Sukta 37

Mantra 1

सं भानुना यतते सूर्यस्याजुह्वानो घृतपृष्ठः स्वञ्चाः । तस्मा अमृध्रा उषसो व्युच्छान्य इन्द्राय सुनवामेत्याह ॥

സൂര്യന്റെ ഭാനു (കിരണം) സഹിതം അവൻ സ്വയം സംയമിച്ച് മുന്നോട്ട് പരിശ്രമിക്കുന്നു—ആഹുതി അർപ്പിച്ചു, ഘൃതപൃഷ്ഠ (ഘൃതസമാന പ്രകാശമുള്ള പൃഷ്ഠമുള്ളവൻ), സ്വഞ്ചാഃ (സ്വന്തം വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ). അവനുവേണ്ടി അമൃധ്രാ ഉഷസ്സുകൾ (തെറ്റില്ലാത്ത പ്രഭാതങ്ങൾ) വ്യാപിച്ചു വിരിയുന്നു—അവൻ പറയുന്നു: ‘ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം സുന്വാമ (പിഴിഞ്ഞൊതുക്കാം/പീഡിക്കാം).’

Mantra 2

समिद्धाग्निर्वनवत्स्तीर्णबर्हिर्युक्तग्रावा सुतसोमो जराते । ग्रावाणो यस्येषिरं वदन्त्ययदध्वर्युर्हविषाव सिन्धुम् ॥

സമിദ്ധനായ അഗ്നി വനസമൃദ്ധിപോലെ ജ്വലിക്കുന്നു; ബർഹി (പവിത്ര കുശ) വിരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഗ്രാവാ (സോമപിഷണക്കല്ലുകൾ) യുക്തമായിരിക്കുന്നു; സുത സോമം യാഗത്തിനായി സജ്ജം. ആരുടെ ഗ്രാവകൾ പ്രേരക വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുമോ—ആ അധ്വര്യു ഹവിഷുമായി സോമധാരയായ ‘സിന്ധു’യെ പ്രവഹിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 3

वधूरियं पतिमिच्छन्त्येति य ईं वहाते महिषीमिषिराम् । आस्य श्रवस्याद्रथ आ च घोषात्पुरू सहस्रा परि वर्तयाते ॥

ഈ വധൂ-ആത്മാവ് പതിയെ തേടി മുന്നേറുന്നു; അവളെ വഹിക്കുന്നവൻ—മഹിഷീ, പ്രേരക, മഹത്തായ രാജ്ഞീ-ശക്തിയെ. അവന്റെ ശ്രവസ് (കീർത്തി) മൂലം രഥം ഘോഷത്തോടെ സമീപിക്കുന്നു; അനേകം സഹസ്രങ്ങൾ അവനെ ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു ചലിക്കുന്നു—വിജയപ്രകടനത്തിലേക്ക് ശക്തികൾ ഒന്നിക്കുന്നു.

Mantra 4

न स राजा व्यथते यस्मिन्निन्द्रस्तीव्रं सोमं पिबति गोसखायम् । आ सत्वनैरजति हन्ति वृत्रं क्षेति क्षितीः सुभगो नाम पुष्यन् ॥

ഇന്ദ്രൻ ഗോസഖാ (കിരണങ്ങളുടെ സഖാവ്) ആയ തീവ്ര സോമം കുടിക്കുന്ന രാജാവോ—അവൻ കുലുങ്ങുകയില്ല. തന്റെ സത്വന (വിജയശക്തികൾ) കൊണ്ട് അവൻ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു; വൃത്ര (ആവരണകാരൻ)നെ സംഹരിക്കുന്നു. അവൻ ക്ഷിതീഃ (വിഭാഗങ്ങൾ/ലോകങ്ങൾ) അധീനമാക്കി വസിക്കുന്നു; തന്റെ സുഭഗ നാമം പോഷിപ്പിക്കുന്നു—വിജയത്തിന്റെ ഋത (നിയമം)യിൽ അവന്റെ സത്ത വളരുന്നു.

Mantra 5

पुष्यात्क्षेमे अभि योगे भवात्युभे वृतौ संयती सं जयाति । प्रियः सूर्ये प्रियो अग्ना भवाति य इन्द्राय सुतसोमो ददाशत् ॥

അവൻ ക്ഷേമത്തിൽ പുഷ്ടിയാർന്നു വളരുന്നു; യോഗത്തിൽ (സംയോഗത്തിൽ) വിജയിയാകുന്നു. ഇരുവിധ വൃതങ്ങളിലും, സംഘർഷത്തിൽ അവർ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടി ചേർന്നാൽ, അവൻ പൂർണ്ണമായി ജയിക്കുന്നു. അവൻ സൂര്യനു പ്രിയനും അഗ്നിക്കു പ്രിയനും ആകുന്നു—ഇന്ദ്രനു സുതസോമം അർപ്പിച്ചവൻ.