Sukta 14

Mantra 1

अग्निं स्तोमेन बोधय समिधानो अमर्त्यम् । हव्या देवेषु नो दधत् ॥

സ്തോത്രത്താൽ അഗ്നിയെ ഉണർത്തുക—സമിധയാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട അമർത്ത്യനായ അഗ്നിയെ. അവൻ നമ്മുടെ ഹവ്യങ്ങളെ ദേവന്മാരിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; ദിവ്യസംഗത്തിൽ നമ്മുടെ ആകാംക്ഷയെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 2

तमध्वरेष्वीळते देवं मर्ता अमर्त्यम् । यजिष्ठं मानुषे जने ॥

യജ്ഞയാത്രകളിൽ മർത്ത്യർ ആ ദേവനായ അമർത്ത്യ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു; മനുഷ്യജനത്തിൽ യജ്ഞകർമ്മത്തിൽ അതിശ്രേഷ്ഠൻ—യജിഷ്ഠൻ.

Mantra 3

तं हि शश्वन्त ईळते स्रुचा देवं घृतश्चुता । अग्निं हव्याय वोळ्हवे ॥

അവനെയേ നിത്യശ്രമശീലർ ഘൃതചുത സ്രുചിയുള്ള ദേവനായി സ്തുതിക്കുന്നു; ഹവ്യം വഹിപ്പാൻ അഗ്നിയെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു—ഹവ്യവാഹകനെ.

Mantra 4

अग्निर्जातो अरोचत घ्नन्दस्यूञ्ज्योतिषा तमः । अविन्दद्गा अपः स्वः ॥

അഗ്നി ജനിക്കുമ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്നു; തന്റെ ജ്യോതിസ്സാൽ ദസ്യുക്കളെ സംഹരിച്ച് തമസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഗാവഃ (കിരണങ്ങൾ), അപഃ (ജലങ്ങൾ), സ്വഃ (ലോകപ്രകാശം) എന്നിവയെ കണ്ടെത്തുന്നു.

Mantra 5

अग्निमीळेन्यं कविं घृतपृष्ठं सपर्यत । वेतु मे शृणवद्धवम् ॥

സ്തുത്യനും പ്രിയനും ആയ കവിയായ അഗ്നിയെ, ഘൃതംകൊണ്ട് ദീപ്തമായ പൃഷ്ഠമുള്ളവനെ, സേവിച്ചു ആരാധിക്കുവിൻ. അവൻ എനിക്ക് സമീപം വരട്ടെ; എന്റെ ഹവ്യ-ആഹ്വാനം കേൾക്കട്ടെ.

Mantra 6

अग्निं घृतेन वावृधुः स्तोमेभिर्विश्वचर्षणिम् । स्वाधीभिर्वचस्युभिः ॥

അവർ ഘൃതംകൊണ്ടും സ്തോമങ്ങളാലും—സകല ജനങ്ങൾക്കുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന അഗ്നിയെ—വർധിപ്പിച്ചു; സ്വാധീ (ശരിയായ അന്തർബുദ്ധി)യും വചസ്യ (ഉച്ചാരണശക്തിയുള്ള വചനങ്ങൾ)യും കൊണ്ട് ജ്വാലയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.