Sukta 4

Mantra 1

त्वामग्ने वसुपतिं वसूनामभि प्र मन्दे अध्वरेषु राजन् । त्वया वाजं वाजयन्तो जयेमाभि ष्याम पृत्सुतीर्मर्त्यानाम् ॥

അഗ്നേ, വസുക്കളുടെ വസുപതി (സമ്പത്തിന്റെ അധിപൻ), രാജാവേ, യജ്ഞങ്ങളിൽ ഞാൻ ആനന്ദത്തോടെ നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. നിനക്കാൽ വാജം (ബല-സമൃദ്ധി) വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ; മർത്ത്യരുടെ യുദ്ധ-മർദ്ദനങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ അതിജയികളാകട്ടെ.

Mantra 4

जुषस्वाग्न इळया सजोषा यतमानो रश्मिभिः सूर्यस्य । जुषस्व नः समिधं जातवेद आ च देवान्हविरद्याय वक्षि ॥

അഗ്നേ, ഇളായോടു ഏകസുരത്തിൽ സ്വീകരിക്ക; സൂര്യന്റെ രശ്മികളോടൊപ്പം പരിശ്രമിക്കുന്നവനായി. ജാതവേദാ, ഞങ്ങളുടെ സമിധ് (ഇന്ധനം) സ്വീകരിക്ക; ഇന്നുതന്നെ ഹവിഷിന്റെ ഭോജനത്തിനായി ദേവന്മാരെ ഇവിടെ—ഞങ്ങളുടെ കർമത്തിലേക്ക്—കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 5

जुष्टो दमूना अतिथिर्दुरोण इमं नो यज्ञमुप याहि विद्वान् । विश्वा अग्ने अभियुजो विहत्या शत्रूयतामा भरा भोजनानि ॥

ഹേ അഗ്നേ, വാസസ്ഥാനത്തിൽ ഗൃഹസ്ഥനായി പ്രസന്നനായ, ജ്ഞാനിയായ അതിഥിയേ—ഈ നമ്മുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് സമീപിച്ചു വരിക. വൈരഭാവത്തോടെ ഞങ്ങളെ അമർത്തുന്ന എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിച്ച്, ഞങ്ങൾക്ക് ഭോജനാനി—പോഷണവും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്ന അനുഭവങ്ങൾ—കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 6

वधेन दस्युं प्र हि चातयस्व वयः कृण्वानस्तन्वे स्वायै । पिपर्षि यत्सहसस्पुत्र देवान्त्सो अग्ने पाहि नृतम वाजे अस्मान् ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ വധശക്തിയാൽ ദസ്യുവിനെ അകറ്റി തകർത്തുകളയുക; നമ്മുടെ സ്വന്തം തനുവിന്നായി വിശാലാവകാശവും സ്വതന്ത്രഗതിയും സൃഷ്ടിക്ക. സഹസിന്റെ പുത്രനേ, നീ ദേവന്മാരെ ധരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഹേ അഗ്നേ, നൃതമ—മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നേതാവേ—ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.

Mantra 7

वयं ते अग्न उक्थैर्विधेम वयं हव्यैः पावक भद्रशोचे । अस्मे रयिं विश्ववारं समिन्वास्मे विश्वानि द्रविणानि धेहि ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ ഉക്ഥങ്ങളാൽ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; ഹേ പാവക, ഭദ്രശോചേ, ഹവ്യങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ സേവിക്കുന്നു. ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സർവ്വവിധത്തിലും അഭിലഷണീയമായ റയിയെ വർദ്ധിപ്പിക്ക; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് എല്ലാ ദ്രവിണാനി—സത്യത്തിന്റെ അന്തർധനങ്ങൾ—സ്ഥാപിക്ക.

Mantra 8

अस्माकमग्ने अध्वरं जुषस्व सहसः सूनो त्रिषधस्थ हव्यम् । वयं देवेषु सुकृतः स्याम शर्मणा नस्त्रिवरूथेन पाहि ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ അധ്വരം—യജ്ഞമാർഗം—നീ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കേണമേ; ഹേ സഹസത്തിന്റെ പുത്രാ, ത്രിഷധസ്ഥ, ഈ ഹവ്യം സ്വീകരിക്ക. ദേവന്മാരിൽ ഞങ്ങൾ സുകൃതർ—സത്കർമ്മികൾ—ആകട്ടെ; നിന്റെ ശർമംകൊണ്ടും നിന്റെ ത്രിവരൂഥം—ത്രിവിധ ആശ്രയ-രക്ഷ—കൊണ്ടും ഞങ്ങളെ കാത്തരുളേണമേ.

Mantra 9

विश्वानि नो दुर्गहा जातवेदः सिन्धुं न नावा दुरिताति पर्षि । अग्ने अत्रिवन्नमसा गृणानोऽस्माकं बोध्यविता तनूनाम् ॥

ഹേ ജാതവേദസ്, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ദുര്‍ഗഹ—കഠിന വഴികൾ—ഇൽ ദുരിതത്തിൽ നിന്നു ഞങ്ങളെ മറുകരയിലേക്കു കടത്തേണമേ; നാവ സിന്ധുവിനെ കടക്കുന്നതുപോലെ. ഹേ അഗ്നേ, അത്രിയെപ്പോലെ നമസ്കാരത്തോടെ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ തനൂനാം—ദേഹധാരികളായ ജീവന്മാരുടെ—അവിതാവായി ജാഗരൂകനാകേണമേ.

Mantra 10

यस्त्वा हृदा कीरिणा मन्यमानोऽमर्त्यं मर्त्यो जोहवीमि । जातवेदो यशो अस्मासु धेहि प्रजाभिरग्ने अमृतत्वमश्याम् ॥

ഹൃദയത്താലും കീരിണാ—ഗാനവാണി—യാലും നിന്നെ അമർത്യനെന്നു കരുതി വിളിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ, ആ മർത്ത്യനായ ഞാൻ നിന്നെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു. ഹേ ജാതവേദസ്, ഞങ്ങളിലേക്കു യശസ്—കീർത്തിയും തേജസ്സും—സ്ഥാപിക്കേണമേ; ഹേ അഗ്നേ, പ്രജാഭിഃ—സന്തതിശക്തികളോടെ—ഞങ്ങൾ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ.

Mantra 11

यस्मै त्वं सुकृते जातवेद उ लोकमग्ने कृणवः स्योनम् । अश्विनं स पुत्रिणं वीरवन्तं गोमन्तं रयिं नशते स्वस्ति ॥

ഹേ ജാതവേദസ് അഗ്നേ! സുകൃതം ചെയ്യുന്നവനുവേണ്ടി നീ ശ്യോനമായ (ക്ഷേമകരമായ) ലോക-സ്ഥാനം ഒരുക്കുന്നു; അവൻ സ്വസ്തിയിൽ അശ്വിന-ശക്തി (വേഗഗതി), പുത്രസമ്പത്ത്, വീരബലം, ഗോമന്തം (ഗോ-സമ്പത്ത്) എന്നും റയി (സമൃദ്ധി/ധനം) എന്നും പ്രാപിക്കുന്നു.