
मण्डल 5
The Family Book of Atri
ഋഗ്വേദത്തിലെ മണ്ഡലം 5 ‘കുടുംബഗ്രന്ഥങ്ങൾ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിഭാഗത്തിലെ അഞ്ചാമത്തേതാണ്; പരമ്പരാഗതമായി ഇത് അത്രി വംശപരമ്പരയ്ക്കാണ് ആപാദിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രാരംഭ ഋഗ്വേദസമാഹാരത്തിനുള്ളിൽ ഏകീകൃതമായ ഒരു ഗൃഹ-ശാഖാ ശബ്ദം ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിലെ സൂക്തങ്ങൾ പ്രധാന ദേവതകളിലുടനീളം വ്യാപിക്കുന്നുവെങ്കിലും—പ്രത്യേകിച്ച് അഗ്നിയും ഇന്ദ്രനും—ദിവ്യചികിത്സകരും രക്ഷകരുമായ അശ്വിന്മാരെ പുകഴ്ത്തുന്ന ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കൂട്ടവും ഇതിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പുരാതന പദപ്രയോഗവും ചുരുക്കമുള്ള, സൂത്രസമൃദ്ധമായ ശൈലിയും കൊണ്ടാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം വിലമതിക്കപ്പെടുന്നത്; പഴയ പ്രയോഗവളവുകളും പാരമ്പര്യമായി കൈമാറപ്പെട്ട കാവ്യഘടനകളും പലിടത്തും ഇത് നിലനിർത്തുന്നു.
Sukta 5.1
ഈ സൂക്തം പ്രഭാതത്തിൽ അഗ്നിയെ ഗൃഹാഗ്നിയും യാഗാഗ്നിയും ആയി ഉണർത്തുന്നു; അവന്റെ ജിഹ്വകൾ ഉയരുന്നു, അവന്റെ ദീപ്തി സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. ഋതത്തെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രചോദിത ഹോതാവായി, ദ്യാവാപൃഥിവിയെ വിപുലീകരിക്കുന്നവനായി അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഘൃതംകൊണ്ട് അവൻ നിരന്തരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, ആരാധകന്റെ സ്തുതി അവനിൽ തന്നെ സ്ഥാപിതമായ വിശാലമായ സ്വർണമയ പ്രകാശമായി മാറുന്നു.
Sukta 5.2
ഈ സൂക്തം അഗ്നിയെ മറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും എപ്പോഴും പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്ന അഗ്നിയായി സ്തുതിക്കുന്നു: രഹസ്യസ്ഥാനത്ത് കുഞ്ഞുപോലെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും, മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തിയിലും യാഗത്തിലും തുറന്നുവെച്ച് കാണപ്പെടുന്നവൻ. ജ്ഞാനിയായ ഹോതൃയായി അഗ്നിയെ ഇത് ആഹ്വാനിക്കുന്നു—ശുനഃശേപനെപ്പോലെ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് ജീവികളെ മോചിപ്പിക്കുന്നവൻ—പവിത്രാസനം ഒരുക്കി ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്ന ആരാധകനു സംരക്ഷണവും ശാന്തിയും സുരക്ഷിതമായ വാസസ്ഥലവും നൽകുന്നവൻ.
Sukta 5.3
ഈ സൂക്തം അനേകമുഖമായ ദിവ്യശക്തിയായ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവൻ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ വരുണന്റെ അധിപത്യപരമായ ഋതക്രമവും, മിത്രന്റെ സൗഹൃദസമന്വയവും, ഇന്ദ്രന്റെ വിജയശാലിയായ വീര്യവും അവനിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഉപാസകനെ കുറ്റഭാരത്തിൽ നിന്ന്, ശത്രുവാക്യത്തിൽ നിന്ന്, രഹസ്യമായോ പരസ്യമായോ വരുന്ന ഹാനിയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണമെന്നു അഗ്നിയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; ശാപങ്ങളെ അകറ്റി, വസു—ശുഭതയും സമൃദ്ധിയും—യിലേക്കുള്ള യാമ (ശരിയായ ഗതി/മാർഗ്ഗചലനം) വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.4
ആത്രേയ പരമ്പരയിലെ ഈ സൂക്തം അഗ്നിയെ വസുപതി (ധനനിധികളുടെ അധിപൻ)യെന്നും യജ്ഞത്തെ അധിഷ്ഠിക്കുന്ന രാജശക്തിയെന്നും സ്തുതിക്കുന്നു; അധ്വരത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ അവനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അഗ്നി വാജം (വിജയശക്തിയും സമൃദ്ധിയും) വർധിപ്പിക്കട്ടെ, മനുഷ്യ സംഘർഷങ്ങളുടെ നടുവിൽ വിജയം ഉറപ്പാക്കട്ടെ, കൂടാതെ ഉപാസകനിൽ ‘സുഖകരമായ ലോക-സ്ഥലം’ (സ്യോന ലോക) വിശാലമായ ഐശ്വര്യങ്ങളോടുകൂടെ—പുത്രന്മാർ, ബലം, പശുസമ്പത്ത്, ക്ഷേമം—സ്ഥാപിക്കട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.5
ഈ സൂക്തം ശുദ്ധഘൃതം അർപ്പിച്ച് അഗ്നി ജാതവേദസിനെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; അവനെ പ്രകാശമുള്ള ജ്ഞാനിയായി—ഹവ്യം വഹിക്കുന്നവനും യജമാനന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഋതം (സത്യക്രമം) ഉണർത്തുന്നവനും—എന്ന് സ്തുതിക്കുന്നു. ഹവിർഅർപ്പണത്തിന്റെ ദൃശ്യമായ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് ഇത് വിശാലമായ കോസ്മിക സമന്വയങ്ങളിലേക്കു നീങ്ങുന്നു—പ്രത്യേകിച്ച് ‘ഋതത്തിന്റെ മാതാക്കൾ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന രാത്രിയും ഉഷസ്സും ഉള്ള താളത്തിലേക്കു—അവസാനം സ്വാഹാ-സൂത്രങ്ങളിലൂടെ അർപ്പണം പല ദേവതകളിലേക്കും, ഒടുവിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരിലേക്കും വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.6
ഈ സൂക്തം അഗ്നിയെ യഥാർത്ഥ “ഗൃഹം” (അസ്തം) എന്നും നിധിയെന്നും സ്തുതിക്കുന്നു; എല്ലാ പോഷകശക്തികളും, വേഗമേറിയ ഊർജങ്ങളും, ജയശാലിയായ ബലങ്ങളും സ്വാഭാവികമായി അവനിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത്. യാഗത്തിൽ ഈ ശക്തികളെ അഗ്നി തന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ച് ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ; ഗായകർക്ക് നിരന്തര വർധന (ഇഷ്) നൽകട്ടെ—പ്രത്യേകിച്ച് വീരശക്തിയും അശ്വസമമായ വേഗവും.
Sukta 5.7
ഈ സൂക്തം മനുഷ്യരിടയിൽ ഏറ്റവും ശക്തനും ഏറ്റവും ആഗ്രഹനീയനുമായ ദൈവശക്തിയായി അഗ്നിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. യജ്ഞം ശരിയായി ലക്ഷ്യമാക്കപ്പെടുന്നതിനായി, ആരാധകർ അവരുടെ ഇഷ്ടി (iṣ)യും സ്തോമം (stoma)യും ഏകമനസ്സോടെ ഒന്നിപ്പിച്ച് സ്തുതിക്കണമെന്ന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അഗ്നിയെ സർവ്വത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായി, മാധുര്യം കൊണ്ടുവരുന്നവനായി, വിശാലമായ സമൃദ്ധി വർധിപ്പിക്കുന്നവനായി പുകഴ്ത്തുന്നു; അവന്റെ ശക്തിയാൽ വൈരശക്തികളായ ദസ്യുക്കൾ കീഴടക്കപ്പെടുകയും, യഥാർത്ഥ ബലങ്ങൾ നേടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.8
ഈ സൂക്തം ഋതത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവർ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന, എക്കാലവും പുരാതനമായ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—പ്രകാശമുള്ള ഗൃഹാധിപൻ, ക്രമം സ്ഥാപിക്കുകയും ആരാധനയെ വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ. ഗായകർ അർപ്പിക്കുന്ന വന്ദനം അഗ്നി സ്വീകരിക്കട്ടെ, ദീപ്തമായ ഇന്ധനങ്ങളാൽ ജ്വലിച്ച് തെളിയട്ടെ, തന്റെ വർധിച്ചുവരുന്ന ശക്തിയാൽ മർത്ത്യൻ ഭൂമിയിലെ തടസ്സങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ സഹായിക്കട്ടെ എന്ന് ഇത് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.9
ഈ സൂക്തം ജാതവേദസ്സായ അഗ്നിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—സർവ്വജ്ഞനായ അഗ്നി, ഹവിസ്സുകൾ സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യരുടെ യാഗപഥത്തിലൂടെ ദേവന്മാരിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ. അഗ്നിയുടെ ഉപകാരപ്രദമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും ധനം നൽകുന്ന ശക്തിയും ഇത് പുകഴ്ത്തുന്നു; അതേസമയം നിയന്ത്രണമില്ലാതെ വിട്ടാൽ കീഴടക്കാൻ ദുഷ്കരവും ദഹിപ്പിക്കാനാകുന്നതുമായ അവന്റെ ശക്തിയെയും അംഗീകരിക്കുന്നു. പ്രാർത്ഥന അവസാനം ജയകരമായ സമൃദ്ധി, വളർച്ച, സംഘർഷങ്ങളിൽ സംരക്ഷണം എന്നിവ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.10
ഈ ചെറു അഗ്നി-സൂക്തം അഗ്നി-പുരോഹിതനോട് “ഓജിഷ്ഠ ദ്യുമ്ന” — ഏറ്റവും ശക്തമായ ദീപ്തശക്തി — കൊണ്ടുവരാനും, വിജയം, സമ്പത്ത്, ബലം (വാജ) എന്നിവയിലേക്കുള്ള തുറന്ന പാത സ്ഥാപിക്കാനും അപേക്ഷിക്കുന്നു. പ്രചോദിത വചനങ്ങളാൽ അഗ്നിയെ അലങ്കരിക്കുന്നവരെ ഇത് പ്രശംസിക്കുന്നു; അവർ അകത്തെ ഉഷ്ണത (ശുഷ്മ) വഴി വിശാലമായ കീർത്തിയെ ഉണർത്തുന്നു. അവസാനം, സംഘർഷങ്ങളുടെ നടുവിലും സർവ്വജയിയായ സമ്പത്തും വളർച്ചയും നൽകാൻ അഗ്നിയെ അങ്ഗിരസനായി ഹോതൃവായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.11
അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്ന ഈ ചെറു സൂക്തം അവനെ ജനങ്ങളുടെ ജാഗരൂക കാവൽക്കാരനായി, ഭാരതരെ ധർമ്മമാർഗത്തിൽ നയിക്കുന്ന ദീപ്തമായ യാജകശക്തിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. “ഓരോ ഗൃഹത്തിലും” അവന്റെ സർവ്വവ്യാപക സാന്നിധ്യവും, ദിവ്യദൂതനും ഹവിർവാഹകനുമായുള്ള അവന്റെ പങ്കും, കൂടാതെ മഥനത്തിലൂടെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന മറഞ്ഞിരുന്ന അഗ്നിയെ അങ്കിരസർ പുരാതനമായി കണ്ടെത്തിയതും ഇതിൽ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
Sukta 5.12
അഗ്നിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ഈ ചെറുതായ ത്രിഷ്ടുഭ് സ്തുതിയിൽ, ദർശകന്റെ “നന്നായി ശുദ്ധീകരിച്ച” വാക്ക് ഹവിയായി സമർപ്പിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിൽ ഋതത്തെ സ്ഥാപിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, സത്യഭാരവാഹിയായ വിശാല വൃഷഭൻ (വൃഷൻ) എന്ന നിലയിൽ അഗ്നിയെ പുകഴ്ത്തുന്നു. വൈരശക്തികളെ ആരാണ് ബന്ധിക്കുന്നത്? അസത്യത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നിയുടെ പങ്കിനെ ആരാണ് കാക്കുന്നത്? “വാക്ക്/വചനം” ആരാണ് സുരക്ഷിതമായി നിലനിർത്തുന്നത്? എന്ന ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ, ശരിയായ ക്രമത്തിലുള്ള യജ്ഞവും ശാസിതമായ വാക്കും ദൈവിക കാവലും ചേർന്നാൽ ജയവും ആരാധകനു സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലവും ഉറപ്പാകുന്നു എന്ന സൂചന നൽകുന്നു.
Sukta 5.13
അത്രിയുടെ ഈ ചെറു അഗ്നിസൂക്തം പാട്ടിലൂടെ ഉണരുന്ന അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—യാഗത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഹോതൃവായി, യജ്ഞത്തെ വിശാലമായി പരത്തി ഫലപ്രദമാക്കുന്നവനായി. ഇവിടെ സ്തുതി (അർച്-)യെ ദീപ്തീകരണം, സംരക്ഷണം, “ബഹുവർണ” സമൃദ്ധിയെ സമീപത്തേക്ക് ആകർഷിക്കൽ എന്നിവയുമായി ആവർത്തിച്ച് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; യാഗകർമ്മത്തിലേക്ക് ദേവന്മാരെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന കേന്ദ്രമായി അഗ്നിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.14
അത്രിയുടെ ഈ ചെറു അഗ്നിസ്തുതിയിൽ, സ്തുതിയും സമിധുംകൊണ്ട് അഗ്നിയെ ഉണർത്തി, യജമാനന്റെ ഹവിസ്സുകൾ ദേവസഭയിലേക്കു വഹിക്കണമെന്നു വിളിക്കുന്നു. അഗ്നിയെ നവജാതപ്രകാശമായി പുകഴ്ത്തുന്നു—അവൻ അന്ധകാരത്തെയും വൈരിശക്തികളെയും ജയിച്ച് “ഗാവുകൾ/കിരണങ്ങൾ”, ജലങ്ങൾ, പ്രകാശമയമായ ദ്യൗസ് എന്നിവ വീണ്ടെടുക്കുന്നു; ഘൃതം, സ്തുതിഗാനങ്ങൾ, ശരിയായ ഉദ്ദേശ്യം എന്നിവകൊണ്ട് അവൻ ശക്തിപ്പെടുന്നു.
Sukta 5.15
ഈ ചെറു അഗ്നിസൂക്തം അഗ്നിദേവനെ ജ്ഞാനിയും പ്രാചീന ദർശിയും, സമ്പത്തും സ്ഥിരതയും നിലനിർത്തുന്ന അധിഷ്ഠാതാവുമായിട്ടാണ് സ്തുതിക്കുന്നത്; നെയ്യാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവനായി. യാഗചക്രങ്ങളിൽ അവൻ എപ്പോഴും പുതുതായി ജനിക്കുന്നവനായി, വൈര്യവും ശത്രുതയും അകറ്റുന്ന ഉഗ്രരക്ഷകനായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഗുഹയിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ‘പടി/ചുവട്’ എന്നപോലെ അവൻ മഹാസമൃദ്ധിയെ ഉണർത്തി, അത്രിയെ അന്ധകാരത്തിനപ്പുറം കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
Sukta 5.16
ഈ ചെറുവസിഷ്ഠസ്തോത്രം പ്രകാശിക്കുന്നതും നിരന്തരം വളരുന്നതുമായ ജ്വാലയായ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ അവനെ വിശ്വസ്ത സുഹൃത്തും മാർഗ്ഗദർശിയും ആയി “മുന്നിൽ” സ്ഥാപിക്കുന്നു. സമൂഹത്തിനായി അഗ്നി ശക്തി സമാഹരിക്കട്ടെ, സംഘർഷങ്ങളിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, വാര്യ (ആഗ്രഹ്യമായ സമൃദ്ധി) കൊണ്ടുവരികയും സ്വസ്തി (ക്ഷേമം) യുടെ സുരക്ഷിത അധിഷ്ഠാനം സ്ഥാപിക്കയും ചെയ്യട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.17
വസിഷ്ഠന്റെ ഈ ചെറു അഗ്നിസ്തുതിയിൽ, നന്നായി നിർവഹിച്ച യാഗം മുഖേന മർത്ത്യാരാധകൻ “കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ള” ദിവ്യസഹായകന്റെ സമീപത്തേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു; അഗ്നിയെ രക്ഷകനായും മാർഗദർശകനായും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനായും സ്തുതിക്കുന്നു. അഗ്നി ദീപ്തവും കോസ്മികവുമായ പ്രതിമകളിൽ വരച്ചുകാട്ടപ്പെടുന്നു—ജ്വാലയെ വസ്ത്രമാക്കി ധരിക്കുന്നവൻ, പ്രചോദിത വാക്കാൽ പ്രേരിതനായി സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ—കവി അവനോട് അഭിലഷിതമായ നന്മ കാത്തുകൊള്ളാനും, ക്ഷേമം നൽകാനും, സംഘർഷങ്ങളിൽ ശക്തിക്കായി ജ്വലിച്ച് ഉയരാനും അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.18
ഈ ചെറുസൂക്തം പ്രഭാതത്തിൽ അഗ്നിയെ അതിഥിയായി—ദൈവിക അതിഥിയായി—സ്തുതിക്കുന്നു; അഗ്നിയും ഹവിസ്സർപ്പണവും വഴി മനുഷ്യവാസത്തിലേക്ക് അവനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. മർത്ത്യരുടെ ഹവിസ്സുകളിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന അമരനായി, രഥംപോലെ അഹതനായി മുന്നേറുന്നവനായി, ഉദാര ദാതാക്കളായ യജമാനരുടെ കീർത്തിയും സമൃദ്ധിയും വർധിപ്പിക്കുന്നവനായി അഗ്നിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.19
ഈ ചെറു അഗ്നിസൂക്തം മാതാവിനുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ ജനനത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു—ആവരണങ്ങളിൽ ഗൂഢമായി ഒളിഞ്ഞ്, പിന്നെ വ്യക്തമായ രൂപത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്നത്. സമൂഹങ്ങളെയും സമൃദ്ധിയെയും വർധിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ പ്രകാശമയവും ജീവൻ പകരുന്നതുമായ ശക്തിയെ ഇത് സ്തുതിക്കുന്നു; കൂടാതെ കാറ്റിനോടും ചാരത്തോടും കൂടി നീങ്ങുന്ന കിരണം/ജ്വാലയായി അവന്റെ ചലനാത്മകമായ കളിയെ ഉണർത്തി, പ്രവർത്തനത്തിനായി തന്റെ ശക്തികളെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്നതും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.20
അത്രി ഋഷിമാരുടെ ഈ സംക്ഷിപ്ത അഗ്നിസൂക്തം, ദേവന്മാരോടൊത്തു നിൽക്കുന്ന, സത്യത്തിൽ “കേൾക്കത്തക്ക” കീർത്തിയുള്ള സമ്പത്ത് ദാനകനായി അഗ്നിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. യജ്ഞത്തിൽ പ്രാചീനനും അഗ്രഗണ്യനുമായ ഹോതൃയായി അഗ്നിയെ തിരഞ്ഞെടുത്ത്, അവൻ ദക്ഷ (ശരിയായ നൈപുണ്യം/വിവേചനശക്തി) പരിപൂർണമാക്കി, ആരാധകനെ ഋതത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ സമൃദ്ധിയിലേക്കും പ്രകാശത്തിലേക്കും (ഗോങ്ങൾ/കിരണങ്ങൾ) വീരശക്തിയിലേക്കും നയിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
Sukta 5.21
ഈ സംക്ഷിപ്ത അഗ്നി സൂക്തം അഗ്നിയെ “മനുഷ്യരീതിയിൽ” (മനുഷ്വത്) ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; യാഗാഗ്നി യഥാവിധി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും പ്രജ്വലിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത് ദേവന്മാരിലേക്കു ആരാധന വഹിക്കട്ടെ എന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. അഗ്നിയെ എല്ലാ ദേവതകളും ഏകമനസ്സോടെ തങ്ങളുടെ ദൂതൻ (ദൂത) ആയി തിരഞ്ഞെടുത്തവനെന്നു സ്തുതിക്കുന്നു; അവൻ ദീപ്തമായി ജ്വലിച്ച്, വർദ്ധനയും സമൃദ്ധിയും നിലനിറുത്തുന്ന ക്രമബദ്ധ സത്യമായ “ഋതത്തിന്റെ ഗർഭം” എന്നിടത്ത് തന്റെ ആസനം ഏറ്റെടുക്കട്ടെ എന്നു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.22
ഈ ചെറു ആത്രേയ സൂക്തം അഗ്നിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ജ്വാലയായും യാഗത്തിന്റെ പ്രിയ ഹോതാവായും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; കവികളുടെ പ്രചോദിത വാക്കുകളെ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സ്വീകരിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. വിവേചനബുദ്ധിയുള്ള മനസ്സോടുകൂടി അഗ്നിയെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൈവിക രക്ഷകനായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു; സ്തോമങ്ങളും ഗീരങ്ങളും മുഖേന അഗ്നിയെ “വർധിപ്പിക്കുകയും” അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ ആത്രി വംശജരാണെന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് ഉന്നയിക്കുന്നു. ലക്ഷ്യം യാജ്ഞികവും ഭക്തിപരവുമാണ്: അഗ്നിയുടെ സാന്നിധ്യം ജ്വലിപ്പിച്ച്, അവന്റെ സഹായം ഉറപ്പാക്കി, അവന്റെ ദീപ്തമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൽ യാഗം സുഗമമായി പുരോഗമിക്കാനായി.
Sukta 5.23
ഈ ചെറു അഗ്നിസ്തുതിയിൽ അഗ്നിദേവനോട് ‘സഹന്തമ’—വൈരശക്തികളെ നേരിട്ട് മുന്നേറി ജയിക്കുന്ന, ദീപ്തമായ സമ്പത്ത് (രയി, ദ്യുമ്ന) കൊണ്ടുവരണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. എല്ലാ ജനങ്ങളും അന്വേഷിക്കുന്ന പ്രിയ ഹോതൃയായി അഗ്നിയെ അവതരിപ്പിച്ച്, ആരാധകരുടെ വീടുകളിൽ അവൻ തിളങ്ങി ജ്വലിച്ച് സമൃദ്ധിയും സംരക്ഷണവും നൽകണമെന്ന നേരിട്ടുള്ള പ്രാർത്ഥനയോടെ ഇത് സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.24
ഈ സംക്ഷിപ്ത അഗ്നിസ്തുതിയാണ് ഒരു സംരക്ഷണപ്രാർത്ഥന. ആരാധകരുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സാന്നിധ്യമായി (അന്തമ)യും ഉറച്ച അഭയമായി/രക്ഷാകവചമായി (വരൂഥ്യ)യും അഗ്നി നിലകൊള്ളണമെന്നു കവി അപേക്ഷിക്കുന്നു. അഗ്നിയെ ഉണരാൻ, വിളി കേൾക്കാൻ, തന്റെ കാവൽശക്തി വിപുലപ്പെടുത്താൻ, ശത്രുതാഭിപ്രായങ്ങളിൽ നിന്ന് സമൂഹത്തെ രക്ഷിക്കാനുമാണ് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. സൂക്തം അവസാനം, യജ്ഞകർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സഹചാരികൾക്ക് അഗ്നിയുടെ കൃപയും മംഗളകരമായ ക്ഷേമവും ലഭിക്കണമെന്ന അപേക്ഷയോടെ സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.25
ഈ സൂക്തം അഗ്നിയെ ദൈവിക സഹായിയായി സ്തുതിക്കുന്നു; സത്യസന്ധമായി ഹവിസ് അർപ്പിക്കുന്ന യജമാനന് അവൻ ധനം, കീർത്തി, ശക്തമായ സന്തതി എന്നിവ നൽകുകയും, ശത്രുബലങ്ങളിൽ നിന്ന് ആരാധകനെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അഗ്നിയെ സത്യസ്വരൂപനായും ഋഷിജനിത ദർശനശക്തിയായും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; അപകടകരമായ ജലങ്ങൾക്കപ്പുറം കപ്പൽ കടത്തുന്നതുപോലെ ഭക്തനെ വൈരവും ദ്വേഷവും അതിജീവിച്ച് ‘കടത്തിവിടുന്ന’വനായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആകെ ലക്ഷ്യം യാഗത്തിൽ വിജയകരമായ അർപ്പണവും അനുഗ്രഹങ്ങളും നേടുന്നതും, എതിര്പ്പിനെ അതിജീവിച്ച് സുരക്ഷിതമായി കടന്നുപോകാനുള്ള സംരക്ഷണവും ആകുന്നു.
Sukta 5.26
ഈ സൂക്തം അഗ്നിയെ ദീപ്തമായ ശുദ്ധീകരകനായും ദിവ്യ പുരോഹിതനായും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; അവന്റെ “നാവ്” ഹവ്യം വഹിച്ച് ദേവന്മാരെ യാഗത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു. പവിത്രമായ ബർഹിസ് (യാഗാസനം) മേൽ ദേവതകളെ ഇരുത്താൻ അഗ്നിയോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു; സോമപീഡനം ചെയ്യുന്ന യജമാനന് ശക്തിയും വീരജീവശക്തിയും (സുവീര്യ) നൽകണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അവസാന ഭാഗത്തിൽ ക്ഷണം സമ്പൂർണ്ണ ദൈവസഭയിലേക്കു വ്യാപിക്കുന്നു—മരുത്തുകൾ, അശ്വിനികൾ, മിത്രൻ, വരുണൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരും—ഇത് പൂർണ്ണവും നന്നായി ഒരുക്കിയതുമായ ഒരു കര്മത്തിന്റെ സൂചനയാണ്.
Sukta 5.27
ഈ ചെറുസൂക്തം അഗ്നിയെ വൈശ്വാനരനായി—സാർവ്വത്രികമായ അഗ്നിയും ലോകത്തിൽ സമൃദ്ധിയും ഋത/ധർമ്മാനുസൃത ക്രമവും ദൃശ്യമാക്കുന്ന അധിപത്യശക്തിയും ആയി—സ്തുതിക്കുന്നു. ത്രി-അരുṇa എന്ന ദാനപരിസരത്തിലൂടെ അഗ്നിയുടെ മഹത്വം ചട്ടപ്പെടുത്തുകയും, സ്തുതിയുടെ ഫലപ്രാപ്തിയെ യജ്ഞവാക്ക് (ഋക്/വാച്) നോടും അശ്വമേധപരിസരത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവസാനം ക്ഷത്രം (സാർവ്വഭൗമ പരാക്രമം) നിലനിർത്താൻ ഇന്ദ്ര–അഗ്നിയെ സംയുക്തമായി ആഹ്വാനം ചെയ്ത് സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.28
ഈ ചെറു സൂക്തം ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തോളം ഉയരുന്ന ജ്വാലയായ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവന്റെ ദീപ്തി കിഴക്കിൽ നിന്ന് എല്ലാ ഇഷ്ടദാനങ്ങളും വഹിച്ചു വരുന്ന ഉഷസ്സിന്റെ (പ്രഭാതത്തിന്റെ) വരവിനോട് ചേർന്ന് തെളിയുന്നു. പ്രഭാതപ്രകാശത്തിൽ ലോകം ഉണരുന്നതും യാഗം ഉണരുന്നതും ഇതിൽ ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; ദേവന്മാർക്ക് ഹവി ഉറപ്പായി എത്തിക്കുന്ന ഹവ്യവാഹനനായി അഗ്നിയെയേ തിരഞ്ഞെടുക്കണമെന്ന് ആരാധകരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.29
ഈ സൂക്തം മരുৎഗണത്തിന്റെ അചഞ്ചലവും സർവ്വജ്ഞനുമായ നേതാവായ ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു; ലോകക്രമം സ്ഥാപിക്കുന്ന അവന്റെ ശക്തിയെയും, തടസ്സത്തിന്റെ മാതൃകയായ സർപ്പൻ അഹി (അഹി)യെ മേൽ അവൻ നേടിയ നിർണായക ജയത്തെയും ആഘോഷിക്കുന്നു. ‘മൂന്ന്’ എന്ന പ്രമേയം (അര്യമന്റെ നിയമം/ആജ്ഞ, ദീപ്തമായ ലോകങ്ങൾ, പ്രവാഹങ്ങൾ/ജലങ്ങൾ) ആവർത്തിച്ച് ഉപയോഗിച്ച്, ഇന്ദ്രന്റെ വിജയം ബ്രഹ്മാണ്ഡക്രമത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനവും ജീവദായക ജലങ്ങളും പ്രകാശവും മോചിതമാകുന്നതുമായതായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അവസാനം ദർശകൻ ഇന്ദ്രനു പുതുതായി പണിത ബ്രഹ്മൻ (സ്തോത്രശില്പം) അർപ്പിച്ച്, ആ പ്രാർത്ഥനയെ നന്നായി തുന്നിയ വസ്ത്രത്തോടും സൂക്ഷ്മമായി നിർമ്മിച്ച രഥത്തോടും ഉപമിക്കുന്നു.
Sukta 5.30
ഈ സൂക്തം വേഗത്തിൽ എത്തുന്ന, സോമപ്രിയനായ വീരൻ ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു—ആഹ്വാനത്തിന് പ്രതികരിച്ച് വൈരശക്തികളെ, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രകാശവും പശുക്കളും സമൃദ്ധിയും തടയുന്ന ദസ്യുബലങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനായി. സ്തുതിയും യുദ്ധത്തിന്റെ സജീവ ദൃശ്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർന്ന് നെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രൻ പോരാട്ടത്തിലേക്ക് മുന്നേറി, മറഞ്ഞിരുന്ന “പശുക്കളെ” (സമ്പത്ത്/പ്രകാശം) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവസാനം ദർശകൻ ലഭിച്ച യാഥാർത്ഥ്യ നേട്ടങ്ങളെയും യാഗത്തിൽ കണ്ട വിജയസൂചനകളെയും ഓർമ്മിക്കുന്നു.
Sukta 5.31
ഈ സൂക്തം ഇന്ദ്രനെ അപ്രതിരോധ്യമായ രഥാരൂഢ ശക്തിയായി സ്തുതിക്കുന്നു—അവൻ വഴി ശുദ്ധീകരിച്ച്, “കൂട്ടങ്ങളെ” (സമ്പത്തും ഊർജങ്ങളും) ക്രമപ്പെടുത്തുകയും, മുൻനിരയിൽ സുരക്ഷിതമായി നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അഹി/വൃത്രയെയും ശുഷ്ണന്റെ വഞ്ചകമായ മായകളെയും നേരിട്ട് നേടിയ അവന്റെ നിർണായക വിജയങ്ങൾ ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ തടസ്സങ്ങൾ തകർക്കുകയും, ദസ്യുക്കളെ അകറ്റുകയും, തന്റെ ഭക്തരിൽ ശക്തി സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. പ്രാർത്ഥന ഒരു സംരക്ഷണാശീർവാദത്തോടെ സമാപിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രനിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവർ ഹാനിയിൽ നിന്ന് കാക്കപ്പെടുകയും, ഓജസ് (ജീവശക്തി) ലഭിച്ച് സമൃദ്ധരാകുകയും ചെയ്യട്ടെ.
Sukta 5.32
ഈ സൂക്തം തടസ്സങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു: അവൻ പർവതം പിളർത്തി, അടഞ്ഞുകിടന്ന ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ച്, ജീവദായക പ്രവാഹങ്ങളെ തടഞ്ഞുവെക്കുന്ന ദാനവനെ വധിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ അപ്രതിരോധ്യമായ വജ്രമഹിമ ഒരു കോസ്മിക പ്രവർത്തിയായി ഋതം (ശരിയായ ക്രമം) പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ഋഷിമാർക്കും അവരുടെ സമൂഹത്തിനും സമൃദ്ധി സാധ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി ഇത് ആഘോഷിക്കുന്നു. അവസാനത്തിൽ സ്വരം ചിന്താപരമാകുന്നു: ബ്രഹ്മൻ (പവിത്ര വാക്ക്/യാഗകർമ്മം) നിഷ്ഠരായവർ, കാലോചിതമായി ഉദാരമായി ദാനം ചെയ്യുന്ന ഇന്ദ്രനെ എന്തിന് ഒരിക്കലും തടയാൻ ശ്രമിക്കണം എന്ന് ചോദിക്കുന്നു.
Sukta 5.33
അത്രിയുടെ ഈ സൂക്തം ഇന്ദ്രന്റെ അതുല്യമായ ശക്തിയെയും യുദ്ധത്തിൽ വിജയം നൽകുന്ന അവന്റെ സഹായത്തെയും പുകഴ്ത്തുന്നു. ആരാധകരിൽ “സുമതി” (നല്ല മനസ്സ്) ഉണർത്തി, വിജയശക്തി കൊണ്ടുവരണമെന്നു അവനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. സർപ്പത്തെ ചതയ്ക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ പരാക്രമവും, അവൻ കൃപയോടെ സമ്പത്ത് ദാനം ചെയ്യുന്നതും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സമൃദ്ധിയെ ദൈവിക മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിലുള്ള ഒരു “ഒത്തുചേരൽ” ആയി ചിത്രീകരിക്കുന്നു—പശുക്കൾ സുരക്ഷിതമായ കാളിവളപ്പിലേക്കു കയറിച്ചേരുന്നതുപോലെ.
Sukta 5.34
ഋഗ്വേദം 5.34 അത്രികളുടെ ഒരു സ്തുതിഗീതമാണ്; സോമപീഡനത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; അവനെ അജാതശത്രു (“വൈരത്തിലേക്ക് ജനിക്കാത്തവൻ”) എന്നും ബ്രഹ്മ-വാഹസ് (“വാക്കിന്റെ/ബ്രഹ്മത്തിന്റെ വാഹകൻ”) എന്നും പുകഴ്ത്തുന്നു. ശാസ്ത്രീയമായി ഹവിർ അർപ്പിച്ച് സോമം പീഡിക്കുന്നവരെ, പീഡിക്കാത്തവരുമായി വിരുദ്ധമായി കാണിക്കുന്നു; കൂടാതെ ഇന്ദ്രനെ ഋതം/കോസ്മികക്രമം പ്രവർത്തനത്തിലാക്കുന്ന, തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തികളെ കീഴടക്കുന്ന, യജ്ഞത്തെ ജയത്തിലും വർധനയിലുമേക്ക് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ശക്തിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.35
അത്രി പരമ്പരയിലെ ഈ ഇന്ദ്രസ്തുതിയിൽ, ദേവൻ തന്റെ ഏറ്റവും “ഫലപ്രദമായ നിശ്ചയം” (ക്രതു) സജീവ സഹായമായി കൊണ്ടുവന്ന്, മത്സരങ്ങളിലും ദിനസമരങ്ങളിലും ആരാധകരുടെ പക്ഷത്ത് ജയകരമായ ശക്തിയായി മാറ്റണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. കൂടാതെ ശത്രുത്വപരവും വൈരപരവും ആയ പ്രേരണകളെ അടിച്ചമർത്തി, ഗായകരുടെ രഥത്തെ—അവരുടെ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ പ്രതീകം—കാത്തുകൊണ്ട്, അവരുടെ സ്തുതിയും കീർത്തിയും “സ്വർഗത്തിൽ”, അഥവാ സത്യത്തിന്റെ ദീപ്തമായ ലോകത്തിൽ, സ്ഥാപിതമാകണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.36
ഈ സൂക്തം സോമയാഗത്തിലെ അടിയന്തരമായ ആഹ്വാനമാണ്: നിധികളുടെ അറിവും ദാനവും ഉള്ള ഇന്ദ്രനെ പീഡനസ്ഥാനത്തേക്ക് വരാനും നന്നായി ഒരുക്കിയ സോമം പാനം ചെയ്യാനും വിളിക്കുന്നു. പീഡനക്കല്ല്, പാലോടെ കലർന്ന/പാൽപിഴിഞ്ഞ സോമം തുടങ്ങിയ സജീവമായ യാഗചിത്രങ്ങളിലൂടെ കവി ആഹ്വാനം ശക്തമാക്കി, “ഇടത്തും വലത്തും” ഇരുവശങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള സമ്പത്ത് ഇന്ദ്രനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. അവസാനം ഇന്ദ്രന്റെ യുവശക്തിയും മരുৎഗണവുമായി അവന്റെ ബന്ധവും ഉന്നയിക്കുന്നു.
Sukta 5.37
ഈ ചെറു ഇന്ദ്രസ്തുതിയിൽ ‘ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം പിഴിയുന്ന’ യജമാനനെ പ്രശംസിക്കുന്നു; ആ യജമാനൻ സൂര്യകാന്തിയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനായി വരച്ചുകാട്ടപ്പെടുന്നു, ഉഷസ്സുകൾ അവന്റെ യാഗത്തിന് ഉറച്ച പാത തുറക്കുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ വിജയരഥശക്തി അനേകം ബലങ്ങളെ തന്റെ ചുറ്റും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; സൂര്യന്റെയും അഗ്നിയുടെയും അനുഗ്രഹം നേടുന്ന സോമദാതാവിന് സമ്പൂർണത—ശാന്തകാലത്ത് സമാധാനവും സംഘർഷത്തിൽ വിജയം—എന്ന് ഈ സ്തുതി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.38
ഇന്ദ്രനോടുള്ള ഈ ചെറു സ്തുതിഗാനം അവന്റെ ദാനത്തിന്റെ വിശാലതയും അവന്റെ സംരക്ഷണത്തിന്റെ ദൂരവ്യാപകമായ ശക്തിയും പുകഴ്ത്തുന്നു; ആരാധകരുടെ ‘ദ്യുമ്നാ’—പ്രകാശമയമായ ശക്തികളും ജയോത്സാഹങ്ങളും—വർധിപ്പിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഭക്തരുടെ നന്മയ്ക്കായി സ്വർഗ്ഗത്തെയും ചലിക്കുന്ന ഭൂമിക്ഷേത്രത്തെയും ഭരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ പ്രബലമായ ‘ശുഷ്മ’ (ബലമഹിമ)യെ ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു; ഒടുവിൽ അവന്റെ ‘ശർമൻ’ (ആശ്രയം) ഉള്ളിൽ സുരക്ഷിതമായി വസിക്കാനും, അവന്റെ സഹായംകൊണ്ട് നന്നായി കാവലിലിരിക്കാനും പ്രാർത്ഥനയോടെ സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.39
ഇന്ദ്രനോടുള്ള അത്രിമാരുടെ ഈ ചെറു സ്തുതി, വിജയശക്തിയുടെ ദേവനായ അവൻ തന്റെ “പ്രകാശമുള്ള, നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന” സമ്പത്തും ബലവും ഒരു കുറവും വരുത്താതെ പകർന്നു നൽകുകയും “ഇരു കൈകളാലും” സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഉറച്ചതിനെപ്പോലും വഴങ്ങിപ്പിക്കാനാകുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ദാനസങ്കൽപ്പം (പ്രരാധ്യം) ഇതിൽ ഊന്നിപ്പറയുന്നു; അവസാനം അത്രിമാരുടെ സ്വബോധമുള്ള ദീക്ഷിതസ്തുതിക്രിയയിൽ—ബ്രഹ്മവാഹകശക്തിയായി ദീപ്തമാകുന്ന വാക്കായി—ഇത് സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.40
ഈ സൂക്തം സോമപതിയും പരമ വൃത്രഹന്താവുമായ ഇന്ദ്രനെ, പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമത്തിനരികിലേക്ക് വേഗത്തിൽ വരികയും യജമാനന് വിജയശക്തി പകരികയും ചെയ്യണമെന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് പ്രസിദ്ധമായ അത്രികഥയെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു: സ്വർഭാനു എന്ന അസുരൻ സൂര്യനെ അന്ധകാരത്തിൽ മറയ്ക്കുന്നു; ലോകങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നു; അത്രികൾ അവരുടെ ദർശനവും മന്ത്രശക്തിയും കൊണ്ട് മറഞ്ഞ സൂര്യനെ വീണ്ടെടുക്കുകയും പ്രകാശവും ക്രമവും പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.41
ഋഗ്വേദം 5.41 ഒരു വ്യാപകമായ പ്രാർത്ഥനയാണ്. ഋതത്തിന്റെ (ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ ക്രമത്തിന്റെ) കാവലാളുകളായ മിത്ര–വരുണന്മാരെ ആദ്യം അഭ്യർത്ഥിച്ച്, യജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാനും ബലം, സമൃദ്ധി, സുരക്ഷിത ഗമനം എന്നിവ ലഭിക്കാനും അപേക്ഷിക്കുന്നു. സ്തോത്രം മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ ഇത് പ്രായം ‘സർവശക്തികളെ’ വിളിക്കുന്ന ആഹ്വാനമായി വികസിച്ച്—മറ്റു ദേവന്മാരെയും പ്രകൃതിയുടെ കാവലാളുകളെയും (ജലങ്ങൾ, ഔഷധികൾ/സസ്യങ്ങൾ, ദ്യൗസ്, വനങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ) ചികിത്സയ്ക്കും സംരക്ഷണത്തിനും ക്ഷേമത്തിനുമായി വിളിക്കുന്നു—അവസാനം ആരാധകരിലേക്കു പോഷക സമൃദ്ധി ഒഴുകിപ്പകരണമെന്ന സംക്ഷിപ്ത ആശയത്തോടെ സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.42
ഋഗ്വേദം 5.42 വിശാലമായ സംരക്ഷണവും സമൃദ്ധിയും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്ന ഒരു സൂക്തമാണ്. ‘ശാന്തി വഹിക്കുന്ന’ പ്രാർത്ഥനയെ ആദിത്യന്മാരിലേക്കു—പ്രത്യേകിച്ച് വരുണൻ, മിത്രൻ, ഭഗൻ, അദിതി—അയച്ച്, ഋതം (ശരിയായ ക്രമം), സുരക്ഷിത യാത്ര, ക്ഷേമം എന്നിവ അപേക്ഷിക്കുന്നു. കൂടാതെ മരുതന്മാരെയും അശ്വിനികളെയും പോലുള്ള സഹദൈവശക്തികളെ വിളിച്ചു, വൈരശക്തികളെ അകറ്റി, യജമാനനും സമൂഹത്തിനും ധനം, ബലം, ‘അമൃത’മായ ശുഭഭാഗ്യം നൽകണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.43
ഋഗ്വേദം 5.43 സൂക്തം വിശ്വേദേവന്മാരെ ലക്ഷ്യമാക്കി വ്യാപകമായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന സ്തുതിയാണ്. ഇവരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതും ആനന്ദം പകരുന്നതുമായ ശക്തികളായി കണ്ട്, യജമാനന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സമൃദ്ധിയുടെ “പാലും തേനും” ഒഴുക്കുന്നവരായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. സൂക്തം പ്രധാന ദൈവസഹായികളിലൂടെ നീങ്ങുന്നു—പ്രത്യേകിച്ച് പൂഷനും വായുവും, അവസാനം അശ്വിനൗവുമെല്ലാം—കൂടാതെ റയി (പൂർണ്ണ സമൃദ്ധി), വാജ (ഫലപ്രദമായ ശക്തിയും ജയവും), മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം, സംരക്ഷണം, “മരണരഹിത”മായ സൗഭാഗ്യം എന്നിവ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.44
ഈ സൂക്തം അഗ്നിയെ ഏറ്റവും പുരാതനവും എപ്പോഴും പുതുക്കപ്പെടുന്ന പുരോഹിതശക്തിയുമായി സ്തുതിക്കുന്നു—ബർഹിഷിൽ ആസീനനായ, “സൂര്യലോകങ്ങളുടെ കണ്ടെത്തുകാരൻ” ആയ, പ്രചോദിത വാക്കിനാൽ പുറത്തേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്ന (“പാൽ കറക്കപ്പെടുന്ന”)വൻ. പരമ്പരാഗത യാഗാചാരത്തിൽ അഗ്നിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി, വഞ്ചകശക്തികളെ ജയിക്കുന്ന ദീപ്തമായ രക്ഷകനായി അവനെ വരച്ചുകാട്ടുന്നു; അവസാനം അഗ്നി ഉണർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തോടെ, ഋക്, സാമൻ, സോമം എന്നിവ എല്ലാം സുഹൃത്തും സഹവാസിയായ വാസസ്ഥലസഖാവുമായ അവനിലേക്കു ഏകീകരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
Sukta 5.45
അത്രി പരമ്പരയിലെ ഈ സൂക്തം ഉഷസ്–സൂര്യ സംയുക്തത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു: അത് പ്രകാശശക്തിയായി അന്ധകാരം പൊളിച്ച്, മനുഷ്യർക്കായി ‘വാതിലുകൾ തുറന്ന്’, യജമാനനെ മേലോട്ടു സ്വർഗ്ഗം/പ്രകാശം ലക്ഷ്യമാക്കി നയിക്കുന്നു. ഇതിൽ ധീ (പ്രചോദിത ബുദ്ധി)യെ പ്രവർത്തകശക്തിയായി ആവർത്തിച്ച് കേന്ദ്രത്തിലാക്കുന്നു—അതിലൂടെ മറഞ്ഞിരുന്ന ‘പശുക്കൾ/പ്രകാശം’ മോചിതമാകുന്നു, നവഗ്വർ അവരുടെ കടന്നുപോകൽ/പഥസാധനം പൂർത്തിയാക്കുന്നു, ആരാധകൻ ദൈവിക സംരക്ഷണവും ദുരിതത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനവും നേടുന്നു.
Sukta 5.46
ആത്രേയ പരമ്പരയിലെ ഈ സൂക്തം യജമാനന്റെ യാത്രയ്ക്ക് മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം, സംരക്ഷണം, ഋതം (ശരിയായ ക്രമം/നിയമം) അനുസരിച്ചുള്ള ശരിയായ ഗതി എന്നിവ നൽകുന്ന ഏകോപിത ശക്തികളായി വിശ്വേദേവാഃയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. തുടക്കത്തിൽ ഉള്ളിലെ “ജ്ഞാനി” (വിദ്വാൻ) സ്വയം കുതിരപോലെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പാതകളിൽ നേരെ നയിക്കുന്ന ശക്തമായ ദൃശ്യം വരുന്നു; തുടർന്ന് മരുതുകൾ, ബൃഹസ്പതി, പൂഷൻ, ആദിത്യർ എന്നിവരെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിളി വ്യാപിക്കുന്നു; ഒടുവിൽ ദേവപത്നിമാരെ (ദേവന്മാരുടെ സഹചരി-ദേവിമാർ) ഉണർത്തി ദൈവിക താളം ചലനത്തിലാക്കുന്നു.
Sukta 5.47
ഈ ചെറു ആത്രി സൂക്തം ഒരു ദുരൂഹമായ സ്ത്രീസ്വരൂപമായ കോസ്മിക് ശക്തിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—പലപ്പോഴും ഉഷസ് (പ്രഭാതം) അല്ലെങ്കിൽ മഹാമാതൃ-തത്ത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായി വായിക്കപ്പെടുന്നത്—അവൾ “ഉണർത്തി” പിതൃന്മാരെ (പൂർവ്വികരെ) യാഗകർമ്മത്തിലെ അവരുടെ ആസനത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഇത് സംഖ്യകളും “പ്രകാശത്തിന്റെ പശുക്കൾ” എന്ന രൂപകങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സംക്ഷിപ്ത കോസ്മോളജിക്കൽ പഹേളികളിലേക്ക് മാറി, ലോകത്തിന്റെ ക്രമബദ്ധമായ ഗർഭധാരണ/ഉദ്ഭവത്തെ വിവരിക്കുന്നു. അവസാനം മിത്ര–വരുൺ, അഗ്നി, വിശാല ദ്യൗസ് (മഹാ ആകാശം) എന്നിവരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ക്ഷേമം, ഉറച്ച പാദസ്ഥിതി, സുരക്ഷിത ഗതി എന്നിവയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.48
ഈ ചെറുസൂക്തം മേഘത്തിൽ ജലങ്ങളെ ശേഖരിക്കുകയും വിശാലമായ ലോകത്തെ വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന “മായിനീ/മായിൻ” എന്ന രൂപകർത്തൃശക്തിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു; കൂടാതെ പകൽ-രാത്രികളെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്ന വജ്രധാരിയായ ഗർജനശക്തിയെയും ഉണർത്തുന്നു. അവസാനം മനോഹരവസ്ത്രധാരിയായ, നാലുമുഖനായ, അളക്കാനാവാത്ത മഹത്ത്വമുള്ള വരുണനെ നാമപ്പെടുത്തി, അവനിൽ നിന്നു വിഭജിക്കുകയും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദേവന്മാരായ ഭഗനും സവിതാവും അഭിലഷിതമായ ധനം നൽകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
Sukta 5.49
ഈ ചെറു സൂക്തം ജീവൻ വർധിപ്പിക്കുന്ന നിധി ദിവ്യമായി വിതരണം ചെയ്യുന്നവരായി സവിതാവിനെയും ഭഗനെയും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു; കൂടാതെ അശ്വിന്മാരെ ദിനംപ്രതി കൂട്ടുകാരായും സഹായികളായും ക്ഷണിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഇത് ശുഭദിനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പല ദേവന്മാരെയും കൂട്ടമായി സ്തുതിക്കുന്നതിലേക്കു വ്യാപിച്ച്, വിശാലമായ പാതയ്ക്കായും ദ്യാവാപൃഥിവികളുടെ പോഷക പിന്തുണയ്ക്കായും പ്രാർത്ഥനയോടെ സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.50
ഈ സംക്ഷിപ്തമായ അത്രി സൂക്തം ദേവനെ ‘നേത്ര’—മനുഷ്യനെ ശരിയായ പാതയിൽ നയിക്കുന്ന ദിവ്യ മാർഗ്ഗദർശി—എന്ന നിലയിൽ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അവൻ സൗഹൃദവും സംരക്ഷണവും, റയി (വസ്തുസമ്പത്ത്/ധനം)യും ദ്യുമ്ന (പ്രകാശമയ ശക്തി)യും വർധിപ്പിക്കുന്ന അനുഗ്രഹവും നൽകുന്നു. നേതാവിന്റെ സഹവാസം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വ്യക്തിപരമായ ആഗ്രഹം, അതിഥികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നതിനും പത്നികൾ (പിന്തുണ നൽകുന്ന സഹചാര-ശക്തികൾ)യെ ആദരിക്കുന്നതിനുമുള്ള യാഗ-സാമൂഹിക പ്രാർത്ഥനയുമായി ഇത് ചേർക്കുന്നു; കൂടാതെ പാതയിൽ നിന്നുള്ള വൈരത്വം അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനം, ചലനത്തെ ക്ഷേമം (സ്വസ്തി) ലക്ഷ്യമാക്കി സുരക്ഷിതമായി നയിക്കുന്ന രഥാധിപനോട് ബന്ധിപ്പിച്ച ശാന്തി-ആശീർവാദം (ശം) കൊണ്ട് സൂക്തം സമാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.51
ഈ സൂക്തം സോമപീഡനയാഗത്തിലേക്ക് ദേവന്മാരെ ആഹ്വാനിക്കുകയും ഹവിസ്സിനെ യഥാവിധി എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതാഗ്നിയെ ക്ഷണിച്ച് സ്തുതിക്കുന്ന ഗീതമാണ്. മിത്ര-വരുൺ, സോമ, വിഷ്ണു, വിശ്വേദേവാഃ എന്നിവരിൽ ‘സജൂഃ’ (ഏകമനസ്സും ഐക്യവും) നിലനിൽക്കണമെന്ന് ഇത് ആവർത്തിച്ച് ഊന്നിപ്പറയുന്നു; അങ്ങനെ യാഗം ഒരൊറ്റ, സമരസമായ കര്മ്മമായി തീരുന്നു. അവസാനം ആശീർവാദഭാവത്തിലേക്ക് മാറി, സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ സുരക്ഷിതവും ക്രമബദ്ധവുമായ പാതയും, ദാനം ചെയ്യുന്നവരും അറിവുള്ളവരുമായി ക്ഷേമത്തിൽ വീണ്ടും ഒന്നിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹവും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.52
ഈ സൂക്തം യുവാവസ്ഥയിലുള്ള കൊടുങ്കാറ്റുദേവന്മാരായ മരുതുകളെ ശക്തമായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ നേരായ, വഞ്ചനാരഹിതമായ മഹിമയും ഗർജ്ജിക്കുന്ന ശക്തിയും, തടസ്സങ്ങൾ തകർത്തു സമൃദ്ധി വിടുവിക്കുന്ന വേഗരഥങ്ങളും ഇതിൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. അവർ യാഗത്തിലേക്ക് വരികയും, ഗായകന്റെ കീർത്തിയും സംരക്ഷണവും ബലപ്പെടുത്തുകയും, പശുക്കൾ, കുതിരകൾ, ജയശക്തി എന്നിവ പോലുള്ള രാധസ് (വരങ്ങൾ) നൽകുകയും ചെയ്യണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ദൃശ്യങ്ങൾ മേഘം–ശില–നദി എന്ന കോസ്മിക് കൊടുങ്കാറ്റ്-പ്രവർത്തനത്തിന്റെയും ഉപാസകന്റെ ഉള്ളിലെ ഉത്സാഹവും ധൈര്യവും ഉണരുന്നതിന്റെയും ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
Sukta 5.53
ഋഗ്വേദം 5.53 മാരുതന്മാരെ—കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ സംഘത്തെ—ഉത്സാഹപൂർവ്വം സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു ഗാനം ആണ്. രഥാരൂഢമായി പാഞ്ഞെത്തുന്ന അവരുടെ വേഗം, ഇടിമുഴക്കമുള്ള ദീപ്തി, ജീവദായകമായ മഴയുടെ ദാനം എന്നിവയെ കവി പുകഴ്ത്തുന്നു. അവർ നദികളെയും പ്രദേശങ്ങളെയും തടസ്സമില്ലാതെ കടന്ന് സഞ്ചരിക്കട്ടെ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ നേതാവ് സുദാസനോടൊപ്പം ചേരട്ടെ, ആരാധകന്റെ സമൂഹത്തിന് സംരക്ഷണം, ശക്തി, മംഗളകരമായ അനുഗ്രഹം എന്നിവ നൽകട്ടെ എന്ന് അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.54
ഋഗ്വേദം 5.54 അത്രിയുടെ ഒരു സ്തുതിയാണ്; മിന്നൽപോലെ ദീപ്തമായും പർവതങ്ങളെ കുലുക്കുന്നതുമായ മാരുതഗണങ്ങളെ അത് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ ഗർജ്ജനപരമായ മുന്നേറ്റം തടസ്സങ്ങളെ നീക്കി ലോകത്തെ ഉജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ ഗതിപോലെ വേഗമുള്ള, ദൂരവ്യാപിയായ അവരുടെ ശക്തിയെ കവി പുകഴ്ത്തി, വൈരശക്തികളോടുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ സംരക്ഷകസാന്നിധ്യവും ജയശക്തിയും ഋതത്തോട് (സത്യത്തോട്) ഒത്ത സഹായവും അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.55
ഈ സൂക്തം മരുৎകളെ ദീപ്തിമാന്മാരായും നന്നായി ആയുധധാരികളായും ഉള്ള കൊടുങ്കാറ്റ്-ദേവന്മാരായി സ്തുതിക്കുന്നു. നന്നായി കെട്ടിയ കുതിരകളോടെ അവർ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവരുടെ രഥങ്ങൾ ശുഭമായ പാതയിൽ നീങ്ങുന്നു. വൈരവും ഹാനിയും അകറ്റി, ആരാധകരെ കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠമായതിലേക്കു (വസ്യഃ) നയിച്ച്, അർപ്പണം സ്വീകരിച്ച് സമൂഹത്തിന് സമൃദ്ധി (രയി)യും ക്ഷേമവും ലഭിക്കണമെന്നു അവരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.56
ഈ സൂക്തം ഇന്ദ്രന്റെ മാരുതഗണമായ മാരുതന്മാരെ ദീപ്തമായ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യസമൂഹത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിവരാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; അവരുടെ അവരോഹണം നയിക്കുകയും അവരുടെ സാന്നിധ്യം യാഗത്തിൽ ഫലപ്രദമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മധ്യസ്ഥനായി അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു. അവരുടെ ഘടിതമായ ഏകത്വം, ദീപ്തി, തടയാനാവാത്ത മുന്നേറ്റശക്തി എന്നിവയെ സ്തുതിച്ച്, അവരുടെ വരവ് യജമാനന് സമൃദ്ധിയും ധർമ്മാനുസൃത പ്രേരണയും ഉദാരമായ ഭാഗ്യവും വിടുതൽ ചെയ്യട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.57
അത്രിയുടെ ഈ സ്തോത്രം രുദ്രന്റെ പുത്രന്മാരായ, “ഇന്ദ്രനാൽ അനുഗ്രഹിതരായ” മരുതുകളെ സ്വർണ്ണരഥങ്ങളിൽ ഏകീകൃത വൈഭവത്തോടെ എത്തി ക്ഷേമം നൽകണമെന്നു വിളിക്കുന്നു. അവരുടെ ദീപ്തമായ, കൊടുങ്കാറ്റുപോലുള്ള ശക്തിയെയും ഉദാരമായ, മേഘമില്ലാത്ത ദാനങ്ങളെയും പുകഴ്ത്തി, ഋത (കോസ്മിക ക്രമം)ത്തിന്റെ രക്ഷകരായി സത്യം കേട്ട് ഗായകന്റെ പ്രാർത്ഥനയെ ഉയർത്തുന്നവരായി അവരെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.58
ഋഗ്വേദം 5.58-ൽ അത്രി ഋഷി മരുৎഗണത്തെ ഏകീകൃതമായ കൊടുങ്കാറ്റ്-സൈന്യമായി ഉജ്ജ്വലമായി സ്തുതിക്കുന്നു—എപ്പോഴും പുതുക്കപ്പെടുന്നവർ, വേഗവാഹനാരൂഢർ, അമരമായ ഋതക്രമത്തിൽ അധിപതികൾ. ഈ സൂക്തം അവരുടെ അപ്രതിഹതമായ പ്രചണ്ഡശക്തിയെയും സത്യം കേൾക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെയും പുകഴ്ത്തി, പിന്നെ അതേ ശക്തിയെ ഒരു അപേക്ഷയാക്കുന്നു: മരുത്തുകൾ പ്രസന്നരാകട്ടെ, യജമാനനെ സമൃദ്ധിപ്പെടുത്തട്ടെ, ഋതത്തിന് അനുസരിച്ച് ആരാധകന്റെ അന്തർലോകത്തിലെ ‘വിശാലത’ വികസിപ്പിക്കട്ടെ.
Sukta 5.59
ഈ സൂക്തം മരുৎഗണങ്ങളെ ഭീതിയും വിസ്മയവും ഉണർത്തുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുസേനകളായി സ്തുതിക്കുന്നു; അവരുടെ പാഞ്ഞുവരവ് ഭൂമിയെ നടുക്കുന്നു, ക്രമബദ്ധമായി പക്ഷികളുപോലെ പറക്കുന്ന അവരുടെ ഗതി ആകാശത്തിന്റെ പർവ്വതശിഖര-രേഖകളിലൂടെ നീങ്ങുന്നു. അവരുടെ സൗന്ദര്യവും യുദ്ധവൈഭവവും, വേഗമേറിയ അശ്വങ്ങളും, പർവ്വതത്തിൽ നിന്നുള്ള മേഘസമൂഹങ്ങളെ അഴിച്ചുവിട്ട് മഴയെ വിടുവിക്കുകയും ജീവനും യജ്ഞത്തിനും വേണ്ടി വിശാലമായ ഇടങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവരുടെ ശക്തിയും ഇത് ആഘോഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.60
ഈ സൂക്തം അഗ്നിയെ വിവേകമുള്ളവനും യഥാസ്ഥാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന പുരോഹിതനുമായായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—അവൻ യജമാനന്റെ കർമ്മത്തെ ‘വേർതിരിച്ച്’ ശുദ്ധീകരിച്ച് പരിപൂർണമാക്കുന്നു. തുടർന്ന്, വിജയരഥങ്ങളെപ്പോലെ സ്തുതിയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന ചലനശക്തിയായി മരുৎഗണത്തെ യാഗത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. യാഗക്രമം (അഗ്നി)യും കൊടുങ്കാറ്റുപോലുള്ള പ്രചോദനം (മരുৎകൾ)യും തമ്മിൽ നീങ്ങിക്കൊണ്ട്, അവസാനം സംയുക്ത സോമപാനത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു: പ്രകാശമുള്ള മുൻസ്വർഗത്തിൽ അഗ്നി-വൈശ്വാനരൻ മരുৎസൈന്യത്തോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു; സമൃദ്ധി, ശരിയായ പ്രേരണം, വിജയകരമായ ഹവിർഅർപ്പണം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കുന്നു.
Sukta 5.61
ഈ സൂക്തം ദൂരത്തിൻറെ അറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് എത്തുന്ന വീരസമൂഹമായ മരുതുകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; അവരുടെ തിരിച്ചറിയൽ എന്തെന്നു ചോദിച്ച്, സംരക്ഷക സാന്നിധ്യം ക്ഷണിക്കുന്നു. അവരുടെ വേഗമേറിയ, കൊടുങ്കാറ്റുപോലെയുള്ള ശക്തിയെയും, സമൃദ്ധി (കന്നുകാലികൾ, ബലം, പോഷണത്തിന്റെ “ധാരകൾ”) നൽകാനുള്ള ശേഷിയെയും, ഗായകനെ തടസ്സങ്ങൾക്കപ്പുറം കടക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന കൂട്ടാളികളെന്ന നിലയിലെ അവരുടെ പങ്കിനെയും പുകഴ്ത്തുന്നു. അവസാനം, പ്രകാശമുള്ള “പശുക്കൾ” (കിരണങ്ങൾ/സമ്പത്ത്) അനുസരിച്ച് നീങ്ങുന്ന ദാനശീലമായ രഥപഥത്തിന്റെ വിശാലമായ വൈദിക മോട്ടിഫിലേക്കു സൂചന നൽകി, മരുതുകളുടെ ദാനങ്ങളെ കോസ്മിക ക്രമത്തിൽ ആങ്കർ ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.62
ഈ സൂക്തം ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ ക്രമം) നിലനിർത്തുന്ന ഇരട്ടാധിപതികളായ മിത്ര–വരുണന്മാരെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവരുടെ പരമാധികാരം സൂര്യന്റെ ഗതിയിലും ലോകങ്ങളുടെ കുറ്റമറ്റ ഭരണത്തിലും ഏറ്റവും വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ആരാധകനെയെ അഖണ്ഡ സംരക്ഷണത്തോടെ കാക്കാനും, പ്രചോദിത ബുദ്ധിയെ വിപുലീകരിക്കാനും, അവരുടെ നീതിയുള്ള പ്രകാശമയ ഭരണത്തിലൂടെ വിജയംയും ക്ഷേമവും നൽകാനും ഈ ഗാനം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.63
ഈ സൂക്തം മിത്രനും വരുണനും ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ ക്രമം) ജാഗ്രതയോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന രക്ഷകരായി സ്തുതിക്കുന്നു; അവർ പരമ സ്വർഗത്തിൽ സിംഹാസനാരൂഢരായി സത്യധർമ്മവും പരിശുദ്ധ നിയമവിധികളും ഉറച്ചുനിർത്തുന്നു. അവരുടെ ഭരണത്തെ ദൃശ്യമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ പ്രക്രിയകളുമായി—പ്രത്യേകിച്ച് സൂര്യന്റെ ഗതിയും മഴ അയക്കുന്നതും—ബന്ധപ്പെടുത്തി, ദൈവിക ക്രമം അവർ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് പോഷണം, സമൃദ്ധി, നൈതിക സ്ഥിരത എന്നിവയായി മാറുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്നു.
Sukta 5.64
ഈ ചെറു സൂക്തം മിത്രനെയും വരുണനെയും ഒരുമിച്ച് വിളിക്കുന്നു—ആരാധകനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കാവൽ നിൽക്കുന്ന സംരക്ഷകാധിപന്മാരായി; വേലിയുടെ അതിരിനുള്ളിൽ ജീവനെ കാക്കുന്നതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ വിശാലമായ ദീപ്തിയിലകത്ത് ജീവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നവരായി. അളവൊത്തും ക്രമബദ്ധവുമായ സ്തുതിയെ അവർ സ്വീകരിക്കട്ടെ; ഹവിർഅഗ്നി ജ്വലിക്കുമ്പോൾ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമത്തിനരികേ അവർ വേഗം എത്തട്ടെ; യജമാന-പോഷകരോടും ഗായക-സ്തോത്രകരോടും അനുഗ്രഹം വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ എന്നാണു പ്രാർത്ഥന. ആകെക്കുറിച്ച്, ഇത് ഋതം (കോസ്മിക ക്രമം), സാമൂഹിക സൗഹാർദ്ദം, യാഗത്തിന്റെ തത്സമയത്വം എന്നിവയെ സംക്ഷിപ്തമായ ഒരു സംരക്ഷണപ്രാർത്ഥനയിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നു—ശരിയായ വാസത്തിനും ധർമ്മസ്ഥിതിക്കും വേണ്ടി.
Sukta 5.65
മിത്ര–വരുണന്മാരെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ഈ ചെറുസ്തോത്രം, ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡക്രമം) നിലനിർത്തുന്ന ആദിത്യരിൽ നിന്ന് പ്രചോദിതമായ വാക്കും ശരിയായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും അപേക്ഷിക്കുന്നു. ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കുള്ള ‘വിശാല പാത’ തുറക്കാനുള്ള മിത്രന്റെ ശക്തിയെ ഇത് സ്തുതിക്കുന്നു; ദിവ്യദ്വയം ഏകീകരിച്ച് ജനത്തെ നയിക്കാനും, സുരക്ഷിതമായ പരിസരത്തിനുള്ളിൽ ഋഷിമാരെയും യജമാനന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.66
അത്രിയുടെ ഈ ചെറുസൂക്തം മിത്ര–വരുണന്മാരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; ഇവിടെ പ്രത്യേകിച്ച് വരുണനെ ‘ഋത-പേശസ്’—അഥവാ ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ ക്രമം) തന്നെയാണ് അവന്റെ രൂപം/വസ്ത്രം—എന്ന നിലയിൽ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. മർത്ത്യനായ ആരാധകൻ അവരുടെ ദൂരദർശിയായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തോട് ജാഗരൂകനായി, യഥാവിധി അർപ്പണം നടത്തി, സംരക്ഷണം, വ്യക്തത, കൂടാതെ അന്തർസ്വരാജ്യത്തിലേക്ക് (സ്വരാജ്യം) നീങ്ങുന്ന പ്രേരണയും ലഭിക്കണമെന്ന് ഇത് ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. ശ്ലോകങ്ങളിലുടനീളം, ഈ ദ്വയത്തെ കവി-സദൃശ ദർശികളായി സ്തുതിക്കുന്നു; അവർ അവരുടെ കേതു (പ്രകാശമയ ചിഹ്നം)കൊണ്ട് ജനങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും, അത്ഭുതശക്തികളാൽ ദക്ഷവും ഋതവും നിലനിർത്തി സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Sukta 5.67
ഈ ചെറുസൂക്തം ആദിത്യന്മാരെ—പ്രത്യേകിച്ച് വരുണൻ, മിത്രൻ, അര്യമൻ—ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡക്രമം) നിലനിർത്തുന്ന സർവ്വജ്ഞരായ അധിപന്മാരായി സ്തുതിക്കുന്നു. അവരുടെ വിശാലമായ നിയമം/ആജ്ഞ സത്യമായ രാജാധികാരം (ക്ഷത്ര)യും സംരക്ഷണവും നൽകുന്നു എന്ന് ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നു. അവർ സ്ഥിരവ്രതങ്ങളായ (നിശ്ചിത നിയമങ്ങളായ) ചട്ടങ്ങളിൽ അചഞ്ചലമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; മർത്ത്യരെ ഹാനിയിൽ നിന്ന് കാക്കാനുള്ള ശക്തി അവർക്കുണ്ട്. അത്രി ദർശകന്റെ പ്രചോദിതമായ ചിന്ത (മതി) ആരാധനയിൽ അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് ഉറ്റുനീങ്ങുന്നു എന്നും സൂക്തം പറയുന്നു.
Sukta 5.68
ഈ ചെറുസൂക്തം ഋതം എന്ന വിശാലമായ സത്യ-ക്രമത്തെ നിലനിർത്തുന്ന മഹാസാർവഭൗമന്മാർ (മഹി-ക്ഷത്രൗ) ആയ മിത്രനും വരുണനും സ്തുതിക്കുന്നു. ആരാധകരെ ഭൂമിയിലും സ്വർഗ്ഗീയമായും സമൃദ്ധിയാൽ ശക്തിപ്പെടുത്തണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു; മഴ, ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങൾ, പോഷണം എന്നിവയിലൂടെ അവരുടെ പ്രവർത്തനം ചിത്രീകരിച്ച്, പൂർണതയ്ക്കായി “വിശാലമായ അടിത്തറ” സൃഷ്ടിക്കുന്നതായി വര്ണിക്കുന്നു.
Sukta 5.69
ഈ ചെറു ആത്രേയ സ്തുതി മിത്രനും വരുണനും മൂന്നു പ്രകാശമയ ലോകങ്ങളെ താങ്ങിനിർത്തുകയും അചഞ്ചലമായ കോസ്മിക നിയമങ്ങൾ (വ്രതാനി) നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആദിത്യന്മാരായി പുകഴ്ത്തുന്നു. ദൈവിക ധർമ്മത്തെ അവർ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഭരണത്തിലും സമൂഹത്തിലും വക്രമായോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതോ ആയ ഉപദേശങ്ങളെ നീക്കിക്കളയട്ടെ, കൂടാതെ കുടുംബത്തിനും സന്തതിക്കും ക്ഷേമം, സമൃദ്ധി (രായി), ശാന്തി എന്നിവ നൽകട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.70
ഈ സംക്ഷിപ്ത അനുഷ്ടുഭ് സ്തോത്രം മിത്ര–വരുണന്മാരെ സമീപസഹായികളായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ ക്രമബദ്ധവും ദീപ്തവുമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമായ ‘സുമതി’ ആരാധകനെ മുറിവുകൾ, കഷ്ടതകൾ, അന്തർതടസ്സങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. സംരക്ഷണം, ഫലപ്രദമായ കാവൽശക്തി, ദസ്യു-ശക്തികളായ (ഇരുട്ട്, അക്രമം) മേൽ വിജയം എന്നിവയും അപേക്ഷിക്കുന്നു; അവസാനം ശരീരത്തെയും പ്രാണശക്തിയെയും ഹാനിപ്പെടുത്തുന്ന ഏതൊരു യക്ഷ-പീഡയും ഒഴിവാക്കണമെന്നു യാചിക്കുന്നു.
Sukta 5.71
ഈ സംക്ഷിപ്ത ഗായത്രി സ്തോത്രം മിത്രനും വരുണനും യാഗത്തിനടുത്തേക്ക് വരുവാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു—ഹാനികരമായ ശക്തികളെ അകറ്റി, അധ്വരത്തിന്റെ ഋതമാർഗം നിലനിർത്തുന്ന രക്ഷകരായി. അവരെ സർവജ്ഞരായ അധിപന്മാരായി സ്തുതിച്ച്, ഉപാസകന്റെ ധീഃ (അന്തര്ദൃഷ്ടി) വികസിപ്പിക്കുകയും സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. അവസാനം വ്യക്തമായ സോമ-ആഹ്വാനം: ദിവ്യയുഗളം സമീപിച്ച് പാനം ചെയ്യട്ടെ; ഉള്ളിലെ ക്രമവും ആനന്ദവും സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
Sukta 5.72
ഈ സംക്ഷിപ്ത ത്രിഷ്ടുഭ് സ്തോത്രം അത്രിയുടെ മാതൃക (അത്രിവത്) മുൻനിർത്തി മിത്ര–വരുണന്മാരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; യാഗത്തിൽ അവർ ബർഹിസിൽ ഇരുന്ന് സോമം ആസ്വദിക്കണമെന്നു ക്ഷണിക്കുന്നു. വ്രതം (ബന്ധനനിയമം) ധർമ്മം എന്നിവയിലൂടെ അവരുടെ അചഞ്ചലമായ ഭരണത്തെ സ്തുതിച്ച്, സമാധാനം സ്ഥിരപ്പെടുത്താനും, കലഹകരമായ ശക്തികളെ നിയന്ത്രിക്കാനും, ആരാധകന്റെ ഇഷ്ടിക്കായി യജ്ഞത്തിൽ ആനന്ദിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.73
ഈ സൂക്തം അശ്വിന്മാരെ അടിയന്തരമായി ക്ഷണിക്കുന്നു—അവർ ഇപ്പോൾ ഏത് ലോകത്തിൽ വസിച്ചാലും, ദൂരെയായാലും, അടുത്തായാലും, അല്ലെങ്കിൽ മധ്യാകാശത്തിലായാലും—വേഗത്തിൽ വന്ന് ആരാധകരെ ധാരാളമായ സഹായത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്നു. പ്രചോദിത ദർശികളുമായുള്ള (പ്രത്യേകിച്ച് അത്രിയുമായുള്ള) അവരുടെ അടുപ്പബന്ധവും “ഘർമ” (ഉഷ്ണവും ദീപ്തവുമായ അർപ്പണം) എന്നതുമായ ബന്ധവും ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു; രഥസമമായ അതിവേഗ വരവും രോഗശമനകരമായ ഉപകാരവും പുകഴ്ത്തുന്നു. അവസാന മന്ത്രം ഈ സൂക്തത്തെ തന്നെ സൂക്ഷ്മമായി രൂപപ്പെടുത്തിയ വാക്കായി ചിത്രീകരിച്ച്, ശാന്തിയും വർധനയും വരുത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ച വിപുലമായ നമസ്കാരമായി അർപ്പിക്കുന്നതായി പറയുന്നു.
Sukta 5.74
ഈ സൂക്തം അത്രിയുടെ അടിയന്തരമായ പ്രഭാത-ആഹ്വാനമാണ്: വേഗമേറിയ ഇരട്ട വൈദ്യന്മാരായ അശ്വിനൗ (നാസത്യാ) തന്റെ വിളി കേട്ട്, സംരക്ഷണസഹായവും സമൃദ്ധിയും കൊണ്ടു വരണമെന്ന് അദ്ദേഹം അപേക്ഷിക്കുന്നു. അവരുടെ സ്ഥിരവും എപ്പോഴും സന്നദ്ധവുമായ സാന്നിധ്യം, സ്തുതിക്കു ഉടൻ പ്രതികരിക്കുന്ന സ്വഭാവം, ആഹ്വാനം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ശക്തി, ആസ്വാദനം, പിന്തുണ തുടങ്ങിയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ദൃശ്യമായി ‘ഒഴുക്കി’ നൽകുന്നതും ഇവിടെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
Sukta 5.75
ഈ സ്തോത്രം പ്രഭാതസമയത്ത് അശ്വിനൗകളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നതാണ്; പ്രിയവും നിധി-ധനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നതുമായ അവരുടെ രഥം യജ്ഞത്തിലേക്ക് വരണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുകയും, കവിയുടെ “മധുരമധുവായ” വിളി അവർ കേൾക്കണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ച്യവാനൻ മുതലായവരുടെ പ്രസിദ്ധ രക്ഷകളും പുനഃസ്ഥാപനങ്ങളും ഓർമ്മിപ്പിച്ച്, ആദ്യപ്രകാശത്തോടൊപ്പം എത്തുന്ന വേഗമേറിയ വൈദ്യരും രക്ഷകരുമായ അശ്വിനരെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അവർ ആരാധകനു ബലം, സമൃദ്ധി, ഋതം (ശരിയായ ക്രമം) എന്നിവ പുതുക്കി സ്ഥാപിക്കുന്നു.
Sukta 5.76
ഈ ചെറു അശ്വിനീ സൂക്തം പ്രഭാതപ്രകാശത്തിൽ അഗ്നിയുടെ ഉദയവും ദേവമുഖമായ പ്രചോദിത വാക്കിന്റെ ഉയർച്ചയും കൊണ്ട് ആരംഭിച്ച്, ഒരുക്കിയ ഘർമ (ചൂടാക്കി ഉന്മേഷം പകരുന്ന പാനം) ഭാഗത്തേക്ക് തങ്ങളുടെ രഥം തിരിക്കണമെന്ന് അശ്വിനന്മാരെ അടിയന്തിരമായി ക്ഷണിക്കുന്നു. പ്രഭാതം, മധ്യാഹ്നം, പകലും രാത്രിയും—എല്ലാ സംധി-സമയങ്ങളിലും ഇരട്ട വൈദ്യന്മാരായ അവർ വരട്ടെ; ആ ആനന്ദം നൽകുന്ന പാനവും അവരുടെ സംരക്ഷണവും ഒരിക്കലും മുടങ്ങാതിരിക്കട്ടെ എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. അവസാനം, അവരുടെ “എപ്പോഴും പുതിയത്” ആയ സഹായത്തോടൊപ്പം ഐക്യത്തോടെ യാത്ര ചെയ്യാനും, സമ്പത്ത്, വീരശക്തി, ദീർഘകാല മംഗല്യം എന്നിവ ലഭിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.77
ഈ സംക്ഷിപ്ത അശ്വിനീ സ്തുതിഗാനം പ്രഭാതാവാഹനമാണ്: പകലുദയത്തിൽ ആദ്യം തന്നെ ഇരട്ട അശ്വാരൂഢന്മാരെ വിളിക്കണമെന്ന് ഉപാസകരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; വൈരികളും “ലോഭികളുമായ” ശക്തികൾ യാഗത്തെ തടയുന്നതിന് മുമ്പേ അവർ വേഗത്തിൽ എത്തി സോമം പാനം ചെയ്യട്ടെ. അവരുടെ ദീപ്തമായ രഥത്തെയും, മനസ്സിനോളം വേഗത്തിൽ—കാറ്റുപോലെ പാഞ്ഞെത്തുന്ന—സഹായശക്തിയെയും ഇത് പ്രശംസിക്കുന്നു; ആ സഹായം ഭക്തനെ ദുരിതത്തിനപ്പുറം കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവസാനം, എപ്പോഴും പുതുതായി ലഭിക്കുന്ന സംരക്ഷണം, സമൃദ്ധി (രയി), വീരശക്തി, ദീർഘകാല ശുഭഭാഗ്യം എന്നിവയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.78
ഈ സ്തുതിഗാനം വേഗമുള്ള ദിവ്യവൈദ്യന്മാരായ അശ്വിന്മാർ (നാസത്യർ) സോമയാഗത്തിലേക്ക് ഉടൻ വരികയും മുഖം തിരിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യണമെന്ന് അടിയന്തരമായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ കേന്ദ്രവിഷയം സംരക്ഷണവും പ്രസവവിജയവും ആണ്—യോഗ്യസമയത്ത് ഗർഭദ്വാരം തുറക്കുകയും അമ്മയും കുഞ്ഞും ജീവനോടെ, ഹാനിയില്ലാതെ പുറത്തുവരികയും ചെയ്യണമെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. സപ്തവധ്രിയുടെ രക്ഷാപ്രസംഗം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ അശ്വിനരുടെ ചികിത്സാശക്തി കൂടുതൽ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 5.79
ഈ സൂക്തം ഉഷസ്സിനോടുള്ള (പ്രഭാതം) നേരിട്ടും ആത്മീയവുമായ ആഹ്വാനമാണ്—യജ്ഞകർമ്മികളെയുണർത്തി, അവരെ സമൃദ്ധി (റായീ), ശക്തി, ശരിയായ പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് നയിക്കണമെന്നു. പ്രഭാതത്തെ സദാ പുതുക്കപ്പെടുന്നവളായി, തന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ഒരിക്കലും പിഴവില്ലാത്തവളായി സ്തുതിക്കുന്നു; ഗായകരും യജമാനരും വേണ്ടി വീരകീർത്തി, വേഗമേറിയ ഊർജങ്ങൾ, പ്രചോദിതമായ വാക്ക്/കാവ്യം എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുന്നവളായും അവൾ വർണിക്കപ്പെടുന്നു.
Sukta 5.80
ഋഗ്വേദം 5.80 ഒരു പ്രഭാതസ്തുതിയാണ്; അതിൽ അത്രിയുടെ ദർശകർ ഉഷസ്സിനെ വിശാലവും കർമ്മിസ-പ്രഭാമയവുമായ ശക്തിയായി പുകഴ്ത്തുന്നു—ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡക്രമം) അനുസരിച്ച് ലോകത്തെ പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നവളായി. ഈ സൂക്തം അവൾ ക്രമബദ്ധമായി പ്രകാശം അനാവരണം ചെയ്യുന്നതും, ‘ദിക്കുകളെ അലട്ടാത്ത’ അവളുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും, അവളുടെ ആവർത്തിച്ചുവരവ് ജീവനും തൊഴിലും ആത്മീയ ആകാംക്ഷയും പുതുക്കുന്നതും ആഘോഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.81
സവിതൃനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ഈ ചെറു സൂക്തം ദിവ്യപ്രേരകനെ സ്തുതിക്കുന്നു: അവൻ ദർശികളുടെ മനസ്സിനെയും അന്തർദൃഷ്ടിയെയും ‘യോജിപ്പിച്ച്’ (യുഗ്മീകരിച്ച്) പ്രവർത്തനത്തിലാക്കുന്നു; യജ്ഞശക്തികളെ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; തന്റെ മുന്നേറുന്ന ഗതിയിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ചലിപ്പിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ അളവുകാരനായും സമസ്ത ഭവനത്തെ വ്യാപിക്കുന്ന പരമാധിപനായും സവിതൃൻ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നു; പ്രവർത്തിയുടെ അകത്തെയും പുറത്തെയും ദീക്ഷകനായി ജീവികളെ സുരക്ഷിതമായി നയിക്കുന്നു. അവസാനം സവിതൃൻ പ്രസവത്തിന്റെ (പ്രേരണയുടെ) ഏകാധിപതിയെന്നായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; തന്റെ ഗതികളിൽ അവൻ തന്നെയാണ് പൂഷൻ—മാർഗ്ഗദർശക പോഷകൻ—എന്നും, സ്തോമം സ്വീകരിക്കണമെന്നു ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു.
Sukta 5.82
ഈ സൂക്തം ദിവ്യപ്രേരകനായ സവിതൃനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയാണ്: അദ്ദേഹം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ പോഷണം, ശരിയായ ഗതി, മംഗളകരമായ വിധി എന്നിവ ദാനമാക്കട്ടെ; വിഭജനവും സൗഭാഗ്യവും നല്കുന്ന സവിതൃന്റെ ശക്തിയായി ഭാഗനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും (ദുരിതാനി) അകറ്റപ്പെടുകയും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഹിതമായത് (ഭദ്രം) ആരാധകരിലേക്കു പ്രേരിതമാകുകയും ചെയ്യണമെന്നു ഇത് അപേക്ഷിക്കുന്നു. കൂടാതെ സവിതൃൻ സകല ജീവികളെയും ജന്മങ്ങളെയും പ്രകടനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന, പ്രചോദിത വാക്കിലൂടെ അവയെ “ശ്രവ്യമാക്കുന്ന” വിശ്വശക്തിയാണെന്ന് ഈ സൂക്തം സ്തുതിക്കുന്നു.
Sukta 5.83
ഈ സ്തുതിഗാനം വേദീയ മഴശക്തിയായ പർജന്യനോടുള്ള ഉത്സുകമായ ആഹ്വാനമാണ്: ഇടിമുഴക്കട്ടെ, ജലങ്ങളെ വിടുവിക്കട്ടെ, ഭൂമിയെ ഗർഭിണിയാക്കി ഔഷധികളും ആഹാരവും ഉദിക്കട്ടെ. മഴയെ സസ്യങ്ങളിലും മണ്ണിലും നിക്ഷേപിക്കുന്ന ജീവബീജമായി ചിത്രീകരിച്ച്, സംരക്ഷണം, ഫലഭൂയിഷ്ഠത, വരൾച്ചയും വന്ധ്യതയും അതിജീവിച്ച് സുരക്ഷിതമായി കടന്നുപോകാനുള്ള അനുഗ്രഹവും അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Sukta 5.84
ഈ സംക്ഷിപ്തമായ അത്രി സ്തോത്രം വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു ശക്തിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; രാത്രിയിലെ സ്തുതിഗാനങ്ങൾ അതിനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. കുതിക്കുന്ന യുദ്ധകുതിരപോലെ സമൃദ്ധിയും ബലവും മുന്നോട്ടു തള്ളുന്നതിന് അതിനെ പ്രശംസിക്കുന്നു. ഈ വാക്യം സൂചനാത്മകമായ ഒരു ആഹ്വാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു: ചലിക്കുന്ന പ്രകാശം/കൊടുങ്കാറ്റ്-ഊർജ്ജത്തെ (അർജുനീ എന്ന നാമമോ ഉപനാമമോ ആയി) ആരാധകനുവേണ്ടി വീര്യം, ഗതി, വിജയകരമായ സമൃദ്ധി എന്നിവ പ്രകടമാക്കാൻ ‘വിളിച്ച്’ ക്ഷണിക്കുന്നു.
Sukta 5.85
ഈ സൂക്തം ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡവും നൈതികവുമായ ക്രമം) നിലനിർത്തുന്ന പരമാധികാരിയായ വരുണനെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവൻ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ അളക്കുകയും സൂര്യന്റെ പാതകൾ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വരുണന്റെ വിശാലമായ “മായാ” (ക്രമം സ്ഥാപിക്കുന്ന ഫലപ്രദമായ ശക്തി)യോടുള്ള വിസ്മയഭക്തിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി, കാണപ്പെട്ടതും കാണപ്പെടാത്തതുമായ എല്ലാ പിഴവുകളും സളളമായ ബന്ധങ്ങൾ പോലെ അഴിയട്ടെ എന്ന പ്രായശ്ചിത്തപ്രാർത്ഥനയിലേക്കാണ് ഇത് നീങ്ങുന്നത്; അങ്ങനെ ആരാധകൻ ദൈവാനുഗ്രഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരട്ടെ എന്നതാണ് ആശയം.
Sukta 5.86
ഈ സംക്ഷിപ്ത ഇന്ദ്രാഗ്നീ സ്തോത്രം ഇന്ദ്രനെയും അഗ്നിയെയും ഒരുമിച്ച് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; ശക്തിയുടെ മത്സരങ്ങളിലും ധർമ്മാനുസൃതമായ പ്രവർത്തിയിലും മർത്ത്യനെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ഇരട്ട ശക്തികളായി അവരെ സ്തുതിക്കുന്നു. അകത്തെയും പുറത്തെയും തടസ്സങ്ങൾ തകർക്കാനും, ഗതിയുടെ “രഥങ്ങളെ” ശരിയായ വഴിയിൽ നയിക്കാനും, യഥാവിധി അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സിലൂടെ ഗായകർക്ക് വിശാലമായ കീർത്തി, സമ്പത്ത്, നിലനിൽപ്പിനുള്ള പോഷണം എന്നിവ സ്ഥാപിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 5.87
ഈ സൂക്തം പർവതങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ച കൊടുങ്കാറ്റുസേനയായ മരുതുകളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—ശാസനബദ്ധവും യജ്ഞാർഹവുമായ സംഘമായി; അവരുടെ ഇടിമുഴക്കമുള്ള ശക്തി ദീപ്തി, സംരക്ഷണം, വിജയകരമായ ഗതിയെ നൽകുന്നു. അവരുടെ ചലനശക്തിയെ വിഷ്ണുവിന്റെ വിശാലവും മുന്നോട്ടു ചുവടുവയ്ക്കുന്നതുമായ മഹാബലത്തോടു ബന്ധിപ്പിച്ച്, മരുതുകൾ വിളി കേൾക്കുകയും, കർമം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും, വൈരപരമായ നിഷേധത്തിന്റെ നേരെ ആരാധകനെ അപ്രാപ്യമാക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Mandala 5 belongs to the family-book layer (Mandalas 2–7) and is traditionally attributed to Atri and his descendants (Atrides), whose school preserved and transmitted these hymns.
It is often noted for an archaic register: conservative vocabulary, inherited formulae, and compact, dense poetic constructions typical of early Rigvedic family collections.
Agni and Indra dominate as in much of the Rigveda, but Mandala 5 is especially remembered for a strong presence of Ashvin hymns, alongside notable praises to Uṣas, the Maruts, and the Ādityas.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.