Sukta 58

Mantra 1

तमु नूनं तविषीमन्तमेषां स्तुषे गणं मारुतं नव्यसीनाम् । य आश्वश्वा अमवद्वहन्त उतेशिरे अमृतस्य स्वराजः ॥

ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ ആ മരുത്-ഗണത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു—ബലസമ്പന്നം, പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സദാ നവീനമായത്. അവർ വേഗമേറിയ അശ്വങ്ങളിൽ ആത്മബലം വഹിക്കുന്നു; അമൃത (അമര) സത്തയിൽ സ്വരാജ് (സ്വയം-രാജാക്കന്മാർ) ആയി ഭരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

त्वेषं गणं तवसं खादिहस्तं धुनिव्रतं मायिनं दातिवारम् । मयोभुवो ये अमिता महित्वा वन्दस्व विप्र तुविराधसो नॄन् ॥

ഹേ വിപ്ര (പ്രകാശമുള്ള ഋഷി), ആ ദീപ്തമായ ഗണത്തെ വന്ദിക്ക—ബലവാൻ, കൈയിൽ ആയുധം ധരിച്ച, whose വ്രതം (നിയമം) ധുനി—തടസ്സങ്ങളെ കുലുക്കൽ—ആണ്; പ്രവർത്തിയിൽ മായാവി, ദാനത്തിൽ ഉദാരൻ. അവർ മയോഭുവഃ (ആനന്ദദായകർ), മഹത്വത്തിൽ അമിതർ—വിപുലദാനമുള്ള ആ നരന്മാരെ വന്ദിക്ക.

Mantra 3

आ वो यन्तूदवाहासो अद्य वृष्टिं ये विश्वे मरुतो जुनन्ति । अयं यो अग्निर्मरुतः समिद्ध एतं जुषध्वं कवयो युवानः ॥

ഹേ ഉദവാഹാസോ—ജലങ്ങളെ കൊണ്ടുവരുന്നവരേ, ഇന്ന് ഞങ്ങളിലേക്കു വരുവിൻ; നിങ്ങൾ എല്ലാം മരുതോ വൃഷ്ടിയെ മുന്നോട്ടു തള്ളുന്നവർ. ഇവിടെ ഈ അഗ്നി, ഹേ മരുതോ, സമിദ്ധ—ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഏതം ജുഷധ്വം—ഇവനിൽ ആസ്വദിക്കുവിൻ, ഹേ കവയഃ, യുവാനഃ.

Mantra 4

यूयं राजानमिर्यं जनाय विभ्वतष्टं जनयथा यजत्राः । युष्मदेति मुष्टिहा बाहुजूतो युष्मत्सदश्वो मरुतः सुवीरः ॥

ഹേ യജത്രാഃ—ആരാധ്യരേ, നിങ്ങൾ ജനത്തിനായി ഇർയം രാജാനം—പ്രയത്നാർഹനായ രാജാവിനെ—വിഭ്വതഷ്ടം, സർവ്വരൂപനിർമ്മാണശക്തിയാൽ ഘടിതനായവനെ—ജനയഥാ, ജനിപ്പിക്കുന്നു. യുഷ്മദേതി മുഷ്ടിഹാ—മുഷ്ടിപ്രഹാരകൻ—ബാഹുജൂതോ—ബലവാനായ ഭുജങ്ങളാൽ പ്രേരിതൻ—നിങ്ങളിൽ നിന്നു വരുന്നു; യുഷ്മത്സദശ്വോ—നല്ല കുതിരകളുള്ളവൻ—ഹേ മരുതോ, സുവീരഃ—സത്യവീര്യസമ്പന്നനായ വീരനും നിങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ വരുന്നു.

Mantra 5

अरा इवेदचरमा अहेव प्रप्र जायन्ते अकवा महोभिः । पृश्नेः पुत्रा उपमासो रभिष्ठाः स्वया मत्या मरुतः सं मिमिक्षुः ॥

ചക്രത്തിന്റെ അരകളെപ്പോലെ നിശ്ചയമായും അശ്രാന്തർ; സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു—തങ്ങളുടെ മഹിമകളാൽ, ദുർബലരല്ല. പൃശ്നിയുടെ പുത്രന്മാർ, ഉപമയറ്റവർ, അത്യന്തം പ്രചണ്ഡർ—സ്വമതിയാൽ മരുത്തുക്കൾ ഒരൊറ്റ ശക്തിയായി ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 6

यत्प्रायासिष्ट पृषतीभिरश्वैर्वीळुपविभिर्मरुतो रथेभिः । क्षोदन्त आपो रिणते वनान्यवोस्रियो वृषभः क्रन्दतु द्यौः ॥

ഹേ മരുത്തുക്കളേ, നിങ്ങൾ പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ (പൃഷതീ) അശ്വങ്ങളോടും ദൃഢപരിധിയുള്ള രഥങ്ങളോടും പുറപ്പെടുമ്പോൾ ജലങ്ങൾ മഥിക്കപ്പെടുന്നു; വനങ്ങൾ മുഴങ്ങിയും വിറച്ചും പോകുന്നു. താഴേക്ക് ദീപ്തധാരകൾ ഒഴുകുന്നു; വൃഷഭൻ ഗർജ്ജിക്കുന്നു—ദ്യൗഃ (ആകാശം) തന്നേ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു.

Mantra 7

प्रथिष्ट यामन्पृथिवी चिदेषां भर्तेव गर्भं स्वमिच्छवो धुः । वातान्ह्यश्वान्धुर्यायुयुज्रे वर्षं स्वेदं चक्रिरे रुद्रियासः ॥

അവരുടെ ഗമനം അത്യന്തം ദൃഢം; ഭൂമിയും അവരുടെ അമർച്ചയ്ക്ക് വഴങ്ങുന്നു—ഭർത്താവ് തന്റെ തന്നെ ഗർഭം (ബീജം) ധരിച്ചു വഹിക്കുന്നതുപോലെ. രുദ്രിയർ കാറ്റുകളെ അശ്വങ്ങളായി ധുരയിൽ (രഥദണ്ഡത്തിൽ) കെട്ടുന്നു; അവർ മഴയും പരിശ്രമത്തിന്റെ സ്വേദവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

Mantra 8

हये नरो मरुतो मृळता नस्तुवीमघासो अमृता ऋतज्ञाः । सत्यश्रुतः कवयो युवानो बृहद्गिरयो बृहदुक्षमाणाः ॥

ഹേ നരോ മരു‍ത്തോ, ഹയേ സമാ, ഞങ്ങളോടു മൃളതാ—കരുണ കാണിക്കുവിൻ; തുവീമഘാസോ, മഹാദാതാക്കൾ; അമൃതാഃ, ഋതജ്ഞാഃ, ഋതത്തെ അറിയുന്നവർ. സത്യശ്രുതഃ, സത്യത്തെ ശ്രവിക്കുന്നവർ; കവയഃ, യുവ ഋഷി-കവികൾ, ബൃഹദ്ഗിരയഃ, മഹാവാണിയുള്ളവർ; ബൃഹദു ക്ഷമാണാഃ, വിശാലത്തെ ഒഴുക്കുന്നവർ—നിങ്ങളുടെ വിശാല ഉച്ചാരവും സമൃദ്ധ പ്രവാഹവും ഞങ്ങളിലേ മഹാ ചേതനയെ വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ.