Sukta 39

Mantra 1

यदिन्द्र चित्र मेहनास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, അദ്രിവഃ (കല്ല്-ധാരകൻ), നിനക്കു നൽകുവാൻ ഉള്ള ചിത്ര, മേഹനാ (ഒഴുകി നിറയുന്ന) ദാനസമ്പത്ത് ഏതായാലും, ആ രാധസ് ഞങ്ങൾക്കു ദയചെയ്യുക; ഹേ വസുവിദ് (ധനം കണ്ടെത്തുന്നവൻ), ഇരുകൈകളും നിറച്ച് ആ നിധി ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 2

यन्मन्यसे वरेण्यमिन्द्र द्युक्षं तदा भर । विद्याम तस्य ते वयमकूपारस्य दावने ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ വറെണ്യം (ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്) എന്നും ദ്യുക്ഷം (പ്രകാശമാനം) എന്നും കരുതുന്നതെല്ലാം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; അകൂപാര (അപരിമിത)മായ നിന്റെ ദാവനേ—അക്ഷയ ദാനത്തെ—ഞങ്ങൾ അറിയുകയും അതിൽ പങ്കുചേരുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 3

यत्ते दित्सु प्रराध्यं मनो अस्ति श्रुतं बृहत् । तेन दृळ्हा चिदद्रिव आ वाजं दर्षि सातये ॥

നിന്റെ ദിത്സു (നൽകുവാനുള്ള ഇച്ഛയിൽ) ഉള്ള പ്രരാധ്യം—ദാനശക്തി—ശ്രുതം, ബൃഹത് (പ്രശസ്തം, മഹത്തായത്) ആകുന്നു; അതിനാൽ, ഹേ അദ്രിവഃ, നീ ദൃഢമായതും കീഴടക്കി, സാതയേ (വിജയത്തിനായി) ഞങ്ങൾക്കു വാജം—ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത—കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 4

मंहिष्ठं वो मघोनां राजानं चर्षणीनाम् । इन्द्रमुप प्रशस्तये पूर्वीभिर्जुजुषे गिरः ॥

ദാനികളിൽ ഏറ്റവും മഹാദാനിയായ, മനുഷ്യജനങ്ങളുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രനിലേക്കു ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കായി സമീപിക്കുന്നു; പുരാതന ഗീരുകളിൽ അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു, ഋഷിയുടെ വചനങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നു.

Mantra 5

अस्मा इत्काव्यं वच उक्थमिन्द्राय शंस्यम् । तस्मा उ ब्रह्मवाहसे गिरो वर्धन्त्यत्रयो गिरः शुम्भन्त्यत्रयः ॥

അവനുവേണ്ടിയത്രേ ഈ കാവ്യവചനം—ഈ ഉക്തം—ഇന്ദ്രനായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടത്. ബ്രഹ്മവാഹസനായ അവനിലേക്കു അത്രികളുടെ ഗീരുകൾ വളരുന്നു, ദീപ്തമാകുന്നു; നമ്മുടെ വാക്കുകൾ ശക്തിയുടെ പ്രകാശമുള്ള ഉപകരണങ്ങളാകുന്നു.