Sukta 36

Mantra 1

प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः । वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः ॥

ருதத்தின் ஆசனத்திலிருந்து ஊக்கமுற்ற பிரஹ்ம-வாக்கு முன்னே செல்லட்டும். சூரியன் தன் கதிர்களால் ஒளியின் பசுக்களை விடுவித்தான். அகன்ற பூமி தன் மேடுகள்/மலைமடல்கள் உடன் விரிந்தாள்; மேலும் பரந்த வேதி-முகத்தின் நடுவில் அக்னி ஏற்றப்பட்டிருக்கிறான்.

Mantra 2

इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः ॥

ஓ மித்ரா–வருணா! உங்களுக்காக நான் இந்தச் சுவ்ருக்தி—நன்றாக நெய்யப்பட்ட ஸ்தோத்திரத்தை—அருள்கிறேன்; ஊட்டமளிக்கும் பானரசம்போல் புத்துணர்வு தரும் இஷா, மேலும் உள்ளார்ந்த ஆட்சியின் அதிபதிகளான ‘அசுர’ நீங்கள் இருவருக்கும் ஏற்ற புதியது. உங்களில் ஒருவர் அசைக்க முடியாத பாதவீரன்; தடங்களை நிறுவி வழியை அமைப்பவன். மித்ரனும், வாக்கின் வலிமையால் உரைத்து, மக்களை ஒழுங்கிலும் இசைவிலும் நிலைநிறுத்துகிறான்.

Mantra 3

आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन् ॥

காற்றின் ஓடிவரும் கொடியை நோக்கி அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் நகர்கிறார்கள்; தானவல்லமைகள் பால் தரும் பசுக்கள் போலச் சாறால் நிரம்பி பெருகுகின்றன. விண்ணின் மாபெரும் ஆசனத்தில் பிறந்த அந்த வृषபன், அந்த உதரிலேயே முழங்குகிறான்—ஒளிமிகு ஊட்டத்தின் பெருக்கை பிழிந்து வெளிப்படுத்துகிறான்.

Mantra 4

गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम् ॥

இந்த கீரா—வடிவமைக்கும் வாக்கால்—உமக்காக இந்த இரு ஹரித (ஒளிரும்) குதிரைகளை யார் யோகம் செய்கிறாரோ, ஓ இந்திரா—பிரியனே, சுரதனே, வீரனே, தாயூ (போஷக ஆற்றல்களைத் தாங்குபவனே)—அவன் காயப்படுத்த விரையும் கோபத்தை வென்று விடுகிறான்; மேலும் நம்மை சுக்ரது ஆர்யமன் நோக்கித் திருப்புகிறான்—ருதத்தின் வழியில் உயர்ந்த சக்தி, நேரிய விருப்பம், செயல்திறன் கொண்ட விவேகம்.

Mantra 5

यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥

ऋதத்தின் தன் தாமத்தில் நமஸ்காரிகள் அவனுடைய சখ্যத்தையும் உயிர்-வளர்ச்சியையும் யஜனம் செய்கின்றனர். மனிதர் புகழ்ந்து ஸ்தோத்திரிக்கையில் அந்தப் போஷண-சக்தி எங்கும் விரிகிறது—இதுவே ருத்ரனுக்குப் மிகப் பிரியமான நமோ.

Mantra 6

आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः ॥

யசஸ்விகள் ஒன்றாக முன்னேறும்போது—ஏழு பாதைகளுடைய சரஸ்வதி, நதிகளின் தாய்—அப்போது நல்ல பால் தரும், நல்ல ஓட்டமுடைய அந்தத் தாரைகள் தம் பாயஸால் பொங்குகின்றன; தன்னிலிருந்து எழும் ஒளி-செல்வத்தால் உயிரை ஊட்டுகின்றன.

Mantra 7

उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः ॥

மேலும், தம் ஆனந்தத்தில் மகிழும் அந்த மருதர்கள் எங்களுக்குத் தியா (ஊக்கமூட்டும் அறிவு), தோக (சந்ததி/குழந்தை-ஆன்மா), வாஜ (வலச் செழிப்பு) ஆகியவற்றைக் காக்கட்டும். அச்சரமான, அலைந்து இயங்கும் சக்தி எங்களைத் தாண்டிச் செல்லாமல் இருக்கட்டும்; மாறாக, உங்களுடைய யுஜ்ய ரயி—இணைந்த செல்வம், ஆன்மிக நிறைவு—எங்களுக்குப் பெருகட்டும்.

Mantra 8

प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम् ॥

உங்களுக்காக மகத்தான அரமதியை முன்னே கொண்டு வாருங்கள்—விரிந்தும் உறுதியான சுமதியை; மேலும் விததங்களில் வீரனாகிய, வழியைத் தேடி வளர்ப்பவனாகிய பூஷனை முன்னே கொண்டு வாருங்கள். இந்த வெற்றிப் பெறுதலில் எங்கள் தியைகளின் காவலனாகிய பகன் எங்களுக்காக நிலைபெறட்டும்; அவர் வாஜம்—செழிப்பு, மற்றும் புரந்தி—நிறைவு அளிப்பவள்—எங்களை அருளட்டும்.

Mantra 9

अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

மருதர்களே, இந்த ஸ்தோத்திர ஒலி நேராக உங்களிடம் செல்லட்டும்; மேலும் உங்கள் உதவிகளால், நீரால் தெளிக்கப்பட்டதாக, நேராக விஷ்ணுவிடமும் செல்லட்டும். பாடுபவனின் சந்ததிக்காக விரியும் உயிர்வலிமையை அளியுங்கள்; நீங்கள் எப்போதும் ஸ்வஸ்தி எனும் நலஒத்திசைகளால் எங்களைப் பாதுகாப்பீராக.