Mahabharata (BORI Critical Edition) in Malayalam

സഭാ പർവ്വം (ഗ്രന്ഥം 2) മഹാഭാരതത്തിലെ ഒരു നിർണായക പരിവർത്തനം വരച്ചുകാട്ടുന്നു—സഹോദര ഐക്യവും സ്വകാര്യ സ്ഥിരതയും വിട്ട് കഥ ഔപചാരിക ഭരണകൂടത്തിലേക്കും രാജനീതിയിലേക്കും രാഷ്ട്രീയ വൈധതയിലേക്കും നീങ്ങുന്നു.

വിരാടപർവ്വം (നാലാം ഗ്രന്ഥം) പാണ്ഡവർ ത്രയോദശാം വർഷം അനുഷ്ഠിച്ച അജ്ഞാതവാസത്തിന്റെ കഥ പറയുന്നു—വനവാസ നിബന്ധനകൾ പൂർത്തിയാക്കാനും, രാജ്യഹരണത്തിനു ശേഷം രാഷ്ട്രീയ നിലനിൽപ്പ് സംരക്ഷിക്കാനും അവർ സ്വീകരിച്ച ഗൂഢജീവിതം.

ഭീഷ്മപർവ്വം മഹാഭാരതത്തിന്റെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിന് നിർണായകമായ തുടക്കമാണ്.

കർണപർവ്വം (ഗ്രന്ഥം 8) ദ്രോണാചാര്യന്റെ പതനത്തിനു ശേഷം കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിന്റെ അത്യന്തം നിർണായകമായ അവസാനഘട്ടത്തെ വർണ്ണിക്കുന്നു.

സൗപ്തിക പർവ്വം (ഗ്രന്ഥം 10) യുദ്ധത്തിന്റെ രാത്രികാലാനന്തര ഫലങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നു.

ശാന്തിപർവ്വം (പന്ത്രണ്ടാം പർവ്വം) മഹാഭാരതത്തിലെ യുദ്ധാനന്തര കാലഘട്ടത്തിന്റെ മഹത്തായ ബൗദ്ധിക–നൈതിക പുനർനിർമ്മാണത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു.

ആശ്വമേധിക പർവ്വം (ഗ്രന്ഥം 14) കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധാനന്തര കാലത്ത് രാജാധികാരം ധർമ്മാധിഷ്ഠിതമായി സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും സർവ്വഭൗമത്വത്തിന് നൈതിക അംഗീകാരം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന കഥാവിഭാഗമാണ്.

മൗസലപർവ്വം (ഗ്രന്ഥം 16) മഹാഭാരതത്തിന്റെ ഉത്തരകാവ്യഭാഗത്തിലെ നിർണായകമായ ഒരു സന്ധിയാണ്—കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിന്റെ ശമനത്തിനു ശേഷമുള്ള കാലത്തിൽ നിന്ന് പാണ്ഡവരുടെ അന്തിമ വൈരാഗ്യപര്യവസാനം വരെ കഥയെ നയിക്കുന്ന തിരിവ്.

സ്വർഗാരോഹണ പർവ്വം (ഗ്രന്ഥം 18) മഹാഭാരതത്തിന്റെ അഷ്ടാദശ-പർവ്വ ഘടനയ്ക്ക് സമ്പൂർണ്ണ സമാപനം നൽകുന്നു.