Sukta 31

Mantra 1

इन्द्रो रथाय प्रवतं कृणोति यमध्यस्थान्मघवा वाजयन्तम् । यूथेव पश्वो व्युनोति गोपा अरिष्टो याति प्रथमः सिषासन् ॥

ഇന്ദ്രൻ താൻ आरोഹിക്കുന്ന രഥത്തിനായി താഴോട്ടുള്ള പാത ഒരുക്കുന്നു—മഘവൻ (ദാനശൂരൻ) ബലസമൃദ്ധിയെ ഓടിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഒരു ഗോപൻ കൂട്ടത്തെ വേർതിരിച്ച് ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ അവൻ പശുക്കൂട്ടത്തെ (പശുധനത്തെ) വിന്യസിക്കുന്നു; അക്ഷതനായി അവൻ മുൻപോട്ട് പോകുന്നു, എല്ലാം ശരിയായ ഗതിയിൽ സ്ഥാപിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.

Mantra 2

आ प्र द्रव हरिवो मा वि वेनः पिशङ्गराते अभि नः सचस्व । नहि त्वदिन्द्र वस्यो अन्यदस्त्यमेनाँश्चिज्जनिवतश्चकर्थ ॥

ഹേ ഹരിവോ (ഹരിത അശ്വങ്ങളുടെ അധിപനേ), ഇവിടെ ഓടിവരിക; ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുപോകരുത്. ഹേ പിശംഗരാതേ (പ്രകാശദാതാവേ), ഞങ്ങളോടു ചേർന്നു നിൽക്കുക, ഞങ്ങളോടു സഹചരിക്കുക. കാരണം, ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്നേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ആശ്രയം മറ്റൊന്നുമില്ല; ദുർബലരും അലയുന്നവരുമായവരെയും നീ പുതുജന്മത്തിന് യോഗ്യരാക്കി.

Mantra 3

उद्यत्सहः सहस आजनिष्ट देदिष्ट इन्द्र इन्द्रियाणि विश्वा । प्राचोदयत्सुदुघा वव्रे अन्तर्वि ज्योतिषा संववृत्वत्तमोऽवः ॥

ബലത്തിൽ നിന്നു ബലം ഉദിച്ചു; ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയ-ശക്തികളും സമഗ്രമായി ദീപ്തമായി തെളിഞ്ഞു. അവൻ സുദുഘാ—സമൃദ്ധമായി ഒഴുകുന്ന ധാരകളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു; ഉള്ളിൽ ജ്യോതിസ്സോടെ വിരിഞ്ഞ്, താഴെയുള്ള തമസ്സിനെ അവൻ മൂടി.

Mantra 4

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षन्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम् । ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ ॥

അനവസ്തർ നിനക്കായി അശ്വത്തിനുള്ള രഥം പണിതു; ഹേ പുരുഹൂത, ത്വഷ്ടൃ നിനക്കായി ദ്യുമന്ത—ദീപ്തമായ വജ്രം ഘടിപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മാണ ഋഷികൾ അർക (സ്തുതി)കളാൽ ഇന്ദ്രനെ മഹിമപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവന്റെ ശക്തി വർധിപ്പിച്ചു—അഹി (തടസ്സത്തിന്റെ സർപ്പം)യെ വധിക്കുവാൻ.

Mantra 5

वृष्णे यत्ते वृषणो अर्कमर्चानिन्द्र ग्रावाणो अदितिः सजोषाः । अनश्वासो ये पवयोऽरथा इन्द्रेषिता अभ्यवर्तन्त दस्यून् ॥

ഹേ വൃഷഭസദൃശ ഇന്ദ്രാ, ശക്തന്മാർ നിന്റെ ദീപ്തമായ അർകത്തെ പാടിയപ്പോൾ—ഗ്രാവാണ (സോമപേഷണക്കല്ലുകൾ)യും അദിതിയും സജോഷാ (ഏകസുരത്തിൽ)—അപ്പോൾ ആ പവയഃ (ചക്രവലയം/അറ്റങ്ങൾ), അശ്വരഹിതവും രഥരഹിതവും ആയി, നിനാൽ പ്രേരിതരായി ദസ്യുക്കളുടെ മേൽ തിരിഞ്ഞുവീണ് അവരെ അമർത്തി കീഴടക്കി.

Mantra 6

प्र ते पूर्वाणि करणानि वोचं प्र नूतना मघवन्या चकर्थ । शक्तीवो यद्विभरा रोदसी उभे जयन्नपो मनवे दानुचित्राः ॥

ഹേ മഘവൻ (ഉദാരദാതാവായ) ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ മുൻകാല കൃത്യങ്ങളെയും നീ ചെയ്ത പുതുതായ കൃത്യങ്ങളെയും ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ശക്തികളാൽ സമ്പന്നനായി നീ ഇരുവിധ ‘രോദസീ’—ദ്യൗവും പൃഥ്വിയും—ധരിച്ചു നിർത്തിയപ്പോൾ, ജയിച്ചു നീ മനുവിന്നായി അപഃ (ജലങ്ങൾ) മോചിപ്പിച്ചു—ദാനുവിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന, അനേകരൂപധാരകളായ പ്രവാഹങ്ങൾ.

Mantra 7

तदिन्नु ते करणं दस्म विप्राहिं यद्घ्नन्नोजो अत्रामिमीथाः । शुष्णस्य चित्परि माया अगृभ्णाः प्रपित्वं यन्नप दस्यूँरसेधः ॥

ഹേ ദസ്മ (അദ്ഭുതകർമ്മി), വിപ്ര (പ്രേരിത) വീരാ! ഇതുതന്നെ നിന്റെ അത്ഭുതകൃത്യം: അഹി (സർപ്പം)യെ വധിച്ച് നീ ഇവിടെ ഓജസ് സമാഹരിച്ചു. ശുഷ്ണന്റെ മായകളെയും നീ പിടിച്ചു ചുറ്റിപ്പറ്റി കീഴടക്കി; നീ മുന്നേറിയപ്പോൾ ദസ്യുക്കളെ തുരത്തി, പഥത്തിൽ നിന്ന് അവരെ തടഞ്ഞു.

Mantra 9

इन्द्राकुत्सा वहमाना रथेना वामत्या अपि कर्णे वहन्तु । निः षीमद्भ्यो धमथो निः षधस्थान्मघोनो हृदो वरथस्तमांसि ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ—കുത്സനോടൊപ്പം രഥത്തിൽ വഹിക്കപ്പെടുന്നവനേ! വാമ (വേഗവാൻ) അശ്വങ്ങൾ നിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ശ്രവണത്തിനരികെ എത്തിക്കട്ടെ. അപഃ (ജലങ്ങൾ)യിൽ നിന്നുള്ള അന്ധകാരം ഊതി നീക്കുക, ആസനസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നുമും നീക്കുക; മഘോൻ (ദാതാവ്)ന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുള്ള നിഴലുകൾ—തമസ്—അകറ്റുക.

Mantra 10

वातस्य युक्तान्त्सुयुजश्चिदश्वान्कविश्चिदेषो अजगन्नवस्युः । विश्वे ते अत्र मरुतः सखाय इन्द्र ब्रह्माणि तविषीमवर्धन् ॥

വായുവിന്റെ സുസംയുക്ത—സുയുക്ത—അശ്വങ്ങളെയും ഈ നവസ്യു (പുതിയ മംഗളം ആഗ്രഹിക്കുന്ന) साधകൻ എത്തിച്ചേർന്നു; കവി (ദൃഷ്ടാവ്) പോലും തന്റെ ആകാംക്ഷയിൽ ഇവിടെ വന്നെത്തി. ഇവിടെ നിന്റെ എല്ലാ മരു‍ത്തുകൾ സഹചാരികളായി, ഹേ ഇന്ദ്ര, അവരുടെ ബ്രഹ്മാണി (മന്ത്രങ്ങൾ)കൊണ്ട് നിന്റെ തവിഷീ (പരാക്രമ-ശക്തി) വർധിപ്പിച്ചു.

Mantra 11

सूरश्चिद्रथं परितक्म्यायां पूर्वं करदुपरं जूजुवांसम् । भरच्चक्रमेतशः सं रिणाति पुरो दधत्सनिष्यति क्रतुं नः ॥

സൂര്യനും രഥത്തെ പരിതക്മ്യാ (പരിഭ്രമണം)യിൽ ആദ്യം ചലിപ്പിച്ച്, പിന്നെ ഉയർന്ന പാത ഒരുക്കി, നിരന്തരം മുന്നോട്ട് ഓടിക്കുന്നു. ഏതശ (Etaśa) ചക്രം കൊണ്ടുവന്ന് അതിനെ ഗതിയിൽ ചേർക്കുന്നു; അഗ്ര (മുൻനിര ശക്തികൾ) സ്ഥാപിച്ച്, നമ്മുടെ വേണ്ടി ക്രതു (കാര്യസാധക സംकल्प-ശക്തി) നേടും.

Mantra 12

आयं जना अभिचक्षे जगामेन्द्रः सखायं सुतसोममिच्छन् । वदन्ग्रावाव वेदिं भ्रियाते यस्य जीरमध्वर्यवश्चरन्ति ॥

ഹേ ജനങ്ങളേ, ഈവൻ നമ്മുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു—സുതസോമ (സോമം പിഴിഞ്ഞ) സുഹൃത്തിനെ തേടുന്ന ഇന്ദ്രൻ. വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ ഗ്രാവാ (പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ) വേദിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; അവനുവേണ്ടി അധ്വര്യുക്കൾ ജീവന്ത—ജാഗൃത—അധ്വരത്തിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 13

ये चाकनन्त चाकनन्त नू ते मर्ता अमृत मो ते अंह आरन् । वावन्धि यज्यूँरुत तेषु धेह्योजो जनेषु येषु ते स्याम ॥

അമൃതനേ (അമരനേ)! നിന്നിൽ ആനന്ദിച്ചവരും ഇപ്പോഴും നിന്നിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരുമായ ആ മർത്ത്യരുടെ അടുക്കൽ നിന്റെ അംഹ (ഹാനി/അപകാരം) അടുത്തുവരാതിരിക്കട്ടെ. യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന യജ്വാക്കളെ ദൃഢമാക്കുക; ഞങ്ങൾ നിന്റെവരായി ഇരിക്കേണ്ട ജനങ്ങളിൽ നിന്റെ ഓജസ് (ബലം/തേജസ്) സ്ഥാപിക്കണമേ.