Sukta 17

Mantra 1

आ यज्ञैर्देव मर्त्य इत्था तव्यांसमूतये । अग्निं कृते स्वध्वरे पूरुरीळीतावसे ॥

ഹേ ദേവാ! യജ്ഞങ്ങളാൽ മർത്ത്യൻ സഹായത്തിനായി കൂടുതൽ ശക്തനായ നിന്റെ അടുക്കൽ ഇങ്ങനെ സമീപിക്കുന്നു. നന്നായി ക്രമപ്പെടുത്തിയ സ്വധ്വര യജ്ഞത്തിൽ പൂരു അഗ്നിയെ രക്ഷയ്ക്കായി പലവട്ടം സ്തുതിക്കുന്നു—ദൈവിക ‘സങ്കൽപ’ത്തെ കാവലാളാനും നയിക്കാനും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

अस्य हि स्वयशस्तर आसा विधर्मन्मन्यसे । तं नाकं चित्रशोचिषं मन्द्रं परो मनीषया ॥

ഹേ ധർമ്മവിചാരകാ! നീ അവനെ സ്വയം-യശസ്സാൽ കൂടുതൽ മഹിമയുള്ളവനെന്നു കരുതുന്നു. വർണവൈവിധ്യമുള്ള ജ്വാലയുള്ള, ആകാശത്തോളം ഉയർന്ന് പ്രകാശിക്കുന്ന, ആനന്ദദായകമായ അഗ്നിയെ പ്രകാശിത മനസ്സാൽ പരമസ്ഥാനത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതായി ധരിക്കുന്നു.

Mantra 3

अस्य वासा उ अर्चिषा य आयुक्त तुजा गिरा । दिवो न यस्य रेतसा बृहच्छोचन्त्यर्चयः ॥

അവന്റെ വസ്ത്രം ജ്വാല തന്നെയാണ്; തുജാ ഗിരാ—പ്രേരക വാക്ക്—അവനെ യുക്തനാക്കുന്നു. ദ്യൗവിന്റെ രേതസ്സുപോലെ അവന്റെ വിശാല കിരണങ്ങൾ ജ്വലിക്കുന്നു—പ്രകാശസാരത്തിൽ നിന്ന് മഹാദീപ്തികൾ ഉണരുന്നു.

Mantra 4

अस्य क्रत्वा विचेतसो दस्मस्य वसु रथ आ । अधा विश्वासु हव्योऽग्निर्विक्षु प्र शस्यते ॥

തന്റെ വിവേചനപരമായ ക്രതുവാൽ അത്ഭുതൻ (ദസ്മ) ചലനത്തിന്റെ രഥത്തിൽ ശുഭ വസു-ധനം സ്ഥാപിക്കുന്നു; തുടർന്ന് എല്ലാ കുലങ്ങളിലും/വിശങ്ങളിൽ, ഹവ്യനീയനായ അഗ്നി എല്ലായിടത്തും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു—മാനവജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ മേഖലയിലും വ്യാപിച്ച്.

Mantra 5

नू न इद्धि वार्यमासा सचन्त सूरयः । ऊर्जो नपादभिष्टये पाहि शग्धि स्वस्तय उतैधि पृत्सु नो वृधे ॥

ഇപ്പോൾ സത്യമായും പ്രകാശമുള്ള സൂരികൾ ഇഷ്ടമായ ശ്രേയസ്സിനോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഓ ഊർജോ നപാത് (ഊർജത്തിന്റെ പുത്രനേ), ഞങ്ങളുടെ അഭിഷ്ടത്തിനായി കാത്തുരക്ഷിക്ക; ഞങ്ങളുടെ സ്വസ്തിക്കായി ബലം നല്കുക, യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ വർദ്ധനയ്ക്കായി ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ജ്വലിക്ക.