Sukta 62

Mantra 1

ऋतेन ऋतमपिहितं ध्रुवं वां सूर्यस्य यत्र विमुचन्त्यश्वान् । दश शता सह तस्थुस्तदेकं देवानां श्रेष्ठं वपुषामपश्यम् ॥

ഋതം (ṛta) കൊണ്ടുതന്നെ ഋതം സ്ഥാപിതമാണ്—നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ധ്രുവവും അചലവും—സൂര്യൻ തന്റെ അശ്വങ്ങളെ വിമോചിപ്പിക്കുന്നിടത്ത്. അവിടെ പത്തും നൂറും ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു; ദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ആ ഏകനെ ഞാൻ ദർശിച്ചു—ക്രമബദ്ധമായ പ്രകാശത്തിന്റെ പരമസാമരസ്യം.

Mantra 2

तत्सु वां मित्रावरुणा महित्वमीर्मा तस्थुषीरहभिर्दुदुह्रे । विश्वाः पिन्वथः स्वसरस्य धेना अनु वामेकः पविरा ववर्त ॥

ഓ മിത്ര-വരുണന്മാരേ, ഇതുതന്നെ നിങ്ങളുടെ മഹത്വം: ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ധാരകൾ ദിവസങ്ങളാൽ ദോഹിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വയം ഒഴുകുന്ന ഉറവിന്റെ എല്ലാ ധേനുക്കളെയും നിങ്ങൾ പൂരിപ്പിക്കുന്നു; നിങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് ഏക പവിത്രകൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ചുറ്റുന്നു—സത്തയെ ഋതത്തിലേക്ക് മൂർച്ചപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്.

Mantra 3

अधारयतं पृथिवीमुत द्यां मित्रराजाना वरुणा महोभिः । वर्धयतमोषधीः पिन्वतं गा अव वृष्टिं सृजतं जीरदानू ॥

ഓ രാജസ മിത്രനും വരുണനും, നിങ്ങളുടെ മഹാശക്തികളാൽ നിങ്ങൾ ഭൂമിയെയും ദ്യാവിനെയും ധരിച്ചു. നിങ്ങൾ ഔഷധികളെ വർധിപ്പിക്കുന്നു, പ്രകാശത്തിന്റെ ഗാവുകൾ/കിരണങ്ങളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നു; പിന്നെ താഴേക്ക് മഴയെ വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു—ജീവനെ പുതുക്കുന്ന വേഗദായക ശക്തികളെ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട്.

Mantra 4

आ वामश्वासः सुयुजो वहन्तु यतरश्मय उप यन्त्वर्वाक् । घृतस्य निर्णिगनु वर्तते वामुप सिन्धवः प्रदिवि क्षरन्ति ॥

നിങ്ങളുടെ സുസംയോജിത അശ്വങ്ങൾ നിങ്ങളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; ശരിദിശയുടെ രശ്മികൾ (രശ്മയഃ) ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് സമീപിക്കട്ടെ. ഘൃതത്തിന്റെ ദീപ്തമായ ആവരണം (നിർണിജ്) നിങ്ങളെ അനുഗമിക്കട്ടെ; സമൃദ്ധിയുടെ സിന്ധവഃ (നദികൾ) നിങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകി, പരമ ദിവിയിൽ പ്രവാഹമായി ചൊരിയട്ടെ.

Mantra 5

अनु श्रुताममतिं वर्धदुर्वीं बर्हिरिव यजुषा रक्षमाणा । नमस्वन्ता धृतदक्षाधि गर्ते मित्रासाथे वरुणेळास्वन्तः ॥

ശ്രുത (പ്രകാശിത) അമതിയെ അനുഗമിച്ച് നിങ്ങൾ വിശാലമായ ബുദ്ധിയെ വർധിപ്പിക്കുന്നു; യജുഷാ വഴി അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു, ബർഹിസിനെ കാവൽ കാക്കുന്നതുപോലെ. നമസ്കാരത്തോടെ, ധൃത-ദക്ഷ (സ്ഥിര വിവേചനശക്തിയോടെ) നിങ്ങൾ ഗർത്തേ (ആസനത്തിൽ) ഇരിക്കുന്നു—ഹേ മിത്രനും വരുണനും—ഇളാ (ഇളാ)യുടെ സഹചാരിയായ പോഷണങ്ങളാൽ സേവിതരായി.

Mantra 6

अक्रविहस्ता सुकृते परस्पा यं त्रासाथे वरुणेळास्वन्तः । राजाना क्षत्रमहृणीयमाना सहस्रस्थूणं बिभृथः सह द्वौ ॥

അക്രവിഹസ്താ—മുറിവേൽപ്പിക്കാത്ത കൈകളോടെ—സുകൃതത്തിന്റെ രക്ഷകർ, പരസ്പാ (അപ്പുറത്തുനിന്നും കാക്കുന്നവർ) ആയ നിങ്ങൾ ഇരുവരും, ഇളാസ്വന്ത വരുണനോടുകൂടെ, അഭയം നൽകുന്നു. രാജാക്കന്മാരായി, അഹൃണീയമാന—അപമാനമില്ലാത്ത—നിങ്ങളുടെ ക്ഷത്രത്തെ ധരിക്കുന്നു; സഹസ്രസ്ഥൂണ (ആയിരം തൂണുകളുള്ള) മഹാശക്തിയെ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ചേർന്ന് താങ്ങുന്നു.

Mantra 7

हिरण्यनिर्णिगयो अस्य स्थूणा वि भ्राजते दिव्यश्वाजनीव । भद्रे क्षेत्रे निमिता तिल्विले वा सनेम मध्वो अधिगर्त्यस्य ॥

ഹിരണ്യമയമാണ് അവന്റെ ദീപ്തമായ ആവരണം; ലോഹമയമാണ് അവന്റെ തൂണുകൾ—ദിവ്യലോകത്തിൽ വേഗാശ്വങ്ങളുടെ അശ്വശാലപോലെ അവൻ ജ്വലിച്ചു പ്രകാശിക്കുന്നു. ഭദ്രമായ ക്ഷേത്രത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി, തില്വില (ദൃഢാധാരം)യിൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടവനായി—ഗർത്ത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതനായ അവന്റെ മധുരമധുവിന്റെ ആനന്ദം ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.

Mantra 8

हिरण्यरूपमुषसो व्युष्टावयःस्थूणमुदिता सूर्यस्य । आ रोहथो वरुण मित्र गर्तमतश्चक्षाथे अदितिं दितिं च ॥

ഉഷസ്സിന്റെ പൂർണ്ണ വ്യുഷ്ടി-പ്രകാശത്തിൽ, സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, സ്വർണ്ണരൂപവും ബലത്തിന്റെ ദൃഢസ്തംഭവും വെളിപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ഹേ വരുണനും മിത്രനും, നിങ്ങൾ ഗർത്ത (ആസനം/ദർശനസ്ഥാനം)ത്തിലേക്ക് आरोഹിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് നിങ്ങൾ അദിതി (അപരിമിത വിശാലത)യും ദിതി (വിഭജനം-പരിമിതി)യും രണ്ടും ദർശിക്കുന്നു.

Mantra 9

यद्बंहिष्ठं नातिविधे सुदानू अच्छिद्रं शर्म भुवनस्य गोपा । तेन नो मित्रावरुणावविष्टं सिषासन्तो जिगीवांसः स्याम ॥

ഹേ സുദാനൂ, അത്യന്തം വിശാലമായ—അതിക്രമിക്കപ്പെടാത്ത—അച്ഛിദ്രവും അഖണ്ഡവുമായ ശർമ (ആശ്രയം) ഉണ്ട്; അതിനാൽ നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ ഗോപന്മാർ. അതേ ശരണത്താൽ, ഹേ മിത്ര-വരുണ, ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക; ഞങ്ങൾ നിരന്തരം ശ്രമിക്കുന്നവരായി ജീവിതത്തിൽ ജയികളാകട്ടെ.