Sukta 7

Mantra 1

सखायः सं वः सम्यञ्चमिषं स्तोमं चाग्नये । वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥

ഹേ സഖാക്കളേ, നിങ്ങളുടെ സമ്യക് ദിശിത ഇഷ് (പ്രേരണ/പോഷകശക്തി)യും സ്തോമം (സ്തുതി)യും അഗ്നിക്കായി ഒന്നിച്ചു കൂട്ടുവിൻ—ക്ഷിതീനാം (വാസികളിൽ) വരിഷ്ഠനായ, ഊർജോ നപ്തൃ (ഊർജത്തിന്റെ പുത്രൻ), സഹസ്വാൻ, മഹാബലവാനായവനായി.

Mantra 2

कुत्रा चिद्यस्य समृतौ रण्वा नरो नृषदने । अर्हन्तश्चिद्यमिन्धते संजनयन्ति जन्तवः ॥

എവിടെയാണ് അവൻ—അവന്റെ സമൃതൗ (സമാഗമത്തിൽ) മനുഷ്യർ നൃസദനേ (മാനവാസന/മാനവനിവാസസ്ഥാനത്ത്) ആനന്ദിക്കുന്നവൻ? അർഹന്മാരും അവനെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; ജന്തുക്കൾ അവനെ പ്രകടതയിലേക്കു ജനിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 3

सं यदिषो वनामहे सं हव्या मानुषाणाम् । उत द्युम्नस्य शवस ऋतस्य रश्मिमा ददे ॥

വളർച്ചയുടെ പ്രേരണകളെ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ചേർക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ ഹവ്യങ്ങളും അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ, ദ്യുമ്നത്തിന്റെ ശവസ്സ്—തേജോമയ ശക്തി—കൊണ്ട് അവൻ ഞങ്ങളിലകത്ത് ഋതത്തിന്റെ രശ്മിയെ, സത്യക്രമത്തിന്റെ നേരായ നൂലിനെ, സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 4

स स्मा कृणोति केतुमा नक्तं चिद्दूर आ सते । पावको यद्वनस्पतीन्प्र स्मा मिनात्यजरः ॥

അവൻ തീർച്ചയായും പ്രകാശത്തിന്റെ കേതുവിനെ—രാത്രിയിലും—രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; അത് ദൂരത്തുനിന്നും കാണപ്പെടുന്നു. പാവകനായ അജരൻ, വനസ്പതികളെ മുന്നോട്ടു തള്ളി പൊളിക്കുമ്പോൾ, മറഞ്ഞിരുന്ന ജ്വാലാതേജസ്സിനെ പുറത്തുവിടുന്നു.

Mantra 5

अव स्म यस्य वेषणे स्वेदं पथिषु जुह्वति । अभीमह स्वजेन्यं भूमा पृष्ठेव रुरुहुः ॥

താഴേക്ക്—ദേഹധാരിയായ വഴികളിലേക്കു—വഴികളിൽ സ്വേദ-ഉഷ്ണം ചൊരിയുന്ന അവന്റെ മുന്നേറ്റത്തിനായി, ഞങ്ങൾ സ്വജേന്യമായ സ്വയം-വിജയശക്തിയിലേക്കു പാഞ്ഞുചേരുന്നു; വിശാലമായ ഭൂമി ഭാരത്തിനടിയിൽ പിറകുപോലെ ഉയർന്നു വരുന്നു—യാത്രയ്ക്ക് യോഗ്യമായി.

Mantra 6

यं मर्त्यः पुरुस्पृहं विदद्विश्वस्य धायसे । प्र स्वादनं पितूनामस्ततातिं चिदायवे ॥

മർത്ത്യൻ മനുഷ്യൻ സർവ്വത്തിന്റെയും ധാരക-സ്ഥാപകനായി—അത്യന്തം ആഗ്രഹനീയനായി—ആരെയാണോ കണ്ടെത്തുന്നത്, അവൻ അന്വേഷകനുവേണ്ടി പോഷണങ്ങളുടെ മധുരരസം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു; ഗൃഹസ്ഥിതിയുടെ വ്യാപിക്കുന്ന സമൃദ്ധിയും ദാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 7

स हि ष्मा धन्वाक्षितं दाता न दात्या पशुः । हिरिश्मश्रुः शुचिदन्नृभुरनिभृष्टतविषिः ॥

കാരണം അവൻ തന്നെയാണ് ക്ഷയിക്കാത്ത വിശാലവ്യാപ്തി നൽകുന്നത്; ദാതാവുപോലെ ജീവശക്തികളെ ദാനം ചെയ്യുന്നു. സ്വർണ്ണദാടി ഉള്ളവൻ, ശുദ്ധദന്തൻ, നിപുണ ശില്പി—അവന്റെ ബലം ഒരിക്കലും മങ്ങിപ്പോകുകയില്ല.

Mantra 8

शुचिः ष्म यस्मा अत्रिवत्प्र स्वधितीव रीयते । सुषूरसूत माता क्राणा यदानशे भगम् ॥

ശുദ്ധനാണ് അവൻ; ആര്ക്കുവേണ്ടി—അത്രിയെപ്പോലെ—അവൻ നന്നായി മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയ കോടാലിപോലെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞുവരുന്നുവോ. അപ്പോൾ ഫലദായിനിയായ മാതാവ്, ശക്തിയിൽ വളർന്ന്, പ്രസവിക്കുന്നു—ആനന്ദവും സൗഭാഗ്യവും ഉള്ള പങ്ക് കൈവരിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 9

आ यस्ते सर्पिरासुतेऽग्ने शमस्ति धायसे । ऐषु द्युम्नमुत श्रव आ चित्तं मर्त्येषु धाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിനക്കായി ഘൃതസമൃദ്ധി ഒഴുക്കി അർപ്പിക്കുന്നവന്‍—നിന്റെ സ്ഥാപകശക്തി (ധായസേ)ക്കു ശാന്തിയുണ്ട്. ഈ മർത്ത്യരിൽ ദീപ്തമായ ദ്യുമ്നവും, പ്രചോദിത ശ്രവണവും, ജാഗ്രതചിത്തവും സ്ഥാപിക്കണമേ.

Mantra 10

इति चिन्मन्युमध्रिजस्त्वादातमा पशुं ददे । आदग्ने अपृणतोऽत्रिः सासह्याद्दस्यूनिषः सासह्यान्नॄन् ॥

ഇങ്ങനെ അപ്രജ്വലിതൻ (അഥവാ അക്രമിതൻ) പോലും തന്റെ ക്രോധം വിട്ട്, നിനക്കാൽ ലഭിച്ച പശു-ശക്തി അർപ്പിക്കുന്നു. അപ്പോൾ, ഹേ അഗ്നേ, ദാനത്തിൽ അച്യുതനായ അത്രി ദസ്യുക്കളെ കീഴടക്കും; വർദ്ധനയുടെ നിഷഃ (പ്രേരണകൾ) നേടും; സത്യപുരുഷന്മാരെ (ദൃഢ ആത്മബലങ്ങളെ) നേടും.