
Sukta 5.8
Atri (Ātreya tradition) (traditional ascription for RV 5.8)
Jagati (likely for RV 5.8.1–2; verify by syllable count in critical edition)
ഈ സൂക്തം ഋതത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവർ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന, എക്കാലവും പുരാതനമായ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—പ്രകാശമുള്ള ഗൃഹാധിപൻ, ക്രമം സ്ഥാപിക്കുകയും ആരാധനയെ വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ. ഗായകർ അർപ്പിക്കുന്ന വന്ദനം അഗ്നി സ്വീകരിക്കട്ടെ, ദീപ്തമായ ഇന്ധനങ്ങളാൽ ജ്വലിച്ച് തെളിയട്ടെ, തന്റെ വർധിച്ചുവരുന്ന ശക്തിയാൽ മർത്ത്യൻ ഭൂമിയിലെ തടസ്സങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ സഹായിക്കട്ടെ എന്ന് ഇത് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Mantra 1
त्वामग्न ऋतायवः समीधिरे प्रत्नं प्रत्नास ऊतये सहस्कृत । पुरुश्चन्द्रं यजतं विश्वधायसं दमूनसं गृहपतिं वरेण्यम् ॥
ഹേ അഗ്നേ, ഋതാനുയായികൾ നിന്നെ ഒരുമിച്ച് പ്രജ്വലിപ്പിക്കുന്നു—പ്രാചീനനും സദാ-പ്രാചീനനും ആയ നിന്നെ—ഹേ സഹസ്കൃത, സഹായത്തിനായി. ബഹു-കിരണമയൻ, യജ്യൻ, വിശ്വധായസ (സർവ്വസ്ഥാപകൻ), ദമൂനസ (ഗൃഹനിവാസി), ഗൃഹപതി, വരേണ്യൻ—നിന്നെ.
Mantra 2
त्वामग्ने अतिथिं पूर्व्यं विशः शोचिष्केशं गृहपतिं नि षेदिरे । बृहत्केतुं पुरुरूपं धनस्पृतं सुशर्माणं स्ववसं जरद्विषम् ॥
ഹേ അഗ്നേ, നിന്നെയേ ജനങ്ങൾ പുരാതന അതിഥിയായി—ജ്വാലാകേശനായി—ഗൃഹപതിയായി ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു. നീ ബൃഹത്കേതു (വിശാല പ്രകാശധ്വജം) ധരിക്കുന്നവൻ, പലരൂപൻ, ധനത്തെ സ്പർശിക്കുന്നവൻ, സുശർമാ (നല്ല അഭയം നൽകുന്നവൻ), സ്വവസു (സുദാതാവ്), ജരദ്വിഷ് (പഴയതും ദോഷകരവും ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ) ആകുന്നു.
Mantra 3
त्वामग्ने मानुषीरीळते विशो होत्राविदं विविचिं रत्नधातमम् । गुहा सन्तं सुभग विश्वदर्शतं तुविष्वणसं सुयजं घृतश्रियम् ॥
ഹേ അഗ്നേ, മനുഷ്യവിശങ്ങൾ നിന്നെയേ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—ഹോത്രാവിദ് (യജ്ഞാർപ്പണത്തിന്റെ ജ്ഞാനി), വിവിചി (വിവേകി/വേർതിരിച്ചറിയുന്നവൻ), റത്നധാതമം (രത്നങ്ങളുടെ പരമദാതാവ്) ആയി. ഹേ സുഭഗ, നീ ഗുഹയിൽ വസിച്ചാലും വിശ്വദർശത (എല്ലാവർക്കും ദർശനം നൽകുന്നവൻ) ആകുന്നു; നീ തുവിഷ്വണസ (പ്രബല നാദമുള്ളവൻ), സുയജ (യജ്ഞം നന്നായി നയിക്കുന്നവൻ), ഘൃതശ്രി (ഘൃതത്തിന്റെ തേജസ്സാൽ ദീപ്തൻ) ആകുന്നു.
Mantra 4
त्वामग्ने धर्णसिं विश्वधा वयं गीर्भिर्गृणन्तो नमसोप सेदिम । स नो जुषस्व समिधानो अङ्गिरो देवो मर्तस्य यशसा सुदीतिभिः ॥
ഹേ അഗ്നേ, സർവ്വത്ര അധാരവും ധാരണശക്തിയും ആയ നിന്നിലേക്കു ഞങ്ങൾ ഗീർഭിഃ (സ്തുതി-വാണി) കൊണ്ട് ഗൃണന്തഃ (പാടിപ്പുകഴ്ത്തി), നമസോപ (നമസ്കാരത്തോടെ) ഉപസേദിമ (സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു). ഹേ അങ്ഗിരസ്, സമിധാന (പ്രജ്വലിത)നായി നീ ഞങ്ങളെ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്ക; ഹേ ദേവ, നിന്റെ സുദീതിഭിഃ (ഉജ്ജ്വല ജ്വലനങ്ങളാൽ) മർത്ത്യനെ യശസ്സിൽ (പ്രകാശമയ മഹിമയിൽ) വളർത്തുക.
Mantra 5
त्वमग्ने पुरुरूपो विशेविशे वयो दधासि प्रत्नथा पुरुष्टुत । पुरूण्यन्ना सहसा वि राजसि त्विषिः सा ते तित्विषाणस्य नाधृषे ॥
ഹേ അഗ്നേ, നീ ബഹുരൂപൻ; ഓരോ വിശയിലും, ഓരോ ജനസമൂഹത്തിലും, പുരാതനവിധിപോലെ നീ ജീവശക്തികളെ സ്ഥാപിക്കുന്നു, ഹേ ബഹുസ്തുത. ബലത്തോടെ നീ വിരാജിക്കുന്നു, അനേകം അന്നങ്ങൾ—അനേകം പോഷണങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു; നീ പൂർണ്ണ തീവ്രതയിൽ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ആ ദീപ്തിയെ ആരും ചെറുക്കാൻ കഴിയില്ല.
Mantra 6
त्वामग्ने समिधानं यविष्ठ्य देवा दूतं चक्रिरे हव्यवाहनम् । उरुज्रयसं घृतयोनिमाहुतं त्वेषं चक्षुर्दधिरे चोदयन्मति ॥
ഹേ അഗ്നേ, നീ സമിധാനനായപ്പോൾ, ഹേ യവിഷ്ഠ്യ (ഏറ്റവും യുവൻ, സദാ നവൻ), ദേവന്മാർ നിന്നെ ദൂതനാക്കി—ഹവ്യവാഹനൻ, ഹവിയെ വഹിക്കുന്നവൻ. വിശാലമായ മുന്നേറ്റവേഗമുള്ളവൻ, ഘൃതം യോനി (ഉറവിടം) ആയവൻ, ആഹുതിയാൽ ആഹ്വാനിതൻ—നിന്നെ തീവ്ര ‘ചക്ഷു’ (നേത്രം) ആയി സ്ഥാപിച്ചു, ചിന്തയെ ശരിയായ ഗതിയിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ.
Mantra 7
त्वामग्ने प्रदिव आहुतं घृतैः सुम्नायवः सुषमिधा समीधिरे । स वावृधान ओषधीभिरुक्षितोऽभि ज्रयांसि पार्थिवा वि तिष्ठसे ॥
ഹേ അഗ്നേ, പ്രദിവ (ഉന്നത സ്വർഗ്ഗം) മുതൽ ആഹ്വാനിതനായി, ഘൃതംകൊണ്ട് സിഞ്ചിതനായി—സുമ്നായവഃ (ആനന്ദാന്വേഷികൾ) നിന്നെ സുസമിധാ (നല്ല ഇന്ധനം) കൊണ്ട് ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. നീ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ട്, ഔഷധികളാൽ സിഞ്ചിതനായി, പാർത്ഥിവ പ്രതിരോധങ്ങളും തടസ്സങ്ങളും മീതെ നിലകൊണ്ട്, അവയെ അതിക്രമിച്ച് വ്യാപിക്കുന്നു.
Agni is kindled by the ṛta-seekers as the ever-ancient helper—radiant, worship-worthy, and chosen as the household lord.
The poets approach with hymns and reverence, asking Agni to accept them and to increase the mortal through luminous kindlings and divine favor.
Agni, invoked from the higher realm and fed with ghee, grows strong—sprinkled with herbs—and rises beyond earthly resistances and impediments.
The hymn settles in assurance: the rightly kindled Agni stands as protector and establisher, carrying the rite and enabling the worshipper’s success.
gṛhapatiṃ vareṇyam
sa no juṣasva
त्वामग्ने प्रदिव आहुतं घृतैः सुम्नायवः सुषमिधा समीधिरे । स वावृधान ओषधीभिरुक्षितोऽभि ज्रयांसि पार्थिवा वि तिष्ठसे ॥It is a hymn to Agni, praising him as the radiant household fire who establishes order (ṛta), carries offerings, and grants help and strength to the worshipper.
Because the sacred fire is central to the Vedic household rite: Agni is treated as the protector and master of the ritual space, receiving offerings and sustaining prosperity.
It describes Agni’s growing flame and power as rising beyond resistances—both practical difficulties in life and inner hindrances—so the worshipper can proceed successfully in the rite and in conduct.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.