்டும் ‘தீ’ (dhī, ஞான-உந்துதல்) யை முதலில் விழிப்பூட்டுபவராகவும், யாகத்தை பயனளிக்கச் செய்யும் அதிசய ஹோத்ராகவும் அழைக்கிறது. அগ্নியின் தடுக்கமுடியாத வல்லமை மற்றும் ஒளிமிகு தலைமையைப் புகழ்ந்து, அது மக்களை ‘ருத’ (தெய்வ ஒழுங்கு) நோக்கி வழிநடத்துகிறது எனக் கூறுகிறது; இறுதியில் ‘அரசர்ச்’ சுடரான அগ্নியிடம், மிகுதியான, பல்வகைச் செல்வமும் நலனும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.2
ரிக் வேதம் 6.2 என்பது அக்னியைப் போற்றும் சுருக்கமான ஸூக்தம். இதில் அவர் நிலைபெற்ற இல்லவாழ்க்கையின் உறுதியான அதிபதியாகவும், புகழ் (ஶ்ரவஸ்) மற்றும் செழிப்பு (புஷ்டி) வளர்க்கும் ஒளிமிகு சக்தியாகவும் துதிக்கப்படுகிறார். அவரது கண்கூடான வல்லமை—புகையும் ஜ்வாலையும் விண்ணை நோக்கி உயர்வது—புகழப்படுகிறது; இறுதியில், தேவர்களிடையே யஜமானனைப் பற்றி நல்வாக்கு கூறவும், பகைமை, பாபம், துரதிர்ஷ்டம் ஆகியவற்றைக் கடந்து அவர்களை நலன், பாதுகாப்பு மற்றும் உறுதியான வாசஸ்தலத்திற்குக் கொண்டு செல்லவும் அக்னியிடம் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.3
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் போற்றுகிறது—அவரை ṛta (பிரபஞ்சச் சத்தியம்/ஒழுங்கு) என்பதின் காவலனாகவும் அதன் உருவகமாகவும் கூறுகிறது. அவர் சாதகனை “விரிந்த ஒளி” நோக்கி வழிநடத்தி, மானவனைச் சுருக்கமூட்டும் துயரத்திலிருந்து காக்கிறார். அக்னி ஒருபுறம் இரவில் பறவைபோல் விரைந்து செல்லும் பிரகாசமான சக்தியாகவும், மறுபுறம் ஸ்தோத்திரங்களால் வலுப்பெறும் மின்னல் போன்ற ஒளிர்வாகவும் புகழப்படுகிறார்; மித்ர–வருணருடன் இணைந்து ஒழுங்கையும் பாதுகாப்பையும் நிலைநிறுத்துகிறார்.
Sukta 6.4
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை ஹோத்ரு என்றும் ‘தேவதாதா’ (யாகத்தில் தேவர்களை அவரவர் இடங்களில் நிறுவுபவர்) என்றும் அழைத்து, யஜ்ஞத்தின் ஆதிப் நிறுவுநரான மனுவுக்காக அவர் ஒருகாலத்தில் செய்ததுபோல இன்றைய யஜமானர்களுக்காகவும் செயற்பட வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அக்னி வேகமிக்கவும் வெல்ல முடியாதவருமானவராகப் புகழப்படுகிறார்—இரவுகளின் வழியே சென்று, பகைமையான சக்திகளை (அராதி) முந்தி, வழிபடுவோரை பாதுகாப்பான, விழுங்காத/அழிவுறாத பாதைகளில் நடத்துகிறார். ஸூக்தம் இறுதியில் துன்பத்திலிருந்து காப்பு, பாடுவோருக்கு தாராள அருள், மேலும் வீரப் பிள்ளைகளுடன் நீண்ட ஆயுள் ஆகியவற்றுக்கான பிரார்த்தனையுடன் நிறைவடைகிறது.
Sukta 6.5
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம் ‘வலத்தின் புதல்வன்’ எனப் போற்றப்படும் அக்னியை அழைக்கிறது—இளமைமிகு, உண்மையுரைக்கும் புரோகிதராக, விழித்தெழுந்து எல்லா விரும்பத்தக்க செல்வங்களையும் தூண்டி இயக்குபவனாக. தொலைவில் உள்ளதும் உள்ளார்ந்ததும் ஆகிய தாக்குதலாளர்களை எரித்தழித்து வழிபடுவோரைக் காக்குமாறு அக்னியிடம் வேண்டுகிறது; மேலும் முடிவில் மீண்டும் மீண்டும் இவ்வாசை கூறப்படுகிறது—விருப்பநிறைவு, வீரப் புதல்வர்களுடன் கூடிய செல்வம், வெற்றியளிக்கும் வாஜ (vāja) வல்லமை, மற்றும் அக்னியின் அழியாத மகிமை பெறப்படுக.
Sukta 6.6
இந்த ஸூக்தம் ‘வலத்தின் புதல்வன்’ அக்னியை அழைக்கிறது—வழிபாட்டிற்கான பாதையைத் திறக்கும் தெய்வீக ஹோதாவாகவும், யஜமானனை இருளிலிருந்து ஒளிமிகு ருத-ஒழுங்கிற்குள் நடத்திச் செல்பவராகவும். அக்னி ஒளிரும், தூய்மைப்படுத்தும் சக்தியாகப் போற்றப்படுகிறார்; அவரது ஆற்றல்கள் பூமியின் வயலை ‘உழுது’ தயார் செய்து, யாகச் சடங்கை முன்னெடுத்து, அதன் ஒளியை விரிவாக்குகின்றன. ஸூக்தம் முடிவில் உள்ளார்ந்த விழிப்பு (citra-citayantam) மற்றும் பாடுபவருக்கும் சமூகத்திற்கும் ஒளிவீசும், வீரமிக்க செல்வமும் பாதுகாப்பும் வேண்டி வேண்டுதலாக நிறைவடைகிறது.
Sukta 6.7
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை வைஶ்வானரன்—தம் (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) இலிருந்து பிறந்த, அனைத்திலும் பரவும் தீ—என்று போற்றுகிறது; அவரை “வானத்தின் தலை” என்றும், பூமியில் வழிநடத்தும் சக்தி என்றும் நிறுவுகிறது. இதில் அக்னி ஞானி-அரசனாகவும் மக்களின் “விருந்தினன்” ஆகவும் வர்ணிக்கப்படுகிறார்; அவர் ஹவியை நடுவிடையாக ஏற்றுச் செலுத்தி, ஒளிமிகு உலகங்களை விரிவாக்கி, அமரத்துவத்தை காத்தருளுகிறார்—அதனால் தேவரும் மனிதரும் வாழ்வு, ஒழுங்கு, பாதுகாப்பு ஆகியவற்றில் பங்குபெறுவர்.
Sukta 6.8
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை வைஶ்வானரன் மற்றும் ஜாதவேதஸ் எனப் புகழ்கிறது—அனைத்து பிறப்புகளையும் அறிந்த, யாகத்தைச் சுமந்து செல்லும், செம்மைத் திகழும் வல்லமையுடன் ஒளிரும், யாகசபைக்கு விரைவாக வந்து சேரும் உலகளாவிய அக்கினியை. இதில் மாதரிச்வன் தொலைவான உலகத்திலிருந்து அக்னியை கொண்டு வந்த புராணக் கதையை நினைவுகூர்ந்து, அக்கினிதேவன் சமூகத்தையும் அதன் தலைவர்களையும் யஜமான-புரவலர்களையும் காத்தருளி, எல்லா அபாயங்களையும் கடந்து அவர்களை பாதுகாப்பாக அப்புறம் கொண்டு செல்ல வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.9
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை வைஶ்வானரன்—உலகளாவிய, பொதுமையான அக்கினி—என்று போற்றுகிறது; அவர் அரசனைப் போலப் பிறந்து, தன் ஒளியால் இருளும் ஒளிமிகு நாட்களையும் பிரித்து ஒழுங்குபடுத்துகிறார். அக்னி ‘முதலில் காணும்’ ஹோத்ரு எனப் புகழப்படுகிறார்; அவர் மானிடர்களுக்குள் ‘அமர ஒளி’யை வெளிப்படுத்தி, உள்ளும் புறமும் உள்ள இருளை அகற்றுகிறார். ஸூக்தம் பாதுகாப்பும் உயர்வும் வேண்டி முடிகிறது; இருளில் நிலைத்திருக்கும் அக்னியின் முன் தேவர்களும் வணங்குகின்றனர்.
Sukta 6.10
இந்த ஸூக்தம் யாகத்தின் முன்னணியில் அக்னி ஜாதவேதஸை ஒளிவீசும் வழிகாட்டியாக நிறுவுகிறது; அவர் யாகச் சடங்கின் பாதையைத் திறந்து, வேண்டுதல்களை பாதுகாப்பாக முன்னே கொண்டு செல்கிறார். தொலைவில் காணும் தூய்மைப்படுத்துபவனாக அக்னி போற்றப்படுகிறார்; அவரது ஜ்வாலை “இருண்ட தடத்தை” ஒளிமயமான வழியாக மாற்றி, பகைமையை அகற்றி, இளா (யாக வளமும் ஊக்கமூட்டும் ஊட்டமும்) வளரச் செய்கிறது. நோக்கம் இருவகை—சடங்கு வெற்றி, அதாவது இடையறாத அர்ப்பணிப்பு-பயணம், மற்றும் உள்ளார்ந்த வெற்றி: இருளின் மீது ஒளி, பகையின் மீது ஒற்றுமை, மேலும் நீண்ட ஆயுளுக்கும் உயர்குலச் சந்ததிக்கும் வலிமை.
Sukta 6.11
பரத்வாஜரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், உள்ளிருந்து தூண்டப்படும் ஹோத்ரியான அக்னியை வேண்டுகிறது—மருதர்களைப் போன்ற வலிமையுடன் யாகத்தை முன்னெடுக்கவும், இணைத் தெய்வங்களை ஹவிசிற்குத் தன் பக்கம் இழுத்துவரவும். அக்னியின் தன்னொளி, அனைத்திலும் பரவும் பிரகாசம் போற்றப்படுகிறது; மேலும் அவர் ‘தேவர்களுடன்’ ஏற்றப்பட்டு வளமையும் நிறைவும் அளித்து, வழிபடுவோரை துயரம், அபாயம், அச்சம் ஆகியவற்றைத் தாண்டச் செய்து பாதுகாப்பாகக் கரை சேர்க்க வேண்டும் என வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.12
பரத்வாஜரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டு, இல்லவேதியின் பர்ஹிஸின் மீது அமர்ந்த அரச ஹோத்ராகிய அக்னியைப் புகழ்கிறது; அவரது தொலைவெளி வரை பரவும் ஜ்வாலை சூரியனைப் போல விரிகிறது. இதில் ஜாதவேதஸான அக்னி, வழிபாட்டோரின் உற்சாகத்துடன் முன்னேறி, யாகத்தைப் பழுக்கச் செய்து நிறைவு பெறச் செய்து, அவர்களை வளமிக்க நிலைக்கு நடத்தி, தீங்கு தரும் பாதைகளை அகற்ற வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது; அப்பொழுது சமூகம் வீரமிகு சந்ததியுடன் முழு ஆயுள் வரை செழித்து வாழும்.
Sukta 6.13
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டில் அக்னி போற்றப்படுகிறார்—அவர் எல்லா மங்கள சக்திகளும்—செழிப்பு, வெற்றி, மழை, மேலும் நீர்களின் ஒழுங்கமைந்த ஓட்டம்—வெளிப்படும் மூல ஊற்றாகக் கூறப்படுகிறார். ஸ்தோத்திரங்களாலும் யாகத்தாலும் வேதியில் அக்னியை அணையும் மானவன், வெற்றிக்கான ஒவ்வொரு “வாயில்/வழி” (வார) யையும் பெறுகிறான்; அதில் அன்னம், செல்வம், மற்றும் நிலையான இல்லறச் செழிப்பும் அடங்கும். இறுதியில், சந்ததி, குலவரிசையின் தொடர்ச்சி, மேலும் நன்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புகழ்ச்சியால் வரும் “பூர்த்தி” (நிறைவு/சித்தி) ஆகியவற்றை நேரடியாக வேண்டுகிறது.
Sukta 6.14
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி-ஸூக்தம், உண்மையான நோக்கத்துடனும் ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனையுடனும் அக்னியைச் சேவிக்கும் மானவன் ஒளிமிக்கவனாக ஆக்கப்படுவான்; மேலும் வலிமை, அன்ன-செழிப்பு, பாதுகாப்பு ஆகியவற்றில் முன்னேற்றம் பெறுவான் என்று போதிக்கிறது. அக்னி, நிலைத்தும் தாக்குதலைத் தாங்கும் வீரனை அளிக்கும் பழம்பெரும் சக்தியாகவும், பிற தேவர்களிடம் “எங்களுக்காகப் பேச”க்கூடிய நடுவராகவும் புகழப்படுகிறார். இறுதியில், அக்னியின் துணையால் நலனுக்கும் நல்ல வாசஸ்தலத்திற்கும் எங்களை வழிநடத்தவும், வெறுப்பு, துன்பம், தவறான பாதைகள் ஆகியவற்றைத் தாண்டச் செய்யவும் மீண்டும் மீண்டும் வேண்டுதல் எழுகிறது.
Sukta 6.15
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—உஷஸுடன் விழித்தெழும் இல்லத்தின் “விருந்தினர்” என்றும், எல்லாக் குலங்களையும் வழிநடத்தும் தலைவன் என்றும்—மனிதர்களின் ஹவியை அமரர்களிடம் கொண்டு செல்லுபவன் என்றும். பாரத்வாஜர் அக்னியை அனைத்தையும் அறியும் புரோகிதராக அழைக்கிறார்; அவர் யாகச் சடங்கையும் உள்ளுணர்வையும் (வயுனானி) நிறைவு பெறச் செய்பவர். இல்லத்தீகளை உறுதியாக நிறுவவும், சமூகத்தின் வலிமையையும் நீதியான உந்துதலையும் கூர்மையாக்கவும் அவர் வேண்டுகிறார்.
Sukta 6.16
ரிக் வேதம் 6.16-ல் பரத்வாஜர் இயற்றிய அக்னி ஸூக்தம் உள்ளது; இதில் அக்னி யாவருக்கும் பொதுவான ஹோத்ரு எனப் போற்றப்படுகிறார்—யாகத்தை நிறுவி, மனிதர்களை தேவர்களுடன் இணைத்து, பகைமையான சக்திகளை விரட்டுபவர். அக்னியின் ஒளிமிக்க வழிகாட்டுதல் (ஸம்ʼத்ருஷ்டி), போஷணமும் செல்வம் அளிக்கும் ஆற்றலும் புகழப்படுகின்றன; மேலும் வ்ருத்ரனை வதைக்கும், ரக்ஷஸ்களை நசைக்கும் அவரது வீரியம் வெற்றி மற்றும் செழிப்பிற்கான பாதையைத் திறக்கிறது என வர்ணிக்கப்படுகிறது.
Sukta 6.17
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனுக்கான வலிமையான சோம-ஆஹ்வானமாகும். இதில் அவர் வஜ்ரம் தாங்கியவன், வ்ருத்ரனைப் பிளந்தவன், தடையால் அடக்கப்பட்ட “பசுக்கள்”—அதாவது ஒளி, கதிர்கள், செழிப்பு—இவற்றைத் திறந்து விடுபவன் எனப் புகழப்படுகிறார். தேவமற்றோர் தேவர்களைத் தாக்கியபோது, தேவர்கள் இந்திரனை முன்னணியில் நிறுத்தியதை இது நினைவூட்டுகிறது. வழிபடுவோருக்கு வெற்றி, வலிமை, மற்றும் தெய்வத்தால் நியமிக்கப்பட்ட நிறைவு பெற்ற செழிப்பு வேண்டப்படுகிறது. முடிவுப் பிரார்த்தனை அந்த புராண வெற்றியை இன்றைய இலக்காக மாற்றுகிறது—யாகச் சடங்கு தெய்வம் அளிக்கும் லாபத்தைப் பெறச் செய்து, நிலையான, வீரத் தன்மையுடைய ஆனந்தமாகப் பரிபக்வமடையட்டும்.
Sukta 6.18
ரிக் வேதம் 6.18 என்பது பரத்வாஜரின் திரிஷ்டுப் பாவனையில் அமைந்த ஸூக்தம்; வெல்லப்படாத, அடிக்கடி அழைக்கப்படும் வீரன் இந்திரனைப் பற்றிய புகழை இது மேலும் தீவிரப்படுத்துகிறது—அவனுடைய ஆற்றல் தாக்குதல்களை முறியடித்து, கோட்டையமைந்த பகைவர்களைத் தகர்த்தெறிகிறது. இதில் அசுர/தெய்வவிரோதிகளும் அவர்களுடைய கோட்டைகளும் மீது இந்திரன் பெற்ற தீர்மானமான வெற்றிகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன; பின்னர் அந்தப் பிரபஞ்ச அளவிலான வல்லமை யஜமானனின் தற்போதைய தேவைகள்—வலிமை, பாதுகாப்பு, மேலும் யஜ்ஞத்தின் மூலம் எப்போதும் புதுப்புது புனித வாக்கு/ஸ்தோத்திரம் பிறப்பித்தல்—எனும் நோக்கிற்கு திருப்பப்படுகிறது.
Sukta 6.19
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—அவரை எப்போதும் குறையாத, எங்கும் விரியும் பராக்கிரம சக்தியாகவும், வழிபடுவோரின் பக்கம் திரும்பி அவர்களின் வீர வலிமையைப் பெருக்குபவராகவும் வர்ணிக்கிறது. மேலும், போரில் வெற்றி தரும் ‘மத’ (வெற்றியளிக்கும் உற்சாகம்/உன்மத்தம்) அவரால் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது; அதனால் சமுதாயத்திற்கு பாதுகாப்பு, செழிப்பு, மேலும் பிள்ளைகள் மற்றும் சந்ததித் தொடர்ச்சி கிடைத்து, தடையின்மேல் தடையைத் தாண்டி வெல்ல முடியும்.
Sukta 6.20
இந்திரனைப் போற்றும் இச்சூக்தம் போரில் அவரின் எதிர்க்க முடியாத வலிமையைப் புகழ்கிறது; பாம்பு போன்ற பகைவர்களையும் உறுதியான கோட்டைகளையும் சிதைத்து வென்றதையும், தாராளமாக யாகம் செய்பவர்களை அவர் காத்ததையும் நினைவூட்டுகிறது. கவியின் மக்களுக்காக ‘பூமியின் மேல் விண்ணைப் போல’ விரிந்த செழிப்பு—செல்வம், மாடுகள், வளமான வயல்கள்—அருளுமாறு இந்திரனிடம் வேண்டுகிறது. சோமத்தைப் பிழிந்து ஸ்தோத்திரம் செலுத்துவோருக்கு, இந்திரனின் அண்ட வெற்றிகள் (விருத்ரவதம், பகை அடக்கம்) கண்கூடான வளமாக வழங்கப்படுகின்றன என்பதைக் கீதங்கள் இணைக்கின்றன.
Sukta 6.21
இந்த ஸூக்தம் வலிமையான ஹவிகளாலும் ரதத்தில் அமர்ந்த ஊக்கங்களான ‘தீḥ’ (dhīḥ) மூலமும் இந்திரனை அழைக்கிறது; அவர் எப்போதும் இளமையுடன், அழியாத வல்லமையாக இருந்து விரிந்த செல்வமும் வெற்றியும் அளிப்பவர் எனப் புகழ்கிறது. பகைமைச் சக்திகளான ‘ரக்ஷஸ்’ (rakṣas) என்பவற்றை எதிர்கொண்டு, வஜ்ரம் தாங்கும் பழமையான தோழன் இந்திரன் அவற்றைத் துரத்த வேண்டுமென வேண்டுகிறது. முடிவில் நடைமுறை வேண்டுதல்: பாதை அமைப்பவனாகவும் முன்னோடியாகவும் இந்திரன் எளியதும் கடினமுமான இரு வழிகளிலும் விழித்தெழுந்து வழிநடத்தி, வழிபடுவோரை வலிமைக்கும் நிறைவுக்கும் (வாஜ) கொண்டு சேர்க்கட்டும்.
Sukta 6.22
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—அவர் எங்கும் அழைக்கத் தகுதியானவர், சத்தியமானவர், வலிமையில் காளைபோன்றவர், மேலும் பல செயல்திறன் மிக்க சக்திகள் (மாயாஃ) உடைய அதிபதி. அசையாததுபோல் தோன்றுவதை உடைத்தலும், கட்டப்பட்டதை விடுவித்தலும் போன்ற அவரது எதிர்க்க முடியாத வீரச் செயல்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன; பின்னர் யாகத்தில், இணைக்கப்பட்ட சக்திகள் (நியுத்) உடன் இந்திரன் வருமாறு நேரடியாக அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது. நோக்கம் புகழ்ச்சியோடு சேர்ந்து சடங்கு முறையான அழைப்பாகும்; யாகத்தில் பாதுகாப்பு, வெற்றி, மற்றும் வரப்பிரதானம் பெறுவதற்காக.
Sukta 6.23
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—அவர் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்கும் வலிமையின் அதிபதி; சோமம் பிழியும் யாகச் செயலும், பாரத்வாஜ ரிஷிகளின் ஊக்கமூட்டிய ஸ்தோத்திரங்களும் அவரை ஈர்க்கின்றன. அவர் தமது ஹரித (மஞ்சள் நிற) குதிரைகளுடன் வரவும், வஜ்ரத்தை ஏந்தவும், வழிபடுவோர்க்கு அமைதியளிக்கும் செழிப்பு, பாதுகாப்பு, மேலும் ‘அனைத்தும் விரும்பத்தக்க’ நிறைவான வளம் அளிக்கவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.24
ரிக் வேதம் 6.24 என்பது பரத்வாஜர் இயற்றிய திரிஷ்டுப் பாவத்தில் அமைந்த ஸூக்தம்; இதில் இந்திரன் சோமம் அருந்தும், வாக்கை ஒளியூட்டும் அரசனாகப் புகழப்படுகிறான். ஸ்தோத்திரங்களும் யாகமும் அவனைத் தூண்டி, பலம், வெற்றி, பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை அருளச் செய்கின்றன. மலைக்குள் இருந்து வெடித்தெழும் நீர்ப்பாய்ச்சலைப் போலக் குமிழ்ந்து பெருகும் இந்திரனின் ஆற்றல் இங்கு கொண்டாடப்படுகிறது; இறுதியில் தலைவரையும் வழிபாட்டாளர்களையும் இல்லத்திலும் காட்டுப்புறங்களிலும் காக்க வேண்டி நேரடியாக வேண்டுதல் செலுத்தப்படுகிறது, அவர்கள் வீரமிகு சந்ததியுடன் நீண்ட ஆயுள் வாழும்படியாக.
Sukta 6.25
இது பரத்வாஜரின் இந்திரனைப் போற்றும் அழைப்பு-ஸ்தோத்திரம்; ஒப்பற்ற வ்ருத்ரஹன் (வ்ருத்ரனை வதைத்தவன்) என இந்திரனை வேண்டி, அவரது உதவியின் ஒவ்வொரு நிலையும்—அருகோ தொலையோ, உயரமோ தாழ்வோ—வழிபாட்டாளர்களை மோதல்களைத் தாண்டச் செய்யுமாறு பிரார்த்திக்கிறது. இதில் இந்திரனின் அஜேயத்தையும் எல்லா உயிர்களின்மேலும் உள்ள அவரது மேலாதிக்கத்தையும் புகழ்ந்து, பகைமையான ‘அதேவ’ (தேவரல்லாத) சக்திகளை அடக்குமாறு வேண்டுகிறது; அப்பொழுது பாடுவோர் பாதுகாப்பான, விரிந்த விடியற்காலங்களையும் நீடித்த செழிப்பையும் அடையலாம்.
Sukta 6.26
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனை நோக்கிய போர்மிகு, பாதுகாப்பு வேண்டுகோளான அழைப்பு. பாரத்வாஜப் பாடகர் பாடும் ஸ்தோத்திரத்தை அவர் கேட்டு, வெற்றிக்காக மக்கள் கூடும் “தீர்மான நாளில்” கடுமையான உதவியை அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் இந்திரனின் நிரூபிக்கப்பட்ட வீரச் செயல்கள்—சம்பரனை வதைத்தது மற்றும் திவோதாசனைப் பாதுகாத்தது—சிறப்பாக நினைவுகூரப்பட்டு, அவற்றையே இன்றைய உதவிக்கான ஆதாரமாகக் கொண்டு, யஜமானர்களுக்கு வலிமை, கோ-செல்வம்/செல்வம், மற்றும் அரசாட்சித் தலைமை (சார்வபௌம அதிகாரம்) கிடைக்க வேண்டுமென பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 6.27
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் மயக்கமூட்டும் மர்மமான வலிமையை ஆராய்கிறது—சோமம் ஊட்டும் பரவசமும் நட்புறவும் அவனைப் போரில் தீர்மானமான வெற்றிக்குக் கொண்டு செல்கின்றன என்பது எவ்வாறு என்பதைக் கூறுகிறது. பின்னர் அவன் செய்த குறிப்பிட்ட வீரச் செயல்களை நினைவூட்டுகிறது (சேஷன், வ்ரசீவந்தன் போன்ற பகைவர்களை வதைத்தல்) மற்றும் இறுதியில் யாஜ்ஞிக–புரோகிதச் சூழலுக்குச் சென்று, அங்கு அரச ஆதரவாளர்கள் தாராளமாக தக்ஷிணை அளிக்கின்றனர்; இதன் மூலம் இந்திரனின் சக்தி செழிப்பு மற்றும் ஆதரவு/புரவலத்துடன் இணைக்கப்படுகிறது.
Sukta 6.28
ரிக் வேதம் 6.28, பரத்வாஜரின் புகழ்பெற்ற கோ‑ஸூக்தம், கோஷ்டம்/கோசாலை (மாட்டுத் தளம்) நோக்கி மாடுகள் வருவதையும் அங்கே நிலைபெறுவதையும் செழிப்பு, மகிழ்ச்சி, வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் ஆதாரமாக ஆசீர்வதிக்கிறது. மாடுகள் சுபமான, பலவடிவமான, சந்ததி அளிக்கும் சக்திகளாகப் புகழப்படுகின்றன—உஷா போன்ற ஒளிர்வும் இந்திரனின் வலிமையும் தொடர்புடையவையாக—அவற்றின் பால், பெருக்கம் (உர்பத்தி) மற்றும் பாதுகாப்பு இடையறாது இல்லத்தையும் யாகத்தையும் போஷிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 6.29
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் ஸூக்தம், வழிபடுவோரை இந்திரனை நம்பத்தகுந்த நண்பன் (சகா) என்றும் வல்லமைமிக்க அருளாளன் என்றும் நோக்கச் செய்கிறது; பாதுகாப்பும் விரிந்த உதவியும் அளிக்க அவரை அழைக்கிறது. சோமயாகத்தின் சூழலில்—பிழிந்த சோமம், தயாரிக்கப்பட்ட அன்ன-அர்ப்பணம், பாடப்படும் உக்தங்கள்—இந்திரப் புகழ்ச்சி நிறுவப்படுகிறது; இதனால் யாகமே இந்திரனின் வெல்லமுடியாத சக்தி செயல்படும் வழியாகி, தடைகள் (விருத்ரர்கள்) உடைக்கப்பட்டு, பகைமை கொண்ட சக்திகள் (தஸ்யுக்கள்) அடக்கப்படுகின்றன.
Sukta 6.30
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், தேவனின் இடையறாது வளர்கின்ற வீரசக்தியையும் செல்வமும் நிறைவையும் வழங்குவதில் தவறாத தாராளத்தையும் போற்றுகிறது. இதில் இந்திரனின் பிரபஞ்சச் செயல்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன—மலையைப் பிளத்தல், அடைக்கப்பட்ட நீர்களைத் திறத்தல், மற்றும் உலகங்களை நிறுவுதல்—அதனால் வழிபடுபவன் நிலைத்தன்மை, வெற்றி, மற்றும் வளமையில் பங்குபெறலாம்.
Sukta 6.31
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், செல்வத்தின் ஒரே அதிபதியாகவும், மக்களைத் தன் கரங்களில் தாங்குபவராகவும், இல்லம், நீர், சந்ததி, சூரியன் ஆகிய அனைத்திடத்திலும் போற்றப்படுபவராகவும் அவரைத் துதிக்கிறது. பசுக்கள்/ஒளியை நாடிய முயற்சியில், குத்ஸனுடன் சேர்ந்து சுஷ்ணன் மற்றும் பிற தடையிடுபவர்களை வென்று பெற்ற அவரது வீர வெற்றிகள் இதில் நினைவுகூரப்படுகின்றன. இறுதியில், இந்திரன் தன் ரதத்தில் ஏறி, விரிந்த பாதைகளின் வழியாக வந்து, வழிபாட்டாளரின் அழைப்பை வலிமையாகக் கேட்கப்படுமாறு செய்யுமாறு வேண்டுகிறது.
Sukta 6.32
பரத்வாஜரின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டு, புதிதாக வடிவமைக்கப்பட்ட வாக்கால் இந்திரனைப் புகழ்கிறது. வஜ்ரத்தை ஏந்தும் வஜ்ரின் என்றும், கோட்டைகளை உடைக்கும் புரந்தர என்றும் அவனுடைய எதிர்க்க முடியாத வலிமை கொண்டாடப்படுகிறது. ஊக்கமூட்டப்பட்ட ரிஷிகளும் அக்னியைத் தாங்கும் புரோகிதர்களும் உடன் இந்திரன் பெற்ற வெற்றியை இது நினைவூட்டுகிறது; இறுதியில் நீர்கள் விடுவிக்கப்படுதல்/பெறப்படுதல் கூறப்படுகிறது—அது உயிர், வளம், மற்றும் தடையற்ற அடைவு ஆகியவற்றின் சின்னமாகும்.
Sukta 6.33
இந்திரனை நோக்கி அமைந்த இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், வெற்றி, வளம், மற்றும் உரிய அனுபவ-இன்பத்தை அளிக்க வல்ல, தேவனின் மிக வலிமையான “மத” (வீரத் தூண்டுதலான உற்சாக-மயக்கம்) அருள வேண்டி வேண்டுகிறது. போரில் தடையூட்டும் சக்திகளை எதிர்த்து இந்திரன் செய்த தீர்மானமான வதையை நினைவுகூர்ந்து, முடிவில் அவன் பாதுகாப்பை வேண்டுகிறது—உடனடி தேவைகளில் மட்டுமல்ல, “அப்பால்”வும், தொலைவிலுள்ள ஒளிமிகு விண்ணுலக நிலையிலும்.
Sukta 6.34
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், பழமையானதும் எப்போதும் புதுப்பித்துக் கொண்டே ஓடும் புகழ்ச்சிப் பெருக்கை ஒருங்கே சேர்க்கிறது; அது இந்திரனில் வந்து ‘ஒன்றுகூடி’ நிற்கிறது, மேலும் அவரிடமிருந்தே விரிந்த ஊக்கமாக ‘வெளியே பாய்ந்து’ செல்கிறது. இந்திரனின் அயராத, தீராத தன்மை வலியுறுத்தப்படுகிறது—எந்த எண்ணமும் எந்தச் சொல்லும் அவரை முழுமையாக விவரித்து முடிக்க இயலாது—மேலும் வ்ருத்ரனை வென்ற அவரது மாதிரிப் போர்-வெற்றி நினைவூட்டப்பட்டு, வழிபடுபவர்க்கு பாதுகாப்பு, வளர்ச்சி, மற்றும் வாழ்வின் நிறைவு உறுதியாகும் எனக் கூறப்படுகிறது.
Sukta 6.35
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம் அவசரமான வேண்டுதல்களின் தொடராகும்: கவிஞன் மீண்டும் மீண்டும் “எப்போது?” என்று கேட்கிறான்—இந்திரன் பிரஹ்மன் (ஊக்கமூட்டப்பட்ட வாக்கு)க்கு வலிமை அளிப்பார், ஸ்தோத்ர/ஸ்தோம (புகழ்பாடல்)த்தை வளப்படுத்துவார், யஜமானனின் அழைப்பிற்கு வருவார். இறுதியில் இந்திரனின் இயல்பான செயல் வெளிப்படுகிறது—மூடப்பட்ட கோட்டையை உடைத்து திறத்தல்—அதனால் “ஒளிர்-பால் பொழியும் பசு” (ஒளிமிகு வளத்தின் உருவகம்) வறண்டு போகாது; உள்ளிருக்கும் அங்கிரஸ்-சக்திகள் தூண்டப்பட்டு மறைந்த செல்வங்களை வெளிக்கொணரும்.
Sukta 6.36
இந்தச் சுருக்கமான பாரத்வாஜ ஸூக்தம், பூமியில் நிலைபெற்றோர்க்கு எப்போதும் அருகிலிருக்கும் உற்சாகம், செல்வம், வெற்றிப் பராக்கிரமம் ஆகியவற்றின் ஆதாரமாக இந்திரனைப் புகழ்கிறது. எல்லா சக்திகளும் ஸ்தோத்திரங்களும் நதிகள் கடலில் கலப்பதுபோல் இந்திரனிடமே ஒன்றுகூடுகின்றன என்று வர்ணிக்கிறது. இறுதியில், அவர் ஹவியைச் செவிமடுத்து, யுகம் யுகமாக எப்போதும் புதுப்படும் வலிமையால் வழிபடுவோரைத் தாங்கி அருள வேண்டுமென நெருக்கமான வேண்டுதல் நிறைகிறது.
Sukta 6.37
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் ஸூக்தம், செம்மஞ்சள் (கபிஷ) குதிரைகள் இழுக்கும் அனைத்துவரங்களையும் அளிக்கும் தமது ரதத்தில் இந்திரன் விரைந்து வந்து, கவிஞர்களுடன் சோமப் பருகலின் பரவசமான அமர்வு (சதமாத)-இல் கலந்து கொள்ளுமாறு அழைக்கிறது. இதில் இந்திரன் நிலையான, நீடித்த வலிமையை அளிப்பவனாகவும், வ்ருத்ரனை உறுதியாகச் சங்கரிப்பவனாகவும் போற்றப்படுகிறான்; இதனால் வழிபடுவோருக்கு செல்வவளம், ஊக்கமூட்டும் வாக்கு, மற்றும் வெற்றியளிக்கும் பராக்கிரமம் உறுதியாகக் கிடைக்குமாறு வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.38
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம் ஒளிமிக்க “இந்திர-ஹூதி” (இந்திரனை அழைக்கும் வேண்டுகோள்) ஒன்றை எழுப்பி, மக்களின் ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனை/உள்ளுணர்வை அவர் ஏந்தி, அவர்களுக்கு தானங்களும் பாதுகாப்பும் வென்று அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் இந்திரன் பழம்பிறப்புடையவனும் அஜரனும் எனப் புகழப்படுகிறான்—அவனிடமே மந்திரம் (ப்ரஹ்மன்) மற்றும் பாடல் (கிரஹ்) ஒன்றிணைந்து இசைவு பெறுகின்றன. முடிவில், பிரபஞ்சத்தை “மூடுபவன்” எனக் கருதப்படும் வ்ருத்ரனுக்கு எதிரான போர்களில் உதவுமாறு அவசரமான அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது.
Sukta 6.39
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் இந்திரனை (சோம/இந்துவின் ஒளிர்வு நிழலுடன்)ப் புகழ்கிறது—அவரை ஆதிகால அரசனாகக் கூறி, அவர் ஊக்கமூட்டும் வாக்கைத் தீப்பற்றச் செய்கிறார், இரவும் விடியலும் சுழலும் ஒழுங்கை ஒளியூட்டுகிறார், மேலும் ஷியின் ஸ்தோத்திரத்திற்கு வலிமை அளிக்கிறார். வழிபடுபவரின் செழிப்பு மற்றும் சரியான உச்சரிப்பிற்காக, தெய்வீக ‘இஷஃ’—வளமும் ஊக்கமும் தரும் தூண்டுதல்கள்—அதிகரிக்க வேண்டுமெனவும், உயிர் தாங்கும் சக்திகளை இயக்க வேண்டுமெனவும் வேண்டுகிறது: நீர்கள், குணமளிக்கும் மூலிகைகள், வளமான காடுகள், பசுவின் ஒளி/பிரகாசம், குதிரைகள், மற்றும் மனித வலிமை.
Sukta 6.40
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸ்தோத்திரம், அக்னி ஏற்றப்பட்டு சோமம் பிழியப்படும் வேளையில், தேவர் யாகத்திற்குத் துரிதமாக வருமாறு அழைக்கிறது; அவர் பானம் செய்து மகிழ்வுற வேண்டுமென வேண்டுகிறது. கவிஞன், இந்திரன் யோகத்தை (ரதக் குதிரைகளை) அவிழ்த்து, வழிபாட்டு கூட்டத்துடன் அமர்ந்து, வலிமை, ‘சுவிதா’ (நல்ல வழிச்செலுத்தல்/கல்யாணகரமான பயணம்), மற்றும் பாதுகாப்பை அளிக்குமாறு பிரார்த்திக்கிறான். இந்திரன் வானத்தில் தொலைவில் இருந்தாலும் அல்லது தன் மறைந்த ஆசனத்தில் இருந்தாலும், மருதர்களுடன் சேர்ந்து இந்த யாகச் சடங்கை காக்குமாறு அவர் வேண்டப்படுகிறார்.
Sukta 6.41
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், வஜ்ரம் தாங்கிய தேவனைச் சினமின்றி யாகத்திற்கருகே வருமாறு அழைத்து, அவருக்காக “தெளிவாகப் பாயும்” புதிதாகப் பிழிந்த சோமத்தை அருந்துமாறு வேண்டுகிறது. இந்திரனின் வலிமைக்காகத் தயார் செய்யப்பட்ட ஊக்கமளிக்கும் துளியாகச் சோமத்தைப் புகழ்ந்து, காணிக்கையால் மகிழும் இந்திரன் போர்மோதல்களிலும் பல குலங்கள்/ஜனங்களிடையிலும் எங்களைப் பாதுகாக்க அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 6.42
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், யாகச் சமூகத்தைச் சோமத்தையும் எல்லா “நிறைவுகளையும்” வீர நரன்—இந்திரன்—அருகே கொண்டு வருமாறு ஊக்குவிக்கிறது; அவர் நேர்வழி செல்லும், இலக்கை அடையச் செய்யும் சக்தி; பின்னடையாதவன். சரியான அர்ப்பணமும் புகழ்ச்சியும் இந்திரனின் விழித்த அறிவும் துணிவான வளர்ச்சியும் உடன் இணைக்கப்படுகின்றன; மேலும் யஜமானனை நோக்கி வரும் பகைமையான பேச்சு, சாபங்கள், தாக்குதல்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து காக்க அவனது பாதுகாப்பு வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.43
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம் ஒரு செறிவான சோம-அழைப்பாகும்; இதில் இந்திரனின் வீரச் செயல்கள் நினைவூட்டப்படுகின்றன—திவோதாசனுக்காக ஶம்பரனை அடக்குதல், கல்லிலிருந்து ‘மாடுகள்/கதிர்கள்’ விடுவித்தல், மேலும் தாராளமான யஜமானன்/தானதாரரிடத்தில் வெற்றிவலிமையை நிறுவுதல். ஒவ்வொரு மந்திரமும் மறுபாடல் போன்ற அழைப்பை மையமாகக் கொண்டுள்ளது—“இதோ, உமக்கான அதே சோமம், ஓ இந்திரா, பிழிந்து வைத்தது; அருந்து”—என்று; இதனால் ஸ்துதி (stuti) நேரடியாக ஹவிஸ்/ஆஹுதி (havis) உடன் இணைக்கப்படுகிறது. நோக்கம் இந்திரனை சோம-பிழிப்பிடத்துக்கு வரவழைத்து, அவரின் மது/மத (உல்லாச உற்சாகம்) புதுப்பித்து, யஜமானனுக்கும் தானதாரருக்கும் பாதுகாப்பு, வெற்றி, மற்றும் செல்வ-பெருக்கம்/பரிசளிப்பு வளம் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துவதாகும்.
Sukta 6.44
ரிக் வேதம் 6.44 ஒரு வலிமையான இந்திர ஸ்தோத்திரம். இதில் பாரத்வாஜ ஷி புதிதாகப் பிழிந்த சோமத்தை இந்திரனின் உச்ச உற்சாகப் பானமாக அர்ப்பணித்து, அவரை யாகத்தின் அரசனாகவும் செல்வம், வெற்றி, ஒளிமிகு வல்லமை வழங்குபவராகவும் போற்றுகிறார். இச்சூக்தம் மீண்டும் மீண்டும் சோமத்தின் ‘மது/மத’ (பரவசம்) என்பதை இந்திரனின் உலகைத் தாங்கும் செயல்களுடன் இணைக்கிறது—வழிகளைத் திறத்தல், ரதத்திற்கு வலிமை அளித்தல், மேலும் வானமும் பூமியும் நிலைபெறத் துணைபுரியும் ருத/பிரபஞ்ச ஒழுங்கை நிறுவுதல்.
Sukta 6.45
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனை இளமைத் தோழனாகவும் மீட்பாளனாகவும் போற்றுகிறது; அவர் குலங்களை அபாயத்திலிருந்து வழிநடத்தி காப்பாற்றி, கவியின் அழைப்பிற்கு பாதுகாப்பும் அருளும் அளித்து பதிலளிக்கிறார். இதில் வீர நினைவு (முன்னர் துர்வசர் மற்றும் யதுவுக்கு இந்திரன் அளித்த வழிகாட்டல்) தற்போதைய உதவி வேண்டுதல்களுடன் பின்னப்பட்டு, இறுதியில் தானஸ்துதி இடம்பெற்று, தாராளமான ஆதரவாளரின் கொடையைக் கொண்டாடுகிறது—தெய்வ வல்லமையும் மனிதக் கொடையும் இணைந்து ṛta-வையும் செழிப்பையும் நிலைநிறுத்துகின்றன என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
Sukta 6.46
பரத்வாஜரின் இந்த இந்திர ஸூக்தம், ஒவ்வொரு தடையிலும் (வ்ருத்ர) பயணத்தின் ஒவ்வொரு திருப்புமுனையிலும் உறுதியான “சத்திய ஆண்டவன்” என தேவனை அழைக்கிறது; வெற்றி, வலிமை, மேலும் வாஜ (சக்தி, பரிசு, நிறைவு) பெற வேண்டி வேண்டுகிறது. புகழ்பெற்ற மனித வம்சங்களில் வீர வல்லமையை இந்திரன் பகிர்ந்தளித்ததை நினைவுகூர்ந்து, அதே வெற்றியளிக்கும் ஆற்றலைப் பாடகரின் சமூகத்திற்கும் அருளி, போரில் பகைவர்களை வெல்லச் செய்யுமாறு வேண்டுகிறது. இறுதிப் பகுதியில் வேகமான, நதி போன்ற உருவகங்களில், அழைப்பை நோக்கி சக்திகள் ஒன்று சேர்வதைச் சுட்டுகிறது; இதனால் இந்திரன் ஆற்றல்களைச் சேகரித்து, மீட்டெடுத்து, அவற்றை ஒளிக்குத் திசைநடத்தும் திறன் கொண்டவன் என்பதும் வெளிப்படுகிறது.
Sukta 6.47
பரத்வாஜரின் இந்த திரிஷ்டுப் பாடல், சோமத்தால் வலிமை பெற்ற அடக்கமறியாத போர்வீரன் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—அவன் அகமும் புறமும் ஆகிய இரு போரிலும் வெற்றியாளர். பிழிந்த சோமத்தின் இனிமையும் ஆற்றலும் இருந்து தொடங்கி, மனிதக் குலங்களிடையே இந்திரனின் பொங்கும் வீரத்தை வர்ணித்து, இறுதியில் ரதம் முன்னெடுக்கும் போரில் பாதுகாப்பு, ஒருங்கிணைந்த வலிமை, மற்றும் வெற்றிக்கான வேண்டுதல்களுடன் நிறைவடைகிறது.
Sukta 6.48
இந்த ஸூக்தம் முதன்மையாக அக்னி ஜாதவேதஸை உயர்த்திப் பாடுகிறது—யாகத்தின் எப்போதும் புதுப்பிக்கப்படும் பெறுபவராக, “ஆஹுதி மீது ஆஹுதி” என்றும் “சொல் மீது சொல்” என்றும் புகழப்படுபவராக, மேலும் வழிபடுபவருக்கு தக்ஷம் (dakṣa), ஒற்றுமை, மற்றும் மங்களமான முன்னேற்றத்தை அளிப்பவராக. பின்னர் இது ஒரு பிரபஞ்ச-யாஜ்ஞிகக் காட்சியாக விரிகிறது: மருத்-கணத்தைப் போஷிக்கும் ஊக்கம், மற்றும் முடிவில் வானமும் பூமியும் ஒருமுறை-மட்டும் நிகழ்ந்த தனித்துவமான நிறுவல், மேலும் தாய்த் தத்துவமான ப்ரிஷ்ணீ (Pṛśnī) யிலிருந்து ஊட்டம் முதன்முதலில் பால் போலக் கறக்கப்பட்ட ஆதிம நிகழ்வு பற்றிய சிந்தனை. நோக்கம்—அக்னியை நடுநிலை நண்பனாகவும் அமர ஞானியாகவும் நிறுவுவது; அவர் யாகத்தைச் சுமந்து நடத்துகிறார், காக்கிறார், மற்றும் மனிதச் செயலை உலகின் முதல் ஒழுங்கமைப்புடன் ஒத்திசைக்கிறார்.
Sukta 6.49
இந்த ஸூக்தம் விரிவான அழைப்பாகும்; முதலில் ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) மற்றும் நேர்மையான நடத்தையின் காவலர்களான மித்ர–வருணரை நோக்கி—அவர்கள் வரவும், கேட்கவும், அக்னியின் செயல்திறன் மிக்க சக்தியுடன் சேர்ந்து மங்களகரமான பாதுகாப்பை அளிக்கவும் வேண்டுகிறது. பின்னர் இது பல தெய்வங்களை உள்ளடக்கிய பிரார்த்தனையாக விரிகிறது (பாதைகளின் வழிகாட்டியான பூஷன் உட்பட); இதில் ஊக்கமூட்டும் வாக்கு, பாதுகாப்பான பயணம், ஆதரவின் ஒளிமிகு “ஓடைகள்”, மேலும் இறுதியில் நிலையான செழிப்பு, உறுதியான குடியிருப்பு, மற்றும் தெய்வமற்ற/அதர்மப் பகைமை மீது வெற்றி ஆகியவை வேண்டப்படுகின்றன.
Sukta 6.50
ரிக் வேதம் 6.50 என்பது விரிந்த, பாதுகாப்பை வேண்டிய அழைப்பு; இதில் அதிதி மற்றும் ஆதித்யர்கள்—முக்கியமாக வருணன், மித்ரன், அர்யமன்—அக்னி, சவித்ரு, பகன் ஆகியோருடன் சேர்த்து அழைக்கப்பட்டு, அருள், காவல், நலன் ஆகியவை வேண்டப்படுகின்றன. மரியாதையுடனான அழைப்பு மற்றும் புகழ்ச்சியிலிருந்து தொடங்கி, அடைக்கலம், ருதம் (சரியான ஒழுங்கு/தர்ம-ஒழுங்கு) நிலைபெறுதல், மற்றும் மங்களகரமான கொடைகள் ஆகியவற்றிற்கான தெளிவான வேண்டுதல்களுக்குச் செல்கிறது; இறுதியில் பாரத்வாஜ குலத்தின் தன்னுறுப்புக் குறிப்பால் கூட்டுப் பூஜைச் செயலை உறுதிப்படுத்தி முடிகிறது.
Sukta 6.51
இந்த ஸூக்தம் ṛta (பிரபஞ்ச/நெறி ஒழுங்கு) காக்கும் மித்ரன்–வருணனைப் புகழ்கிறது. உண்மையை வெளிப்படுத்தி மனித நடத்தை வழிநடத்தும் அவர்களின் அனைத்தையும் காணும் “கண்” (சூரியத் தாரிசனம்) இங்கு வேண்டப்படுகிறது. ஆதித்யர்கள் வழிபாட்டாளரைப் பிழை, பகைமை, குழப்பம் ஆகியவற்றிலிருந்து காத்து, சமூகத்தை பாதுகாப்பான, மங்களகரமான பாதையில் நடத்தி, இறுதியில் ஸ்வஸ்தி (நலன்) மற்றும் வளம்/செழிப்பு அளிக்க வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 6.52
விச்வே தேவாஃ (அனைத்து தேவர்கள்) குறித்த இந்த ஸூக்தம், கவியின் வாக்கை கேட்கவும், யாகச் சடங்கைப் பாதுகாக்கவும், யஜமானனுக்கு நலன் அளிக்கவும் முழுத் தெய்வக் கூட்டத்தையும் ஒன்றுகூட அழைக்கிறது. இதில் கூர்மையான எதிர்வாதத் தன்மையும் ஓடுகிறது: பிரஹ்ம-த்விஷ் (புனித வாக்கு/பிரஹ்மத்தை வெறுப்பவன்) மற்றும் வழிதவறிய அல்லது எல்லை மீறும் ஆஹுதி அளிப்பவன் அடக்கப்பட்டு பாதையிலிருந்து வீழச் செய்யப்பட வேண்டும். இறுதியில், எரியூட்டப்பட்ட அக்னியின் அருகே ஒரு முறையான அழைப்புக் காட்சி அமைந்து, அனைத்து தேவர்களும் ஆஹுதியில் மற்றும் சமூகத்தின் புனிதச் சபையில் மகிழ வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 6.53
இந்த ஸூக்தம் பாதைகளின் ஆண்டவனான பூஷனை (பதஸ்பதி) அழைக்கிறது; அவர் தன் வழிகாட்டும் சக்தியை ரிஷியின் தி/சிந்தனையுடன் இணைத்து, பாதுகாப்பான பயணம், சரியான திசை, மற்றும் போஷண/வாழ்வாதாரப் பெறுதலில் வெற்றியை அருள வேண்டுமென வேண்டுகிறது. மேலும், தடுக்கி வைத்திருப்பவனான பணி (Paṇi) குவித்து மறைத்த செல்வத்தைப் பிளந்து வெளிப்படுத்தி, மறைந்துள்ள ‘பிரிய’ நிதிகளை வழிபாட்டாளரின் நியாயமான உரிமைக்குள் கொண்டு வருமாறும் பூஷனை வேண்டுகிறது. இறுதியில், பசுக்கள், குதிரைகள், மற்றும் உயிர்தரும் நிறைவைப் பெற்று அனுபவத்திற்கும் அர்ப்பணத்திற்கும் உதவும் வெற்றியுடனான ஆண்மையான ஊக்கம் (தீ) கிடைக்கப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 6.54
இந்த ஸூக்தம் பூஷனை அழைக்கிறது—வழிகாட்டும் ஞானியாக, வழிபடுபவனை நேர்வழியில் நடத்துபவராக, பயணியும் யஜமானனும் பாதுகாக்கப்படும்படி காப்பவராக, இழந்ததை மீட்டுத் தருபவராக. பத்து மந்திரங்களிலும் கவிஞன் சரியான வழிநடத்தல், பாதுகாப்பான பயணம், மேலும் ஸோமப் பிழிதலிலும் வாழ்க்கைப் பயணங்களிலும் தேவனின் செயல்வீரியமான உடனிருப்பையும் வேண்டுகிறான். ஸூக்தம் ஒரு பாதுகாப்புச் சித்திரத்தில் முடிகிறது: பூஷன் தமது வலது கையால் பக்தனைச் சுற்றி வளைத்து காக்கிறார்; காணாமற்போனதையோ திருடப்பட்டதையோ மீண்டும் கொண்டு வருகிறார்.
Sukta 6.55
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் முதன்மையாகப் பூஷனைப் புகழ்கிறது—அவரை ṛta (சரியான இயக்கமும் ஒழுங்கும்) என்பதின் வழிகாட்டி, காவலன் என அழைக்கிறது. ‘வாரும்’ என்று வேண்டி, வழிபாடாளனைப் பாதுகாப்பாக நடத்தும் சாரதியாக அவர் அமைய வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறது. பயணம் மற்றும் யோகம்/இணைப்பு பற்றிய உருவகங்கள்—ஆடுகள் இழுக்கும் பூஷனின் ரதம்—இவற்றோடு, கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுதலைவும், வாழ்க்கைப் பாதைகளில் செழுமையான, ஒளிமிக்க வழிநடத்தலும் வேண்டி ஆழமாகக் கோருகிறது.
Sukta 6.56
பூஷணனை நோக்கிய இந்தச் சிறு ஸூக்தம் வழிகாட்டல், பாதுகாப்பு, மற்றும் முழுமையான நலன் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது. தெய்வத்தை வெறும் பெயர்-அடையாளங்களாலும் வெளிப்புற வர்ணனைகளாலும் பிடிக்க முடியாது; உண்மையான அறிதலும் வாழ்வில் நிலைபெறும் உறவுமூலமே அவர் அறியப்படுகிறார் என்பதைக் கூறுகிறது. வெளிப்புற விளக்கங்களைத் தாண்டி பூஷணனின் இயல்பைச் சுட்டிக்காட்டி, வழிபடுபவரின் நோக்கம் வெற்றியடைய வேண்டி வேண்டுகிறது; இறுதியில் இன்று மற்றும் நாளைக்கும் பாதுகாப்பும் முழுமையும் அளிக்கும் தெளிவான ஆசீர்வாதத்துடன் முடிகிறது.
Sukta 6.57
இந்தச் சிறு ஸூக்தம் இந்திரன் மற்றும் பூஷன் ஆகிய இருவரையும் இணைந்து அழைக்கிறது—நண்புணர்வுடைய துணைத் தெய்வங்களாக, அவர்கள் ஸ்வஸ்தி (பாதுகாப்பான நலநிலை) மற்றும் வாஜஸாதி (வலிமை, வளம், வெற்றி ஆகியவற்றின் பெறுதல்) ஆகியவற்றை உறுதிசெய்வோர். இதில் ருத-நியமத்தால் நடத்தப்படும் இந்திரன் மகத்தான நீர்களை விடுவித்து முன்னே நடத்தும் நிகழ்வு நினைவூட்டப்படுகிறது; வழிகாட்டியாக பூஷன் உடன் செல்கிறார். முடிவில், சாரதியைப் போல கட்டுப்பாட்டுக் கயிறுகளை இறுக்குவது போன்று பூஷனை ‘எழுப்பி’ ஊக்குவிக்கிறது—பயணம் நேராகவும் பாதுகாப்பாகவும் நகர்வதற்காக.
Sukta 6.58
பூஷணனைப் பற்றிய இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், அவரை பலவல்லமையுடைய வழிகாட்டியாகப் புகழ்கிறது; அவரது ஒளிமிகு, வணங்கத்தக்க வடிவங்கள் தமது சொந்த ஸ்வதா (இயல்பான ஒழுங்கு/நியதி) மூலம் எல்லாப் பாதைகளையும் செயல்களையும் காக்கின்றன. இதில் பூஷணன் ‘பொன் பாத்திரங்களில்’ கடலும் நடுவெளியும் வழியாக சூரியனின் பணிக்காகச் செல்கிறார் என வர்ணிக்கப்படுகிறது; இறுதியில் அவர் விண்ணிலிருந்து பூமிவரை உறவினராகவும், இளா (ஊக்கமூட்டும் அழைப்பு)-வின் ஆண்டவனாகவும் விளங்குகிறார்—நன்மை தரும் கொடையும் பாதுகாப்பான பயணமும் அளிப்பவராக.
Sukta 6.59
இந்த ஸூக்தம் சோமயாகத்தில் இணைந்த வெற்றியாளர்களாக இந்திரன்–அக்னி என்ற இரட்டைத்தெய்வத்தைப் புகழ்கிறது: இந்திரன் வெற்றியைப் பெறும் வலிமையாகவும், அக்னி அர்ப்பணிப்பை எடுத்துச் செல்லும் எரியும் புரோகித-இச்சையாகவும் வர்ணிக்கப்படுகிறார். அவர்களின் பழம்பெரும் செயல்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன; புதிர் போன்ற உருவகங்களால் அவர்களின் தெய்வீக ஆற்றல் எல்லைகளையும் கட்டுப்பாடுகளையும் புரட்டிப் போடக்கூடும் எனச் சுட்டப்படுகிறது. இறுதியில் அவர்கள் வருகை தந்து பிழிந்த சோமத்தை அருந்தி, ஸ்தோத்திரத்தையும் யஜமானனையும் உயர்த்துமாறு அழைக்கப்படுகிறது.
Sukta 6.60
ரிக் வேதம் 6.60 இல் இரட்டைப் பேராற்றல் ‘இந்திராக்னி’ அழைக்கப்படுகிறது; இதில் வ்ருத்ரனை வதைத்த இந்திரன் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகிறார், மேலும் யாகத்தில் அந்த வெற்றியைச் செயல்படச் செய்யும் இணைச் சக்தியாக அக்னி காட்டப்படுகிறார். இந்த இரு வீரர்களும் தங்கள் வேகமான அணிகளுடன் வரவும், அர்ப்பணிப்புகளை ஏற்கவும், வழிபாட்டாளருக்குள் வலிமை, வளம், வெற்றியூட்டும் ஆற்றல் ஆகியவற்றை ஊற்றவும் வேண்டப்படுகிறது. யஜ்ஞம் என்பது தெய்வீகப் பராக்கிரமம் (இந்திரன்) மற்றும் புனித அগ্নி/ஒளி (அக்னி) ஒன்றிணைந்து தடையை உடைத்து ‘வாஜ’ (வெற்றி-சக்தி) யை வளர்க்கும் சங்கமப் புள்ளி என இந்த ஸூக்தம் வடிவமைக்கிறது.
Sukta 6.61
இந்த ஸூக்தம் சரஸ்வதியைப் புகழ்கிறது—அவரை வல்லமைமிக்க, உயிரளிக்கும் நதியாகவும், தகுதியான யஜமானர்களுக்கும் யாகம் செய்பவர்களுக்கும் வலிமை, வெற்றி, செழிப்பு அளிக்கும் தெய்வீக சக்தியாகவும் வர்ணிக்கிறது. தடைகளை உடைத்து, குவித்து மறைக்கும் சக்திகளான பணி (Paṇis)களை வெல்லும் அவரது பேராற்றலை நினைவுகூர்கிறது; மேலும் அவரது ஊட்டமளிக்கும் ஓடை சமூகத்தை வளமான, மங்களகரமான குடியிருப்பை நோக்கி வழிநடத்தி, பயனற்ற வறட்சியான இழப்பிலிருந்து விலக்க வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 6.62
இந்த ஸூக்தம் விடியற்காலத்தில் அஶ்வினௌ இரட்டையரைக் கூவி அழைக்கிறது—அவர்கள் வேகமிகு பாதைத் திறப்போர்; விண்ணின் விரிந்த வெளிகளைப் பரப்பி, கட்டுப்படுத்தும் எல்லைகளை அகற்றி, வழிபடுவோனை மங்கலமான வழிகளில் செலுத்துவோர். அவர்களின் புகழ்பெற்ற மீட்புச் செயல்கள் (குறிப்பாக கடலில் இருந்து புஜ்யுவை மீட்டது) நினைவுகூரப்பட்டு, உயிர்களை அபாயமும் மறைவும்/இருளும் இருந்து உயர்த்தி பாதுகாப்பு, ஒளி, செழிப்பு ஆகியவற்றில் நிலைநிறுத்தும் அவர்களின் ஆற்றல் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இறுதியில், எல்லா உலகங்களிலிருந்தும் யோகிக்கப்பட்ட தங்கள் படைகளுடன் அவர்கள் வரவேண்டும் என்றும், பாடுபவனுக்காக ஒளிமிகு செல்வத்தின் உறுதியாக மூடப்பட்ட ‘மாடு-தொழுவம்’ (கோ-பேனம்) கூட திறக்கப்பட வேண்டும் என்றும் ஷி வேண்டுகிறார்.
Sukta 6.63
இந்த ஸூக்தம் வேகமிகு தெய்வீக இரட்டையர் அஶ்வினௌ (நாஸத்யா) அவர்களை அழைக்கிறது—வழிபாட்டாளரின் பக்கம் தங்கள் ரதத்தைத் திருப்பி, தூதர் போன்ற அழைப்பாக அர்ப்பணிக்கப்படும் புகழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு. அவர்களின் ஒளிமிகு, கண்கூடாகத் தோன்றும் பிரகாசமும், நன்மை தரும் உதவியும்—முக்கியமாகப் போஷணம், பாதுகாப்பு, நலன் ஆகியவற்றை அளிக்கும் அவர்களின் ஆற்றலும்—புகழப்படுகிறது; இறுதியில், தாராளமான ஆதரவாளர்களுடன் சேர்ந்து, அவர்களின் அருள்மிகு அனுகிரகத்தின் விரிந்த பரப்பில் நாம் தங்கியிருப்போமாக என்ற சுருக்கமான வேண்டுதல் நிறைவு பெறுகிறது.
Sukta 6.64
இந்தச் சுருக்கமான உஷஸ்-ஸூக்தம், ஒளிவீசும் விழிப்பூட்டியாகிய உஷஸைத் துதிக்கிறது—அவள் பிரகாசிக்கும் அலைகளைப் போல உதயமாய் எழுந்து, எல்லா உயிர்களையும் இயக்கத்தில் செலுத்தி, உலகின் பாதைகளை “நடக்கத் தகுந்த, எளிதான”வையாக ஆக்குகிறாள். இங்கு ஒளியின் வருகை நேர்வழிப் முன்னேற்றத்துடன் இணைக்கப்படுகிறது—செழிப்பு, மனமுவந்த கொடை (தக்ஷிணா), மற்றும் வழிபடுபவரின் வாழ்க்கைப் பயணத்திற்கு பாதுகாப்பான கடத்தல்.
Sukta 6.65
உஷஸ் (விடியல்) தேவியைப் போற்றும் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், விண்ணில் பிறந்த மகளாகிய அவள் உதயமாகி மனித குடியிருப்புகளை விழிப்பூட்டி, நீண்ட இருளை விரட்டுவதை வரவேற்கிறது. கவிஞன் அவளிடம் காலத்திற்கேற்ற அருள்களை வழங்குமாறு வேண்டுகிறான்—செல்வம், வீரப் புதல்வர்/வலிமை, மேலும் பரந்தும் நிலைத்தும் இருக்கும் புகழ்—பண்டைக் காலத்தில் பாரத்வாஜ குலத்துக்கு அவள் அருளியதுபோல.
Sukta 6.66
இந்த ஸூக்தம் மருத்-கணத்தைப் புகழ்கிறது—ருத்ரனின் கடும், ஒளிவீசும் புதல்வர்கள்; புயல்-தேவர்கள்; அவர்களின் வேகமிகு ஆற்றல் விண்ணும் மண்ணும் என இரு உலகங்களையும் நடுங்கச் செய்து, அவற்றை ‘யோகம்’ கட்டியதுபோல் இணைக்கிறது. ப்ருஷ்ணியை வளமிகு பசு-தாயாகக் காட்டும் உருவகத்தின் மூலம் கவிஞன் அவர்களின் பிறப்பு, போஷணம், மேலும் மனிதர்களின் நன்மைக்காக வெளிப்படும் அவர்களின் பிரகாசமான சாரத்தை நினைவூட்டுகிறார். இந்த ஸூக்தத்தின் நோக்கம் புகழ்ச்சியும் அழைப்பும் ஆகும்: யாகத்திற்குப் மருதர்களை வரவழைத்து, அவர்களின் வலிமை, பாதுகாப்பு, மற்றும் வெற்றியைத் தூண்டும் ஊக்கம் வழிபாட்டாளரை வலுப்படுத்தச் செய்வது.
Sukta 6.67
இந்த ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணனைப் புகழ்கிறது—தம் (சத்தியம்/பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) என்பதின் முதன்மைத் தாங்கிகள்; அவர்கள் மக்களை “கயிறு/கட்டுப்பாடு” போல ஒன்றிணைத்து, அரசாட்சியின் வலிமை, காலம், மேலும் வானும் பூமியும் நிலைத்திருப்பதையும் தாங்குகின்றனர். அவர்களிடம் தவறாத பாதுகாப்பு, ஒழுங்கான ஆட்சி, மற்றும் வாழ்க்கைப் போராட்டத்தில் ஒளிமிக்க சக்திகள் வெற்றியுடன் முன்னேற வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. மொத்தத்தில், இது சமூக ஒற்றுமை, நீதியான ஆட்சி, மற்றும் சத்தியத்துடன் உள்ளார்ந்த ஒத்திசைவு ஆகியவற்றிற்கான பிரார்த்தனை ஆகும்.
Sukta 6.68
பரத்வாஜ மரபின் இந்த த்ரிஷ்டுப் பாட்டு, வெற்றியளிக்கும் வீரபலம் மற்றும் ṛta-அடிப்படையிலான நீதிநெறி ஒழுங்கு—இரண்டிற்கும் இணைந்த காவலர்களாகிய இந்திர–வருண இரட்டைத்தெய்வங்களை அழைக்கிறது. யாகம் ஏற்கனவே தயாராகி அவர்களை நோக்கி ‘திரும்பியதாக’ கூறி, இஷ் (உந்துதல்), சும்ன (அருள்), மோதல்களில் பாதுகாப்பு, மற்றும் விரிவடையும் செல்வம் (ரயி) ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது. இந்தப் பாடல் மீண்டும் மீண்டும் இந்திரனின் தடையழிக்கும் வல்லமையை, வருணனின் ṛta-ஆதார அரசாட்சியுடன் ஒன்றிணைத்து, உண்மை/ṛta-க்கு ஒத்திசைவாக இருந்தாலே வெற்றி அர்த்தமுள்ளதாகும் என வலியுறுத்துகிறது.
Sukta 6.69
இந்த ஸூக்தம் இணைத் தெய்வங்களான இந்திரன்–விஷ்ணுவை, பிரிக்கமுடியாத கூட்டாளிகளாக, அழைக்கிறது; அவர்கள் ஒன்றிணைந்து யஜமானனை கடின உழைப்பு மற்றும் மோதலின் ‘அப்பால் கரை’யைத் தாண்டச் செய்கிறார்கள். அவர்கள் யஜ்ஞத்தில் மகிழ்ந்து, கவியின் பிரஹ்மன் (சூத்திரமயமான மந்திரவாக்கு) கேட்டு, செல்வமும் பாதுகாப்பும் அளித்து, தங்கள் அஜேயமான, உலக-ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தும் ஆற்றலை உறுதிப்படுத்த வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 6.70
இந்த ஸூக்தம் த்யாவா–ப்ருதிவீ—வானமும் பூமியும்—என்ற ஒளிமிகு, போஷிக்கும் பெற்றோரைப் புகழ்கிறது; அவர்கள் எல்லா உலகங்களையும் தாங்கி உயிர்களைப் பேணுகின்றனர். அவர்களின் நிலைத்தன்மையும் வளமையும் ‘வருணனின் தர்மன்’—இரு தளங்களையும் முறையாகப் பிரித்து, அதே நேரத்தில் இசைவாக இணக்கத்தில் வைத்திருக்கும் பிரபஞ்சச் சட்டம்—மூலம் நிலைபெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. வழிபடுபவரில் ஆற்றல் (ஊர்ஜ்), வலிமை (வாஜ) மற்றும் செல்வச் செழிப்பின் நிறைவு (ரயி) பெருகச் செய்து, யாகம் வெற்றியடைய வேண்டுமென ஷி வேண்டுகிறார்.
Sukta 6.71
இந்த ஆறு மந்திரங்களைக் கொண்ட ஸூக்தம், தெய்வீகத் தூண்டுபவனாகிய சவித்ரைத் துதிக்கிறது; அவர் உதயமாகி தன் பொன்னிறக் கரங்களை விரித்து, உலகங்களெங்கும் ருதம் (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) இயங்கத் தொடங்கச் செய்கிறார். யாகத்தை அபிஷேகம் செய்து வலிமையூட்டவும், தாராளமான வழிபாட்டாளருக்கு செழிப்பை அளிக்கவும், ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனையும் நேர்மையான நோக்கமும் வழியாக நாள்தோறும் ‘விரும்பத்தக்க’ அருளை வழங்கவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 6.72
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் யாப்புடைய ஸூக்தம், இரட்டையத் தேவதைகளான இந்திரன்–சோமனைப் போற்றுகிறது—அவர்களை ஆதிகாலப் படைப்புச் சக்திகளாகக் கூறி, சூரியனை வெளிப்படுத்தி, உள்ளும் புறமும் உள்ள இருளைத் தகர்ப்பவர்களாக வர்ணிக்கிறது. வ்ருத்ரனை வதைத்து நீர்களை விடுவித்து, நதிகளையும் கடல்களையும் விரிவாக்கிய அவர்களின் வீரச் செயல் நினைவுகூரப்படுகிறது. இறுதியில் அந்த அண்டவெளி வெற்றி மனிதர்க்கு அருளாக மாறி—மக்களுக்கு மீட்பளிக்கும் வலிமை, ஆண்மையான வீரியம், போரில் வெற்றி தரும் சக்தி ஆகியவற்றை அளிக்கிறது.
Sukta 6.73
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டு, ருதத்தின் முதற்பிறவியான ப்ருஹஸ்பதியைப் போற்றுகிறது—அவர் பாறை போன்ற தடைகளைப் பிளந்து, கோட்டைகளை நொறுக்கி, முயலும் யஜமானனுக்காக வெளி/இடம், நீர், ஒளி, மாடுச்செல்வம் ஆகியவற்றை வென்று அளிப்பவர். இதில் அவர் வெற்றியுடைய புரோகித-சக்தியாக வர்ணிக்கப்படுகிறார்; அவரது கர்ஜனை இரு உலகங்களையும் எட்டுகிறது; மேலும் அவரது ‘அர்க’ (ஒளிமிகு ஸ்தோத்திரங்கள்) தாமே பகைமைக்கு எதிரான ஆயுதங்களாக மாறுகின்றன. இந்த சூக்தத்தின் நோக்கம்—தடையுடைப்பு, போராட்டத்தில் பாதுகாப்பு, மற்றும் சரியான ஆஹ்வானத்தின் மூலம் செழிப்பு பெற ப்ருஹஸ்பதியை அழைப்பதாகும்.
Sukta 6.74
ரிக் வேதம் 6.74 என்பது இரட்டைத் தெய்வங்களான சோம–ருத்ரருக்கான சுருக்கமான குணப்படுத்தல் மற்றும் பாதுகாப்பு ஸ்தோத்திரம். இதில் அவர்கள் உள்ளார்ந்த ‘அசுர்ய’—ஆளுமைமிக்க ஒளிரும் உயிர்ச் சக்தி—நிலைத்திருக்கச் செய்யவும், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸை ஏற்றுக்கொள்ளவும், இருகாலியும் நான்குகாலியும் ஆகிய எல்லா உயிர்களுக்கும் நலன் அளிக்கவும் வேண்டப்படுகிறது. உடலுக்குள் மருந்துகள் பதியச் செய்தல், குற்றம் மற்றும் துன்ப-நோயின் கட்டுகளைத் தளர்த்தல், மேலும் வருணனின் பாசத்திலிருந்து விடுதலை அளித்தல் ஆகிய வேண்டுதல்களுடன், தொடர்ந்து காவல் மற்றும் அருள்புரிதல் வேண்டி இது நிறைவடைகிறது.
Sukta 6.75
ரிக் வேதம் 6.75 ஒரு போர்க் காவல் ஸூக்தம்; இதில் வீரனின் உபகரணங்கள்—கவசம், வில், அம்புகள், ரதச் சாமான்கள்—எல்லாம் போர் முன் அபிஷேகம்/சம்ஸ்காரம் செய்யப்பட்டதுபோல் புனிதப்படுத்தப்படுகின்றன; அதனால் அவன் மீற முடியாத சக்தியின் கேடயத்தால் மூடப்பட்டவனாய் போரில் நுழைகிறான். ஸூக்தம் உயிர்ப்பான போர்க்களக் காட்சிகளிலிருந்து தொடங்கி பல தெய்வீக ஆற்றல்களிடமிருந்து அடுக்கடுக்கான பாதுகாப்பை வேண்டி, இறுதியில் உச்சப் பாதுகாப்பு பிரஹ்மன் தானே—புனித வாக்/சொல், உள்ளார்ந்த கவசமாக இருப்பது—என்று உறுதிப்படுத்துகிறது.
Mandalas 2–7 are termed “family books” because each is largely attributed to a single priestly lineage. Mandala 6 is associated with the Bharadvāja (Bārhaspatya) family of seers and preserves their characteristic ritual and heroic style.
Indra is the central deity, often invoked to the Soma-pressing as the swift, ancient king who grants protection, cattle, and victory. Many hymns carry a martial, triumphal tone, while select hymns to Varuṇa emphasize ṛta (cosmic order), bonds of guilt, and release through divine mercy.
Within an otherwise Indra-heavy book, the Varuṇa hymns stand out for their ethical and juridical vocabulary—ṛta, oath, offense (āgas), and the loosening of bonds (pāśa). They provide a complementary vision of kingship and governance: not only victory in battle, but also right order and accountability under divine law.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.