Sukta 60

Mantra 1

ईळे अग्निं स्ववसं नमोभिरिह प्रसत्तो वि चयत्कृतं नः । रथैरिव प्र भरे वाजयद्भिः प्रदक्षिणिन्मरुतां स्तोममृध्याम् ॥

സ്വവസ് (സ്വശക്തിസമ്പന്നൻ) അഗ്നിയെ ഞാൻ നമസ്കാരഭരിതമായ സ്തുതി-കർമ്മങ്ങളാൽ ഇളിക്കുന്നു; ഇവിടെ മുന്നിൽ പ്രസന്നമായി ഇരിക്കുന്ന അവൻ ഞങ്ങൾ ചെയ്തതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ക്രമപ്പെടുത്തട്ടെ. വാജ (ബലം-സമൃദ്ധി) വഹിച്ച് മുന്നേറുന്ന രഥങ്ങളെപ്പോലെ മരുৎകളുടെ സ്തോമം പ്രദക്ഷിണഗതിയോടെ മുന്നേറി സമൃദ്ധിയിലേക്കുയരട്ടെ.

Mantra 2

आ ये तस्थुः पृषतीषु श्रुतासु सुखेषु रुद्रा मरुतो रथेषु । वना चिदुग्रा जिहते नि वो भिया पृथिवी चिद्रेजते पर्वतश्चित् ॥

രുദ്രജന്യമായ മരുৎകൾ പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ, ദൂരത്തോളം കേൾക്കപ്പെടുന്ന, സുഖഗാമിയായ രഥങ്ങളിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ—ഹേ ഉഗ്രന്മാരേ—നിങ്ങളുടെ ഭയത്തിൽ വനങ്ങളും തലകുനിക്കുന്നു; ഭൂമിയും വിറയ്ക്കുന്നു, പർവ്വതവും.

Mantra 3

पर्वतश्चिन्महि वृद्धो बिभाय दिवश्चित्सानु रेजत स्वने वः । यत्क्रीळथ मरुत ऋष्टिमन्त आप इव सध्र्यञ्चो धवध्वे ॥

മഹത്തായ, പുരാതന പർവ്വതവും ഭയപ്പെടുന്നു; നിങ്ങളുടെ സ്വനത്തിൽ ദ്യൗവിന്റെ ശിഖരവും വിറയ്ക്കുന്നു. ഹേ ഋഷ്ടിമന്ത മരുৎകളേ, നിങ്ങൾ ക്രീഡിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പാഞ്ഞുചേരുന്നു—ഒരേ പ്രബല പ്രവാഹത്തിൽ ഓടുന്ന ജലങ്ങളെപ്പോലെ.

Mantra 4

वरा इवेद्रैवतासो हिरण्यैरभि स्वधाभिस्तन्वः पिपिश्रे । श्रिये श्रेयांसस्तवसो रथेषु सत्रा महांसि चक्रिरे तनूषु ॥

തിരഞ്ഞെടുത്ത വരന്മാരെപ്പോലെ, സമ്പത്തിൽ സമൃദ്ധരായ റൈവതാസർ (മരുത്ഗണം) സ്വധാഭിഃ—സ്വന്തം അന്തർനിഹിത ശക്തികളാൽ—ഹിരണ്യത്താൽ തങ്ങളുടെ തനുവിനെ രൂപപ്പെടുത്തി അലങ്കരിച്ചു. ശ്രീയ്ക്കായി അവർ കൂടുതൽ ശ്രീമാന്മാരാകുന്നു; രഥങ്ങളിൽ ബലവാന്മാരായി, സമസ്തമായി തങ്ങളുടെ ദേഹരൂപങ്ങളിൽ മഹത്ത്വങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

Mantra 5

अज्येष्ठासो अकनिष्ठास एते सं भ्रातरो वावृधुः सौभगाय । युवा पिता स्वपा रुद्र एषां सुदुघा पृश्निः सुदिना मरुद्भ्यः ॥

ഈ (മരുതർ) ‘ജ്യേഷ്ഠ’രുമല്ല ‘കനിഷ്ഠ’രുമല്ല; സഹോദരന്മാരായി സൗഭാഗ്യവർദ്ധനയ്ക്കായി ഒരുമിച്ച് വളർന്നു. അവരുടെ പിതാവ് സദാ യുവാവ്—സ്വപാ (സ്വയം-പ്രഭാവശാലി) രുദ്രൻ; അവരുടെ മാതാവ് പൃശ്നി സുദുഘാ—സമൃദ്ധമായി പാലുതരുന്നവൾ—മരുതർക്കായി സുദിനം, ശുഭപ്രകാശമുള്ള ദിനം കൊണ്ടുവരുന്നവൾ.

Mantra 6

यदुत्तमे मरुतो मध्यमे वा यद्वावमे सुभगासो दिवि ष्ठ । अतो नो रुद्रा उत वा न्वस्याग्ने वित्ताद्धविषो यद्यजाम ॥

ഹേ സുഭഗ മരുതരേ, നിങ്ങൾ ഉത്തമത്തിലോ മധ്യമത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ വാവമ (അധോ) പ്രദേശത്തിലോ—ദിവിഷ്ഠ, അന്തർസ്വർഗത്തിൽ സ്ഥാപിതരായി—എവിടെയായാലും; അതിനാൽ, ഹേ രുദ്രന്മാരേ, ഞങ്ങളെ അറിയുക, ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കുക. കൂടാതെ, ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിക്കുന്ന ഹവിഷിനെ നീ വിറ്റാ—ജ്ഞാനത്തോടെ അറിയുക.

Mantra 7

अग्निश्च यन्मरुतो विश्ववेदसो दिवो वहध्व उत्तरादधि ष्णुभिः । ते मन्दसाना धुनयो रिशादसो वामं धत्त यजमानाय सुन्वते ॥

ഹേ മരു‍ത്തുകളേ, സർവ്വവേദികളേ, നിങ്ങൾ അഗ്നിയെ ദ്യുലോകത്തിൽ നിന്ന്, മേലുള്ള പ്രദേശത്തിൽ നിന്ന്, നിങ്ങളുടെ രഥത്തിന്റെ വക്കുകളിൽ ഇറക്കി കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ—അപ്പോൾ ആനന്ദിതരായി, ഹേ കുലുക്കുന്നവരേ, വൈരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരേ, സോമം പിഴിയുന്ന യജമാനനു വേണ്ടിയുള്ള ഇഷ്ടമംഗലം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 8

अग्ने मरुद्भिः शुभयद्भिॠक्वभिः सोमं पिब मन्दसानो गणश्रिभिः । पावकेभिर्विश्वमिन्वेभिरायुभिर्वैश्वानर प्रदिवा केतुना सजूः ॥

ഹേ അഗ്നേ, മരു‍ത്തുകളോടൊപ്പം—പ്രകാശം വർധിപ്പിക്കുന്നവരായ, ഋക്‌ഗായകരായ, ഗണശ്രീയിൽ ശോഭിക്കുന്നവരോടൊപ്പം—ആനന്ദിതനായി സോമം പാനം ചെയ്യുക. ഹേ വൈശ്വാനര, പാവക, സർവ്വത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ആയുശക്തികളോടൊപ്പം, പ്രകാശത്തിന്റെ ധ്വജ-കേതുവാൽ പ്രദിവയിൽ സജൂ (ഒരുമിച്ച്) ഇരിക്ക.