Sukta 44

Mantra 1

तं प्रत्नथा पूर्वथा विश्वथेमथा ज्येष्ठतातिं बर्हिषदं स्वर्विदम् । प्रतीचीनं वृजनं दोहसे गिराशुं जयन्तमनु यासु वर्धसे ॥

അവനെ ഞങ്ങൾ പ്രാചീനവിധത്തിൽ, പൂർവ്വവിധത്തിൽ, സർവ്വവിധത്തിലും ഇന്നും ആവാഹിക്കുന്നു—അവനെ, ജ്യേഷ്ഠതാതി (അത്യന്തം മുതിർന്ന മഹത്വം) യെ, ബർഹിഷദം (യജ്ഞകുശാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ), സ്വർവിദം (സ്വർ-ലോക/സൂര്യ-ലോകങ്ങളുടെ ജ്ഞാനി-കണ്ടെത്തുന്നവൻ) യെ. ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന, വിശാലപദ (വ്യാപകമായി ചുവടുവയ്ക്കുന്ന) അവനെ ഞങ്ങൾ ഗിരാ—വാക്കുകൊണ്ട് ദോഹിക്കുന്നു: ശീഘ്രൻ, ജയന്തൻ—നീ വർദ്ധിക്കുന്ന ആ പഥങ്ങളെ അനുഗമിച്ച്.

Mantra 2

श्रिये सुदृशीरुपरस्य याः स्वर्विरोचमानः ककुभामचोदते । सुगोपा असि न दभाय सुक्रतो परो मायाभिॠत आस नाम ते ॥

ശ്രിയ്ക്കായി നീ മേലുള്ള ലോകത്തിന്റെ സുദൃശീ (സുന്ദരദർശിനി) ഉയരങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നു; സ്വർ-ലോകത്തിൽ ദീപ്തമായി, കകുഭാ (ശിഖരങ്ങൾ/ദിക്കുകൾ) നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ സുക്രതു, നീ സുഗോപാ—നല്ല രക്ഷകൻ; ദഭായ (ആക്രമിക്കാൻ) അസാധ്യം, അജേയൻ. മായകളുടെ അപ്പുറം, ഋത (സത്യ-ക്രമം) ൽ സ്ഥാപിതമായ നിന്റെ നാമം തന്നേ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 3

अत्यं हविः सचते सच्च धातु चारिष्टगातुः स होता सहोभरिः । प्रसर्स्राणो अनु बर्हिर्वृषा शिशुर्मध्ये युवाजरो विस्रुहा हितः ॥

ഹവിഷിന്റെ അശ്വൻ സച്ച ധാതു—സത്യാധാരത്തോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു; അരിഷ്ടഗാതു (അക്ഷത പഥങ്ങൾ) വഴി സഞ്ചരിച്ച്, അവൻ ഹോതൃ, സഹോഭരി—ബലം വഹിക്കുന്നവൻ. ബർഹിഷിലൂടെ പാഞ്ഞോടി, വൃഷാ—വൃഷഭൻ, മദ്ധ്യേ ശിശു, നിത്യയുവാവ്, അജരോ—അജരൻ; അവൻ അവിടെ സ്ഥാപിതനായി, വിസ്രുഹാ—അനേകം പ്രവാഹങ്ങളായി ഒഴുകിപ്പുറപ്പെടുന്നു.

Mantra 4

प्र व एते सुयुजो यामन्निष्टये नीचीरमुष्मै यम्य ऋतावृधः । सुयन्तुभिः सर्वशासैरभीशुभिः क्रिविर्नामानि प्रवणे मुषायति ॥

പ്ര വഃ ഏതേ സുയുജോ യാമന്നിഷ്ടയേ—ഇഷ്ടസിദ്ധിക്കായുള്ള യാത്രയിൽ—മുന്നോട്ട് പോകുന്നു; ഋതംകൊണ്ട് വർദ്ധിച്ചവർ, ആ ഒരുവനുവേണ്ടി താഴേക്ക് വണങ്ങുന്നു. സർവ്വശാസനങ്ങളോടും, മാർഗ്ഗദർശക ലഗാമുകളോടും, നിയന്ത്രക കിരണങ്ങളായ അഭീശുക്കളോടും കൂടി—ചരിവിൽ ‘ക്രിവി’ നാമങ്ങളെ (സ്ഥിര ലേബലുകളെ) കവർന്നെടുക്കുന്നു.

Mantra 5

संजर्भुराणस्तरुभिः सुतेगृभं वयाकिनं चित्तगर्भासु सुस्वरुः । धारवाकेष्वृजुगाथ शोभसे वर्धस्व पत्नीरभि जीवो अध्वरे ॥

സഞ്ജർഭുരാണഃ തരുഭിഃ—പോഷകശക്തികളാൽ ബലം സമാഹരിച്ച്—നീ സുഥേഗൃഭം, നന്നായി പിഴിഞ്ഞ അർപ്പണം, പിടിച്ചെടുക്കുന്നു; വയാകിനഃ—ജാഗ്രതനായ—ചിത്തഗർഭാസു സുസ്വരഃ, ചിന്തയുടെ ഗർഭങ്ങളിൽ മധുര-പ്രകാശസ്വരൻ. ധാരാവാകേഷു, വാക്കിന്റെ പ്രവാഹങ്ങളിൽ, ഋജുഗാഥ—നേരായ സ്തുതിഗീതമേ—നീ ശോഭിക്കുന്നു; അധ്വരത്തിൽ, യജ്ഞത്തിൽ, പത്‌നീശക്തികളിലേക്കു അഭി, ഹേ ജീവ, നീ വർദ്ധിക്ക.

Mantra 6

यादृगेव ददृशे तादृगुच्यते सं छायया दधिरे सिध्रयाप्स्वा । महीमस्मभ्यमुरुषामुरु ज्रयो बृहत्सुवीरमनपच्युतं सहः ॥

യാദൃഗേവ ദദൃശേ താദൃഗുച്യതേ—അവൻ എങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നുവോ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവനെ പറയുന്നത്; അപ്സു, ജലങ്ങളിൽ, ഛായയാൽ, സിധ്രയാ, അവർ അവനെ ഒരുമിച്ച് ധരിച്ചു. അസ്മഭ്യം മഹീം—ഞങ്ങൾക്കായി മഹത്ത്വത്തെ വിശാലമാക്കുക: ഉരുഷാ—വ്യാപക സംരക്ഷണത്തോടെ—ഉരു ജ്രയഃ—വ്യാപക വേഗബലത്തോടെ—ബൃഹത് സുവീരം—ഉന്നതം, വീരസമ്പന്നം—അനപച്യുതം സഹഃ—അചലമായ, അച്യുതമായ ശക്തി.

Mantra 7

वेत्यग्रुर्जनिवान्वा अति स्पृधः समर्यता मनसा सूर्यः कविः । घ्रंसं रक्षन्तं परि विश्वतो गयमस्माकं शर्म वनवत्स्वावसुः ॥

പുതുതായി ജനിച്ച, ഉത്സുകനായ (അഗ്രു) അവൻ മുന്നേറുന്നു; വൈരസ്പർധകളെ അതിക്രമിക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ സമരസ്യത്താൽ സൂര്യൻ—കവി, ദർശി—പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എല്ലാദിക്കുകളിലും ഘ്രംസം (ദഹനതാപം) കാത്തുകൊണ്ട്, അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയുടെ വാസസ്ഥലം നേടിത്തരുന്നു; തന്റെ സ്വാവസു (സ്വശക്തി-സമ്പത്ത്) കൊണ്ടു നമ്മുടെ ശർമ (ആശ്രയം) വളർത്തട്ടെ.

Mantra 8

ज्यायांसमस्य यतुनस्य केतुन ऋषिस्वरं चरति यासु नाम ते । यादृश्मिन्धायि तमपस्यया विदद्य उ स्वयं वहते सो अरं करत् ॥

ഈ യാതു (മാന്ത്രിക/മായിക) ശക്തിയേക്കാൾ മഹത്താണ് അവന്റെ കേതു (ചിഹ്നം, പ്രകാശധ്വജം): നിന്റെ നാമം ധരിക്കുന്ന ആ ശക്തികളിൽ അവൻ ഋഷിസ്വരത്തോടുകൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഫലപ്രദമായ പ്രവർത്തി (അപസ്യാ)കൊണ്ട് അതിൽ സ്ഥാപിതമായതിനെ കണ്ടെത്തുന്നവൻ—അതിനെ സ്വയം വഹിക്കുന്നവൻ—അവൻ തന്നെയാണ് അതിനെ മതിയായതും യുക്തമായതുമാക്കുന്നത്.

Mantra 9

समुद्रमासामव तस्थे अग्रिमा न रिष्यति सवनं यस्मिन्नायता । अत्रा न हार्दि क्रवणस्य रेजते यत्रा मतिर्विद्यते पूतबन्धनी ॥

അവരുടെ സമുദ്ര-ആഴത്തിലേക്ക് അഗ്രിമൻ (മുൻനിര) ഇറങ്ങി നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവർ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്ന സവനം (സോമപീഡനം/അഭിഷവം) ഹാനിയിലാകുന്നില്ല. ഇവിടെ ക്രവണ (ഭക്ഷകൻ) എന്ന ഭയത്തിൽ ഹൃദയം വിറയ്ക്കുന്നില്ല—എവിടെ മതി (ചിന്ത-ബുദ്ധി) ലഭ്യമാകുന്നു, പൂത-ബന്ധനീ: ശുദ്ധമായി, യുക്തസംയമത്തിൽ ബന്ധിതമായി.

Mantra 10

स हि क्षत्रस्य मनसस्य चित्तिभिरेवावदस्य यजतस्य सध्रेः । अवत्सारस्य स्पृणवाम रण्वभिः शविष्ठं वाजं विदुषा चिदर्ध्यम् ॥

യജ്ഞീയ ക്ഷത്രം (ശക്തി) എന്നും മനസ്സും—ഇരുവരുടെയും സഹചാര-ബലം അവൻ തന്നേ; ദീപ്തമായ ചിത്തികളാൽ, സത്യവാകനായ (അവദ) യജതന്റെ സഹവാസത്തിൽ. രമണീയ ഊർജങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ ആ പ്രേരക പ്രവാഹത്തെ നിറച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, വിദ്വാന്ക്കും അർഹമായ അത്യന്തം ശക്തമായ വാജ-സമൃദ്ധി (ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത) നേടട്ടെ.

Mantra 11

श्येन आसामदितिः कक्ष्यो मदो विश्ववारस्य यजतस्य मायिनः । समन्यमन्यमर्थयन्त्येतवे विदुर्विषाणं परिपानमन्ति ते ॥

അവർക്കുള്ളത് ശ്യേന—വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന ബലം; അദിതി (അനന്തത) അവരുടെ കക്ഷ്യ (അരക്കെട്ട്); അവരുടെ മദം (ആനന്ദോന്മാദം) സർവ്വവാഞ്ഛനീയനും യജതനും മായിൻ (ദീപ്തരൂപനിർമ്മിതികളുടെ അധിപതി)യുമായ അവനുടേതാണ്. യാത്രയ്ക്കായി അവർ പരസ്പരം പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; വിശാലശൃംഗമുള്ള, എല്ലാം ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന പാനം (പരിപാനം) അവർ അറിയുന്നു—അത് അവർക്കടുത്താണ്.

Mantra 12

सदापृणो यजतो वि द्विषो वधीद्बाहुवृक्तः श्रुतवित्तर्यो वः सचा । उभा स वरा प्रत्येति भाति च यदीं गणं भजते सुप्रयावभिः ॥

സദാ പൂരിപ്പിക്കുന്ന യജതൻ ശത്രുവായ ചലനങ്ങളെ വധിക്കുന്നു; ഭുജങ്ങൾ നീട്ടി അവൻ ശ്രുതവിത് (ശ്രുതിയെ അറിയുന്നവൻ) ആകുന്നു, നിങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്ന രക്ഷകൻ-താരകനുമാകുന്നു. അവൻ ഇരുവിധ വരങ്ങളിലേക്കും വരുന്നു, ദീപ്തിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു; സൂപ്രയാവ (സുന്ദര ഗതികൾ) വഴി ശക്തികളുടെ ഗണത്തോടൊപ്പം സ്വയം പങ്കിടുമ്പോൾ.

Mantra 13

सुतम्भरो यजमानस्य सत्पतिर्विश्वासामूधः स धियामुदञ्चनः । भरद्धेनू रसवच्छिश्रिये पयोऽनुब्रुवाणो अध्येति न स्वपन् ॥

സുത-ആനന്ദം വഹിക്കുന്നവൻ, യജമാനന്റെ സത്പതി, സർവ്വ സമൃദ്ധികളുടെ അകിട്—അവൻ ധിയകളെ മേലോട്ടുയർത്തുന്നു. പാല്പശു രസം കൊണ്ടുവരുന്നു; പയഃ ആസനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; കൂടെക്കൂടെ പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മുകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു—നിദ്രയില്ലാതെ.

Mantra 14

यो जागार तमृचः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि यन्ति । यो जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः ॥

ആർ ജാഗരിതനായിരിക്കുന്നുവോ—അവനെ ഋചുകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആർ ജാഗരിതനായിരിക്കുന്നുവോ—അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് സാമഗാനങ്ങൾ നീങ്ങുന്നു. ആർ ജാഗരിതനായിരിക്കുന്നുവോ—അവനെക്കുറിച്ച് ഈ സോമൻ പറയുന്നു: ‘സഖ്യത്തിൽ ഞാൻ നിന്റേതാണ്, നിനക്കൊപ്പമിരിപ്പുള്ളവൻ.’

Mantra 15

अग्निर्जागार तमृचः कामयन्तेऽग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति । अग्निर्जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः ॥

അഗ്നി ജാഗരിതനായിരിക്കുന്നു—അവനെ ഋചുകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അഗ്നി ജാഗരിതനായിരിക്കുന്നു—അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് സാമഗാനങ്ങൾ നീങ്ങുന്നു. അഗ്നി ജാഗരിതനായിരിക്കുന്നു—അവനെക്കുറിച്ച് ഈ സോമൻ പറയുന്നു: ‘സഖ്യത്തിൽ ഞാൻ നിന്റേതാണ്, നിനക്കൊപ്പമിരിപ്പുള്ളവൻ.’