Sukta 81

Mantra 1

युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः । वि होत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥

വിപ്രർ മനസ്സിനെ യോജിപ്പിക്കുന്നു; ധിയെയും യോജിപ്പിക്കുന്നു—വിശാലനും സർവ്വവിദുമായ വിപ്രന്റെ വിപ്രർ. വയുനാവിത് ആയ ഏകൻ ഹോത്രശക്തികളെ യഥാവിധിയായി വ്യാപിപ്പിച്ചു സ്ഥാപിക്കുന്നു; ദേവ സവിതൃയുടെ പരിഷ്ടുതി മഹത്തും സർവ്വവ്യാപകവുമാണ്.

Mantra 2

विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद्भद्रं द्विपदे चतुष्पदे । वि नाकमख्यत्सविता वरेण्योऽनु प्रयाणमुषसो वि राजति ॥

കവി എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും പ്രത്യക്ഷമായി പ്രകടമാകാൻ വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു; ദ്വിപദത്തിനും ചതുഷ്പദത്തിനും ഭദ്രം പ്രസവിച്ചു. വരേണ്യനായ സവിതാ നാകത്തെ ദൃശ്യമാക്കി; ഉഷസ്സിന്റെ പ്രയാണത്തെ അനുഗമിച്ച് അവൻ രാജസ തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 3

यस्य प्रयाणमन्वन्य इद्ययुर्देवा देवस्य महिमानमोजसा । यः पार्थिवानि विममे स एतशो रजांसि देवः सविता महित्वना ॥

യസ്യ പ്രയാണത്തിനു ശേഷം മറ്റു ദേവന്മാരും ബലത്തോടെ ദേവന്റെ മഹിമയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു—പാർഥിവ പ്രദേശങ്ങളെ അളന്നു വിഭജിച്ചവൻ; ആ ദേവ സവിതാ, വേഗശാലിയായ ഏതശ അശ്വങ്ങളോടുകൂടെ, തന്റെ മഹത്ത്വത്താൽ രജാംസി (വ്യാപ്തികളെ) അളക്കുന്നു.

Mantra 4

उत यासि सवितस्त्रीणि रोचनोत सूर्यस्य रश्मिभिः समुच्यसि । उत रात्रीमुभयतः परीयस उत मित्रो भवसि देव धर्मभिः ॥

കൂടാതെ, ഹേ സവിതൃ, നീ മൂന്നു പ്രകാശലോകങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; സൂര്യന്റെ രശ്മികളോടുകൂടെ നീ ഏകീകരിക്കപ്പെടുന്നു. രാത്രിയെ നീ ഇരുവശത്തുനിന്നും പരിക്രമിക്കുന്നു; ഹേ ദേവാ, നിന്റെ ധർമ്മങ്ങളാൽ (ദേവധർമ്മ) നീ മിത്രനാകുന്നു—ഋതത്തിന്റെ ക്രമബദ്ധ ഗതിയിൽ സൗഹൃദസമന്വയം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 5

उतेशिषे प्रसवस्य त्वमेक इदुत पूषा भवसि देव यामभिः । उतेदं विश्वं भुवनं वि राजसि श्यावाश्वस्ते सवित स्तोममानशे ॥

പ്രസവത്തിന്റെ (പ്രസവ) അധിപതി നീ ഒരുത്തൻ മാത്രമാണ്; ഹേ ദേവാ, നിന്റെ യാമങ്ങളിൽ/ഗമനങ്ങളിൽ നീ പൂഷനാകുന്നു—പോഷക മാർഗ്ഗദർശി. ഈ സമസ്ത ഭുവനത്തെയും നീ വിശാലമായി ഭരിക്കുന്നു; ഹേ ശ്യാവാശ്വ സവിതൃ, ഞങ്ങളുടെ സ്തോമം സ്വീകരിച്ച് ആസ്വദിക്കണമേ.