Sukta 87

Mantra 1

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत् । प्र शर्धाय प्रयज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे ॥

നിങ്ങളുടെ മഹത്തായ മതി-ശക്തികൾ മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ—മരുതന്മാരോടുകൂടിയ വിഷ്ണുവിലേക്കു, ഹേ പർവതജന്യ മരുതന്മാരേ (എവയാമരുത്)। യജ്ഞയോഗ്യമായ ശർധയിലേക്കു മുന്നോട്ട്, സുഖദായകമായ ശക്തിയിലേക്കു, ആനന്ദമയ അർപ്പണം പ്രിയപ്പെടുന്ന ബലവാനിലേക്കു; ഗർജനാഭരിതമായ പ്രവാഹത്തെ വ്രത-നിയമമായി ധരിക്കുന്ന ധുനി-ശക്തിയിലേക്കു, ശൗര്യശക്തിയിലേക്കും.

Mantra 2

प्र ये जाता महिना ये च नु स्वयं प्र विद्मना ब्रुवत एवयामरुत् । क्रत्वा तद्वो मरुतो नाधृषे शवो दाना मह्ना तदेषामधृष्टासो नाद्रयः ॥

മുന്നോട്ട് പോകുന്നവർ അവർ—മഹിമയിൽ ജനിച്ചവർ; ഇപ്പോഴും സ്വയം അവരുടെ ജ്ഞാനത്താൽ അതിനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു, ഹേ മരുതന്മാരേ (എവയാമരുത്)। ക്രതു (സങ്കൽപം)യും ബലവും കൊണ്ടു നിങ്ങളുടെത് ആ അപ്രതിരോധ്യമായ ശൗര്യം; ദാനത്തിന്റെ മഹത്താൽ അവരുടെത് അത്—അധൃഷ്ടം, ഉറച്ച കല്ലുകൾപോലെ—സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 3

प्र ये दिवो बृहतः शृण्विरे गिरा सुशुक्वानः सुभ्व एवयामरुत् । न येषामिरी सधस्थ ईष्ट आँ अग्नयो न स्वविद्युतः प्र स्यन्द्रासो धुनीनाम् ॥

മുന്നോട്ട് പോകുന്നവർ അവർ—വിശാലമായ ദ്യൗവിൽ നിന്ന് സ്തുതിഗീരം കേൾക്കുന്നവർ; ദീപ്തജ്വാലയുള്ളവർ, ശുഭസ്വരൂപികൾ, ഹേ മരുതന്മാരേ (എവയാമരുത്)। അവരുടെ പ്രേരക ഊർജം സഹാസനത്തിൽ ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുകയില്ല; സ്വവിദ്യുതുള്ള അഗ്നികളുപോലെ, അവരുടെ ധുനികളുടെ കംപന-പ്രവാഹങ്ങൾ മുന്നോട്ട് ഒഴുകുന്നു.

Mantra 4

स चक्रमे महतो निरुरुक्रमः समानस्मात्सदस एवयामरुत् । यदायुक्त त्मना स्वादधि ष्णुभिर्विष्पर्धसो विमहसो जिगाति शेवृधो नृभिः ॥

അവൻ മഹത്ത്വത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു—വ്യാപകമായ ഗതിയോടെ—സാമാന്യ സദസ്സിൽ (സഭാ-ആസനത്തിൽ) നിന്നു, ഹേ മരുതുകളേ. അവൻ തന്റെ സ്വഭാവബലങ്ങളെ തന്റെ തന്നെ ത്മനാ (ആത്മശക്തി)കൊണ്ട് യുക്തമാക്കിയപ്പോൾ, ഉന്മേഷത്തോടെ പൊങ്ങുന്ന പ്രവാഹങ്ങളിലൂടെ പ്രതിസ്പർധ സേനകളെ ജയിക്കുന്നു; മഹത്തായ പ്രതിരോധങ്ങളെ അതിക്രമിക്കുന്നു—മനുഷ്യർക്കു ശുഭം വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ.

Mantra 5

स्वनो न वोऽमवान्रेजयद्वृषा त्वेषो ययिस्तविष एवयामरुत् । येना सहन्त ऋञ्जत स्वरोचिषः स्थारश्मानो हिरण्ययाः स्वायुधास इष्मिणः ॥

മുഴങ്ങുന്ന നാദംപോലെ നിങ്ങളുടെ ബലവാൻ വൃഷഭൻ എല്ലാം കുലുക്കുന്നു—തീക്ഷ്ണൻ, പാഞ്ഞോടുന്നവൻ, മഹാബലൻ—ഹേ മരുതുകളേ. ആ ശക്തിയാൽ നിങ്ങൾ സഹിച്ചു ജയിക്കുന്നു; പ്രകാശത്തിലേക്ക് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നു—സ്വയംപ്രകാശികൾ; ദൃഢ കിരണങ്ങളോടെ, സ്വർണ്ണമയരായി, സ്വയം-ആയുധധാരികൾ, പ്രേരക—ഏകാഗ്ര ഊർജത്തിന്റെ ശക്തികളായി.

Mantra 6

अपारो वो महिमा वृद्धशवसस्त्वेषं शवोऽवत्वेवयामरुत् । स्थातारो हि प्रसितौ संदृशि स्थन ते न उरुष्यता निदः शुशुक्वांसो नाग्नयः ॥

അപരിമിതമാണ് നിങ്ങളുടെ മഹിമ, ഹേ വൃദ്ധശവസ്സ് (വർധിതബലമുള്ളവരേ); നിങ്ങളുടെ തീക്ഷ്ണ ശവ് (ബലം) രക്ഷിക്കട്ടെ, ഹേ മരുതുകളേ. കാരണം നിങ്ങൾ മുന്നേറ്റപ്രേരണയിൽ ദൃഢമായി നിലകൊള്ളുന്നു, പൊതുദർശനത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്നു; നിന്ദകരിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കുക—അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്നവരേ.

Mantra 7

ते रुद्रासः सुमखा अग्नयो यथा तुविद्युम्ना अवन्त्वेवयामरुत् । दीर्घं पृथु पप्रथे सद्म पार्थिवं येषामज्मेष्वा महः शर्धांस्यद्भुतैनसाम् ॥

ഹേ മരുതേ, സുമഖന്മാരായ ആ രുദ്രന്മാർ—വിപുല ദ്യുമ്നമുള്ള അഗ്നികളുപോലെ—ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ. അവർ ഭൂമിയിലെ വാസസ്ഥലം ദീർഘവും വിശാലവും ആയി വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു; അവരുടെ ഗമനങ്ങളിൽ മഹാസംഘങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു—അദ്ഭുതശക്തിയുള്ളവർ, കുറ്റാരോപണത്തിന് അതീതർ.

Mantra 8

अद्वेषो नो मरुतो गातुमेतन श्रोता हवं जरितुरेवयामरुत् । विष्णोर्महः समन्यवो युयोतन स्मद्रथ्यो न दंसनाप द्वेषांसि सनुतः ॥

ഹേ മരുതേ, വൈരമില്ലാത്ത പാതയിലൂടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; ഹേ മരുതേ, സ്തുതികാരന്റെ ഹവം കേൾക്കുക. വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വത്തിനായി ഏകാഗ്ര ഉത്സാഹത്തിൽ, നിപുണ രഥസാരഥി വഴിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ദ്വേഷങ്ങളെ അകറ്റി; ശത്രുതകൾ കടന്ന് ഞങ്ങളെ വിജയിപ്പിക്കൂ.

Mantra 9

गन्ता नो यज्ञं यज्ञियाः सुशमि श्रोता हवमरक्ष एवयामरुत् । ज्येष्ठासो न पर्वतासो व्योमनि यूयं तस्य प्रचेतसः स्यात दुर्धर्तवो निदः ॥

യജ്ഞാർഹരായ മരുതേ, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്കു വരിക; സുഖശാന്തിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ഹവം കേട്ട് അതിനെ കാക്കുക—ഹേ ഏവയാമ (മുന്നേ നയിക്കുന്ന) മരുതേ. വിശാല വ്യോമത്തിൽ മുതിർന്ന പർവതങ്ങളുപോലെ, നിങ്ങൾ ആ (സത്യം)യുടെ പ്രചേതസ്സ്—ജാഗ്രതജ്ഞാനികൾ; ശത്രുവിന്റെ നിന്ദാ-വിളിക്കെതിരെ ദുർധരരായി, അപ്രാപ്യരായി നിലകൊള്ളുക.