Sukta 77

Mantra 1

प्रातर्यावाणा प्रथमा यजध्वं पुरा गृध्रादररुषः पिबातः । प्रातर्हि यज्ञमश्विना दधाते प्र शंसन्ति कवयः पूर्वभाजः ॥

പ്രാതഃകാലത്ത് ആദ്യം യാവാണ—അശ്വിനൗയെ യജിക്കുവിൻ; ലോഭിയായ ശക്തികൾ അതിനെ കവർന്നെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പേ, ഹേ ദീപ്തദ്വയമേ, പാനം ചെയ്‍വിൻ. കാരണം പ്രാതഃ അശ്വിനൗ യജ്ഞത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; പുരാതനകാലം മുതൽ പങ്കാളികളായ കവി-ഋഷികൾ അവരെ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 2

प्रातर्यजध्वमश्विना हिनोत न सायमस्ति देवया अजुष्टम् । उतान्यो अस्मद्यजते वि चावः पूर्वःपूर्वो यजमानो वनीयान् ॥

പ്രാതഃ യജിക്കുവിൻ; അശ്വിനൗയെ പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ. സായാഹ്നത്തിൽ ദേവമാർഗ്ഗമായ യാതൊരു അർപ്പണവും അവർക്കു പ്രീതികരമല്ല. ഞങ്ങളല്ലാത്ത മറ്റൊരാൾ യജിച്ചാലും—അവരുടെ സഹായത്തിൽ—ഓരോ മുൻകാല യജമാനനും കൂടുതൽ പ്രിയനാകുന്നു.

Mantra 3

हिरण्यत्वङ्मधुवर्णो घृतस्नुः पृक्षो वहन्ना रथो वर्तते वाम् । मनोजवा अश्विना वातरंहा येनातियाथो दुरितानि विश्वा ॥

ഹിരണ്യമയ ദേഹമുള്ള, മധുവർണ്ണമുള്ള, ഘൃതസ്നു—ഘൃതത്തിൽ നനഞ്ഞ—ചിത്രകുതിരകളെ വഹിച്ച് നിങ്ങളുടെ രഥം ഇവിടെ തിരിഞ്ഞുവരുന്നു. മനോജവ, വാതരംഹ അശ്വിനൗ! ആ രഥംകൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ദുഃഖ-ദുരിതങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു.

Mantra 4

यो भूयिष्ठं नासत्याभ्यां विवेष चनिष्ठं पित्वो ररते विभागे । स तोकमस्य पीपरच्छमीभिरनूर्ध्वभासः सदमित्तुतुर्यात् ॥

നാസത്യന്മാരായ അശ്വിന്മാരെ ഏറ്റവും അധികം സേവിച്ചവനും, വിഭജനത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറുതായ സോമപാനമെങ്കിലും അർപ്പിച്ചവനും—അവന്റെ സന്തതിയെ അവർ തങ്ങളുടെ ശാന്തശക്തികളാൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ, പ്രകാശങ്ങൾ അധോമുഖമാകാതെ, നിരന്തരം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.

Mantra 5

समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम । आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि ॥

അശ്വിന്മാരുടെ സദാ-നൂതനമായ രക്ഷയാൽ—ആനന്ദം പകരുന്ന, സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന സുസംവിധാനമായ പ്രേരണയാൽ—ഞങ്ങൾ സമരസതയിൽ എത്തട്ടെ. ഞങ്ങളിലേക്കു റയി (സമൃദ്ധി/പൂർണ്ണത)യും, വീരശക്തിയും വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരിക; ഹേ അമൃതന്മാരേ, എല്ലാ അമരസൗഭാഗ്യങ്ങളും കൊണ്ടുവരിക.