Sukta 62

Mantra 1

उत्सूर्यो बृहदर्चींष्यश्रेत्पुरु विश्वा जनिम मानुषाणाम् । समो दिवा ददृशे रोचमानः क्रत्वा कृतः सुकृतः कर्तृभिर्भूत् ॥

சூரியன் உதயமாகி, தன் விரிந்த மகத்தான ஒளிக்கதிர்களைப் பரப்புகிறான்; மனிதர்களின் பல பிறப்புகளையும் எல்லா ‘ஆகுதல்’ (பவ) நிலையையும் அவன் நோக்குகிறான். பகலில் சமநிலையுடன் அவன் ஒளிர்வதாகக் காணப்படுகிறான்; க்ரது (சங்கல்ப-செயலாற்றல்) மூலம் உருவாக்கப்பட்டவன், கர்த்தாக்களால் ‘ஸுக்ருத்’—முழுமையான நல்வினை/நற்கருத்து—ஆகிறான்.

Mantra 2

स सूर्य प्रति पुरो न उद्गा एभिः स्तोमेभिरेतशेभिरेवैः । प्र नो मित्राय वरुणाय वोचोऽनागसो अर्यम्णे अग्नये च ॥

ஓ சூரியனே, இவ்வேகமான ஸ்தோத்திரங்களும் தூண்டும் உந்துதல்களும் கொண்டு எங்கள் முன்—அக்ரத்தில்—உத்கானம் செய். எங்கள் வாக்கு மித்ரன், வருணன், அர்யமன், அக்னி இவர்களிடம் செல்லட்டும்—நாம் அனாக (குற்றமற்றோர்) ஆக இருந்து, ருதத்தின் ஒழுங்கில் நடக்கும்படி.

Mantra 3

वि नः सहस्रं शुरुधो रदन्त्वृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः । यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कमा नः कामं पूपुरन्तु स्तवानाः ॥

எங்களுக்காக ஆயிரம் தடைகள் உடைந்து திறக்கட்டும்—ருதவான வருணன், மித்ரன், அக்னி இவர்களால். சந்திர-ஒளி போன்ற பிரகாசமான சக்திகள் எங்களுக்கு ஒளியின் பரம ‘அர்க’ (உயர்ந்த ஸ்துதி) அளிக்கட்டும்; எங்களால் ஸ்துதிக்கப்பட்டு, அவர்கள் எங்கள் காமம்—சத்திய விருப்பம்—நிறைவுற நிரப்பட்டும்.

Mantra 4

द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नो ये वां जज्ञुः सुजनिमान ऋष्वे । मा हेळे भूम वरुणस्य वायोर्मा मित्रस्य प्रियतमस्य नृणाम् ॥

ஏ த்யாவா-பூமீ, ஏ அதிதி, எங்களைப் பாதுகாப்பீராக—உங்கள் உயர்ந்த வெளிப்பாட்டில் பிறந்த எங்களை, ஏ உயரியவளே (஋ஷ்வே). வருணனின் கோபத்தில் நாம் அகப்படாதிருப்போமாக; வாயுவின் அதிருப்தியிலும் அல்ல; மனிதர்க்கு மிகப் பிரியமான மித்ரனின் புண்படுத்துதலிலும் அல்ல.

Mantra 5

प्र बाहवा सिसृतं जीवसे न आ नो गव्यूतिमुक्षतं घृतेन । आ नो जने श्रवयतं युवाना श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमा ॥

எங்கள் வாழ்விற்காக உங்கள் பாகைகளை முன்னே நீட்டுங்கள்; நெய்யுடன் எங்கள்மேல் கோமார்க்கத்தை (கவ்வ்யூதி) பொழியுங்கள். மனிதர்களிடையே எங்கள் புகழை ஒலிக்கச் செய்யுங்கள், ஏ இளமையுடைய சக்திகளே; ஏ மித்ரா-வருணா, என் இந்த ஹவன-அழைப்பை கேளுங்கள்.

Mantra 6

नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस्त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु । सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

இப்போது மித்ரன், வருணன், அர்யமன் எங்களுக்காக—எங்கள் தன்மைக்கும் எங்கள் சந்ததிக்கும்—விரிந்த விடுதலை/இடவசதியை நிறுவுவாராக. எங்கள் எல்லா செல்லுதல்களும் எளிதாகட்டும், எல்லாப் பாதைகளும் நல்ல பாதைகளாகட்டும்; உங்கள் ஸ்வஸ்தி-சக்திகளால் எங்களை எப்போதும் காத்தருளுங்கள்.