Sukta 49

Mantra 1

देवं वो अद्य सवितारमेषे भगं च रत्नं विभजन्तमायोः । आ वां नरा पुरुभुजा ववृत्यां दिवेदिवे चिदश्विना सखीयन् ॥

ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങള്ക്കായി ദേവനായ സവിതൃനെയും, ആയുസ്സിന്റെ വർധനയ്ക്കായി രത്നധനം വിഭജിക്കുന്ന ഭഗനെയും അന്വേഷിക്കുന്നു. നിങ്ങളോടും—ഹേ നരന്മാരേ, പലവിധം അനുഭവിക്കുന്ന അധിപതികളേ, ഹേ അശ്വിന്മാരേ—ദിവസംതോറും ഞാൻ തിരിഞ്ഞുവരുന്നു, നിങ്ങളുടെ സഖ്യത ആഗ്രഹിച്ച്.

Mantra 2

प्रति प्रयाणमसुरस्य विद्वान्त्सूक्तैर्देवं सवितारं दुवस्य । उप ब्रुवीत नमसा विजानञ्ज्येष्ठं च रत्नं विभजन्तमायोः ॥

അസുരന്റെ മുന്നോട്ടുപോകുന്ന ഗതിയെ അറിഞ്ഞവൻ, നന്നായി പണിത സൂക്തങ്ങളാൽ ദേവ സവിതൃനെ സേവിക്കട്ടെ. നമസ്കാരത്തോടെ സമീപത്തു നിന്നു ഉച്ചരിക്കട്ടെ—ആയുസ്സിന്റെ വർധനയ്ക്കായി വിഭജിക്കുന്ന ജ്യേഷ്ഠ രത്നത്തെ വിവേചിച്ച് അറിയുന്നവനായി.

Mantra 3

अदत्रया दयते वार्याणि पूषा भगो अदितिर्वस्त उस्रः । इन्द्रो विष्णुर्वरुणो मित्रो अग्निरहानि भद्रा जनयन्त दस्माः ॥

അദാത്രയാ—അക്ഷയമായ ദാനത്താൽ—പൂഷൻ ആഗ്രഹ്യമായ വരങ്ങൾ നൽകുന്നു; ഭഗൻ, അദിതി, പ്രകാശമുള്ള ഉഷസ്സുകൾ നമ്മെ വർധനയിൽ പൊതിയുന്നു. ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, വരുണൻ, മിത്രൻ, അഗ്നി—ഈ ദസ്മ ശക്തികൾ മംഗളകരമായ ദിവസങ്ങളെ ജനിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 4

तन्नो अनर्वा सविता वरूथं तत्सिन्धव इषयन्तो अनु ग्मन् । उप यद्वोचे अध्वरस्य होता रायः स्याम पतयो वाजरत्नाः ॥

തന്നോ അനർവാ സവിതാ വരൂഥം—അച്യുതനായ സവിതൃ ഞങ്ങൾക്ക് രക്ഷാകവചമായ അഭയം ആകട്ടെ; സിന്ധവഃ (നദികൾ) തങ്ങളുടെ ഇഷാ (പ്രേരണ) കൊണ്ട് മുന്നേറി അതിനെ അനുഗമിക്കട്ടെ. അധ്വരത്തിന്റെ ഹോതൃയായി ഞാൻ യാഗവിധിയിൽ സമീപമായി വചനം ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ റായഃ (ആന്തരിക സമൃദ്ധി)യും വാജരത്ന (ബലത്തിന്റെ നിധി)യും ഉള്ള അധിപതികളാകട്ടെ.

Mantra 5

प्र ये वसुभ्य ईवदा नमो दुर्ये मित्रे वरुणे सूक्तवाचः । अवैत्वभ्वं कृणुता वरीयो दिवस्पृथिव्योरवसा मदेम ॥

പ്ര യേ വസുഭ്യഃ ഈവദാ നമോ—വസുക്കൾക്കെത്തുന്ന നമസ്കാരം വഹിക്കുന്ന നമ്മുടെ സൂക്തവാചഃ മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ; മിത്ര-വരുണർക്കത് ദുര്യേ (തടയാൻ ദുഷ്കരം) ആയിരിക്കട്ടെ. അഭ്വം (വിപുലമായ തടസ്സം) അകന്നു വീഴട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ വിശാലവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ പാത ഒരുക്കുക. ദ്യാവാപൃഥിവീ (ആകാശവും ഭൂമിയും)യുടെ അവസ് (പോഷക അനുഗ്രഹം) കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആന്തരിക സമൃദ്ധിയിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ.